LOGINShare
บทที่ 18/1 รับคำท้า
Last Updated:
2026-02-09 19:48:10เสียงเข้มๆของแทนที่เป็นคนจับแขนอีกข้างของฉันไว้แน่นเอ่ยถามขึ้น ฉันมองหน้าเขาก่อนจะหลุบตาลงมองแขนของตัวเองที่เขาจับอยู่
"แยมล่ะ?" ฉันถามถึงแยมที่ก่อนหน้านี้เธออาละวาดใส่ฉันจนเป็นลมล้มพับไปต่อหน้าต่อตา "ฉันถามว่าเธอจะไปไหน?" แต่แทนไม่ตอบแถมเขายังถามฉันกลับด้วย "เวลานี้นายควรจะอยู่กับแยม" แล้วฉันก็ไม่ตอบคำถามของเขาเหมือนกัน ฉันไม่มองหน้าแทนด้วยซ้ำ "โซ่ อย่าทำแบบนี้ดิ" แทนพูดเสียงห้วนก่อนจะใช้มืออีกข้างช้อนคางฉันให้เงยหน้ามองเขา พลั่ก~ แต่มือข้างนั้นก็ยังไม่ทันได้แตะต้องปลายคางของฉันเลยสักนิดก็ถูกผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันปัดมือเขาทิ้งไปอย่างแรง "เห้ย!" เมื่อถูกตะวันปัดมือออกไปแทนก็เดือดขึ้นมาทันทีเขาตะคอกเสียงดังพลางถลาเข้าหาตะวันแต่ฉันก็ก้าวไปขวางหน้าเขาไว้ก่อน กึก~ แทนชะงักก่อนจะตวัดสายตามามองที่ฉันอีกครั้ง "ลูกโซ่!" แทนถลึงตาใส่ฉันพร้อมกับเรียกชื่อฉันเสียงดังเขาตั้งท่าจะผลักฉันออกไปให้พ้นทางแต่ฉันไวกว่าเพราะฉันสะบัดแขนข้างที่เขาจับไว้อย่างแรงแล้วใช้มืออีกข้างที่ว่างผลักอกเขาออกไป พลั่ก~ "อย่าบ้านะแทน!" "โซ่ นี่เธอ..." "ฉันจะไปกับเขา" "แต่เธอมากับฉันเว้ย" "แต่ฉันจะไปกับเขาไง" "เห้ย..." "ความจริง...ฉันจะไปกับใครมันก็เรื่องของฉันปะ แล้วนายก็ควรจะรู้ตัวด้วยว่าตอนนี้นายควรจะสนใจใครมากกว่ากัน!" ฉันจ้องหน้าเขา ก็อย่างที่ฉันเคยบอกว่าสำหรับแทนฉันมักจะมาก่อนเสมอแต่ฉันว่าตอนนี้มันไม่ใช่แล้วไง ถึงฉันจะนิสัยแย่แค่ไหนแต่ฉันก็ไม่อยากทำลายชีวิตครอบครัวใครเพราะฉันรู้ดีว่ามันเจ็บปวดทรมานแค่ไหน ฉันสงสารเด็กตาดำๆที่กำลังจะเกิดมา "ฉันก็สนใจเธอ เธอมาก่อนใครอยู่แล้วเธอก็รู้" แต่ดูเหมือนแทนจะไม่เข้าใจหรือบางทีเขาอาจจะไม่ยอมรับในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น "แต่สำหรับฉันนายไม่ใช่" "โซ่..." "ฉันเบื่อนายแล้วแทน" "ว่าไงนะ" ฉันไม่ได้อยากจะทำแบบนี้นะ ยังไงแทนก็เป็นผู้ชายคนเดียวที่ดีกับฉันเสมอฉันก็อยากให้เขารู้ว่าที่ฉันพูดออกไปฉันก็เสียใจเหมือนกัน แต่ฉันจำเป็น... "ฉันบอกว่าฉันเบื่อนายแล้ว นายเริ่มงี่เง่า