FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 7
Última atualização:
2026-02-10 17:47:01ครืด~
กึก~ เมื่อเปิดประตูออกฉันก็แทบจะถอยกลับเข้ามาแทบไม่ทัน เพราะผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนพิงระเบียงอยู่สายตาเขาแค่มองไปเรื่อยๆแต่พอฉันเปิดประตูไปเขาก็หันมาสบตากับฉัน "เหอะ" ฉันกรอกตาไปมาพลางแค่นหัวเราะให้กับความบังเอิญของตัวเอง อยากจะเดินกลับเข้าไปแต่เสียงพูดของเขาก็ทำให้ฉันหยุดชะงัก "จะคบใคร น่าจะดูให้ดี" ฉันหันกลับไปมองหน้าเขา เขาหมายถึงใคร เสือเหรอ? "แล้วมันหนักส่วนไหนของนาย?" ฉันตอกเขากลับ จากที่คาดเดาฉันคิดว่าเขาน่าจะเข้าใจว่าฉันคบกับเสือ แต่ฉันก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งอธิบายให้เขาฟังว่ามันไม่ใช่ เสียเวลา! "ก็ไม่..." "งั้นก็เรื่องของฉัน" ฉันก็ไม่ได้อยากจะเสวนากับเขาเท่าไหร่ อารมณ์ยิ่งขึ้นๆอยู่ "ฉันเห็นหมอนั่นยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ ไม่รู้หรือไง คบคนเจ้าชู้ก็มีแต่เรื่อง วันก่อนก็ขึ้นโรงพักเพราะผู้ชายประเภทนั้นไม่ใช่?" แต่เขาก็ยังไม่จบ อ้อ เขาคงคิดว่าเขามีบุญคุณกับฉันมากถึงขนาดสั่งสอนฉันได้เหรอ สวบ~ ฉันก้าวเข้าไปจ้องหน้าเขาพลางใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มเพื่อบ่งบอกให้เขาเข้าใจว่าฉันไม่พอใจ "ไม่ต้องสอน ไม่ใช่พ่อ!" ฉันตอกหน้าเขาอีกและเขาก็ไม่วายโต้กลับฉันอีก วันนี้เขาพูดมากนะ คงดื่มมาด้วยแหละเพราะฉันได้กลิ่นเหล้า "ถ้าพ่อเธอบอก เธอจะฟังมั้ยล่ะ" "ทำไม จะฟ้องพ่อฉันเหรอ เอาดิ" ฉันท้าและเขาแค่นหัวเราะก่อนจะหลุบตาลงมองฉัน ทำสายตาเอือมระอาใส่ฉัน! หมับ~ ฉันกระชากคอเสื้อเขาแล้วดึงลงมาพร้อมกัดฟันพูด "ฉันจะคบใคร จะทำอะไร ไม่ต้องมายุ่ง เอาเวลาที่มีค่าของนายไปโกยคะแนนจากพ่อฉันดีกว่า เดี๋ยวจะไม่มีคนให้นายผลาญเงินเอาไปเปย์คนอื่น" พรึ่บ~ โอ๊ะ!เหมือนคำพูดฉันจะทำให้เขาอารมณ์ขึ้นนิดหน่อยด้วยแหละ เพราะเขาปัดมือของฉันออกพลางจ้องหน้าฉัน ส่วนฉันก็เชิดหน้าท้าทายเขา "ฉันไม่เคยผลาญ" "อ้อเหรอ?" ฉันเริ่มกวนประสาทเขา เข้ามายุ่งกับเรื่องของฉันก่อนเองนะ "ก็ดีแล้ว ทำหน้าที่ลูกเลี้ยงที่ดีของนายต่อไปดิ" "เธอก็ควรจะทำตัวเป็นลูกที่ดี" แต่เขาก็ตอกกลับมา ถึงไม่ได้ด่าว่าฉันเลวแต่สิ่งที่เขาพูดกลับมามันก็ความหมายเหมือนกันมั้ย "เออ ฉันทำแน่! กอบโกยเอาไปเยอะๆล่ะ ฉันให้เวลาอีกไม่นาน ถึงตอนนั้นฉันจะไม่ยอมให้หมาตัวไหนมันคาบอะไรออกจากบ้านฉันแม้แต่เศษเหรียญ!" พูดจบฉันก็ผลักเขาจนเซก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้ามาด้านใน แต่ทว่า... หมับ~ "มันจะมากไปแล้วนะ!" เขากลับกระชากแขนฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาอีก คราวนี้เขากดสายตามองฉันอย่างโมโหพลางบีบแขนฉันแรงมาก "อะไรมาก...