9

“กูภพนะ แค่นี้แหละ หวัดดี”

“ไอ้เอกชวนไปxx แต่กูปฏิเสธไปแล้ว” ชิงบอกมันก่อน เพราะรู้ว่ายังไงมันก็ไม่ถาม

“ครับ ไปข้างล่างกัน” มันบอกพลางดึงผมลุกขึ้น

ลงไปข้างล่างทั้งข้าวทั้งกับข้าวแข่งกันส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย อา หิวชิบหาย

“นายแม่คร้าบบบ เทียนหิวอ่ะ” ตะโกนเข้าไป หวังให้ได้ยินไปถึงในครัว แต่เปล่าหรอก ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ใช่สิ ก็เค้ามันคนไม่สำคัญนี่นา ผมเดินไปรอที่โต๊ะกินข้าว ส่วนลูกภพของนายแม่ นู่นเดินเข้าครัวไปช่วยยกของออกมา เอาหน้าเหรอมึง ก็คิดบ้าบอไปงั้นแหละไม่ได้จริงจังไรหรอก

“ไอ้เทียนไปยกกับข้าวที่เหลือออกมาเลยนะ” นายแม่ที่เดินถือจานอะไรสักอย่างมาบ่นผมเข้าให้ เดาว่าเป็นไข่ลูกเขย

“เดี๋ยวผมไปยกเองครับแม่” ภพที่พึ่งวางถ้วยแกงจืดพูดขึ้นและเดินเข้าครัวไปอีกครั้ง เออ ดีมาก ทำไปเลยไอ้ลูกรัก

“แกนี่นะ” แม่บ่นพลางทำท่าอ่อนอกอ่อนใจ ดูก็รู้หรอกว่าแกล้งทำ นอกจากไข่ลูกเขยกับแกงจืดแล้วป้านิ่มกับพี่นาก็ยกกับข้าวมาอีกสามอย่าง เป็นของโปรดผมทั้งนั้น ทั้งหมดไม่มีแกงเผ็ดนะ เพราะผมไม่กินเผ็ด แต่แม่ก็ยังไม่ลืมเอาใจไอ้ลูกภพด้วยน้ำพริก ปลาทู ของโปรดไอ้ภพมันล่ะ

เป็นการกินข้าวที่สุขใจสุดๆในรอบอาทิตย์ ไม่ใช่แค่ผม ภพเองก็ด้วย เพราะมันกินไปคุยยิ้มกับแม่ผมไปด้วย แต่ไม่ได้คุยมากหรอก อีกทั้งมันยังกินตั้งสองทีตักแน่ะ เห็นอย่างนั้นก็อดจะยิ้มกับมันไม่ได้

ตกบ่ายนายแม่ไม่ค่อยจะอยู่บ้าน ออกไปรวมกลุ่มกับสมาคมแม่บ้านนู่น ไม่มีอะไรกันหรอก นายแม่แกเคยพาไปด้วยครั้งนึง จับกลุ่มเม้าท์คนนู้นคนนี้ เดี๋ยวก็ตีเลขเด็ด เดียวก็หมอดู บ่องตง น่าเบื่อชิบหาย แต่ความสุขพวกคุณนายเค้าเลยนะ

ผมกับภพเรามีความเห็นตรงกันว่า นอน นอนจริงๆนะเออ หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน ต่างคนต่างนอนไม่มีกวนใจกันอ่ะ

ผมตื่นมาสะลึมสะลือ เห็นภพมันนอนตะแคงจ้องผมอยู่ หน้ากูมีไรวะ ลูบๆดูน้ำลายก็ไม่ไหล แต่แม่งมีขี้ตาอยู่ นี่มึงพิศวาสขี้ตากูเหรอเนี่ย เขี่ยๆออกแม่งก็มาจับมือไว้อ่ะ มึงไม่รู้หรือไงว่าถ้าไม่เอาออกมันทำให้หน้ากูซกมกขึ้นอีก 40 เปอร์เซ็นต์เลยนะ

“ไปล้างหน้า เอามือขยี้แบบนั้นตาก็แดงหรอก” มันบอกเสียงนุ่ม เออ ผมลุกออกไปแบบงงๆ มันมาอารมณ์ไหนของมันวะ

ล้างหน้าล้างตาเสร็จออกไปก็ไม่เจอภพในห้อง ออกไปดูข้างนอก พี่นาบอกว่าภพอยู่ห้องดูหนัง ทิ้งกูมาก่อนนะมึง บ่นไปงั้นแหละไม่ได้ตามมันเข้าไปหรอก ใจจริงอยากทำอย่างอื่นมากกว่า กลับขึ้นข้างบนอีกครั้ง ว่าแล้วก็ล้มตัวลงนอนอีกรอบ อา สบายชิบหาย อยากนอนวันละ 18 ชั่วโมงว่ะ

รู้สึกตัวเพราะรำคาญเหมือนมีอะไรมากวนเนื้อกวนตัว แล้วมันก็เสียวๆด้วยไง เลยงัวเงียลืมตาดู ไอ้ภพมันดูดนมผมอยู่อ่ะ ดูดทั้งๆที่มีเสื้อขวางอยู่นั่นแหละ เอากับมันสิ

“อือ ภพ” เรียกให้มันรู้ว่ากูตื่นแล้ว มันเงยหน้ามาดูก่อนจะเลิกเสื้อผมขึ้นแล้วย้ายไปดูดอีกข้าง อื้อ กูไม่ได้เรียกให้มึงทำแบบนี้นะ

