Episode 16 ช่วยทำให้ลืม

PUN PART

"ซื้อเบียร์ไปนั่งกินต่อที่ห้องกูนะ กูเปิดห้องไว้แล้ว"

"ยังไม่เมาหรือไง?"

"หงึ" ฉันส่ายหน้าไปมา

"แล้วแต่มึงแล้วกัน"

"คืนนี้มึงช่วยอยู่กับกูทั้งคืนเลยได้ไหม? กูไม่อยากอยู่คนเดียว"

"มึงกำลังอ่อยกู" ผมพูดเสียงราบเรียบปรายตามองคนตัวเล็กตรงหน้าที่ตอนนี้หน้าแดงจัดแถมขอบตายังบวมเป่งเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มา

"ไม่ได้อ่อย คืนนี้กูอยากเมา มึงเมาเป็นเพื่อนกูหน่อยได้ไหม?" คนตัวเล็กเอียงหน้าถามพลางส่งสายตาออดอ้อน

"หึ แล้วแต่มึงแล้วกัน แต่ถ้าเมาแล้วก็อย่ามาปล้ำกูแล้วกัน" 

"ไม่แน่หรอก เพราะตอนนี้กูโสดแล้ว แถมโสดมากด้วย" คนตัวเล็กยิ้มตอบกระพริบตาปริบๆ ผมได้แต่มองหน้ามันแล้วหัวเราะออกมาในลำคอเบาๆ

เวลาต่อมา

"ชนหน่อยยยยย" เสียงหวานพูดน้ำเสียงยานๆ ตาหวานเยิ้มเพราะฤทธิ์เบียร์ที่ไม่รู้มันดื่มไปเยอะมากเท่าไหร่ ถ้ารวมกับที่มันดื่มก่อนหน้านี้ก็น่าจะหลายลังอยู่ พอมาที่ห้องพักมันก็ยังจะดื่มอีก 

เดี๋ยวเมาก็มาเป็นภาระให้กูอีก!!

"พอได้แล้วมั้ง?" 

"อึก ไม่พอ ดื่มอีกดื่มให้เมาไปเลยย"

"นี่ยังไม่เมา?" 

"ม่ายยย"

"....." ผมส่ายหน้าไปมามองคนตรงหน้าที่ตอนนี้แดงแจ๋ไปทั้งตัวทั้งหน้า 

ในตอนที่มันโทรให้ผมมาหาทันทีที่ได้ยินเสียงของมันใจผมมันก็หล่นวูบลงไปทันที และพอได้มาเห็นมันร้องไห้เสียใจเพราะไอ้เหี้ยนั่นใจผมมันแม่งก็โคตรจะเจ็บเลย

"ฮึกๆ ปั้นน" น้ำเสียงสั่นเครือดังขึ้นจนผมต้องเงยหน้ามอง มันเริ่มสะอื้นหนักขึ้น ใบหน้าที่แดงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ตอนนี้เปื้อนไปด้วยน้ำตา

"ฮึกๆ มึงรู้ป้ะว่ากูแม่งโคตรเจ็บเลย กูนึกว่ากูจะลืมไอ้เหี้ยนั่นได้แต่ว่า...แต่กูก็ลืมมันไม่ได้ ฮือ" เสียงมันขาดห้วง ดวงตาแดงก่ำเงยขึ้นมามองผม ใจผมแม่งกระตุกไปหมด

"....."

"ตอนที่เห็นสภาพพี่เจมส์กับผู้หญิงคนนั้นใจกูแม่งโคตรโกรธเลย เสียใจด้วยเสียใจที่มันทรยศหักหลังให้กับความรักของกู ฮึก"

"....." ผมนั่งฟังมันอย่างเงียบๆ ปล่อยให้มันระบาย มองดูใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา

"กูเจ็บมากๆเลยมึง ฮึกๆ ทำไมมันเจ็บอย่างนี้ กูไม่เข้าใจทำไมต้องทำกับกูแบบนี้ กูไม่ดีหรอ?" เสียงหวานหันมาเอ่ยถามผม ใบหน้าเปื้อนไปด้วยน้ำตาเห็นแล้วแม่งโคตรจะสงสารมันเลย

เจ็บฉิบหาย ยิ่งเห็นน้ำตาของมันใจผมมันก็ปวดหนึบ!

