Masuk"ลามก!"ว่าจบฉันก็กำลังจะก้าวขาเดิน แต่ก็ถูกมือหนาคว้าแขนฉันเอาไว้
"เธอจะถอดเอง หรือจะให้ฉันถอดให้เธอ"ไคโน้มหน้าเข้ามาพูดข้าง ๆ หูฉันเบา ๆ
"....."ฉันจ้องมองสีหน้าดูเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มรุ่นน้องอย่างเอือมระอา
"ฉันรู้ว่าเธอชอบ..ไม่คิดถึงมันเหรอ"ไม่พูดอย่างเดียวไคยังใช้สายตาเชิญชวนให้มองลงไปที่เป้ากางเกงของเขา
"อย่ามาทำลุ่มล่ามกับฉันนะ..ลืมไปแล้วเหรอว่า.."
"โอ๊ย.."ยังพูดไม่จบประโยคไคก็ผลักดันฉันไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม ก่อนที่จะยืนปลดกระดุมเสื้อจ้องมองฉัน พอฉันจะลุกขึ้นเขาก็เข้ามาผลักไหล่ฉันล้มลงไปอีก
"ไอ้เด็กบ้า!"ฉันโมโหมากจึงก่นด่าเขาออกไป
"หึ"ไคสบถหัวเราะในลำคอและเป็นจังหวะที่เขาได้ปลดกระดุมเสื้อออกหมดแล้ว แล้วก็ถอดมันโยนไปที่พื้น ก่อนที่จะมานั่งข้าง ๆ ฉัน
ร่างสูงใหญ่ได้จับฉันขึ้นไปนั่งบนตักเขา ฉันพยายามขัดขืนที่จะลงจากตักแกร่งก็โดนเขาจับตรึงไว้ พร้อมกับยื่นใบหน้าหล่อเหลามาใกล้ ๆ หน้าฉัน
"ทำให้หน่อยสิ"
"อย่ามาบ้า! ปล่อยฉัน"ฉันพูดพร้อมกับเบือนหน้าไปทางอื่น
"งั้นฉันทำเองก็ได้..แต่อย่าบอกให้หยุดนะ"ไคพูดจบก็จับฉันนอนลงราบบนโซฟา แล้วคร่อมตัวฉัน โดยที่ขาข้างนึงของเขาแตะที่พื้น ฉันใช้สองมือผลักอกเขา ตีอกเขา แต่ดูไม่สะทกสะท้านเขาเลย ไคสอดมือเข้าไปในสาปเสื้อฉัน แล้วกระตุกตะขอบราเซียร์จากด้านหลังออกมาอย่างรวดเร็วราวกับมืออาชีพ ก่อนที่จะโยนทิ้งไปข้าง ๆ โซฟา
"ปล่อบฉันนะ นายจะมาทำแบบนี้กับฉันเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นไม่ได้"ไคชะงักในขณะที่กำลังปลดกระดุมเสื้อฉันเกือบจะหมดแล้ว
"...."ชายหนุ่มรุ่นน้องมองฉันแล้วขมวดคิ้ว
"ฉันมีแฟนแล้ว...ถ้าแฟนฉันรู้ว่านาย.."