“หยะ อย่า กู อา” ตอนนี้ไม่ได้คิดจะห้ามมันจริงๆหรอก แต่ให้ได้พูดว่าอย่าไว้ก่อนจะได้ไม่ดูใจง่ายเกินไป เหมือนมันเองก็คงไม่คิดจะหยุดด้วย

“ในห้องน้ำนะ” มันยกผมขึ้นไม่ทันตั้งตัว เอาขาเกี่ยวเอวแม่งเกือบไม่ทัน มันพาเดินไปที่ห้องน้ำจริงๆตามที่บอก จะว่าไปผมกับมันยังไม่เคยเอากันในห้องน้ำเลย แต่ไม่ใช่ว่าอยากให้มันเอาในห้องน้ำนะ มันคงเกรงใจผ้าปูที่นอนนั่นแหละ เลยพาไปเอาในห้องน้ำ

มันวางผมลงขอบอ่างล้างหน้า แล้วตามเข้ามาประกบปาก จูบเก่งชิบหาย แต่ละทีเหมือนสูบวิญญาณกูไปจนจะหมดตัว ได้แต่นั่งหอบหายใจเมื่อมันถอนปากออก แล้วอะไรๆก็เกิดขึ้นในห้องน้ำ ครั้งนี้ไอ้ภพนั่งสบาย มันให้ผมอยู่บน เหนื่อยชิบหายเลย แต่ก็รู้สึกดีไปอีกแบบ รักออกแบบได้ เอิ่มไม่ใช่แระ

“ไอ้ห่าภพ กูถามจริงเหอะ มึงพิศวาสอะไรกูนักหนาวะ แม่ง” ถามมันหลังจากอาบน้ำ แต่งตัวเสร็จ คนมันสงสัยจริงๆนี่

“ที่ถามน่ะ เพราะไม่รู้จริงๆเหรอเทียน” มันเดินมาถามตรงหน้า ระยะประชิด แบบเห็นรูขุมขนกันเลย แล้วกูต้องหลบตามันทำไมเนี่ย

“ไม่รู้โว้ย กูลงไปข้างล่างนะ” โวยวายใส่ กลบเกลื่อนอาการบางอย่างที่ก่อขึ้นในอก อาการที่กูก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรหรือบางทีก็รู้ แต่..ช่างแม่ง

ลงไปข้างล่างนายแม่ยังไม่กลับเลย นี่จะห้าโมงแล้วนะ ลองโทรไปดู ได้ความว่ากำลังเดินช็อปกับก๊วนคุณนายอยู่ ให้มันได้อย่างนี้สิ ก็เลยบอกนายแม่ไปว่าเดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงจะตามไปหาไรกินกันนอกบ้านนี่แหละ เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดี

ไปรับนายแม่ที่ห้าง แล้วหาร้านอาหารที่บรรยากาศสบายๆนั่งทานกันสามคนแม่ลูก ถูกแล้วครับสามคนแม่ลูก ก็ไอ้ภพน่ะลูกชายคนโปรดของนายแม่เค้าล่ะ ทานกันไปคุยกันไปสุขใจมาก ภพเองก็ดูมีความสุขมากเหมือนกัน มันคุยและหัวเราะได้อย่างเป็นธรรมชาติ ดีแล้วล่ะ

เวลาสามวันผ่านไปเร็วมาก วันนี้วันศุกร์ต้องกลับหอ ไม่ใช่ไม่อยากอยู่บ้านต่อ แต่บ้านน่ะใกล้ๆจะมาเมื่อไหร่ก็ได้ความรู้สึกภพต่างหากที่สำคัญกว่า แม่เองก็เข้าใจดี เพราะถึงมันจะอยู่ดีมีความสุข แต่ยังไงมันก็มีขัดเขินเกรงใจปนอยู่บ้าง อยากให้มันอยู่อย่างสบายใจที่สุด ถามว่าทำไมต้องแคร์มันถึงขนาดนี้ ตอบไม่ได้ แต่ไม่ได้มากไปหรอกสิ่งที่ผมทำให้มัน มันที่เคยเอาตัวมารับลูกปืนแทนผมโดยไม่ห่วงชีวิตตัวเอง และเพราะสาเหตุนี้แหละที่ทำให้ทุกคนในบ้านรักและเอ็นดูมัน

ก่อนกลับแม่ทำกับข้าวและขนมใส่กล่องไว้ให้ นายแม่เค้าทำไว้ให้ลูกภพเยอะมาก กินได้ทั้งอาทิตย์เลยมั้งนั่น ป้านิ่มเอาไปใส่ให้ในรถ ไม่ใช่รถผมนะ ผมไม่ได้เอารถไปใช้หรอก เพราะไอ้ภพมันมีอยู่แล้ว ทั้งรถยนต์และจักรยานยนต์ เพราะยังไงไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดอยู่แล้ว อันนี้จริงๆนะ ทุกวันนี้อยู่แบบตัวติดกันยิ่งกว่าคู่ที่เป็นผัวเมียกันซะอีก ที่ไหนมีภพรักที่นั่นมีเทียนหอม บางครั้งก็รู้สึกว่ามันมากเกินไป แต่ก็ไม่เคยรำคาญสักที