ผมค่อยๆยื่นมือไปประคองใบหน้าสวยแล้วขยับใบหน้าตัวเองเข้าไปใกล้ๆ สบตากับคนตัวเล็กที่ตอนนี้ตาทั้งสองข้างก็บวมปูดจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น ผมใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาที่ขอบตาล่างของแป้งหอมเบาๆจับใบหน้าสวยให้เชิดขึ้นมาสบตากับผมอีกครั้ง

"มึงฟังกูนะแป้ง มึงน่ะดีที่สุดแล้ว ไอ้เหี้ยนั่นมันเลวเองต่างหาก อย่าโทษตัวเองน้ำตาของมึงไม่คู่ควรให้ไอ้เวรนั่นหรอก" 

"ฮึกๆ ถ้ากูดีแล้วมันจะนอกใจกูทำไม ฮึกๆฮือออ"

"เพราะมันไม่รู้จักพอไง เลิกโทษตัวเอง สำหรับกูน่ะมึงดีที่สุดแล้วรู้ไว้ด้วย มีกูอยู่ตรงนี้เลิกร้องไห้เสียใจได้แล้ว"

"ฮึกๆ ปั้น" เสียงหวานเอ่ยเสียงแผ่วเบา ช้อนตาขึ้นสบกับนัยย์ตาผมนิ่ง ผมสบตากับมันอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ต้องรีบละสายตา เพราะใจผมเริ่มเต้นแรงขึ้นมาซะดื้อๆ ทว่าในขณะที่ผมจะดึงมือออกจากใบหน้าของมัน แป้งหอมก็ยกมือขึ้นมารั้งมือผมไว้ก่อนจะยื่นมือทั้งสองข้างของมันมาประคองใบหน้าผมไว้แทน

"มึงช่วยทำให้กูลืมไอ้เวรนั่นทีได้ไหม"  เสียงหวานพูดขึ้นดวงตากลมโตสบตาผมไม่ลดละพร้อมกับใบหน้าสวยที่ค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้ๆจนตอนนี้ปลายจมูกของผมกับมันแทบจะชนกัน

"มึงเมาอยู่ อย่ามาอ่อยกู"

"กูไม่ได้อ่อย มึงช่วยทำให้กูรู้ทีว่ารสชาติเซ็กส์มันเป็นยังไง ทำไมไอ้เวรนั่นถึงได้นอกใจกู" 

"ถ้าเมาก็นอน อย่าอ่อยกูด้วยวิธีนี้" เพราะรู้ว่าที่มันพูดออกมาแบบนี้เพราะมันเมาอยู่ 

"กูมีสติดีทุกอย่าง มึงช่วยทำให้กูลืมพี่เจมส์หน่อยได้ไหม ช่วยลบมันออกไปจากใจกูได้ไหน มีแค่มึงที่ทำได้" 

"มึงเมามากแล้ว อย่ามาทำแบบนี้" ผมพูดพร้อมกับเบือนสายตาหนี

"ขอร้อง ช่วยทำให้กูลืมพี่เจมส์หน่อย"

"มะ...อุ๊บ" ยังพูดไม่จบ แป้งหอมก็ประกบปากจูบลงมาที่ริมฝีปากผมทันที ผมชะงักตัวแข็งทื่อไปทันทีเมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนสัมผัสลงที่ปากของผมพร้อมกับขบเม้มสลับบนล่างไปมา

รู้สึกตัวร้อนผ่าวเมื่อเรียวลิ้นเล็กสอดเข้ามาในโพรงปากของผมและตวัดลิ้นไปมา ผมพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกของตัวเองไม่ให้มันเตลิดไปมากกว่านี้แต่เมื่อลิ้นร้อนตวัดสอดแทรกเข้ามาทำเอาสติทั้งหมดของแทบขาดสะบั้น !  

"อย่าทำอย่างนี้ถ้ามึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับกู" ผมจับที่หัวไหล่มนของคนตัวเล็กแล้วผละออกมองหน้าคนเมาที่แทบจะประคองสติไม่อยู่ 

ถึงแม้ผมจะรู้สึกกับมันมากแค่ไหน แต่ผมก็ไม่อยากฉวยโอกาสในตอนที่มันเมา

"ทำไม?" แป้งหอมเงยหน้าขึ้นมาถามผมตาแป๋ว ผมถอนหายใจออกมาก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่น 

"มึงเมา กูไม่อยากทำ"

"แค่จูบก็ไม่ได้หรอ?" 

"เพื่อนที่ไหนเขาจูบกัน?" ผมเอียงหน้ามองคนเมาที่ตอนนี้โคตรจะดื้อด้าน แถมนิ้วเรียวของมันก็ยังลูบไล้ตั้งแต่หัวไหล่ไล่มาที่แผงอกของผมไปมาจนผมต้องจับมือของมันไว้ให้อยู่นิ่งๆ

"มึงไม่รักกูหรอ?" 

