ผู้หญิงใจร้าย..(13)

ช่วงเย็นไคโทรมาบอกฉันว่า..วันนี้คงไม่ได้แวะเข้าไป เนื่องจากต้องอ่านหนังสือที่จะต้องสอบในวันพรุ่งนี้ เห็นว่าหลายวิชาด้วย.ปลื้มใจจังที่แฟนโทรบอกทุกสิ่งทุกอย่าง. ตอนนี้ฉันมีความสุขกับความรักครั้งนี้มาก

วันต่อมา ลุงไทน์กับแม่อุ่นได้พาฉันไปซื้อรถคันใหม่ จริง ๆ แล้วแม่ก็คัดค้านแหละ แต่ลุงไทน์ก็ยืนยันที่จะซื้อให้เป็นของขวัญที่เรียนจบ.ถามว่าฉันกลัวการขับรถไหม ฉันกลับไม่กลัวมันเลย ถึงแม้ว่าฉันจะเพิ่งเกิดอุบัติเหตุมาค่อนข้างร้ายแรง.รถระเบิด แต่ฉันแทบไม่เป็นอะไรเลย

ไคหายไปสองวันคือเขาไม่ได้มาหาฉันที่บ้าน แต่โทรหาฉันบ่อย ๆ ฉันก็เข้าใจเขานะ เพราะช่วงนี้เขาสอบ. ตกเย็นเอมกับเชอรี่ มาหาฉันที่บ้าน พร้อมกับชวนฉันไปเที่ยวที่ผับไค เชอรี่เพื่อนฉันก็อยากที่จะเจอไคเหมือนกัน ฉันจึงตกลง แต่ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าไคจะไปที่ผับหรือเปล่า

ฉันนั่งรถมากับเอม ส่วนเชอรี่ก็ขับตาม ๆ มาจนถึงผับไค ทำไมฉันรู้สึกใบหน้าเห่อร้อนจัง อาจจะเป็นเพราะเอม แซวฉันละมั้ง.

"ผับแฟนใครน้า คิกคิก"

"เลิกแซวได้แล้ว"เราสามคนเดินเข้าไปด้านใน

"ว้าว ผับใหญ่กว่าที่คิดแหะ"เชอรี่เอ่ยพร้อมกวาดสายตาไปทั่ว ๆ

"จองโต๊ะไว้หรือเปล่าครับ"เด็กเสิร์ฟเดินเข้ามาถามพวกเรา

"ทำไมต้องจอง รู้ไหมว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร"ฉันรับเอามือดึงแขนเชอรี่ทันที

"เอ่อ..."เด็กเสิร์ฟมองพวกเราเลิ่กลั่ก

"ผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนเจ้าของผับที่แกทำงานอยู่นี้ไง"

"เชอรี่!"เพื่อนฉันก็พูดออกมาจนได้ ขนาดฉันดึงแขนปรามเธอแล้วนะ

"ขอโทษครับ ผมไม่รู้จัก"

"นี้แก.."ฉันดึงเชอรี่มาอยู่ที่ด้านหลังฉัน แล้วพูดกับเด็กเสิร์ฟ

"ไม่มีอะไรค่ะ เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน ฉันขอเป็นห้องวีไอพีนะ พอจะว่างไหม"

"ว่างครับ เชิญครับ"เด็กเสิร์ฟเดินนำหน้าพวกเราออกมา

"ไอ..ทำไมแกต้อง.."

"พอเถอะเชอรี่ อายเขา"เอมเป็นคนพูดแทนให้ฉัน ก่อนที่พวกเราจะเดินตามเด็กเสิร์ฟไป

พอเข้ามาถึงในห้องวีไอพี

"เจ้าของผับ..อยู่ไหม"ก็เป็นเชอรี่ที่เอ่ยถามเด็กเสิร์ฟ

"อยู่ครับ คุณไคทำงานอยู่บนออฟฟิศ"

"เรียกลงมาหน่อย..บอกว่าแฟนเขามา"

"เชอรี่"ฉันส่งเสียงเอ็ดเพื่อนเบา ๆ

"ไม่เป็น..."

