Mag-log inShare
ตอนที่ 5
Petsa ng paglalathala:
2026-01-31 19:18:48ก๊อก ก๊อก
ออทัสเคาะประตูหน้าห้องพัก และบอกให้คนตัวเล็กยืนรออยู่เงียบๆข้างๆเขา จนซักพักก็มีคนเปิดประตูออกมา
แอ๊ด~
ร่างที่ปรากฎออกมาหลังจากประตูบานนั้นทำเอาฟีโลน่าถึงกับอึ้ง เขามีผิวขาวซีด หน้าตาจัดได้ว่าหล่อราวเทพบุตร ผมสีเทาหม่นยาวระคอ ถูกเซตอย่างลวกๆ เหมือนคนพึ่งตื่นนอน ดวงตาสีเงินวาววับ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชาและความดื้อรั้น คิ้วที่ดูขมวดเข้าหากันเล็กน้อยมองมายังออทัสก่อนที่จะเลื่อนสายตามาหยุดมองหน้าของคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ
ร่างเล็กที่เห็นว่าคนที่ออกมาเป็นผู้ชายแทนที่จะเป็นหญิงสาวเหมือนตนเองก็มุ่ยหน้าแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน และหันไปสะกิดออทัสเพื่อเป็นการถามกลายๆ ว่าตกลงคือมันยังไงกันแน่ แต่ร่างสูงกับไม่สนใจเธอเลย มัวแต่ทำลอยหน้าลอยตาแสดงที่ท่าพอใจกริยาที่สาวน้อยแสดงออกมา
“มาถึงที่นี่มีธุระอะไร ท่านออทัส ปกติท่านไม่เห็นเคยจะแวะมาที่นี่ด้วยตัวเองเลยนี่”
ชายหนุ่มเจ้าของห้องเอ่ยถาม
“ฉันมีบางอย่างอยากให้นายกับแฟรงค์ช่วยหน่อย”
น้ำเสียงของออทัสที่พูดกับคนตรงหน้าดูเรียบคล้ายกับจะบอกว่า ไม่ได้ขอร้องแต่ว่าบังคับว่าต้องทำ ทำเอาชายหนุ่มตรงหน้าเดาะลิ้นขึ้นอย่างไม่ค่อยพอใจนัก กับประโยคนั้นเท่าไหร่
“มีอะไรก็ว่ามา”เขาเอ่ยอย่างขัดใจ
“ฉันอยากให้ช่วยดูแลลูกสาวของฉันหน่อยเธอชื่อฟีโลน่า พอดีเธอจะมาเข้าเรียนที่นี่เป็นปีแรก และเธอพิเศษกว่าคนอื่นๆ ฟีโลน่า นี่เรออน ที่ฉันบอกก่อนหน้านี้ว่าเขาจะมาคอยดูแลเธอ ส่วนอีกคนชื่อแฟรงค์ดูเหมือนว่าตอนนี้คงยังไม่กลับมาที่ห้อง เดี๋ยวก็ค่อยให้เรออนแนะนำให้รู้จักอีกทีก็แล้วกันนะ”
ออทัสตอบ และผายมือไปยังคนตัวเล็กข้างๆเพื่อแนะนำตัวให้คนตรงหน้ารู้จัก พร้อมกับแนะนำให้คนตัวเล็กรู้จักกับคนที่จะมาดูแลเธอเช่นกัน
เมื่อแนะนำตัวกันเสร็จแล้วออทัสก็บอกให้ฟีโลน่าเข้าไปนั่งรอในห้องก่อน เพราะเขามีธุระจะคุยกับเรออนเป็นการส่วนตัว ซึ่งฟีโลน่าก็เชื่อฟังและเดินเข้าไปรอในห้องตามที่คนร่างสูงบอก แต่ก่อนที่จะเดินผ่านเข้าห้องไป
ชั่วพริบตาที่ร่างบางเคลื่อนตัวผ่านเรออนเข้าไปในห้อง เขาถึงกับชะงักตัวเล็กน้อยราวกลับตกอยู่ในมนต์สะกด กลิ่นหอมหวานนั้นทำให้ชายหนุ่มถึงกลับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ พร้อมทำถลึงตามองร่างสูงอีกคนตรงหน้าเป็นเชิงถามว่า ตกลงคนตัวเล็กที่เค้าจะต้องดูแลนั้นมีที่มาที่ไปยังไงกันแน่ เพราะที่เขารู้คือผอ.ผู้คุมกฎ ไม่มีคนรักและถือครองพรหมจรรย์ จะมีลูกสาวได้อย่างไร? แล้วไหนจะกลิ่นนั่นอีกทำไมถึงหอมขนาดนี้ หรือว่าผู้คุมกฎคิดจะทดสอบอะไรเขากันแน่ ทั้งๆ ที่ปกติแล้วตัวเขาเองแทบจะไม่มีการตอบสนองกับอะไรเลยด้วยซ้ำโดยเฉพาะกับพวกผู้หญิง
ภายในห้อง