"ใครแฟนเธอ?"ไคแทรกถามขึ้น
"พี่นัส..พี่นัสเป็นแฟนฉัน"ฉันยอมที่จะโกหกเพื่อเอาตัวรอด จากไอ้เด็กบ้านี้ก่อน
"หึ"ไคไม่หยุดเขายังปลดกระดุมเสื้อฉันต่อจนครบหมด ก่อนที่จะดึงฉันนั่งแล้วถอดเสื้อฉันออก
"ไอ้คนเลว!"ฉันตวาดใส่เสียงดังแล้วยกมือปิดหน้าอก
"เลว?.."ไคยืนขึ้นแล้วถอดกางเกงฉันออกทั้งที่ฉันก็ขัดขืนสุดฤทธิ์ แต่เขาก็ถอดออกมันจนได้ ตอนนี้ร่างฉันเปลือยเปล่า เสื้อผ้าฉันก็กระจัดกระจายอยู่เกลื่อนห้อง ไคยืนมองฉันแล้วถอดกางเกงออกเหลือแต่บ็อกเซอร์ตัวเดียว แล้วเดินมาผลักฉันนอนลง ก่อนที่จะเอามือบีบเค้นที่เต้าอกฉัน
"อย่างเธอนี้นะจะหาผัวใหม่..ฉันไม่มีทางเชื่อ เพราะอะไรรู้ไหม"
"....."ฉันผลักอกเขาแต่สายตาจ้องไปที่ดวงตาของคนบนล่าง
"เพราะเธอยังรักฉันอยู่ไง"ไคพูดจบเขาก็ใช้ปากครอบไปที่ยอดปทุมถัน มืออีกข้างก็บีบเค้นเต้านมไปด้วย ฉันพยายามผลักหัวเขาออก จนเขาคงจะรำคาญจึงรวบมือฉันไว้ที่เหนือหัว
"ถ้าเธอยังขัดขืน..ฉันจะเอาเธอจนเดินไม่ได้เลย"คำพูดของเขาทำให้ฉันชะงักแล้วเม้มปากทั้งสองเข้าหากันแน่น นึกถึงเวลาที่ไคทำกับฉันอย่างรุนแรง จนให้ฉันแทบจะเดินไม่ได้
"...."ไคกระตุกยิ้มมุมปากชั่วร้าย แล้วเขยิบร่างไปที่กลางกายของฉัน เขาจับขาฉันอ้าออก และก้มลงใช้นิ้วแหวกกลีบกุหลาบทั้งสองแยกจากกัน ลิ้นร้ายก็ได้สัมผัสไปที่ติ่งเสียวฉันทันที จนทำให้ฉันสะดุ้งเฮือกนึง.
"อ๊ะ.."ไคกระดกลิ้นรัว ๆ แล้วลากเลียไปตามร่องเสียว ทำให้ฉันเกร็งไปหมด ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามีอารมณ์คล้อยตามเขาแล้ว ฉันยกก้นขึ้นแล้วขยับช้า ๆ ไปตามลิ้นร้ายที่ยังลากเลียไปตามร่อง
"สะ เสียว.."ฉันเผลอพูดออกไปตามอารมณ์ ไคเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มบาง ๆ ให้ฉันก่อนที่จะใช้นิ้วร้ายสอดเข้าไปที่รูสวาท แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ เสียงหยาบโลนดังตามจังหวะนิ้วที่ชักเข้าชักออก
"อ๊ะ..อ๊ะ"ฉันเด้งสะโพกไปโดยไม่รู้ตัวด้วยความเสียวซ่าน ..และไม่นานฉันก็ถึงฝั่งฝัน สมองขาวโพนไปหมด หายใจหืดหอบ ไคถอดนิ้วออกแล้ว รูดบ็อกเซอร์ตัวเองลง สายตาฉันดันไปเหลือบเห็นท่อนเอ็นที่ผงาดออกมา มันแข็งและตั้งชูชัน ไคใช้มือเขารูดเข้ารูดออก จนมีน้ำออกมาปริม ๆ ที่ปลายหัวเห็ด
ไคเอาขาข้างนึงลงแตะพื้นแล้วคุกเข่าลงบนโซฟา แล้วจับขาฉันพาดบ่า ท่อนเอ็นลำใหญ่ค่อย ๆ สอดเข้าไปในร่องสวาทฉันที่จะนิด ๆ จะสุดลำ
