บทที่37

บทที่37

Part พีท

“ชื่ออะไรครับ?”

คำถาม พร้อมกับสายตากรุ้มกริ่ม ที่คุณวินส่งมาให้ผมเมื่อตอนเช้า ยังก้องอยู่ในโสตประสาทของผมจนถึงตอนนี้ ส่วนทำไมผมถึงรู้จักชื่อของคุณวินน่ะเหรอ ก็เพราะเจ้าตัวแนะนำเสร็จสรรพ โดยที่ผมยังไม่ได้ทันเอ่ยถามสักคำ แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไปหรอก เอาง่าย ๆ เลย คือไม่อยากจะเสวนาด้วยนั่นแหละ ก็เพราะการเจอกันครั้งแรกระหว่างผมกับคุณวินมันไม่ค่อยจะน่าประทับใจนัก แต่ถ้าจะพูดให้ถูก ต้องเป็นการเจอคุณวินครั้งแรกของผมคนเดียวมากกว่า เพราะคุณวินไม่เห็นผมด้วยซ้ำ

เมื่อประมาณอาทิตย์ก่อน ผมต้องมาทำธุระเรื่องหาที่เรียน เพราะผมจะต้องมาเรียน ป.โท ต่อที่กรุงเทพฯ ซึ่งผมเองก็ซื้อคอนโดเอาไว้ก่อนแล้ว และมันก็ดันบังเอิญเป็นคอนโดเดียวกับคุณวินด้วย หนำซ้ำยังห้องติดกันอีกต่างหาก แต่เราก็ไม่เคยเจอกันหรอก เพราะผมยังไม่ค่อยได้มาอยู่สักเท่าไหร่ ยังไป ๆ มา ๆ ระหว่างกรุงเทพฯ-ลำปาง อยู่จนกระทั่งวันนั้น ผมเข้าไปยื่นเอกสารการสมัครเรียนที่มหาลัยฯ หลังจากนั้นก็เลยไปทำธุระต่อ กว่าจะกลับถึงคอนโดก็ดึกมาก และภาพความประทับใจระหว่างผมกับคุณวินก็เกิดขึ้น

ผมเดินตามทางเดินมาจนกระทั่งเกือบถึงห้อง ก็เห็นชายหญิงคู่ห