ชวนไปนอนบ้าน..(48)

เอมมาส่งฉันที่บ้านแล้วก็ขับรถออกไปทันที ฉันแอบคิดว่าเธอจะต้องนัดกับพี่กัชไว้แน่ ๆ

"ร้ายจังเลยนะเพื่อนฉัน คิกคิก"ฉันเดินขึ้นมาที่บนห้องอย่างคนอารมณ์ดี ลืมเรื่องที่ไคทำกับฉันไปหมดเลย ขณะที่กำลังจะอาบน้ำ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ฉันจึงไปหยิบขึ้นมาดู มันโชว์เบอร์ไค ฉันแปลกใจมากเขาโทรมาทำไม จึงกดรับสายเพราะอยากรู้

"ว่าไง"

(ออกมาที่หน้าบ้านหน่อย)พอสิ้นเสียง ฉันเดินไปที่หน้าต่าง เพราะมันสามารถมองเห็นหน้าบ้านได้ และฉันก็เห็นไคยืนพิงรถตัวเองที่มือกำลังถือโทรศัพท์คุยกับฉันอยู่นี้แหละ เขามาได้ยังไงกัน แล้วเชอรี่กับโบวี่?

"....."

(ออกมา..เร็ว ๆ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ)

"เรื่องอะไร? แล้วนายมาได้ยังไง เชอรี่กับโบวี่มีเรื่องกันหรือเปล่า ทั้งคู่เจอกันไหม"

(ออกมา ฉันจะเล่าให้ฟัง)พอสิ้นเสียง ไคก็กดวางสาย เขามั่นอกมั่นใจว่าฉันจะต้องออกไปตามคำสั่งเขา เขาคิดไม่ผิด ใช่ฉันออกไปหาเขา

พอไคเห็นฉันเขาก็กระตุกยิ้มให้ ฉันเดินมาหยุดที่รั้วประตูเลือกที่จะไม่ออกไปด้านนอก

"ออกมาสิ ไปยืนแบบนั้นมันเหมือนกับ.."

"เหมือนอะไร"

"เหมือนกับว่าฉันมาเยี่ยมนักโทษ ยังไงยังนั้น"พูดจบไคก็หัวเราะออกมาเบา ๆ

"ไอ้เด็กบ้า!"

"ออกมา..ถ้าเธอไม่ออกมาฉันจะปืนไปจับเธอกดตรงนั้นเลย"

"ในหัวนายมันมีแต่เรื่องแบบนั้นอย่างเดียวเลยเหรอ"ฉันตวาดใส่

"ก็ฉันชอบ..และฉันรู้ว่าเธอก็ชอบเหมือนกัน"

"...."ฉันมองเขาแล้วพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ

"ออกมาสิ อยากฟังเรื่องเพื่อนเธอกับโบวี่ไม่ใช่เหรอ"มันเอานิสัยชอบเผือกมาล่อค่ะ และฉันก็ออกไป เพราะความอยากเผือก

"พูดมาสิ"ฉันไปยืนอยู่ตรงหน้าไคแล้วพูดขึ้น

"เรื่องที่เธอพูดกับฉันมันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม"ไคไม่ได้พูดเรื่องที่ฉันอยากรู้ แต่กลับถามฉัน

"เรื่องอะไร?"

"เรื่องที่เธอบอกว่าเพื่อนเธอเป็นคนเอาข้อความในกระดาษไปให้ไอ้ไฟฟ์"

"ใช่..ฉันพูดความจริง และฉันก็มั่นใจว่าเชอรี่ต้องเก็บมันไปให้ไฟฟ์แน่นอน"

"...."ไคก้มหน้าแล้วขมวดคิ้วเข้ม สีหน้าราวกับคิดอะไรบางอย่างอยู่

"ฉันเพิ่งจะรู้ว่าแม่ไฟฟ์จะแต่งงานกับพ่อเชอรี่ เมื่อตอนที่ไฟฟ์เสียแล้ว"ฉันพูดจบ ไคก็เงยหน้าขึ้นมองฉัน

"เธอไม่รู้?"ฉันพยักหน้าให้

"ฉันไม่รู้จริง ๆ แต่พอเชอรี่บอกฉันตอนแรกฉันเองก็โกรธมันอยู่เหมือนกัน.."