"อ่า..แน่นฉิบ"ไคครางออกมาเบา ๆ ในขณะที่ฉันนอนทำหน้าเหยเกกัดปากกลั้นความเสียว
ปึก ปึก ปึก ปึก เอวสอบเริ่มถาโถมเข้ามาทันที
"เบา ๆ แรงไป..อึ้มม"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ไคก็ลดจังหวะลงเขาสอดท่อนเอ็นเข้าไปสุดลำแล้วถอดออกมาสุด สลับกันอย่างช้า ๆ เนิบ ๆ
"แบบนี้ดีไหม..อ่า"ไคเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่า ฉันมองหน้าเขาแล้วพยักหน้าให้ ใช่ตอนนี้ฉันยอมให้ทำเรื่องอย่างว่าด้วยความเต็มใจ ปึก ปึก ปึก ปึก
เอวสอบกระแทกกระทั้นเร็วบ้าง ช้าบ้าง อยู่หลายสิบนาที ก่อนที่ไคจะถอดท่อนเอ็นออก แล้วนั่งที่โซฟา เขาดึงมือฉันลุกขึ้นแล้วจับฉันมาคร่อมที่ตัวเขา
"อยากให้เธอทำ"ไคพูดน้ำเสียงแหบเพร่า แล้วจับท่อนเอ็นตัวเอง ฉันผงกหัวแล้วเอาท่อนเอ็นของเขายัดเข้าไปในร่องสวาทที่ละนิด ๆ มันจุกมาก ฉันกัดปากแล้วกดตัวลงจนท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดลำ
"ขยับ.."พอสิ้นเสียง ฉันก็เร่งสะโพกขึ้นลงเบา ๆ ปั่ก ปั่ก ปั่ก
"แบบนี้แหละ อื้ออ"ไคส่งเสียงครางออกมาผ่านตามไรฟันพอให้ได้ยิน ปั่ก ปั่ก ปั่ก
ฉันโยกไปตามอารมณ์จนกระทั่งฉันใกล้จะแตะไปที่ขอบสวรรค์
"จะ แตก..อ้างง"ไคได้ยินแบบนั้นเขาก็จับเอวฉันหลวม ๆ แล้วเด้งเอวขึ้นสวนทันที
"พร้อมกัน.."ปึก ปึก ปึก ปึก ไม่นานฉันกับเขาก็ได้ไปแตะที่ขอบสวรรค์ น้ำคาวขุ่นพุ่งเข้าไปในกายอย่างสายน้ำจนทำให้มันไหลย้อยลงมาที่ขาฉัน
"ถ้าเธอมาที่นี้อีก เธอจะต้องโดนฉันเอา"พอสิ้นประโยคฉันรีบลุกออกจากตัวเขา แล้วหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายขึ้นมาปกปิดช่วงบนและล่าง รีบเดินไปที่ห้องน้ำ
หลังจากแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ไคก็พาฉันเดินออกมา โดยที่เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันเลย ฉันก็ได้แต่เดินก้มหน้ามองเท้าคนร่างสูงที่เดินนำหน้า จู่ ๆ ไคก็หยุดชะงัก แล้วหันหลังกลับมา
"เธอตบเพื่อนเธอทำไม"
"เชอรี่เป็นคนเก็บข้อความในกระดาษนั้นให้ไฟฟ์"ถึงแม้ว่าเชอรี่จะไม่ได้สารถาพออกมา แต่ฉันมั่นใจว่าเป็นฝีมือเธอ
"....."ไคจ้องหน้าฉันพร้อมกับขมวดคิ้วเข้ม
"และเป็นเชอรี่ที่ไปโกหกไฟฟ์ว่าฉันอยากจะได้รถ ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นคนเสนอเรื่องรถนั้นกับฉันเองถ้าหากฉันจีบไฟฟ์สำเร็จ"
"หึ"ไคหัวเราะในลำคอแล้วหันเดินไป
