บทที่ 5 ความต้องการ

เช้าวันเสาร์ รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดที่หน้าคอนโดหรูโดยช่อพิกุลลงมารอก่อนเวลานัดประมาณห้านาที

"รอนานไหมครับ" เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถามหลังจากเคลื่อนรถเข้าสู่ถนนสายหลัก

"นานค่ะ" เธอแกล้งเอ่ยบอกอย่างอารมณ์ดี

"หึ..ร้ายจริง" เขากลั้วหัวเราะในลำคอก่อนจะเอื้อมไปเกลี่ยแก้มนุ่มเล่นทำเอาคนตัวเล็กหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย

คริสโตเฟอร์ขับรถมาถึงสนามบินส่วนตัวของตระกูลเฮมเวิร์ท ร่างสูงก้าวลงจากรถพร้อมกับร่างแบบบาง ช่อพิกุลมองชายชุดดำนับสิบที่ยืนรอประจำอยู่ที่เฮลิคอปเตอร์พร้อมนักบินนั่งประจำที่ซึ่งน่าจะเป็น ฮ.ส่วนตัวของเขาก่อนจะลอบมองคนตัวโตเพราะในหัวเต็มไปด้วยคำถามว่าเขาร่ำรวยขนาดไหนกันเชียวถึงมีทุกอย่างได้ขนาดนี้

เขาเดินจูงมือเธอขึ้นบนเครื่องเป็นอันเสร็จสรรพ ร่างบางเกร็งทำตัวไม่ถูกจนเขาจับเธอนั่งลงตรงที่นั่งข้างเขา

"นั่งตรงนี้ครับ" เขาเอ่ยบอกพลางกดไหล่บางนั่งลงที่นั่งข้างกันพร้อมกับหย่อนกายนั่งก่อนจะช่วยรัดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ มือใหญ่กุมมือเล็กเอาไว้ตลอดเวลา เมื่อเครื่องบินผ่านจุดต่างๆ เขาคอยชี้ให้เธอดูพร้อมกับอธิบายพิกัดท่องเที่ยวให้ฟังตลอดเส้นทาง

ใบหน้าหล่อเหลาห่างจากหล่อนเพียงแค่ไม่กี่เซ็นท่อนแขนกำยำกอดเอวคอดเอาไว้ตลอดเวลาเพราะลมข้างบนค่อนข้างแรงจนเธอนั่งเกร็ง

"กลัวเหรอครับ" เขาเอ่ยถามชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจหอมสะอาดเป่ารดข้างแก้มเพราะต้องใส่ที่ครอบหูเอาไว้ตลอดเวลาจึงต้องพูดในระยะใกล้ ช่อพิกุลพยักหน้าเพราะเป็นครั้งแรกที่เธอขึ้นเฮลิคอปเตอร์ คริสโตเฟอร์ยิ้มก่อนจะกระชับกอดแน่นขึ้นจนรู้สึกถึงไอร้อนจากกายใหญ่ที่แผ่ซ่านมา

เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นมาทางตอนเหนือของอิตาลีผ่านทะเลสาบโคโมมาถึงเทือกเขาโดโลไมต์พาชมความงามของธรรมชาติยามเช้าก่อนจะมาถึงจุดหมายปลายทางที่เมืองฟลอเรนท์

"หิวรึยัง" เขาก้มลงถามคนตัวเล็กหลังจากขึ้นมานั่งบนรถเปิดประทุนรุ่นคลาสสิคที่เขาเป็นคนขับ

"นิดหน่อยค่ะ"

"ไปหาอะไรทานกัน" เขาพาเธอมายังร้านอาหารอิตาลีขึ้นชื่อของเมือง หลังจากนั้นก็พาเธอไปเดินเล่นที่หอศิลป์และพิพิธภัณฑ์แล้ววนเดินเล่นในตลาดยามค่ำคืนท่ามกลางอุณหภูมิสิบแปดองศา ก่อนจะแวะชิมไวน์ร้อนในตลาดแล้วเข้าเช็คอินที่โรงแรมหรูกลางเมืองฟลอเรนท์

ท่อนแขนกำยำกอดรัดเอวคอดเอาไว้ตลอดเวลามืออีกข้างเกลี่ยปอยผมเล่นขณะอยู่ในลิฟท์กันสองคน ใบหน้าหล่อเหลาก้มมองสำรวจใบหน้าสวยที่แดงก่ำเพราะฤทธิ์ไวน์พื้นเมืองที่ผสมแอลกอฮอลล์ค่อนข้างแรง

"ไหวไหม" เอ่ยพร้อมกับโอบไหล่บางให้คนตัวเล็กซบที่แผงอกแกร่ง นิ้วเรียวยาวปาดเกลี่ยเส้นผมที่ย้อยลงมาปิดหน้าออกไปทัดใบหูไว้

"ไหวค่ะ" แม้จะเอ่ยบอกไปแบบนั้นแต่ดูจากแขนขาที่แทบจะพยุงตัวเองไม่ไหวนั้นเขาจึงกอดให้แน่นขึ้น ดวงตากลมโตลอยปรือฉ่ำเหมือนจะปิดลงตลอดเวลา เขาหลุบมองริมฝีปากอวบอิ่มสีเชอร์รี่ก่อนจะค่อยๆ โน้มลงไปช้าๆ พร้อมกับดูท่าทีของหล่อน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนิ่งไม่ต่อต้านอะไรเขาจึงกดริมฝีปากแนบสัมผัสกันเป็นครั้งแรก