“เฮ้อ~ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย ทำไมฉันถึงต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย รู้งี้ไม่น่าออกไปเดินเล่นเพื่อหนีตาลุงบ้านั่นเลย ไม่งั้นคงได้เข้าเรียนแบบคนอื่นไปแล้ว แต่นี่อะไรต้องเข้ามาอยู่ในที่ที่ไม่รู้จักแถมยังมีแต่พวกไม่ใช่คนอีก จะรอดกลับไปได้ไหมเนี่ยเรา”
ฟีโลน่าบ่นอุบ ก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาใหญ่ พลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยและเริ่มสอดส่ายตาสำรวจภายในห้อง ก็พบว่าห้องที่นี่กว้างมาก แถมยังมีห้องย่อยๆอีก 3 ห้องที่ปิดอยู่ อีกทั้งมีของอำนวยความสะดวกครบครันไปหมด ผนังและเฟอร์นิเจอร์ภายในห้องเป็นสไตล์กึ่งบาโรค ดูไม่ต่างจากของที่อยู่โลกมนุษย์เท่าไหร่นัก แต่กลับดูมีสเน่ห์และใหม่กว่ามากซึ่งถูกใจร่างบางที่ชื่นชอบงานศิลปะสุดๆ อีกทั้งตอนก่อนหน้านี้ที่เดินสำรวจอาคารเรียนกับออทัสก็ได้สังเกตว่าที่นี่มีต้นไม้รายล้อมอยู่เยอะ แถมอากาศก็ดูสดชื่นกว่าอีกฝั่งที่เธอข้ามมาซะอีก คงเป็นเพราะมนุษย์เราใช้ทรัพยากรธรรมชาติสิ้นเปลือง และชอบตัดไม้ทำลายป่า จนทำให้ทั้งต้นไม้และอากาศมันแย่มากว่าซะละมั้ง
กริ๊ก! แอ๊ด~
“หืม เสียงอะไรอ่ะ?”
ฟีโลน่าหันไปมองทางประตูที่เป็นต้นเสียงที่ค่อยๆเปิดออก และก็ได้เห็นเจ้าสุนัขตัวโตขนสีน้ำตาลไหม้เป็นมันเงา ค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องและหยุดยืนมองหน้าเธออย่าง งงๆ ว่าคนตรงหน้าคือใคร
“เอ๋~ น้องหมานี่นา ที่นี่มีน้องหมาด้วยเหรอเนี่ย น่ารักจังเลย”
เมื่อเธอเห็นว่าแขกที่เข้ามาในห้องเป็นใคร ร่างเล็กๆ ของเธอก็วิ่งเข้าใส่สุนัขตัวโตตรงหน้าหมายจะเข้าไปกอดทันที แต่ก็ต้องชะงักเล็กน้อย เพราะเหมือนจะทำให้น้องหมาตัวใหญ่ตรงหน้าตกใจ ก่อนที่ร่างบางจะเปลี่ยนใจค่อยยื่นมือเข้าไปใกล้น้องหมาตัวโตแทนเพื่อทำให้มันเห็นว่าเธอมาอย่างเป็นมิตรแทน เพราะว่าเธอเป็นพวกทาสหมาทาสแมว แบบว่าเห็นทีไรต้องกระโจนเข้าไปเล่นด้วยทุกที ก็มันน่ารักนี่นา ยิ่งขนนุ่มๆ กับห่างฟูๆ ด้วยแล้วยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่
เจ้าสุนัขตัวโตเมื่อเห็นสาวร่างเล็กที่จะพึ่งเคยเจอหน้าพุ่งเข้าใส่ ก็สะดุ้งตกใจกับการกระทำของร่างบางและค่อยๆ ถอยหลังหนีกลับไปที่ประตูเพื่อตั้งหลัก
ก่อนที่จะค่อยๆ เดินเข้ามาดมกลิ่นที่มือของหญิงสาวที่ยื่นเข้ามาหา และเมื่อได้กลิ่นหอมๆ ของร่างเล็กตรงหน้าหางของมันก็กระดิกราวกับเจอของถูกใจพลางกระโจนใส่จนคนตัวเล็กจนหงายท้องตึงลงไปกับพื้นพรมทันที พร้อมคร่อมตัวทับคนร่างบางไว้พลางเลียหน้าเลียปากของผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าไม่หยุด
Pinakabagong kabanata
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์ ตอนพิเศษ 5
