แฟนเก่า...(14)

ไคขอตัวออกไปทำงานของเขาต่อ ส่วนเราสามคนก็นั่งดื่มกันอย่างสนุกสนาน เชอรี่มันจะพูดถึงไคอยู่บ่อย ๆ ว่าดี หล่อ อย่างนั้นอย่างนี้ ขนาดเห็นหน้ากันยังไม่ถึงชั่วโมง.ทำให้ฉันรู้สึกว่า เชอรี่ชอบแฟนของฉัน แต่อาจจะเป็นแค่ความคิด เชอรี่อาจจะไม่ได้คิดอะไรกับไคแบบนั้นก็ได้

เวลาล่วงเลยไปจนผับใกล้ปิด เอมสะกิดฉันแล้วบอกว่าอยากกลับแล้ว ส่วนเชอรี่ ไม่มีที่ท่าที่อยากจะกลับเลย เธอเอาแต่ถามว่าไคเมื่อไหร่จะมา จ้องมองแต่ที่ประตู

"แก ถามถึงไคบ่อยเกินไปป่ะวะ"เอมพูดขึ้น พร้อมกับเอามือกอดอกแล้วส่ายหน้า

"ก็แค่ถามไหม แกคิดอะไรหรือเปล่า"เชอรี่พูดย้อนกลับ

"เปล่า.."เอมตอบกลับน้ำเสียงสูง แล้วเบือนหน้าไปทางอื่น

"สรุป ไคจะลงมาอีกใช่ไหม"เชอรี่หันมาถามฉัน

"อืม.."ฉันตอบกลับไปสั้น ๆ

"ไอ ฉันจะกลับแล้วนะ แล้วแกล่ะเชอรี่"

"ฉันยังไม่อยากกลับ แกไปส่งไอด้วยนะ ขับรถดี ๆ "

"โน ๆ ไอไม่ได้กลับกับฉัน"เอมพูดพร้อมทำไม่ทำมือ เชอรี่หันขวับมาที่ฉัน

"แล้วแกจะกลับกับใคร"

"ไคบอกว่าจะไปส่งน่ะ"

"....."เชอรี่ไม่พูดอะไร ได้แต่จ้องหน้าฉัน แล้วขมวดคิ้วงาม.

"มีอะไรหรือเปล่าเชอรี่"

"แกกับไค มีอะไรกันหรือยัง"ฉันชะงักนิดกับคำถามของเชอรี่

"ยะ ยัง"ใช่ฉันไม่เคยมีอะไรกับไค แต่ฉันเสียสาวให้ไอ้เลวนั้นไปแล้ว นึกถึงก็แค้น กำหมัดแน่น

"แกถามทำไมวะ"เป็นเอมที่ถาม

"ฉันก็กลัวว่า.."เชอรี่หันมามองที่ฉัน

"กลัวอะไร..เขาเป็นแฟนกันจะมีอะไรกันก็ไม่แปลก อีกอย่างไอมันก็โตแล้ว เรากลับกันเถอะ"เอมพูดพลางยกขึ้นเชอรี่ขึ้น

"แกไม่ห่วงเพื่อนเลยหรือไง"เชอรี่พูดจบ เอมก็หัวเราะออกมา

"ฮ่า ๆ ๆ แกคงไม่รู้ว่าไอกับแฟนมันเคยนอนด้วยกันมาแล้ว"

"นอนด้วยกัน?"

"ใช่ ไอมันเคยไปค้างที่คอนโดไคมาแล้ว ถ้าไคจะทำมิดีมิร้ายไอ คงทำไปนานแล้วล่ะ"

"แกกล้าไปนอนคอนโดไคได้ยังไง"เชอรี่หันมาถามเสียงเข้ม ฟังแล้วมันจริงจังมาก ฉันถึงกับมึนงงเลย

"แกนี้ถามยิ่งกว่าน้าอุ่นอีกนะ ทำไม?.สวมบทเป็นแม่ไออยู่เหรอ"เป็นเอมที่ต่อฝีปากกับเชอรี่