"บอกเขาให้ลงมา"ฉันยังพูดไม่จบประโยค เชอรี่ก็แทรกพูดขึ้นพร้อมกับล้วงไปในกระเป๋าหยิบธนบัตรแบงค์พันสองใบ ยัดใส่มือเด็กเสิร์ฟ

"ครับ ๆ"เด็กเสิร์ฟเห็นเงินในมือแล้วรีบตอบกลับก่อนที่จะเปิดประตูออกไป

"ก็แค่นี้.."เชอรี่เดินกอดอกเดินมานั่งที่โซฟา พร้อมกับไขว่ห้าง.ฉันกับเอมมองหน้ากันแล้วลอบหายใจเบา ๆ

เชอรี่เป็นคนสั่งเครื่องดื่ม และยังเน้นกับเด็กเสิร์ฟด้วยว่า ต้องแพงที่สุดในร้าน เฮ้อ..ฉันกับต้องลอบหายใจกันอีกครั้งในความเวอร์วังของเพื่อนสาว แต่ไม่ใช่เธอเพิ่งจะเป็นแบบนี้ เชอรี่เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว.

ขณะที่พวกเรานั่งดื่มกันอยู่ เปิดประตูก็เปิดเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่ม เมื่อทุกคนเห็น มีเชอรี่เพียงคนเดียวที่วางแก้วไวน์แล้วยืนขึ้นมองชายหนุ่มคนนั้น

"นี้ไงแฟนไอ"เอมกระตุกแขนเชอรี่ ที่ยังมองไคไม่ละสายตา

"ฉัน เชอรี่ เพื่อนสนิทของไอ"เธอเดินไปตรงหน้าไค ที่มองพวกเราอยู่ ก่อนจะตวัดสายตาจ้องไปที่เชอรี่ แล้วจับมือกับเธอที่เชอรี่ยื่นให้

"สวัสดีครับ"ฉันเห็นไคพยายามปล่อยมือออก แต่เชอรี่ก็ยังคงจับเขาไว้แน่น

"เชอรี่"เอมเรียกชื่อเพื่อนให้ได้สติ เพราะดูท่าทางของเธอกำลังตกอยู่ในภวังค์

"หะ ห๊ะ"เธอปล่อยมือจากไค แล้วหันมาที่ฉันกับเอมที่นั่งอยู่ พอไคหลุดจากมือของเชอรี่ก็เดินเข้ามาหาฉันแล้วนั่งลงข้าง ๆ

"ทำไม จะมาไม่บอกผมก่อน..ผมจะได้จัดเตรียมห้องพิเศษให้"

"ฉันเป็นคนชวนไอมาเอง เพราะว่าอยากเห็นหน้าคุณ...เอ่อที่เป็นแฟนของเพื่อนฉัน"เชอรี่เป็นคนตอบ

"ครับ.."ไคยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

"ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณจะยังดูเด็กอยู่ และไม่คิดเลยว่าจะเป็นเจ้าของผับที่ใหญ่แบบนี้ เก่งจริง ๆ เลย"

"ขอบคุณครับ"

"ว่าแต่..ฉันเหมือนกับเคยเห็นคุณเลย"เชอรี่พูดพร้อมกับขมวดติ้วจ้องหน้าไค ซึ่งก็ทำให้ฉันเกิดความสงสัย เชอรี่จะเจอกับไคได้อย่างไรกัน เขาอยู่ที่ไทย ส่วนเธอก็เพิ่งจะมาไทย หรือเธอเจอเขาที่ผับนี้ เมื่อปีก่อน

"เราเคยมาที่ผับเขาเมื่อปีก่อนไง"เอมพูดขึ้น

"เราเคยมาที่ผับนี้ด้วยเหรอ และเจอเขา"เชอรี่หันมาพูดกับเอม สีหน้าราวกับคนที่จำไม่ได้

"ที่ฉันบอกว่าเคยเห็น..ฉันเคยเห็นในรูปไม่ใช่ตัวจริง.ตกลงเราเคยเจอเขาด้วยเหรอ"เชอรี่ยังคงหันมาคุยกับฉันและเอม

"แกเคยเห็นในรูป..รูปที่ไหน?"ฉันถามพร้อมกับหันหน้าไปที่ไคด้วยความสงสัย.