"มึงกำลังเมา"

"มึงช่วยให้กูลืมพี่เจมส์ไม่ได้หรอ? ขอร้อง"เสียงหวานเอ่ยอย่างเว้าวอน ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาและเบือนสายตาหนีไปทางอื่น ที่ผมไม่ทำไม่ใช่ว่าผมไม่รักมัน แต่เพราะผมรักมันไงผมเลยไม่อยากทำแบบนี้เพราะรู้ว่ามันกำลังเมาเลยไม่อยากทำอะไรแบบนั้นลงไป

"มึงแม่งใจร้าย" คนตัวเล็กนิ่วหน้าเบ้ปากพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น 

"...."

"ถ้ามึงไม่ช่วยงั้นกูจะไปขอให้คนอื่นช่วย" แป้งหอมพูดอย่างเอาแต่ใจ พลางทำท่าจะลุกขึ้นทว่าผมคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้ซะก่อน

"จะไปไหน?" ผมถามเสียงราบเรียบ

"ไปหาคนอื่นมาช่วย"

"ตกลงมึงอยากลืมไอ้เหี้ยพี่เจมส์หรือว่าอยากโดนกูเอากันแน่?" เงยหน้าถามไอคนเมาดื้อด้านที่ตอนนี้ผมแม่งเริ่มไม่เเน่ใจแล้วว่าที่มันอยากทำแบบนี้เพราะอยากลืมไอ้พี่เจมส์หรือเพราะเงี่ยนกันแน่!

"มึงจะช่วยไหม?" มันเอ่ยถามผมสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าท้าทาย "หรือที่มึงไม่อยากช่วยเพราะมึงป๊อด!" 

"อย่ามายั่วกู" 

"ถ้าใจกากก็ปล่อย กูจะไปหาคนอื่น" คำพูดของคนตัวเล็กทำให้เส้นเลือดบนขมับเต้นตุบๆ นี่มันตั้งใจจะหยามกูชัดๆ ความอดทนกูก็มีขีดจำกัดนะเว้ย!! 

"อย่ามาท้าทายกูนะแป้ง" กูไม่ใช่คนดี ความอดทนกูก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน

"ก็มึงมันกาก ถ้าแค่นี้ไม่กล้าก็กลับบ้านไปกินนมไป๊!!" มันแม่งโคตรจะท้าทายผมเลย  ผมยิ่งไม่ชอบให้ให้มาท้าทายด้วยแล้วยิ่งมาหยามกันแบบนี้ทำให้เส้นเลือดที่ขมับผมมันเต้นตุบๆ

ในขณะที่แป้งหอมพยายามสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของผม ท่าทางดื้อรั้นนั่นยิ่งเติมเชื้อไฟในอกให้ลุกโชน

ปึกกก !

ผมกระชากข้อมือเธอแรงจนร่างบางเซล้มลงมานั่งบนตัก แขนผมตวัดโอบเอวเธอไว้แน่น รั้งตัวเธอไม่ให้หนีไปไหนดวงตาผมจ้องใบหน้าเล็กๆ นั่นด้วยสายตาเอาเรื่อง

"อยากมากใช่ป้ะถึงได้มายั่วกู" ผมพูดเสียงต่ำ

"....."

"มึงคิดดีแล้วใช่ป้ะที่อยากให้กูทำ?" ผมถามย้ำอีกครั้งเมื่อไร้คำตอบจากคนตัวเล็ก

"อือ" แป้งหอมพยักหน้าเบาๆ ผมหัวเราะในลำคอมองคนตรงหน้าที่กำลังยั่วยวน

"หึ ถ้างั้นมึงก็อย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน อยากโดนกูเอามากใช่ไหมเดี๋ยวกูจัดให้!!" 

ว่าจบผมก็บดขยี้จูบลงบนริมฝีปากบางของแป้งหอมทันทีมือหนาสอดเข้าท้ายทอยประคอบใบหน้าสวยให้หันมาจูบให้ถนัด ใช้ปลายลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากนุ่นตวัดเกี่ยวเรียวลิ้นเล็กไปมาพลางขบเม้มกลีบปากบนและล่างสลับไปมา

"อื้ออ อ๊ะ!!" 

ผมจับร่างบางยกอุ้มขึ้นทำให้แป้งหอมสะดุ้งตกใจเอื้อมมือมาโอบรอบลำคอผมไว้แน่น ผมหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วค่อยๆวางร่างเล็กลงบนเตียงเบาๆพร้อมกับคร่อมร่างเธอเอาไว้โดยที่ริมฝีปากของเราสองคนยังจูบกัน

"อื้อ" คนตัวเล็กส่งเสียงครางเบาๆในลำคอ ผมจูบอยู่อย่างนั้นตักตวงความหวานในโพรงปากนุ่ม ดูดดึงปลายลิ้นเล็กของแป้งหอมไปมา ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างบาง ตอนนี้อารมณ์ผมมันเริ่มพลุ่งพล่านแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่เพราะว่านี่เป็นสิ่งที่ผมอยากทำกับมันมาตั้งนานแล้ว