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับความฝัน วันที่เรออนและแฟรงค์รอคอยอย่างใจจดใจจ่อก็ได้มาถึง ณ บริเวณหน้าห้องคลอดที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษในคฤหาสน์ของพวกเขา สองว่าที่คุณพ่อก็ยังคงเดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน“นานเกินไปแล้วนะ นานเกินไปแล้ว” แฟรงค์พูดพึมพำกับตัวเองเป็นรอบที่ร้อย “ทำไมถึงนานขนาดนี้! มีอะไรเกิดขึ้นข้างในรึเปล่า!”“ใจเย็นก่อนสิ” เรออนพยายามปลอบ แต่ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดไม่ต่างกัน “หมอบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติสำหรับครรภ์แฝด”“แต่หมอเป็นปีศาจ...แล้วฟีโลน่าเป็นเทพครึ่งมนุษย์! จะเอาอะไรมาเป็นปกติเล่า!”อุแว้ อุแว้!ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเริ่มเถียงกันอีกครั้ง ก็ได้ยินเสียงร้องของทารกพร้อมกับประตูห้องคลอดก็ถูกเปิดออก หมอปีศาจเดินออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส“ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับ!” หมอประกาศก้อง “คุณนาย...คลอดแล้วขอรับ! ได้ลูกแฝด ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง!”สิ้นคำประกาศนั้น เรออนและแฟรงค์ก็ถึงกับยืนนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่ความดีใจทั้งหมดจะพุ่งพล่านเข้าสู่หัวใจ พวกเขาโผเข้ากอดหมอด้วยความดีใจอย่างลืมตัว“พวกฉันเข้าไปดูนางได้หรือยัง!” แฟรงค์ถามอย่างร้อนรน“ใจเย็นๆ ก่อนขอรับ” หมอกล
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์ ตอนพิเศษ 4
ในทุกๆ เช้าหลังจากที่พวกเขาทั้งสามคอยเริ่มภารกิจผลิตทายาทตัวน้อย เรออนและแฟรงค์จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามเดิมๆ ที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง“วันนี้...รู้สึกแปลกๆ บ้างรึเปล่า”และทุกครั้ง ฟีโลน่าก็จะส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มขบขันเสมอ จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง...คำตอบของนางได้เปลี่ยนไป“ก็...นิดหน่อยค่ะ” นางตอบเสียงอ่อยขณะที่นั่งอยู่บนเตียง “รู้สึก...เหนื่อยกว่าปกติ แล้วก็เวียนหัวนิดหน่อยด้วย”เพียงได้ยินแค่นั้น เรออนและแฟรงค์ก็หันขวับมามองหน้ากันทันที ความกังวลฉายชัดขึ้นมาในแววตาของพวกเขาทั้งสอง“เวียนหัวเหรอ!” แฟรงค์พูดขึ้นอย่างร้อนรน “เป็นอะไรมากรึเปล่า!” “ฉันว่าเราควรตามหมอมาดูอาการของฟีโลน่าเดี๋ยวนี้ละ” เรออนกล่าวสรุปอย่างเด็ดขาดไม่รอช้า พวกเขาทั้งสองก็รีบไปตามหมอปีศาจคนเดิมมาทันที และหลังจากที่ทำการตรวจอย่างละเอียดแล้วนั้น...หมอก็เดินออกมาด้วยรอยยิ้มที่กว้างที่สุด“ขอแสดงความยินดีด้วยเป็นอย่างยิ่ง” หมอปีศาจกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น “คุณนาย...ตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว...และดูเหมือนว่าจะเป็นครรภ์แฝดด้วยขอรับ!”วินาทีนั้น โลกทั้งใบของเรออนและแฟรงค์ก็สว่างไสวขึ้นมาในทันที พวกเขาโผเข้า
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์ ตอนพิเศษ 3