"ฉันแค่เป็นห่วง..ไอก็เพื่อนฉันนะ"เชอรี่ว่าจบก็หยิบแก้วไวน์ดื่ม

"พอแล้ว ไม่ต้องดื่มเดี๋ยวก็ขับรถไม่ไหวหรอก"เอมดึงแก้วจากมือเชอรี่ออก

"ฉันไหวหรอกหน่า"

ประตูเปิดเข้ามา ทุกคนต่างหันไปมองพร้อมกัน

"ไค.."เป็นเสียงหวาน ๆ ของเชอรี่ที่เอ่ยขึ้นก่อนใคร ไคเดินเข้ามาแล้วยิ้มให้เชอรี่ ก่อนที่จะนั่งลงที่ข้าง ๆ ฉัน

"ผับจะปิดแล้ว กลับกันเถอะ"ไคจับมือฉันแล้วพูดขึ้น

"จะกลับแล้วเหรอ"เชอรี่เอ่ยถาม

"ครับ..คุณกลับไหวไหม"

"เอ่อ.."เชอรี่ยกมึงคลำที่ขมับ

"ไหวอยู่แล้ว ยัยเชอดื่มเก่งที่สุดในกลุ่ม แค่นี้ทำอะไรมันไม่ได้หรอก จริงไหมแก"เอมพูดจบก็หันไปยิ้มให้เชอรี่

"แต่ฉันรู้สึกมึน ๆ"

"ฉันไปส่งเอง แกจอดรถไว้ที่นี้ก่อนล่ะกัน"

"ถ้างั้น ผมพาไอกลับก่อนนะครับ"ไคพูดจบก็จับมือฉันลุกขึ้น

"เดี๋ยวสิไค"เชอรี่ลุกขึ้นแล้วเดินมาขวางไค

"มีอะไรหรือเปล่าครับ"

"เอ่อ..จริง ๆ แล้วฉันกะจะมาเลี้ยงเพื่อน แต่ไคกลับเป็นคนจ่ายให้ทั้งหมด ฉันรู้สึกเกรงใจจัง"

"ไม่เป็นไรครับ"

"แต่..."ฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรดีเลย เมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนที่ดูยั่วยวนไคมาก เพราะคิดว่าเธอคงจะเมา จนเอมต้องมาดึงแขนเชอรี่ไป

"แกกลับ..กลับก่อนนะ"ว่าจบ เอมก็ดึงแขนเชอรี่ออกไป ทั้งที่ท่าทางเธอไม่เต็มใจสักเท่าไหร่

"ผมขอไปเอาของหน่อย ไอไปรอผมที่รถก่อนนะ"ไคยื่นกุญแจรถมาให้ฉัน ก่อนที่จะพาฉันเดินออกมาจากห้อง.

ฉันแยกกับไค เดินมาที่จอดรถ แล้วกำลังจะเดินไปที่รถไค จู่ ๆ เชอรี่ก็เดินเข้ามาขวาง

"แก ยังไม่กลับเหรอ..แล้วเอมล่ะ"

"ฉันให้มันกลับไปล่ะ"

"แล้วแกขับรถไหวเหรอ ทำไมไม่ให้เอมไปส่ง"ขณะที่ฉันถาม เชอรี่ยกมือเสยผมลวก ๆ แล้วเอามือกอดอก

"ฉันอยากให้ไคไปส่ง"ฉันเบิกตากว้างมองเพื่อนสาวอย่างงงวย

"ได้ไหม"

"อืม..ฉันจะขอให้เขาไปส่งแกด้วยล่ะกัน"

"แบบนี้สิเพื่อนรัก รู้ไหมว่าฉันรักแกมากที่สุดเลย"เชอรี่เอามือโอบไหล่ฉันแล้วฉีกยิ้มกว้าง

พอไคเดินมา เชอรี่ก็รีบเดินเข้าไปหาเขา พร้อมกับเอามือจับแขนไคด้วย

"ไค ช่วยไปส่งฉันหน่อยนะ"ไคมองฉันกับเชอรี่สลับกัน

"เชอขับรถไม่ไหวน่ะ..ช่วยไปส่งเพื่อนฉันหน่อยนะ"ไคหันมาที่ฉันแล้วผงกหัว.