"ฉันพูดเรื่องจริงนะ"ฉันรีบเดินตามเขา แต่เชอรี่ก็เดินเข้ามาดักหน้าไค
"ไค.."เชอรี่กอดแขนไคแล้วมองมาที่ฉัน โดยที่ไคก็ยืนนิ่งให้เธอจับอยู่แบบนั้น
"รอนานไหม"ไคเอ่ยถามเชอรี่ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทำเอาฉันใจหวิว ๆ ไปเลย ไคชอบเชอรี่? หรือทั้งคู่มีอะไรกันแล้ว? ในหัวมีคำถามอีกแล้ว
"ไม่นานเลย.."เชอรี่พูดพร้อมกับยิ้มหวานให้ ขณะที่ฉันยังยืนหัวโดอยู่ ทั้งคู่ทำราวกับฉันเป็นอากาศ ไคใช้นิ้วเกี่ยวพันผมเชอรี่
"วันนี้ผมไปนอนห้องเธอนะ"
"จริงเหรอ..."เชอรี่พูดขึ้นด้วยความดีใจ แต่กลับกันกับฉันรู้สึกดวงตาร้อนผ่าว หัวใจสั่นสะเทือนไปหมด
"ครับ"เขาตอบกลับเชอรี่แล้วหันมาที่ฉัน
"ส่วนเธอกลับไปได้แล้ว และยังมาที่นี้อีก..รู้นะว่าจะต้องเจอกับอะไร"ว่าจบ เขาก็เดินโอบเอวเชอรี่ไปที่ห้องวีไอพี 12 ในขณะที่ฉันยืนตัวแข็งมองทั้งสองเข้าห้องไปด้วยน้ำตาคลอเบ้า
"ไอ.."เพื่อนฉันเดินเข้ามาพอดี ฉันจึงรีบปาดน้ำตาออก
"กลับกันเถอะ"ฉันพูดจบก็รีบเดินมา เอมก็เดินตามฉันมาติด ๆ
"ไอ้เด็กเถื่อนมันทำอะไรแก"คำถามของเอมทำให้ฉันรู้สึกสะเทือนใจ ทำอะไรฉันน่ะเหรอ? ฉันยอมให้เขาทำเองต่างหาก
"ไม่มีอะไร เรารีบกลับเถอะ"ถึงใจฉันจะคิดแต่ก็ไม่ได้พูดออกไป
ฉันกับเอมเดินมาถึงที่จอดรถ สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังปิดประตูรถ
"โบวี่"ฉันพูดขึ้นเบา ๆ เอมจึงหันไปมอง
"หึ หึ..ฉันคิดว่า..เรามีคนช่วยตบอีเชอรี่แล้ว"ว่าจบ..เอมก็รีบเดินไปดักโบวี่ ฉันก็รีบตามไปติด ๆ
"มาหาไค?"เอมเอ่ยถามพร้อมเอามือกอดอกโบวี่มองฉันกับเอมสลับกันแล้วยิ้มเยาะ
"โดนไคเขี่ยทิ้งแล้วหนิ สมน้ำหน้า"
"แกก็โดนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ"ฉันสวน
"คงยังไม่รู้สินะ ว่าโบวี่กับไคกำลังจะกลับมาคบกัน"
"กำลัง?"เอมเลิกคิ้วถามแล้วเอานิ้วแตะ ๆ ที่แก้มตัวเอง
"ทำไม?..ไม่นานโบวี่ได้คบกับไคแน่นอน"
"ฉันขอทำนายเลยว่า เธอไม่ได้คบกับไอ้เด็กบ้านั้นหรอก"ฉันพูดขึ้นแล้วยกยิ้มมุมปาก
"รู้ได้ไง"
"หึ..และฉันขอทำนายอีกเรื่อง..ฉันคิดว่าเธอกำลังถูกแทงข้างหลังอยู่ด้วย"เอมพูดจบก็หันกลับพร้อมกับฉันเดินไปที่รถ
"หยุดก่อน..พวกพี่หมายความว่ายังไง"เสียงโบวี่ดังเข้ามาใกล้ ๆ ฉันจึงหันกลับไปพูดกับเธอ
"รีบขึ้นไปข้างบนสิ เธอจะได้เห็นมัวแต่มาตามถามพวกฉันอยู่แหละ ไม่รู้ว่าพวกนั้นไปถึงไหนกันแล้ว"
"ใคร?"