น่ารำคาญ วุ่นวาย ฉันเริ่มไม่มีความสุขตอนที่อยู่กับนาย แล้วอีกอย่าง..." "..." แทนดูอึ้งไปแล้วที่ถูกฉันด่าใส่หน้าแบบนั้น ก็เพราะฉันไม่เคยด่าเขาแบบนี้เลยสักครั้งไง "ฉันมีคนอื่นที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุขมากกว่านาย" พรึ่บ~ ฉันพูดพร้อมกับก้าวถอยหลังไปยืนข้างๆตะวันที่ยังคงยืนมองดูสถานการณ์อย่างเงียบๆพร้อมกับสอดมือเข้าไปคล้องแขนเขาอย่างแนบชิด แทนเบิกตากว้างมองฉันพลางกัดฟันกรอด "เพราะงั้น...ต่อไปนี้ฉันคงไม่ยุ่งเกี่ยวกับนายอีกแล้วล่ะ" "!!!" "ไปเถอะ" พูดจบฉันก็ตัดบทด้วยการดึงแขนตะวันให้หันหลังเดินไปพร้อมกันทันทีโดยที่ตะวันก็เดินตามฉันมาอย่างเงียบๆไม่พูดไม่จาอะไรเลยสักคำเดียว 2 ชั่วโมงต่อมา... ตอนนี้ฉันกับตะวันกำลังอยู่ในผับแห่งหนึ่งซึ่งเขาเป็นคนพาฉันมาและฉันเองก็ไม่ได้ปฏิเสธเพราะฉันก็อยากปลดปล่อยไอ้สิ่งที่มันอยู่ในหัวสมองเหมือนกัน อยากจะลืมๆมันไปบ้างก็ดีจะได้ไม่ต้องรกสมอง เคร้ง~ ฉันวางแก้วเปล่าที่ฉันเพิ่งจะกระดกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไปจนหมดเมื่อกี้นี้ลงบนเคาน์เตอร์บาร์ตรงหน้าพร้อมกับเอ่ยสั่งบาร์เทนเดอร์ที่ยืนบริการอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ อืม ฉันดื่มไปกี่แก้วแล้วนะ... "ขออีกค่ะ" กึก~ "พอแล้ว" แต่เสียงเข้มจากตะวันที่นั่งข้างๆอยู่ก็กลับพูดขึ้นเขามองบาร์เทนเดอร์คนนั้นด้วยสายตาออกคำสั่งก่อนจะตวัดสายตามามองฉัน "จะกินให้เมาตายไปเลยหรือไง" แล้วเขาก็จิกกัดฉันอีกครั้ง ถามว่าตอนนี้ฉันเมาหรือยัง...ก็นิดๆนะ ฉันรู้ว่าตัวเองหน้าร้อนผ่าวๆแล้วก็มีอาการมึนๆแต่ฉันก็ยังไหวแล้วฉันก็รู้สึกตัวอยู่เสมอและฉันมั่นใจว่าฉันดูแลตัวเองได้ "ถ้าจะเสียใจขนาดนี้จะบอกเลิกมันเพื่อ?" เขาเลิ่กคิ้วถามฉันพลางกระดกเครื่องดื่มของเขาที่อยู่ในมือขึ้นดื่มบ้างจนหมด โธ่เอ้ย มาว่าแต่ฉันตัวเขาเองก็ดื่มเยอะเหมือนกันละน่าทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรเลยด้วย "ไม่ได้เสียใจ" ฉันตอบเขาพลางตวัดสายตามองหน้าเขา "เหอะ" ตะวันแค่นหัวเราะ แต่ฉันไม่ได้สนใจหันกลับไปสั่งเครื่องดื่มจากบาร์เทนเดอร์ใหม่อีกครั้ง "ขออีกค่ะ--" "คะ ครับ (..)" บาร์เทนเดอร์เงอะงะก่อนจะเหลือบไปมองตะวันที่นั่งมองหน้าฉันนิ่งเมื่อเห็นว่าตะวันไม่ได้ออกคำสั่งเขาเหมือนเมื่อกี้บาร์เทนเดอร์คนนั้นก็เริ่มผสมเครื่องดื่มให้ฉันอีกครั้ง "เชิญครับ" เขาพูดพร้อมวางแก้วเครื่องดื่มตรงหน้าฉัน ฉันกำลังจะยื่นมือไปจับแก้วแต่ก็ต้องชะงัก หมับ~ อึก~ เมื่อไอ้บ้าตะวันชิงคว้าแก้วนั่นไปกระดกดื่มตัดหน้าฉันเฉยเลย ฉันจ้องหน้าเขาอย่างเคืองๆนายนั่นเมื่อวางแก้วกระแทกกับเคาน์เตอร์บาร์แล้วตวัดสายตาคมมามองฉัน ฉันก็เลือกที่จะเมินใส่เขาเลย 'ก็เอาดิ ไม่ให้ฉันดื่ม ไม่ดื่มก็ได้' ฉันคิดในใจก่อนจะหมุนเก้าอี้ทรงสูงหันหน้าไปทางฟอล์สำหรับนักเต้นด้านหลังที่ตอนนี้เริ่มมีนักท่องราตรีเดินไปรวมตัวกันที่ฟอล์เพราะตอนนี้ถึงช่วงเวลาของการแดนซ์แล้วทุกคนก็พร้อมออกเสต็ปกันเต็มที่แล้วด้วย
Latest chapter
For Love แผนร้ายรัก บทที่ 25/3 มีหัวใจหรือเปล่า?
*ICE SWEET กรุ๊งกริ๊ง~ เสียงกระดิ่งตรงหน้าประตูของร้านไอศกรีมแห่งหนึ่งดังขึ้นเมื่อฉันเปิดประตูของร้านเข้าไป ฉันหยุดยืนเยื้องกับประตูนิดหน่อยพลางกวาดสายตามองหาคนที่ฉันนัดไว้ นั่นไงล่ะ... ตึก~ เมื่อเห็นว่าคนที่ฉันนัดไว้นั่งอยู่ก่อนแล้วตรงตำแหน่งด้านในซึ่งร้านทั้งร้านเป็นกระจกใสทั้งหมดเธอคนนั้นนั่งอยู่ที่โต๊ะติดกับผนังกระจกที่ด้านนอกมีบ่อน้ำพุเล็กๆอยู่ด้วย ฉันเดินเข้าไปหาเธอทันทีเพื่อไม่ให้เสียเวลา กึก~ เมื่อเดินไปถึงโต๊ะฉันก็หยุดชะงักเพราะมีผู้ชายอีกคนเดินมาที่โต๊ะก่อนจะหยุดยืนมองหน้าฉันพร้อมกับหญิงสาววัยสิบแปดที่ก็เงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมามองฉันเช่นกัน เธอมองฉันสลับกับผู้ชายคนนั้นก่อนจะยื่นมือไปกระตุกแขนผู้ชายที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอให้นั่งลงข้างๆ ฟลุ่บ~ ฉันมองสองคนนั้นแต่ไม่ได้พูดอะไรแค่ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้นวมฝั่งตรงข้ามสองคนนั้น "นี่...แฟนฉันเอง" พอเห็นว่าฉันมองเธอสลับกับผู้ชายคนนั้น ลูกแก้ว ใช่แล้วล่ะคนที่ฉันนัดมาคือลูกแก้ว เธอก็เอ่ยปากพูดแนะนำผู้ชายข้างๆให้ฉันรู้จัก "ชื่อ ริว" "สวัสดีครับ พี่ลูกโซ่" ผู้ชายที่ชื่อริวและเป็นแฟนของลูกแก้ว
For Love แผนร้ายรัก บทที่ 25/2 มีหัวใจหรือเปล่า?