"....."ไคจ้องมองฉันสองมือสอดไปในกระเป๋ากางเกง แล้วเอาลิ้นกระพุ้งที่แก้มตัวเอง.

"วันนี้ฉันไปคาดคั้นให้มันสารภาพ และพูดความจริงแต่มันยังปากแข็งอยู่"

"ดูเธอมั่นใจมากเลยนะว่าเป็นฝีมือเพื่อนเธอ"

"ถ้าไม่ใช่มันแล้วจะเป็นใครกันล่ะ"ฉันสวนกลับไปทันที

"เธอไงไอ..เธอเป็นคนที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องตาย ถ้าเธอไม่รับคำเล่นอะไรแบบนั้น ไอ้ไฟฟ์มันคงไม่ตาย เธอทำร้ายคนคนนึงได้อย่างเลือดเย็น เธอล้อเล่นกับความรู้สึกของมัน ทำให้มันต้องคิดสั้นทำอะไรแบบนั้น เธอมัน..."ไคหยุดพูดแล้วหันหน้าหนีไปทางอื่นก่อนที่จะพ่นลมหายใจหนัก ๆ

"...."ฉันได้แต่ยืนมองเขาน้ำตาคลอเบ้า ไคหยิบบุหรี่ในกระเป๋าขึ้นมาจุดสูบ แล้วพ่นควันไปทางอื่น

"ถ้าเพื่อนเธอทำแบบที่เธอพูดจริง..ฉันก็ไม่เอาไว้แน่"ไคพูดน้ำเสียงทุ้มต่ำแล้วสูบบุหรี่เข้าปอด

"มะ ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม"ฉันพูดน้ำเสียงสั่นเทา เก็บอาการน้อยใจ จะยังไงเขาก็ยังเกลียดฉันอยู่ดี พอพูดจบฉันกำลังจะหันหลังเดินไป

"เดี๋ยว!"ฉันหยุดชะงัก

"ไปนอนกับฉัน"พอไคพูดจบฉันหันไปที่เขาทันที

"ไปนอนกับนาย?"

"อืม..ที่บ้าน"

"นายเสียสติไปแล้วงั้นเหรอ..นาย.."ยังไม่ได้พูดจนจบฉันก็ถูกชายหนุ่มรุ่นน้องอุ้มขึ้นพาดบ่า แล้วพาฉันไปที่รถ

"ปล่อยนะ ไอ้บ้าฉันไม่ไป!"ฉันร้องโวยวาย แต่ไคก็ไม่หยุด เขาเปิดประตูรถแล้วจับฉันเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ

"ฉันไม่ไป ..นายจะมาบังคับฉันแบบนี้ไม่ได้ ยังไงฉันก็ไม่ไป!"ฉันตวาดใส่ไคที่ยืนอยู่ตรงประตูรถ

"เงียบ! ถ้าขืนยังโวยวายขึ้นมาอีก ฉันจะเอา ค×ย ยัดใส่ปากเธอทั้งคืน"ฉันได้ฟังที่ไคพูดถึงกับกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ สายตาก็ดันเผลอไปจ้องที่เป้ากางเกงเขา ในหัวก็คิดอะไรบ้า ๆ ขึ้นมา ถ้าไคเอาไอ้นั้นยัดใส่ปากฉันทั้งคืน กรามฉันอาจจะต้องค้างแน่ ๆ

ไคปิดประตูดังปัง เมื่อแน่ใจว่าฉันสงบลง.เขาเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วเปิดประตูเข้ามา

"ก็แค่ให้ไปนอนที่บ้าน..จะอะไรนักหนา ทำโวยวายไปได้"

"เหอะ"ฉันแค่นหัวเราะออกมา ไอ้เด็กนี้มันคิดอะไรของมัน แค่ให้ไปนอนด้วย? ทำไมฉันต้องโวยวาย? มันบ้าแล้วไหมคะ เฮ้อ...