"ก็เชอรี่ไงล่ะ คนที่เธอรวมหัวทำลายเพื่อนฉันไง"เอมพูดจบก็เปิดประตูรถฝั่งคนขับ พร้อมกับฉัน เราสองคนเข้าไปนั่งในรถมองโบวี่เดินสะบัดก้นเข้าไปด้านในผับ
🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
งานแต่งของฉันมันค่อนข้างหรูหรามาก คือคุณนายแม่ไคทุ่มทุนสร้างมากค่ะ คงอยากได้ฉันเป็นสะใภ้มาก ใช่สิ ฉันทั้งสวย รวย เก่งและฉลาด เอ่อ..ฉลาดมั้ง ฉลาดแหละฉันมือไม้เย็นไปหมดในขณะที่แม่อุ่นพาฉันลงไปหาว่าที่สามีเด็กของฉัน พอถึงบันไดขั้นสุดท้าย ฉันก็ได้เห็นเจ้าบ่าวสุดหล่อของฉันยืนรออยู่ หัวใจฉันแทบจะละลาย เด็กน้อยฉันที่ไอ้นั้นไม่น้อย คือเขามันบอกว่าของเขาไม่น้อย เขาหล่อมากค่ะ แล้วเมื่อเขายิ้มโชว์ลักยิ้มเจ้าเสน่ห์ให้ฉันนะ ฉันจะวูบ มันน่ารักมากแม่อุ่นส่งมือฉันให้กับไค"ฝากดูแลลูกสาวน้าด้วยนะตาไค ไม่ใช่สิ ลูกสาวแม่สินะ"แม่พูดจบแล้วหันมายิ้มให้ฉัน"ครับแม่"ไคตอบกลับแล้วจับมือฉันไปคล้องแขนแกร่งเขาก่อนที่จะพาฉันขึ้นไปบนเวทีตอนนี้เป็นพิธีฉลอง ซึ่งเรามีพิธีในช่วงเช้าไปแล้วแหละ พอไคพาฉันขึ้นมาที่บนเวที หัวใจฉันก็เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาจากอก ตื่นเต้นมาก ๆ แขกผู้มีเกียรติก็มากมายซะเหลือเกิน"ช่วยปรบมือให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยค่ะ"พิธีกรสาวเอ่ยขึ้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน นั้นก็คือเพื่อนของฉันเอง ฉันขอให้เธอมาเป็นพิธีกรเฉพาะกิจให้ หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็เกรงใจเพื่อนนะ เพราะเพื่อ
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของไค ซึ่งแน่นอนว่าเขากำลังขับพาฉันไปที่คอนโด ระหว่างนี้เขาจับมือฉันไปหอมราวกับคนโรคจิต"จะหอมอะไรนักหนาเนี่ย"ฉันทักท้วงเพราะรู้สึกว่ามือฉันจะติดจมูกเขาไปแล้ว"ก็ผมรักพี่อ่ะ"เดี๋ยวนี้ฉันได้ยินคำว่ารักจากเขาบ่อยมาก มันชื่นชุ่มหัวใจดีจัง"แล้วทำไมไม่รักตั้งแต่ตอนแรก"ฉันแสร้งถาม"นั้นสินะ...ป่านนี้เราคงมีความสุขกันไปตั้งนานแล้ว"ไคพูดพลางยกมือลูบครางตัวเองสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง"...."ฉันรู้ว่าเพราะอะไร"ความแค้น!"สุดท้ายแล้วไคก็พูดขึ้นมาเอง"...."ฉันจึงได้หันขวับไปที่เขา"พี่รู้ไหมทำไมผมถึงแค้นพี่มาก..ที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องฆ่าตัวตาย""....""ไอ้ไฟฟ์มันไม่ใช่แค่เพื่อน..มันเป็นเหมือนพี่ เหมือนน้องของผม ผมกับมันสนิทกันตั้งแต่เด็ก ๆ ผมมีพี่คีย์เป็นพี่ชาย และมีมันนี้แหละที่ผมนับว่ามันเป็นน้องชายผมอีกคน..เพราะแบบนี้ผมถึงได้แค้นพี่ไงที่ทำให้มันต้องคิดสั้น"ไคพูดจบแล้วหันหน้ามาที่ฉันเขาคลี่ยิ้มออกมา แล้วจับมือฉันกุมไว้"จะโทษพี่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้..มันเองก็อ่อนแอเกินไป..อีกอย่างมันควรจะนึกถึงคนที่รักมันบ้าง..ไม่ควรที่จะนึกถึงแต่ตัวเองตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ทำให้คนที่ยังอยู่ต้อง.