หลังจากผ่านพ้นเรื่องวุ่นๆ ไปได้ บรรยากาศในคฤหาสน์ริมทะเลสาบก็กลับมาอบอวลไปด้วยความรักและความเข้าใจอีกครั้ง และเมื่อฟีโลน่าได้หายจากอาการปวดท้องและอารมณ์ที่แปรปรวน รวมถึงไม่มีเลือดระดูนางจนกลับมาเป็นปกติแล้วนั้นปฏิบัติการ “ปั๊มทายาท” ก็ได้เริ่มต้นขึ้นค่ำคืนแรกหลังจากที่ร่างบางเพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังจะเข้านอน ก็ต้องพบกับภาพของสองสามีที่นั่งรออยู่บนเตียงด้วยสายตาที่ลุกโชนราวกับสัตว์ป่าที่อดอยากมานานหลายวัน จนฟีโลน่ารู้สึกประหม่ากับสายตาที่จดจ้องมา“เอ่อ...มีอะไรรึเปล่าคะ” ร่างบางถามเสียงสั่น พลางกระชับเสื้อคลุมนอนให้แน่นขึ้น“วันนี้ประจำเดือนหมดแล้วใช่ไหม ยัยตัวเล็ก” แฟรงค์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน เขายิ้มเจ้าเล่ห์พลางตบที่นอนข้างๆ เป็นเชิงเชื้อเชิญ“ไหนๆ คุณหมอก็ได้บอกว่าร่างกายของเธอพร้อมสำหรับการมีเจ้าตัวน้อยแล้ว”“คืนนี้...” เรออนกล่าวเสริม น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความต้องการ “พวกเราจะปรนนิบัติเธอจนกว่าจะมีทายาทตัวน้อยๆ มาวิ่งเล่นในบ้านหลังนี้เลยดีไหม”ร่างบางที่ได้ยินความปรารถนาของสามีทั้งสองก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจูบที่ริมฝีปากของเรออนและแฟรงค์สลับกั
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์ ตอนพิเศษ 2
หลังจากร่างบางอธิบายอาการของตัวเองให้สามีทั้งฟังแล้วก็เดินเข้าไปนอนพักในห้อง และปล่อยให้บุรุษทั้งสองนั่งคิดวิเคราะห์ถึงอาการที่แปลกไปของคนรักแล้วนั้น พวกเขาก็มีความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัว...อาการคลื่นไส้...อารมณ์แปรปรวน?ทั้งสองสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย ประกายแห่งความตื่นเต้นและความยินดีอย่างสุดขีดก็ปรากฏขึ้นในแววตาของพวกเขาทันที“หรือว่า...” แฟรงค์พูดเสียงสั่น“ต้องใช่แน่ๆ” เรออนกล่าวสรุป แม้จะพยายามเก็บอาการ แต่รอยยิ้มบางๆ ก็ไม่อาจซ่อนเร้นความสุขไว้ได้ “ท้องแล้ว”ความคิดนั้นทำให้หัวใจของพวกเขาทั้งสองพองโตจนแทบจะระเบิด พวกเขากำลังจะได้เป็นพ่อคน! แต่แล้วความตื่นเต้นก็ถูกแทนที่ด้วยความกังวลเมื่อนึกถึงเลือดที่เห็นเมื่อเช้าที่ผ่านมา“แต่เลือดนั่น...มันจะเป็นอันตรายรึเปล่า” แฟรงค์ถามอย่างร้อนใจ“ข้าก็ไม่แน่ใจ...เราควรจะปรึกษาผู้ใหญ่”ไม่รอช้า ทั้งสองก็แยกย้ายกันไปหยิบลูกแก้วสื่อสารของตัวเองทันทีแฟรงค์ติดต่อหาท่านหญิงเอลาร่า มารดาของตนด้วยความตื่นเต้น “ท่านแม่! ท่านแม่! ข้ามีข่าวดีจะบอก! ฟีโลน่านางท้องแล้วขอรับ!”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงหัวเราะอย่างยินดีของท่านหญิงเอลาร่าจะด
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์ ตอนพิเศษ 1