สุดท้ายฉันก็นั่งรถไปกับไคอย่างเงียบ ๆ พอมาถึงที่บ้านของไค ฉันก็ยังนั่งนิ่ง จนเขาลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้ฉัน

"ลงมา!"

"....."ฉันก็ลงตามที่เขาสั่ง บ้านของไคใหญ่โตดีมาก พื้นที่กว้างสุด ๆ มีบ้านสองหลังในรั้วเดียวกัน ฉันเดาว่าคงจะเป็นบ้านพี่หมอคีย์กับพี่ฝ้ายแน่ ๆ

"ตามมาสิ ยืนบื้ออยู่ทำไม"ไคหันมาพูดเมื่อไม่เห็นฉันเดินตามเขาไปสักที

"เฮ้อ.."

พอเข้ามาในบ้านก็เห็นผู้หญิงมีอายุคนนึงนั่งเล่นอยู่กับเด็กผู้ชายเล็ก ๆ อายุประมาณ สามสี่ขวบอยู่ พอทั้งสองหันมาเห็นฉันกับไค

"คุณไค วันนี้มานอนบ้านเหรอคะ"

"สวัสดีครับป้าผัน.. ครับวันนี้ผมมานอนบ้าน"ไคยกมือไหว้ผู้หญิงคนนั้น ฉันก็ยกไหว้ตาม แล้วเด็กผู้ชายก็วิ่งเข้ามาหาเขา

"อาไค.."ไคย่อตัวลงรอกอดเด็กน้อยที่กำลังวิ่งเข้ามา ฉันเดาได้ว่าต้องเป็นตาคิณแน่ ๆ โตขึ้นมากเลยนะเนี่ย ฉันเคยเจอเมื่อตอนเด็ก ๆ น่ะ

"ทำไมนอนดึกจังครับ"ไคอุ้มตาคิณขึ้นแล้วเอ่ยถาม

"คิณนอนไม่หลับครับ"

"แล้วพ่อกับแม่ล่ะ"ไคเอ่ยถาม ป้าผันก็เดินเข้ามา

"คุณคีย์กับฝ้ายเข้าเวรน่ะค่ะ"

"ไม่ได้นอนกอดพ่อกับแม่นอนไม่หลับหรือไง"ไคหันไปพูดกับหลานของเขา

"คิณขอนอนกอดพี่คนสวยได้ไหมครับ"ตาคิณใช้นิ้วชี้มาที่ฉัน

"พี่ที่ไหนกัน ป้าต่างหากล่ะ"ไคพูดพร้อมกับหันมาหัวเราะกับหลาน

"ไอ้..."ฉันต้องรีบปิดปากตัวเองเพราะกลัวเด็กจะได้ยิน มันไม่ไพเราะ

"ป้าไปนอนเถอะ เดี๋ยวผมเอาตาคิณไปนอนด้วยเอง"ป้าผันมองหน้าฉันสลับกับไค

"คนนี้คู่หมั้นคุณไคใช่ไหม"

"อดีตคู่หมั้นครับ เราถอนหมั้นกันแล้ว"พอป้าผันได้ฟังก็เบิกตาโตทันที

"ถอนหมั้น? แล้วทำไมถึง.."

"ป้าไปนอนเถอะ ผมจะไปนอนแล้ว"ไคแทรกพูดขึ้นแล้วเดินอุ้มตาคิณไป ฉันยิ้มให้ป้าบาง ๆ แล้วรีบเดินตามไคไป

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