ที่พ่อฉันให้นายกับแม่นายอ่ะเหรอ?" "อย่าลามปามแม่ฉัน!" เขาขึ้นเสียงใส่ฉัน แทบจะเป็นครั้งแรกเลยที่เขาเสียงดังใส่ฉันมากขนาดนี้ คืออีตานี่น่ะ ปกติเป็นคนความอดทนสูงไง แต่เหมือนฉันจะพอรู้แล้วล่ะว่าอะไรทำให้เขาปรี้ดแตกได้ ลองดูมั้ยล่ะ? "ฉันจะลาม ใครจะทำไม" "นี่เธอ..." "เห็นบอกว่าดีนักดีหนา ที่แท้ก็แค่ผู้หญิงที่เข้ามาแย่งพ่อไปจากแม่ฉัน" "หยุดพูด!" เขากดเสียงต่ำใส่ฉัน คิดจะสั่งฉันเหรอ เหอะ! "ก็แค่ผู้หญิงที่เข้ามาจดทะเบียนสมรสเพราะสมบัติ..." หมับ~ "ฉันบอกให้หยุด!" อ่า เขาคงโมโหมากสินะ ถึงขนาดลืมตัวบีบปากฉันให้หยุดพูดขนาดนี้ ฉันจำต้องเงยหน้ามองเพราะเขาบังคับด้วยการบีบแก้มฉันไว้ เขาหลุบตาลงจ้องหน้าฉันอย่างโกรธเคือง เรื่องนี้น่ะฉันรู้มานานแล้ว ป้าบอกฉัน ป้าบอกว่าตามสืบมาถึงได้รู้ บ้านหมอนี่รวยแต่เป็นหนี้ ไม่มีใครรู้ และยายของเขาที่เป็นเพื่อนกับย่าฉันก็ยัดเยียดแม่ของเขาให้พ่อฉันทันทีที่ย่ากำจัดแม่ฉันออกจากบ้านได้ เพื่อเอาสินสอดราคาแพงมาโละหนี้และจดทะเบียนสมรสเพื่อสมบัติไง พูดความจริงแล้วจะเคืองอะไรล่ะ! "ทำไม รับไม่ได้เหรอ ที่แม่นาย...อุ้บ!" เฮือก~ ฉันสะดุ้งเฮือกที่อยู่ดีๆเขาก็จัดการปิดปากฉันด้วยการกดริมฝีปากหนักๆลงมาบนปากฉันแบบที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนอย่างเขาจะกล้าทำ มือของฉันยกขึ้นผลักและทุบเขาอย่างแรงทันทีเพื่อให้เขาผละออกไป "อื้อ!" แต่เขากลับบดขยี้ริมฝีปากลงมาแถมฟันเขายังขบกัดลงบนปากฉันจนรับรู้เลยว่ามันต้องแตกแน่ๆ ฉันเผลอเผยอปากเพราะเจ็บแต่มันดันเป็นโอกาสให้เขาสอดเรียวลิ้นเข้ามาในปากฉัน มือของฉันที่เคยทุบเขาตวัดขึ้นข่วนต้นคอเขาแทน ไม่นะ ฉันจะไม่จูบกับเขา มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิวะ! ***********
Último capítulo
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 10 โดนเอาจนสำลัก