หลายเดือนผ่านไปหลังจากพิธีวิวาห์ของทั้งสามคนได้ถูกกล่าวขานว่ายิ่งใหญ่และอลังการที่สุดในรอบสหัสวรรษ ชีวิตของพวกเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในคฤหาสน์หลังงามริมทะเลสาบที่ออทัสได้มอบให้เป็นของขวัญในวันแต่งงานเช้าวันหนึ่ง ฟีโลน่าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แปลกไปจากทุกวัน ร่างกายที่เคยเบาสบายกลับรู้สึกหนักอึ้งอย่างประหลาด และที่สำคัญคือความรู้สึกปวดหน่วงๆ ที่บริเวณท้องน้อยซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ“อื้อ...” นางครางออกมาเบาๆ พลางขมวดคิ้ว“เป็นอะไรไป ยัยตัวเล็ก” เสียงทุ้มๆ ของแฟรงค์ที่นอนกอดนางอยู่จากด้านหลังดังขึ้นอย่างงัวเงีย เขาใช้จมูกโด่งคลอเคลียที่ซอกคอของนางอย่างออดอ้อน“ไม่รู้สิ...รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเลย”ร่างบางพยายามจะขยับตัวลุกขึ้น แต่แล้วความเจ็บปวดแปลบปลาบก็แล่นริ้วขึ้นมาที่ท้องน้อยจนนางต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด และเมื่อนางก้มลงมองที่ผ้าปูที่นอนสีขาว ก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจคราบสีแดงสดหย่อมเล็กๆ ปรากฏอยู่บนนั้น…“!!!”นางสะดุ้งตัวแรงทันทีที่เห็นคราบเลือดนั้นจนแฟรงค์ที่กำลังเคลิ้มๆ อยู่ถึงกับสะดุ้งตื่นเต็มตา ขณะที่เรออนที่นอนอยู่อีกฝั่งก็ลืมตาขึ้นมามองอย่างสงสั
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์ ตอนที่ 63
เมื่อประตูห้องรับรองถูกปิดลง แฟรงค์ก็เป็นคนแรกที่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสุดจะกลั้น “ฮ่าๆๆๆ! สะใจชะมัด! เมื่อกี้ท่านได้เห็นหน้าท่านพ่อกับท่านแม่ของพวกเราไหม! ซีดเป็นไก่ต้มเลย!”เรออนที่ยืนอยู่ข้างๆ แม้จะไม่ได้แสดงท่าทีลิงโลดเท่า แต่รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากก็บ่งบอกได้ถึงความพึงพอใจอย่างที่สุด เขามองไปยังออทัสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคารพและขอบคุณอย่างสุดซึ้งทว่าฟีโลน่ากลับไม่รู้สึกเช่นนั้น นางมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิดและเกรงใจ นางค่อยๆ เดินเข้าไปหาออทัสที่ยืนมองนางอยู่ด้วยสายตาที่อ่อนโยน “คุณออทัส...เอ่อ...คุณพ่อคะ” นางเอ่ยเสียงแผ่ว “หนูขอโทษนะคะ ที่ทำให้ท่านต้องลำบาก”ออทัสหัวเราะในลำคอเบาๆ เขายื่นมือมาลูบศีรษะของนางอย่างเอ็นดู การกระทำนั้นอบอุ่นและคุ้นเคยราวกับที่บิดาผู้ล่วงลับเคยทำให้นางเสมอ “ไม่ต้องกังวลไปหรอก เด็กน้อย” เขากล่าว “เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย ความรักไม่ใช่สิ่งที่ผิด และการซื่อสัตย์ต่อหัวใจของตัวเองก็เช่นกัน”เขาจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของนาง “เจ้ามีนิสัยที่ตรงไปตรงมาและกล้าหาญเหมือนแม่ของเจ้านัก...นั่นคือสิ่งที่ข้าชื่นชม”“จากนี้ไป...จงจำไว้ให้ดี ฟีโ
Maaari mong magustuhan
ทะลุมิติไปเป็นสะใภ้ยุค 80
กัญจารีย์2.4K viewsรัก ลวง ร้าย เสน่ห์มรณะ
เซเรีย2.0K viewsฤาจันทราเร้นรัก
rasita_suin2.1K viewsซ่งหลิง เป็นคู่หมั้นของรัชทายาทช่างยากลำบากยิ่งนัก
ซูเล่อเหยียน2.0K viewsขวัญรดาลูกแม่ค้า
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.9K viewsยักษ์กินเมีย
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ772 viewsทะลุมิติไปเป็นพ่อเลี้ยงของเจ้าก้อนแป้งทั้งสาม
กัญจารีย์2.5K viewsธรรมจักรทมิฬ
Wanderer865 views