ทุกคนตามแม่ไปที่ห้องพักฟื้น..แต่น้องยังไม่ออกมาจากห้องเด็กแรกเกิดเพราะคุณหมอต้องตรวจเช็คร่างกายอีกหลายอย่าง ลุงไทน์ขอบอกขอบใจไคยกใหญ่ ที่ช่วยให้ลูกของเขาปลอดภัย รวมถึงแม่ของฉันด้วยที่ไม่ลืมขอบใจไค ท่านพูดกับไคดีกว่าเดิม ดูเป็นมิตรมากขึ้น เพราะก่อนหน้านี้แม่จะคอยไล่เขาและพูดจาเสียงแข็ง. ฉันคิดว่าแม่คงจะเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะสักพักใหญ่คุณพยาบาลก็พาน้องชายฉันเข้ามาพอได้เห็น 'ออสติน'ฉันตื่นเต้นมาก ใช่แล้วน้องชายฉันชื่อ ออสติน ไคจ้องมองน้องชายด้วยแววตาที่ดูปลื้มปริม และเอ็นดู เขาดูอบอุ่นมาก เมื่อแม่ให้เขาอุ้มน้อง อาจจะดูเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง เขาหอมน้องชายด้วยความรักใคร่ แล้วยิ้มไม่หุบเลย ฉันกับแม่หันมายิ้มให้กันเมื่อเห็นท่าทางไคที่ดูรักเด็กมากถ้าลูกฉันยังอยู่ก็คง...เฮ้อจะว่าไปฉันเองก็ไม่ได้อยากจะมีลูกหรอก พอมารู้อีกทีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์แต่ลูกก็ไม่อยู่แล้ว มันน่าเศร้าที่สุด"แล้ววันนี้ไม่ไปเรียนเหรอไค"ลุงไทน์เอ่ยถามไค"เอ่อ...""จริง ๆ แล้ว ไคต้องไปสอบแต่.."ฉันยังพูดไม่จบไคก็เข้าสะกิดฉัน"ตายจริง..ยังงี้ก็ไปสอบไม่ทันแล้วนะสิ""ครับ..แต่ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวค่อยไปสอบใหม่ได้"แม่ผงกหัวรับแล้
ไคจับมือฉันเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นหวานที่ยืนโวยวายอยู่ที่หน้าห้อง พอเธอเห็นไคก็รีบปรี่เข้ามา"มาทำไม.."ไคเอ่ยน้ำเสียงแข็ง มือหนาของเขายังจับมือฉันแน่น"หวานมาหาไค"เธอพูดเสียงอ่อย ๆ ทำน่าสงสาร"ที่พูดไปวันนั้นยังไม่เข้าใจ?"ไคพูดพร้อมกับขบกรามแน่น"หวาน..""กลับไปซะ!"หวานยังพูดไม่จบประโยคไคก็ตวาดไส่เธอซะก่อน"ไค..ทำไมทำกับหวานแบบนี้..หวานรักไคนะ""แต่ฉันไม่ได้รักเธอ..เลิกยุ่งกับฉันสักที"ไคกดน้ำเสียงทุ้มต่ำ ท่าทางเขาดูรำคาญผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่น้อย"ไค.."เธอเอ่ยน้ำเสียงสั่นเทา"กลับไป...อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"น้ำเสียงของไคที่พูดกับหญิงสาวช่างดูดุดันและจริงจังมาก ฉันเห็นสีหน้าหวานรู้สึกกลัวไคมาก"หวาน..กลับก็ได้"สุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ไปเมื่อเห็นสีหน้าแววตาไคที่ดูน่ากลัว ว่าจบหวานก็เดินออกไปโดยง่ายดาย เวลาไคมันดุ มันก็น่ากลัวเหมือนกันนะ ฉันเจอมาแล้วหลังจากหวานกลับไป และคิดว่าคงไม่มีใครมาวุ่นวาย และทำให้รำคาญใจ ไคพาฉันกลับเข้ามาในห้อง ที่พี่นัสนั่งอยู่"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"พี่นัสเอ่ยถามแล้วยกแก้วไวน์กระดกลงคอ"ครับ"ไคตอบกลับแล้วจับฉันนั่งลงข้าง ๆ เขา"แล้วเรื่องน้าอุ่น ..แม่ไอนายจะทำยังไ