แต่แล้วไงล่ะ อย่าลืมสิลูกโซ่แกจะไม่ยุ่งกับเขาอีกแล้วนะ แกอุตส่าห์หนีออกมาจากห้องเขาได้แล้ว ก็นั่นแหละฉันหนีออกมาเพราะพอเพื่อนของเขามาที่ห้องไม่นานผ้าก็ตามมาส่งฉันก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วอาศัยจังหวะที่เขากำลังวุ่นวายชุลมุนทำอะไรสักอย่างกับกลุ่มเพื่อนของเขาหนีออกมาได้ ถึงแม้เขาจะบอกว่าให้ฉันอยู่รอก่อนแต่ฉันก็ไม่จำเป็นต้องฟังนิ จริงมั้ย? 00.15 น. ฉันกำลังจะกลับแล้ว ตอนนี้ฉันหนีภูมิที่จ้องจะอาสาไปส่งฉันออกมาที่หลังผับและเดินตรงไปทางออกด้านหลังซึ่งมันต้องผ่านลานจอดรถของผับ ฉันก็เดินลัดไปเรื่อยๆจนกระทั่งมีแสงไฟจากรถคันหนึ่งติดขึ้นพร้อมกับเสียงสตาร์ทรถ บรื้นนน~ ฉันชะงักเพราะตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรเลือกที่จะเดินต่อไป เอี๊ยด~ กึก~ ขาของฉันหยุดชะงักจนแทบหน้าทิ่มเพราะอยู่ดีๆรถคันนั้นก็ขับเคลื่อนมาจอดตัดหน้าฉันในระยะประชิดจนฉันต้องเบรกขาตัวโก่งฉันตวัดสายตามองผ่านกระจกเข้าไปในตัวรถทันที "ตะวัน!" ฉันพึมพำเมื่อเห็นหน้าเจ้าของรถคันนั้นจังๆ รถคันนี้ฉันไม่เคยเห็นก็เลยไม่รู้ว่าเป็นเขา ฉันก้าวถอยหลังในจังหวะเดียวกับที่ตะวันเปิดประตูรถลงมา ปึ้ง~ เขากระแทกประตูปิดแล้วก้าวยาวๆม
For Love แผนร้ายรัก บทที่ 25/1 มีหัวใจหรือเปล่า?
*Paradise Pub ฟลุ่บ~ "มีไรอ่ะแก?" ฉันเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้สูงหน้าเคาน์เตอร์บาร์พลางถามคำถามออกไปทันทีที่ข้าวหอมหันมาเจอหน้าฉัน คือเมื่อวานนี้เธอโทรหาฉันตั้งหลายสายแต่แบตหมดฉันก็เลยไม่รู้มารู้ก็ตอนที่เปิดเครื่องอีกครั้งแล้ว "พอดี...ยุ่งๆน่ะแบตหมดเมื่อไหร่ไม่รู้ โทษทีนะ" "อืมไม่เป็นไร ว่าแต่แกว่างยัง?" ข้าวหอมที่ตอนนี้อยู่ในชุดเกาะอกสีดำคลุมด้วยเสื้อกั๊กแขนกุดตัวสั้นสีขาวและกระโปรงหนังสีดำซึ่งเป็นชุดของบาร์เทนดี้ที่นี่วางแก้วเปล่าลงแล้วเงยหน้ามาถามฉัน "อ่าาา ก็ว่างอยู่นะ" "ที่ฉันโทรไปหาอ่ะ มีงานให้ทำ" ข้าวหอมบอกฉัน ฉันเลิ่กคิ้วพลางเท้าแขนกับเคาน์เตอร์บาร์ "งานไรอ่ะ?" "ก็ถ่ายแบบไงถ่ายกับฉัน วันนั้นเป็นวันหยุดแกพอดี" "..." ฉันเกาต้นคอตัวเองอย่างใช้ความคิด ไอ้ถ่ายแบบฉันก็เคยมาบ้างเพราะข้าวหอมเคยชวนไปถ่ายแล้วแต่ฉันก็ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่หรอก "อ้อ เงินดีด้วยนะแก" เมื่อเห็นว่าฉันกำลังตัดสินใจข้าวหอมก็รีบหาข้อมาโน้มเหนี่ยวจิตใจฉันทันที เธอเท้าแขนลงกับเคาน์เตอร์บ้างแล้วกระพริบตาปริบเชิงอ้อนฉันด้วย "ถ่ายเหอะนะ ฉันอยากให้แกถ่ายด้วย นะๆๆ" "โอเค ก็ได้" "เย้