จ๊วบ! "อืม...จ๊วบ!.." มือใหญ่เชยคางเรียวให้แหงนขึ้นรับจูบดูดดื่มส่วนอีกข้างกอดรัดพยุงคนตัวเล็กเอาไว้ไม่ให้ล้มลง ลิ้นสากแหย่ยื่นเข้าไปกวาดต้อนลิ้นนุ่มชื้นดูดชิมความหวานในอุ้งปากนุ่มก่อนจะละมือลงมาล้วงเข้าไปในเสื้อโค้ทตัวใหญ่แล้วฟอนเฟ้นเต้าอวบอิ่มอย่างมันมือ

"อื้อ.." เสียงหวานครางประท้วงเมื่อเขาเริ่มจูบหนักหน่วงจนเธอแทบไม่มีอากาศหายใจจนเขาต้องผละออกให้เธอได้หายใจสะดวกก่อนจะดันติดผนังโดยมีร่างกำยำแนบชิดดันประคองเอาไว้ มือใหญ่กอดรัดแน่นจนอากาศก็ลอดผ่านไม่ได้ ใบหน้าหล่อเหลาก้มซุกไซร้ลำคอขาวระหง

ไรหนวดแข็งเป็นตอครูดลากเนื้อเนียนจนช่อพิกุลถึงกับขนลุกชันเคลิบเคลิ้มจนลืมทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อคริสโตเฟอร์ใช้ประสบการณ์อันช่ำชองกระตุ้นปลุกเร้าสัญชาตญาณของเธอให้คล้อยตามจนร่างบางอ่อนปวกเปียกปล่อยเนื้อตัวให้เขาขบเม้มดูดชิมความหอมหวานจนชุ่มปอด

"ช่อ..อ่า..หอมมาก" เสียงนุ่มทุ้มมีเสน่ห์เอ่ยขึ้นข้างใบหูก่อนจะตวัดอุ้มร่างบางขึ้นก้าวออกจากลิฟท์

ตุ้บ! เมื่อมาถึงเตียงกว้างก็ไม่รอช้า เขาวางร่างบางลงบนเตียงกว้างก่อนจะถอยออกมายืนทอดมองด้วยสายตาเร่าร้อนพร้อมกับปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างรวดเร็วเผยกล้ามท้องกำยำเป็นลอน ช่อพิกุลถึงกับชะงักอึ้งไปเมื่อได้เห็นส่วนนั้นของผู้ชายเป็นครั้งแรกในชีวิต มันดูใหญ่โตเกินกว่าที่เธอคิดไว้มาก เมื่อเห็นว่าเธอจ้องส่วนนั้นของเขาจนตาค้าง ใบหน้าหล่อเหลาก็แสยะยิ้มออกมาก่อนก้าวขึ้นบนเตียงตามไปคร่อมทับ

ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าหวานรูปไข่ ผิวเนียนละเอียด ฟันขาวเรียงเป็นระเบียบอีกทั้งคิ้วเรียวนั้นรับกับดวงตากลมโตอย่างลงตัว ไม่มีส่วนใดเลยของผู้หญิงคนนี้ที่จะไม่สวยงาม หากหล่อนเป็นหญิงสาวทั่วไปเขาคงขอคบเป็นแฟนไปแล้ว ติดที่หล่อนเป็นข้อยกเว้นสำหรับเขา

"ช่อ.." เสียงห้าวทุ้มเอ่ยเรียกเบาๆ

"คุณคริส..ช่อมึนหัว" เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมกับกุมศรีษะเอาไว้

"เดี๋ยวก็หายที่รัก.." เขาเอ่ยบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางของหล่อนออกทีละเม็ด

"คุณคริส.." มือเล็กจับยึดมือใหญ่เอาไว้อย่างลังเล

"มันไม่น่ากลัวหรอกที่รัก..เป็นเรื่องปกติ" เขาเอ่ยบอกให้เธอผ่อนคลายก่อนจะจับมือเธอยกไพล่ไว้เหนือศรีษะ ช่อพิกุลหายใจแรงเมื่อต่อต้านความต้องการตามธรรมชาติของตัวเองต่อไปไม่ไหว ร่างบางสั่นน้อยๆ เมื่อมือใหญ่ดึงกางเกงหลุดพ้นออกจากปลายเท้าเหลือเพียงกางเกงในตัวจิ๋วและบราเซียสีเนื้อที่โอบอุ้มเต้าอวบใหญ่ตามธรรมชาติเอาไว้ คริสโตเฟอร์กลืนน้ำลายเหนียวข้นลงคอเมื่อรูปร่างอวบผายสวยงามปรากฏอยู่ตรงหน้าหล่อนเป็นผู้หญิงที่รูปร่างสวยงามน่าดึงดูดที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาจนถึงกับรู้สึกอิจฉาไอ้ผู้ชายที่มันได้เปิดซิงหล่อนเป็นคนแรกเลยทีเดียว

"สวยมากช่อ.." ดวงตาคมจ้องค้างด้วยความตะลึง เป็นไปตามคาดว่าหล่อนเป็นคนซ่อนรูป

"ช่อ.." เสียงห้าวทุ้มสั่นพร่าเมื่อคนตัวเล็กพลิกกายนอนคว่ำเพราะความเขินอายสะโพกกลมกลึงที่งอนเด้งขึ้นนั้นทำเขาสั่นเทิ้มไปทั้งตัว....