"โอ๊ยยย จำไม่ได้ช่างมันเถอะ"เชอรี่พูดพร้อมตบหัวตัวเองเบา ๆ โดยที่ไคจ้องหน้าเธอนิ่ง ๆ ราวคิดอะไรบางอย่าง

"ว่าแต่ คุณกับไอคบกันนานหรือยังคะ"เชอรี่เลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องคุย

"เพิ่งจะคบกันครับ"

"...."ฉันอมยิ้มนิด ๆ เมื่อไคตอบเชอรี่แล้วหันมาที่ฉัน

"ยัยไอ แกนี้โชคดีจังเลย..มีแฟนหล่อแล้วแถมยังเก่งอีกด้วย"เชอรี่หันไปยิ้มหวานให้ไค เมื่อพูดจบ

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ..ว่าแต่คุณเพิ่งกลับมาจาก.."

"ใช่ค่ะ..ฉันเพิ่งกลับ ตอนแรกก็ว่าจะมาตั้งนานแล้ว แต่พ่อนะสิ ให้อยู่ช่วยงานศพ!"เชอรี่พูดออกมาสีหน้าไม่สบอารมณ์

"งานศพ?"

"ก็แฟนเก่าไอไงค่ะ"

"เชอรี่"เป็นเสียงของเอมที่เอ่ยเอ็ดเชอรี่

"ไอเคยมีแฟน?"ตอนนี้ไคดูสนใจที่อยากจะรู้อะไรเพิ่มขึ้น เขาหันไปถามเชอรี่สีหน้าจริงจัง.

"อ้าว..ไอแกไม่ได้บอกไคเหรอว่าแกเคยมีแฟน"ตอนนี้ฉันรู้สึกหน้าชามาก เมื่อเชอรี่พูดมาแบบนี้ และไคก็หันมาจ้องหน้าฉันตาเขม็ง.

"ระ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ฉันเลยไม่อยากพูดถึง"ฉันก้มหน้างุดเมื่อพูดจบ.

"แล้วแฟนไอตายเพราะอะไรเหรอครับ"ไคหันไปถามเชอรี่ต่อ

"เหอะ...ฆ่าตัวตาย โง่ชะมัด"

"เชอรี่/เชอรี่"ฉันกับเอมส่งเสียงปรามเธอพร้อมกัน

"ก็มันจริงหนิ แค่แกบอกเลิกแค่นี้ ก็ฆ่าตัวตาย หึ !"

"เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ"เอมเป็นคนพูด ในขณะที่ไคจ้องมามองฉันด้วยแววตาแข็งกร้าว.ราวกับโกรธแค้นฉันมาก เขาคงคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงใจร้ายแน่ ๆ เลย ทำไมฉันรู้สึกใจหวิว ถ้าเขาจะเกลียดฉัน

"ไค.."ฉันเรียกเขาเสียงหวาน

"...."เขาปรับเปลี่ยนสายตานั้นทันที แล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ

"ฉัน...ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังนายเลยนะ แต่แค่ว่า..."

"ผมไม่ได้โกรธเธอเลย..แค่ผมตกใจนิดหน่อย"เขาพูดพร้อมกับยกยิ้มบาง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือฉัน แล้วโน้มหน้ามากระซิบข้าง ๆ หู

"วันนี้ผมไปส่งนะ"ฉันเผลอยิ้มออกมาแล้วผงกหัวรับทันที

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