ฉันขึ้นมาบนห้อง นั่งรอแม่ด้วยจิตใจที่กระวนกระวายไปหมด สงสารไคจัง ท่าทางเขาดูเสียใจมาก รู้งี้ห้ามไม่ให้เขาบอกแม่ซะก็ดี ยอมรับนะว่าฉันตกหลุมรักเขาอีกครั้งเข้าแล้ว ใจง่ายเสียจริงฉัน ก็ไคน่ารักอ่ะ ยิ่งตอนนี้เขาคำพูดคำจา ท่าทางดูน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด ฉันนั่งนึกไปก็อมยิ้มอยู่คนเดียว จนแม่เปิดประตูเข้ามา ฉันจึงรีบลุกขึ้นไปประคองแม่ เพราะลุงไทน์ไม่ได้เข้ามาด้วยฉันพาแม่ไปนั่งที่โซฟา แล้วพาตัวเองไปนั่งฝั่งตรงกันข้าม."แม่ เรื่องไอกับไค.."ฉันเริ่มเปิดประเด็นก่อนทันที แต่ยังไม่ได้จะพูดอะไรแม่ก็เบรคฉันแทบหัวทิ่ม"ไม่ต้องมาพูดเลย..เกิดเรื่องขนาดนี้แกไม่คิดจะบอกแม่เลยเหรอ ยอมให้เขาทำร้ายอยู่ได้ แกโง่เกินไปไหมยัยไอ""แม่..""ยังไงฉันก็ไม่ให้แกคบกับตาไคเด็ดขาด"แม่พูดพร้อมกับทำสีหน้าจริงจังเอามาก ๆ ไม่เคยเห็นแม่จริงจังอะไรเบอร์นี้เลย"แต่ไอรักไคนะคะแม่..""รักได้ก็ต้องเลิกรักได้ ..ลืมไปแล้วหรือไงว่าเขาทำอะไรกับแกบ้าง แม่นั่งฟังไปกัดฟันไป ไม่คิดว่าตาไคจะทำร้ายลูกฉันขนาดนี้""เรื่องที่เกิดขึ้นไอก็มีส่วนผิดเหมือนกันนะแม่ ..""เฮ้อ..."แม่พ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ แล้วส่ายหน้า"เรื่องทุกอย่างมันจบแล้ว..เราสองคน
ไคขับรถพาฉันมาถึงที่คอนโดของเขา พอฉันก้าวขาเข้าไปด้านใน ไคก็ดึงมือฉันเข้าไปในห้องนอนของเขาทันที และเป็นอย่างที่เขาพูด บราเซียร์ของฉันได้ถูกวางไว้อยู่บนเตียงใกล้ ๆ กับหมอน ไคนั่งลงที่บนปลายเตียงแล้วดึงฉันไปตักแกร่งของเขาฉันก็หลวมตัวมากับเขาเฉย ฉันแพ้เด็กบ้านี้อีกแล้ว ไคกอดรัดฉันแล้วเอียงคอมาหอมที่แก้มฉันทั้งซ้ายและขวา"พอแล้ว.."ฉันพูดปรามเมื่อเขายังหอมฉันไม่หยุด"จะพอได้ไง..ก็ผมคิดถึงพี่นี้ครับ"เวลาไคพูดจาสุภาพแบบนี้ มันทำให้มีผลต่อหัวใจของฉันมาก เพราะมันสั่นระริก ๆ อยู่ตลอดไม่แค่หอม ไคล้วงมือเข้าไปในสาปเสื้อแล้วบีบเค้นหน้าอกฉันด้วย ทำให้ขนฉันลุกไปทั้งตัว"ไค..อย่า"ฉันพยายามดึงมือเขาออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล มากกว่านั้นเขาได้ปลดตะขอบราเซียร์ฉันออกไปแล้ว"ผมอยากทำกับพี่ให้ผมทำนะ"ไคพูดด้วยน้ำเสียงแหบเพร่าก็ที่จะยกตัวฉันลงจากตักเขาแล้วผลักฉันนอนราบลง เขายกขามาคร่อมร่างฉัน ก่อนที่จะเอามือเขามาประสานกับมือฉันทั้งสองข้าง"ผมสัญญาว่าผมจะเป็นสามี และพ่อของลูกพี่ที่ดี""ดะ เดี๋ยวนะ...ฉันยังไม่บอกเลยว่าฉันจะแต่งงานกับนาย.."ฉันพูดแย้งขึ้นทันที ในขณะที่ไคคร่อมร่างฉันอยู่"ผมว่ายังไงพี่ก็ต้องแต่งงาน..