"พี่เสือคะ เพื่อนพี่เสือจะเข้ามาให้ได้เลย ลิซห้ามก็ไม่ฟัง" แล้วก็มีเสียงโหยหวนของใครบางคนพูดแทนฉัน ฉันหันควับไปมองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย เดี๋ยวนี้!" ฉันหันกลับมาพูดกับเสือ เสือเหวอนิดหน่อยที่เห็นฉันซีเรียส "แต่พี่เสือ..." "หุบปากสักที ก่อนที่ฉันจะเอาอะไรอุดปากเธอ!" ฉันหันไปแหวใส่ยัยลิซนั่นอีกรอบ พูดแทรกอยู่ได้น่ารำคาญ! "เอ๊ะ พี่" "ลิซ..." ยัยนั่นเงียบเสียงที่กำลังจะโต้เถียงฉันลงทันทีที่เสือเรียกเธอไว้ เสือขยับตัวลุกจากเตียงฉันถึงได้เห็นว่าช่วงล่างของเขามีผ้าขนหนูห่อหุ้มอยู่ "กลับไปก่อน" "แต่ลิซยังไม่อยากกลับนี่คะ" เสือเหลือบตามองฉันก่อนจะเบนสายตาไปมองคู่นอนหมาดๆของเขา "พี่เสือก็บอกว่าจะไปส่งลิซด้วย" ยัยนี่ดูท่าจะไม่ยอมกลับจริงๆแหะ เสือก็ดูท่าจะติดใจยัยนี่อยู่เหมือนกัน ก็นะ ยัยนี่สะบึ้มซะขนาดนี้ คนอย่างเสือ ของที่ได้ลิ้มลองใหม่ๆก็ต้องเห่อเป็นธรรมดา ก็ต้องอยากเก็บไว้กินต่ออีกสักพัก แต่ไม่นานมันก็เบื่อ เชื่อเหอะ! "อยากอยู่ ให้อยู่" ฉันพูด ก่อนจะหันไปพูดกับเธออีก "แต่ให้ออกไปรอข้างนอกห้อง" "ลิซไม่..." "ลิซ ออกไปรอข้างนอกก่อน
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 9/2 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?
เพี้ย~ นั่นไงล่ะ ผลจากการเล่นไม่เลิก ผมโดนฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหน้าเต็มๆจนหน้าหัน ผมใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มพลางหันไปมองหน้าเธอ ตอนนี้หน้าเธอแดงคงเพราะโกรธจัดแล้วล่ะ "ถ้าไม่ให้ กูก็ไม่เอา!" พูดจบเธอก็เดินกระแทกไหล่ผมออกไปทันที ผมหันไปมองเธอจากประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ ก็เห็นว่าเธอเดินตรงไปที่ประตูใหญ่หน้าห้องและกำลังจะเปิดออก คือจะออกไปทั้งแบบนั้นเหรอวะ! "ยาหยี" ผมเรียกเธอแต่เธอไม่ฟัง เธอกำลังเปิดประตูห้องแต่ผมตามไปคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนพลางกระชากแขนเธอกลับเข้ามา ฟลุ่บ~ "อ๊ะ!" และผมคงกระชากแรงไปหน่อยหรือไม่เธอก็อาจจะไม่มีแรง เธอถึงได้เซถลาเข้าหาผม และไม่รู้ว่าเซอีท่าไหนเธอถึงเหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างจนทิ้งตัวเข้ามาหาผม ผมรวบร่างเธอไว้พลางเซถอยหลังไปก่อนที่เราจะขาพันกันหรือขาผมอาจจะพันกับอะไรสักอย่าง จากนั้นเราก็ล้มลงบนพื้นทั้งคู่ ตุ้บ~ "อะ โอ้ย!" ยาหยีอุทานออกมา ผมหงายหลังลงกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่บนพื้น ส่วนยาหยีล้มลงมานั่งซ้อนผมอีกที มือทั้งสองข้างเลื่อนมาดันอกผมไว้โดยอัตโนมัติ "..." เราสองคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่มองหน้ากัน เพิ่งรู้สึกว่าหน้าใกล้กันมากก็ตอนที่ปล
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 9/1 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?
