บทที่ 10 ฉันแรงได้มากกว่านี้

ครืด~

กึก~

เมื่อเปิดประตูออกฉันก็แทบจะถอยกลับเข้ามาแทบไม่ทัน เพราะผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนพิงระเบียงอยู่สายตาเขาแค่มองไปเรื่อยๆแต่พอฉันเปิดประตูไปเขาก็หันมาสบตากับฉัน

"เหอะ"

ฉันกรอกตาไปมาพลางแค่นหัวเราะให้กับความบังเอิญของตัวเอง อยากจะเดินกลับเข้าไปแต่เสียงพูดของเขาก็ทำให้ฉันหยุดชะงัก

"จะคบใคร น่าจะดูให้ดี"

ฉันหันกลับไปมองหน้าเขา เขาหมายถึงใคร เสือเหรอ?

"แล้วมันหนักส่วนไหนของนาย?"

ฉันตอกเขากลับ จากที่คาดเดาฉันคิดว่าเขาน่าจะเข้าใจว่าฉันคบกับเสือ แต่ฉันก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งอธิบายให้เขาฟังว่ามันไม่ใช่ เสียเวลา!

"ก็ไม่..."

"งั้นก็เรื่องของฉัน"

ฉันก็ไม่ได้อยากจะเสวนากับเขาเท่าไหร่ อารมณ์ยิ่งขึ้นๆอยู่

"ฉันเห็นหมอนั่นยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ ไม่รู้หรือไง คบคนเจ้าชู้ก็มีแต่เรื่อง วันก่อนก็ขึ้นโรงพักเพราะผู้ชายประเภทนั้นไม่ใช่?"

แต่เขาก็ยังไม่จบ อ้อ เขาคงคิดว่าเขามีบุญคุณกับฉันมากถึงขนาดสั่งสอนฉันได้เหรอ

สวบ~

ฉันก้าวเข้าไปจ้องหน้าเขาพลางใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มเพื่อบ่งบอกให้เขาเข้าใจว่าฉันไม่พอใจ

"ไม่ต้องสอน ไม่ใช่พ่อ!"

ฉันตอกหน้าเขาอีกและเขาก็ไม่วายโต้กลับฉันอีก วันนี้เขาพูดมากนะ คงดื่มมาด้วยแหละเพราะฉันได้กลิ่นเหล้า

"ถ้าพ่อเธอบอก เธอจะฟังมั้ยล่ะ"

"ทำไม จะฟ้องพ่อฉันเหรอ เอาดิ"

ฉันท้าและเขาแค่นหัวเราะก่อนจะหลุบตาลงมองฉัน ทำสายตาเอือมระอาใส่ฉัน!

หมับ~

ฉันกระชากคอเสื้อเขาแล้วดึงลงมาพร้อมกัดฟันพูด

"ฉันจะคบใคร จะทำอะไร ไม่ต้องมายุ่ง เอาเวลาที่มีค่าของนายไปโกยคะแนนจากพ่อฉันดีกว่า เดี๋ยวจะไม่มีคนให้นายผลาญเงินเอาไปเปย์คนอื่น"

พรึ่บ~

โอ๊ะ!เหมือนคำพูดฉันจะทำให้เขาอารมณ์ขึ้นนิดหน่อยด้วยแหละ เพราะเขาปัดมือของฉันออกพลางจ้องหน้าฉัน ส่วนฉันก็เชิดหน้าท้าทายเขา

"ฉันไม่เคยผลาญ"

"อ้อเหรอ?"

ฉันเริ่มกวนประสาทเขา เข้ามายุ่งกับเรื่องของฉันก่อนเองนะ

"ก็ดีแล้ว ทำหน้าที่ลูกเลี้ยงที่ดีของนายต่อไปดิ"

"เธอก็ควรจะทำตัวเป็นลูกที่ดี"

แต่เขาก็ตอกกลับมา ถึงไม่ได้ด่าว่าฉันเลวแต่สิ่งที่เขาพูดกลับมามันก็ความหมายเหมือนกันมั้ย

"เออ ฉันทำแน่! กอบโกยเอาไปเยอะๆล่ะ ฉันให้เวลาอีกไม่นาน ถึงตอนนั้นฉันจะไม่ยอมให้หมาตัวไหนมันคาบอะไรออกจากบ้านฉันแม้แต่เศษเหรียญ!"