For Love แผนร้ายรัก บทที่ 24/4 เมียทั้งคน...ไม่หวงได้ไง
ครืด~ ตะวันดึงเก้าอี้ออกพลางกดไหล่ฉันที่ยืนมองอาหารสามสี่อย่างบนโต๊ะอยู่ให้นั่งลงก่อนที่เขาจะขยี้หัวฉันเล่นแล้วเดินไปนั่งลงอีกฝั่ง "ทำไมต้องเล่นหัว" ฉันบ่นอุบพลางใช้มือสางผมตัวเองอีกครั้งให้เข้าที่ ตะวันไม่ได้โต้ตอบฉันเขาแค่ยิ้มมุมปากเท่านั้น ยิ้มอะไรนักหนา ประสาท--' ฉันคิดในใจแต่ก็ไม่ได้พูดออกมาหรอก หลายชั่วโมงผ่านไป... เราสองคนก็ทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้วหลังจากนั้นตะวันก็ดึงฉันให้มานั่งเล่นที่ชุดโซฟาหน้าทีวี เขาดูมีความสุขนะส่วนฉันก็ทำหน้ายุ่งคิ้วงี้แทบจะผูกโบว์ได้อยู่แล้วเพราะเขานะเอาแต่กดรีโมตเปลี่ยนช่องไปเปลี่ยนช่องมาพอฉันจะดูซีรี่ย์เขาก็กดย้ายช่องหนีไปดูอย่างอื่น พอฉันจะดูการ์ตูนเขาก็กดย้ายหนีอีก เป็นแบบนี้มาหลายชั่วโมงแล้วเนี่ย "เมื่อไหร่เขาจะมาส่งผ้า?" ฉันเท้าคางถามตะวันด้วยใบหน้าเซ็งตะวันเอียงคอมองฉัน "เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ" "แบบนี้ไม่ต้องตอบก็ได้" กวนประสาท ชิ-"- กริ่งงง~ พอฉันบ่นจบเสียงออดหน้าห้องเขาก็ดังขึ้นฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างต้องการถาม "นั่นไงมาแล้ว ไปรับมาสิ" ตะวันเหลือบตามองฉันและเหมือนรู้ว่าฉันจะถามอะไรเขาก็เลยพูดก่อนพลางพยักเ
For Love แผนร้ายรัก บทที่ 24/3 เมียทั้งคน...ไม่หวงได้ไง
ไม่รู้ทำไมใจฉันสั่นแปลกๆเมื่อเขาทำแบบนี้ ฉันไม่รู้ว่านี่มันเรียกว่าอะไรแต่สำหรับฉัน ฉันรับรู้ว่ามันอ่อนโยนและมันทำให้น้ำตาอีกหลายๆหยดของฉันไหลออกมาโดยที่ฉันไม่ได้สะอึกสะอื้นให้เขารับรู้ มันเป็นแค่น้ำตาที่ไหลออกมาเอง ไม่ได้ร้องไห้ แต่มันแค่... "คืนนี้...นอนกับฉันนะ" "..." "ลูกโซ่..." "อืม..." 08.25 น. พรึ่บ~ ฉันขยับตัวพลางค่อยๆลืมตาขึ้นมาจากนั้นก็ดันตัวเองลุกขึ้นพิงหัวเตียงพลางมองไปข้างๆก็พบว่าตอนนี้มันว่างเปล่า บนเตียงนี้มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น "เอ๊ะ?" ฉันก้มลงมองตัวเองแล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้ตัวฉันไม่ได้เปลือยเปล่าและมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่ห่อหุ้มร่างกายไว้เหมือนเมื่อคืนแต่ตอนนี้มันมีเสื้อเชิ้ตผู้ชายตัวใหญ่สีขาวกับกางเกงบอกเซอร์สีน้ำเงินเข้มมาอยู่บนตัวฉันแทน หรือว่า...