-ธันวา- ผมกลับมาที่ห้องหลังจากออกไปซื้อของด้านนอกมาสักพัก ผมเดินตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งก่อนหน้าที่ผมจะออกไปยังมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง แอด~ แต่พอผมเปิดประตูกลับเข้ามา...เธอกลับไม่ได้อยู่บนนั้น "ไปแล้วเหรอ?" ผมพึมพำพลางถือถุงของที่ซื้อเข้ามาด้วย ผมขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงว่าเธอจะออกจากห้องผมไปสภาพไหน ในเมื่อเธอไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ชั้นในก็ไม่มีด้วย! สวบ~ แต่ไม่นานผมก็ต้องมองไปทางห้องน้ำ เพราะผู้หญิงคนที่ผมกำลังมองหาเดินออกมา เธอชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นผมพลางรีบดึงผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆมาห่อตัวเองช่วงบนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็กระชับเอวยางยืดของกางเกงนอนที่หลวมจนแทบจะร่วงลงมากองถ้าเธอไม่จับไว้ ผมมองภาพนั้นแล้วแทบจะหลุดขำออกมา จริงๆอยากจะบอกเธอว่า ไม่ต้องปิดก็ได้ ผม...เห็นหมดแล้วล่ะ "เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน" นั่นคือคำแรกที่เธอกระชากเสียงถามผม เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าผมและเบนสายตาไปทางอื่น "เมื่อคืน...เธอฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วนะ" ผมตอบเธอ และเธอตวัดสายตามองค้อนผมในทันที "ชุดชั้นในเธอก็ฉีกหมด" "ไอ้...!" ผมตอบแบบกวนๆแต่มันเป็นความจริง ยัยนั่นเกือบจะกระโจน
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/3 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ไหม เพราะฉันไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันไม่อยากสบตาเขา ตอนนี้ฉันพอรู้ว่าร่างกายตัวเองไม่ปกติ ฉันต้องพลาดไปกินอะไรสักอย่างหรืออาจจะโดนป้ายยา สมองฉันสั่งการให้ปกป้องตัวเอง สั่งให้ออกห่างจากเขา ออกห่างจากผู้ชายทุกคน แต่มันยากที่จะบังคับร่างกายในตอนนี้... "ฉะ ฉันจะกลับ ปล่อย!" ฉันพยายามสะบัดมือออกจากเขา ยิ่งฝืนอยู่ตรงนี้ฉันก็ยิ่งทรมาน ความปั่นป่วนในร่างกายฉันมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "จะกลับยังไง ฉันเห็นไอ้เสือมันหิ้วผู้หญิงออกไปแล้ว" "อะ อื้อ" "งั้นก็...เอ้า ยืนดีๆ" ฟลุ่บ~ เขาพูดเสียงเข้มพลางตวัดเรียวแขนรั้งเอวฉันไว้เพราะฉันขาอ่อนจนเกือบจะล้มลงอีกครั้ง ผิวบริเวณช่วงเอวใต้เนื้อผ้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฝ่ามือของเขาโอบผ่านเอวมาวางนาบกับหน้าท้องฉันและมันก็ร้อนผ่าวตรงส่วนนั้นด้วย "อะ ฉะ ฉัน จะกลับเอง" "กลับกับฉัน" มะ ไม่... ซ่าาา~ เมื่อโดนนายนั่นลากออกมาจากผับ ฉันก็เห็นว่าตอนนี้ฝนตก ธันวาพยายามจะยัดฉันเข้าไปในรถแต่ฉันก็ขืนไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฟลุ่บ~ จนกระทั่งเขาดันฉันเข้าไปในรถจนได้ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ฝั่งคนขับแต่ฉันก็อาศัยจังหวะนั้นเปิดปร
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/2 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