พูดจบฉันก็ผลักเขาจนเซก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้ามาด้านใน แต่ทว่า...

หมับ~

"มันจะมากไปแล้วนะ!"

เขากลับกระชากแขนฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาอีก คราวนี้เขากดสายตามองฉันอย่างโมโหพลางบีบแขนฉันแรงมาก

"อะไรมาก...ที่พ่อฉันให้นายกับแม่นายอ่ะเหรอ?"

"อย่าลามปามแม่ฉัน!"

เขาขึ้นเสียงใส่ฉัน แทบจะเป็นครั้งแรกเลยที่เขาเสียงดังใส่ฉันมากขนาดนี้ คืออีตานี่น่ะ ปกติเป็นคนความอดทนสูงไง แต่เหมือนฉันจะพอรู้แล้วล่ะว่าอะไรทำให้เขาปรี้ดแตกได้

ลองดูมั้ยล่ะ?

"ฉันจะลาม ใครจะทำไม"

"นี่เธอ..."

"เห็นบอกว่าดีนักดีหนา ที่แท้ก็แค่ผู้หญิงที่เข้ามาแย่งพ่อไปจากแม่ฉัน"

"หยุดพูด!"

เขากดเสียงต่ำใส่ฉัน คิดจะสั่งฉันเหรอ เหอะ!

"ก็แค่ผู้หญิงที่เข้ามาจดทะเบียนสมรสเพราะสมบัติ..."

หมับ~

"ฉันบอกให้หยุด!"

อ่า เขาคงโมโหมากสินะ ถึงขนาดลืมตัวบีบปากฉันให้หยุดพูดขนาดนี้ ฉันจำต้องเงยหน้ามองเพราะเขาบังคับด้วยการบีบแก้มฉันไว้ เขาหลุบตาลงจ้องหน้าฉันอย่างโกรธเคือง

เรื่องนี้น่ะฉันรู้มานานแล้ว ป้าบอกฉัน ป้าบอกว่าตามสืบมาถึงได้รู้ บ้านหมอนี่รวยแต่เป็นหนี้ ไม่มีใครรู้ และยายของเขาที่เป็นเพื่อนกับย่าฉันก็ยัดเยียดแม่ของเขาให้พ่อฉันทันทีที่ย่ากำจัดแม่ฉันออกจากบ้านได้ เพื่อเอาสินสอดราคาแพงมาโละหนี้และจดทะเบียนสมรสเพื่อสมบัติไง

พูดความจริงแล้วจะเคืองอะไรล่ะ!

"ทำไม รับไม่ได้เหรอ ที่แม่นาย...อุ้บ!"

เฮือก~

ฉันสะดุ้งเฮือกที่อยู่ดีๆเขาก็จัดการปิดปากฉันด้วยการกดริมฝีปากหนักๆลงมาบนปากฉันแบบที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนอย่างเขาจะกล้าทำ มือของฉันยกขึ้นผลักและทุบเขาอย่างแรงทันทีเพื่อให้เขาผละออกไป

"อื้อ!"

แต่เขากลับบดขยี้ริมฝีปากลงมาแถมฟันเขายังขบกัดลงบนปากฉันจนรับรู้เลยว่ามันต้องแตกแน่ๆ ฉันเผลอเผยอปากเพราะเจ็บแต่มันดันเป็นโอกาสให้เขาสอดเรียวลิ้นเข้ามาในปากฉัน มือของฉันที่เคยทุบเขาตวัดขึ้นข่วนต้นคอเขาแทน

ไม่นะ ฉันจะไม่จูบกับเขา มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ!

***********