เขาใส่มันให้ฉันงั้นเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แอด~ "ตื่นแล้วเหรอ" เสียงเข้มๆที่ดังขึ้นทำให้ฉันตกใจนิดๆพลางหันไปมองทางต้นเสียงทันทีก็เห็นว่าตะวันยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องเหมือนเขาจะเพิ่งเปิดเข้ามาเมื่อกี้นี้ แต่ดูเหมือนเขาจะตื่นนานแล้วเพราะตอนนี้เขาอยู่ในชุดลำลองเป็นเสื้อยืดแขนยาวสีเทา
For Love แผนร้ายรัก บทที่ 24/2 เมียทั้งคน...ไม่หวงได้ไง
เสียงของเขาพูดแทรกขึ้นมาตอนที่ฉันกำลังจะบอกเขาให้คลายอ้อมแขนออกอีกฉันชะงักคำพูดของตัวเองแล้วเงียบฟังเขา "เมื่อเย็น...เป็นไร" เขาถามถึงเหตุการณ์เมื่อเย็นเหรอ จริงๆฉันต้องถามเขามากกว่ามั้งว่าเขามาเจอฉันได้ยังไง "ไม่เกี่ยวกับนาย" ฉันตอบไปเพราะเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับเขาจริงๆ แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่คิดจะพูดเรื่องนี้กับใครและมันจะไม่มีการหมั้นบ้าบอนั่นเกิดขึ้นด้วย! "เกี่ยวสิ" แต่เขาก็ยังเถียงกลับมาพลางดึงผ้าห่มที่ล่นไปอยู่ช่วงเอวขึ้นมาห่มให้เราทั้งคู่ด้วย "ไม่เกี่ยว" "เกี่ยว" "ไม่..." "เมียฉันร้องไห้นะ จะไม่เกี่ยวกับฉันได้ไง" "...!" ฉันกลืนคำพูดที่จะเถียงเขาลงคออีกครั้ง ก็ดูคำที่เขาพูดออกมาสิ "บอกมาเหอะ" "นายไม่ต้องรู้หรอก แล้วอีกอย่างนะ ฉันก็ไม่..." "อย่าพูดว่าไม่ใช่เมียฉัน ไม่งั้นฉันจะย้ำอีกรอบให้ดู" เขาขู่เสียงเข้มจนฉันเผลอเม้มปากแน่น เขากล้าเปลี่ยนสรรพนามเรียกฉันแบบนี้ได้ยังไง ก็รู้ว่าความสัมพันธ์ของเราสองคนเกินเลยไปถึงขั้นนั้นแล้วก็จริง แต่ว่า...เขาก็ไม่ได้รักฉันนะ ไม่สิ แค่ชอบยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ คำแบบนั้นเขาไม่ได้เอาไว้ใช้เรียกคู่รักกันเหรอ... "มีปัญหาอ
You may also like
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ59.0K viewsDEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_51.4K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา361.0K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด310.1K viewsพรหมร่ายรัก
ฐิญาดา8 viewsยอดรักทัพเทวา (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๓)
ฟ้าดุษฎี149 viewsซีรี่ส์ รักระห่ำคนเถื่อน
Priyada801 viewsรักวุ่น ๆ ของคุณเลขา
สว่างสดใส82 views