อึก อึก อึก~ ของเหลวร้อนไหลสู่ลำคอฉัน รู้สึกว่าแก้วนี้จะค่อนข้างขม ยัยนี่ชงเหล้าไม่ได้ครึ่งของข้าวหอมกับปลายฟ้าเลย ดื่มไปนี่แทบจะพุ่งกลับออกมาเข้าหน้าเสือแล้ว "เป็นไง เข้มไปเหรอ" เสือก็ยังมีกระจิตกระใจหันมาถามฉันที่ทำหน้าเหยนิดๆ จริงๆฉันก็ดื่มไปหลายแก้วมากแล้วนะ เริ่มรู้สึกมึนๆแล้วแหละ "อือ" ฉันตอบเบาๆจากนั้นก็นั่งมองสองคนนี้เต๊าะกันไปมาก่อนจะเริ่มรู้สึกมึนงงแปลกๆ ฉันหลับตาลงพลางสะบัดหัวไปมา "ไหวป่ะเนี่ย" คราวนี้เสือเริ่มหันมาสนใจฉันแทน คืองี้นะ ฉันน่ะดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไปแค่เวลาไม่นานแล้วฉันก็รู้สึกมึนแปลกๆ เหมือนจะเมาแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเมาอ่ะ "พี่เสืออย่าเพิ่งกลับสิคะ อยู่ก่อนน๊า นี่ แก้วนี้ชงพิเศษให้พี่เลยนะคะ" "พิเศษอีกแล้วเหรอครับ แหม" "ก็แก้วเมื่อกี้เพื่อนพี่แย่งไปดื่มแล้วนี่คะ" ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้เสือพลางขยับเข้าไปนั่งเบียดจนหน้าอกนั่นแทบจะเกยอยู่บนแขนเขาจนหมดแล้ว "หมดแก้วเลยนะคะ" "ครับผม" ฉันมองสองคนนั้นพลางสะบัดหัวไปมาอีกหลายที เริ่มรู้สึกวิ้งในหัวแปลกๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนมาก มองเห็นเสือกับผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียกันแล้วมันก็... หมั
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/1 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
"หึ" เมื่อปิดปากฉันจนพอใจเขาก็ผละออกไปพร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ ขอบตาฉันร้อนผ่าวตอนที่ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาเต็มแรง เพี้ยะ~ พร้อมกับหลังมืออีกที เพี้ยะ~ ฉันง้างฝ่ามือจะฟาดหน้าเขาเป็นรอบที่สามแต่เขากลับจับข้อมือฉันไว้แน่นพลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองข้างที่โดนตบ "ไอ้เหี้ย!" ฉันด่าเขาเสียงดังลั่นพลางกระชากมือกลับแต่เขาบีบข้อมือฉันแน่นมาก ที่แท้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นพูดสักนิด! "เออ ฉันก็สันดานผู้ชายธรรมดานี่แหละ" เขาตอบรับคำด่าของฉัน "มีดี มีเหี้ย แต่ฉันก็รู้ว่าจะดีหรือจะเหี้ยกับใคร" เขาพูดพลางปล่อยข้อมือฉันเอง ฉันกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด "อย่าทำให้ฉันของขึ้น ยาหยี" น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันคิดว่าเขากำลังกดให้ฉันกลัว "งั้นก็เอาเลย เหี้ยมา จะได้รู้ว่าใครจะเหี้ยกว่ากัน!" ฉันกัดฟันพูดคำสุดท้าย เราจ้องหน้ากันก่อนที่ฉันจะหันหลังเดินออกมา "ดูแลแม่นายให้ดีด้วยแล้วกัน สักวันฉันจะเอาคืนให้ดู จะเอาให้เจ็บกว่าแม่ฉันเป็นสิบเท่าเลย สัส!" ฉันด่าเขาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่หันหลังไปอีก ใครๆก็ว่าฉันแรง เคยเจอกันมาขนาดไหนล่ะ แต่เชื่อมั้ยว่า
Você também pode gostar
ท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.6K visualizaçõesเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด125.1K visualizaçõesเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์86.9K visualizaçõesภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์270.6K visualizaçõesฉันนี่ล่ะ นางร้ายตัวจริง
หนูเหมยจ้า805 visualizaçõesเสน่หาวิวาห์ป่วน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์154 visualizaçõesเมียเผด็จรัก
อินทุภา121 visualizaçõesหวนรักคุณหมอไร้หัวใจ
คณานางค์3.5K visualizações