"ขอบใจนะไค"ไคเดินมาเปิดประตูให้ฉันนั่งที่เบาะหน้าข้างคนขับ ส่วนเชอรี่ก็เปิดประตูด้านหลังเข้าไปนั่งทันที

เชอรี่เอาหน้ายื่นมาระหว่างกลางของเบาะที่ฉันนั่งกับไค

"แกนี้ก็มูฟออนไวเนาะ ..แฟนเก่าตายไม่เท่าไหร่ มีแฟนใหม่ซะแล้ว"ฉันหันขวับไปที่เชอรี่ทันทีที่เธอพูดจบ แล้วหางตาได้มองเห็นไคหันมาจ้องหน้าฉันเสี้ยววินาที

"ตอนแกเป็นแฟนกับ..."

"เชอรี่!"

"พูดต่อสิครับ ผมอยากฟังเรื่องแฟนเก่าของไอ"ไคพูดขึ้นเสียงเข้ม แล้วตวัดสายตามามองฉัน แววตาของเขาดูไม่เหมือนเดิม ราวกับคนกำลังโกรธ ฉันคิดว่าเขาคงไม่ได้อยากฟังอย่างที่พูดหรือเปล่า

"ฉันว่านายอย่าฟังเลย"

"ผมจะฟัง เชอรี่เล่าต่อครับ"น้ำเสียงเขาดุดันขึ้น

"ก็ได้ ฉันจะเล่าให้ฟัง"เชอรี่หันมากระตุกยิ้มให้ฉัน

"แฟนแกอยากฟังเองนะไอ"

"ตอนที่ไอกับไฟฟ์เป็นแฟนกัน ดูทั้งคู่รักกันมากเลยนะคะ"

"รัก..?"

"ค่ะ รัก ไอแสดงว่ารักไฟฟ์ได้แนบเนียนมากเลย คิกคิก"

"เชอรี่ พอเถอะ"

"ยังไงครับเชอรี่"

"ก็จริง ๆ แล้วไอไม่ได้รักไฟฟ์หรอกค่ะ แต่ที่ไอทำเป็นรักไฟฟ์ เพราะไอแค่อยากจะได้รถจากฉัน.."ว่าจบ เชอรี่ก็หันมาที่ฉัน

"แล้วแกก็ได้สมใจ เก่งจริง ๆ เพื่อนฉัน หลอกให้ผู้ชายหลงรักได้"

"หึ"เสียงหัวเราะในลำคอของไคดังออกมาเบา ๆ ฉันสังเกตที่มือเขากำพวงมาลัยแน่น

"ไฟฟ์คงรักแกมาก ไม่งั้นคงไม่ฆ่าตัวตายหลังจากที่แกบอกเลิกหรอก"

เอี๊ยดดด พอเชอรี่พูดจบ ไคก็เหยียบเบรคกะทันหัน ทำให้หน้าฉันชนกับคอนโซนหน้ารถอย่างจัง และรู้สึกมาก ไคจ้องมาที่ฉัน

"เจ็บไหม"เขาเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง แล้วหันหลังไปที่เชอรี่

"เป็นอะไรหรือเปล่า"

"ไม่ค่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ทำไมถึงเบรคแบบนี้"

"หมาตัดหน้ารถ"ว่าจบ เขาก็ขับรถต่อไป โดยไม่ได้สนใจหน้าผากฉันที่รู้สึกว่ามันจะนูน ๆ ออกมา

เชอรี่หยุดพูดเรื่องไฟฟ์ เธอกลับถามเรื่องส่วนตัวไคแทน และไคก็ตอบบ้าง ไม่ตอบบ้างจนกระทั่งมาถึงที่บ้านเชอรี่

"ขอบใจนะไคที่มาส่ง"

"ครับ"พอเชอรี่ลงจากรถเรียบร้อย ไคก็เหยียบคันเร่งออกมาทันที เขาขับรถไวมากจนฉันรู้สึกกลัว..

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