Se connecterหญิงสาวในชุดคลุมท้องยืนมองรถยนต์คันหรูที่กำลังวิ่งเรียงแถวกันเข้ามายังคฤหาสน์ส่วนตัวของรัชทายาทลำดับที่หนึ่ง ทันทีที่รถจอดนิ่งสนิท ประตูก็ถูกเปิดออกเด็กหญิงตัวเล็กในวัยเข้าใกล้สามขวบก้าวเท้าลงจากรถด้วยตัวเอง เธอโบกมือไปมาเป็นการปฏิเสธความช่วยเหลือของเหล่าผู้ดูแล อีวานที่ลงมาจากอีกฝั่งเดินมาหยุดรอลู
(เจ้านายคะ น้องคาร่ามาแล้วค่ะ)เสียงเลขาดังขึ้นจากโทรศัพท์บนโต๊ะทำงาน เขามีหน้าที่เพียงรับรู้เท่านั้น เพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งปี เธอมาที่นี่เกือบทุกวัน แต่ไม่ได้พบเขาเป็นการส่วนตัว เธอมาเพื่อ...กริ๊ก!ประตูห้องทำงานเปิดออก พร้อมกับหญิงสาวเจ้าของใบหน้าน่ารักที่เดินตรงมาหยุดยืนตรงหน้าเขา โฮชิอยู่ในท่าก
“อีวาน” เสียงหวานเอ่ยกระซิบ มือก็พยายามดันตัวเขาออก แต่ทำแรงไม่ได้เดี๋ยวกระทบถึงแผล“พูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้ได้ไง” การทวงบุญคุณระหว่างพี่น้องเริ่มขึ้นแล้วถึงปากจะพูด แต่มือก็ไม่หยุด เขายังวุ่นวายกับร่างกายและพรมจูบไปตามซอกคอ ซุกใบหน้าสูดดมกลิ่นหอม แขนทั้งสองกอดคนตัวเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย “จะมีพระคุณกว
วันต่อมาณ ห้องพักโรงพยาบาล“ขออนุญาตเปลี่ยนเสื้อผ้าค่ะ” เสียงหวานของพยาบาลดังขึ้น“เปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอคะ” ดวงตากลมไล่มองทีละคน พยาบาลเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีวาน...ผู้หญิงล้วนเลย“ใช่ค่ะ” เพราะเขาเพิ่งตื่นขึ้นมา นี่น่าจะเป็นการเปลี่ยนชุดครั้งแรกในรอบหลายวันเลย“ให้เธอเปลี่ยนให้ได้มั้ยครับ” อีวานถามขึ้น
“....” อีวานก้มหน้าหลบสายตา ที่ใช้ยานอนหลับ เพราะรู้ตัวเองว่าต่อจากนี้อาจจะไม่ได้นอนอีกเลยงั้นเหรอ“นายผิดข้อตกลงของฉันนี่อีวาน นายใช้อำนาจทำให้ฉันกลับมา”“ครับ...”“....” มือเล็กกำแน่น สายตายังมองแค่เขา“ทำทุกอย่างด้วยความเห็นแก่ตัว เอาคาริสม่าเข้าอยู่ในความไม่ปลอดภัย เพราะคิดว่าคาริสม่าจะรับแรงกดด
“เดี๋ยวคาริสม่า” เสียงพี่โฮชิดังขึ้น ทำให้ฉันกลับไปมอง เขาเปิดประตูรถออกแล้วลงมายืนเต็มส่วนสูงนอกรถ“คะพี่โฮชิ”“ฝากขอโทษเจ้าชายด้วย”“ไม่มีใครผิดจากเรื่องนี้หรอกค่ะ พี่ไม่ต้องกังวลนะ แต่ยังไงคาริสม่าจะบอกให้ค่ะ”“ฝากความเป็นห่วงด้วยนะครับ”“ขอบคุณนะคะ” แล้วพี่โฮชิก็ขับรถออกไปทันที ส่วนฉันเดินเข้ามา
“....” ฉันมองคนตรงหน้า ในขณะที่อีวานพยายามหลบสายตา“มองหน้าฉัน”“....” อีวานค่อย ๆ หันกลับมาสบตา“เป็นอะไร” อาการของเขาตอนนี้ มันยิ่งทำให้ฉันสงสัย“เปล่านี่ เมื่อกี้เราคุยกันเรื่องอะไรนะ” อีวานพยายามเปลี่ยนเรื่องหนี“เรื่องยา...เรื่องยาที่นายกำลังกินอยู่”“....” ทั้งห้องเข้าสู่ความเงียบ“ถ้านายไม่พู
“ขอบใจจ้าอีฟ...” เสียงราวกับคนจะขาดใจตอบกลับมา แต่ยังคงอยู่ในท่าเดิม“....” นัยน์ตาคมจ้องมองคนที่ฟุบหน้าอยู่ อีวานยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม สายตายังคงมองที่ภรรยาตัวเองด้วยความเอ็นดู โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่า เหล่าผู้ดูแลแอบมองทั้งคู่พึ่บ!แต่จู่ ๆ คาริสม่าก็เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะ ยกมือขึ้นปิดปากแล้วลุกจากเก้าอ
“ถอดสิ มือก็จับอยู่แล้วนี่ครับ”คนตัวสูงก้มมองมือเล็กที่จับอยู่หัวเข็มขัด ในขณะเขาถูกดึงเข้าไปใกล้ ใกล้ซะจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนเป่ารดหน้าท้อง คาริสม่าใช้แขนกอดรั้งเอวเขาไว้ ไม่ยอมให้ห่างจากตัว“นี่...” คนตัวเล็กส่งเสียงเรียก พร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมอง“ครับ” อีวานใช้มือลูบหัวคาริสม่าด้วยความทะนุถนอ
“...ไร้ค่า”“ไม่ได้ไร้ค่า เฝ้าดูของของตัวเอง จนได้มันกลับคืนมา” อีวานยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม สายตาจ้องมาที่ฉันตลอด เขาไม่หันมองไปทางอื่น ตลอดการสนทนาของเรา อีวานมองแค่ฉัน“อยากบอกควีนมากเลยว่าใครเอาประวัติฉันไปใส่ไว้”“ก็บอกสิ”“บอกแล้วทำอะไรได้ ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าฉันเป็นใคร” เสียงเริ่มอ้อแอ้เมื่อฤทธิ







