Lahat ng Kabanata ng Friends เพื่อนยังไงวะ: Kabanata 1 - Kabanata 10

กระผมนายเทียนสุดหล่อ หล่อมาก หล่อโคตร หล่อลากดิน หล่ออธิบายไม่ถูกเกิดมาบนโลกนี้ได้สิบเก้าปี เพิ่งจะเคยเสียศักดิ์ศรีสุดๆก็วันนี้ เมื่อไอ้ภพรักเพื่อนซี้หน้าตาขี้เหร่ มันมาขอเอาผม นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะเว่ย โดนผู้ชายเอาเชียวนะถ้าจะท้าวความก็ต้องย้อนไปตั้งแต่เมื่อห้าร้อยปีก่อน เอ่อ ไม่ใช่ละ นานไป ก็ตั้งแต่แปดปีก่อนนู่นแหละ ไอ้กระผมเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ผันตัวเองมาเป็นเด็กเมืองหลวงด้วยการเข้าเรียนม.1ที่โรงเรียนในกรุงเทพ แล้วหลงผิดมาเป็นเพื่อนสนิทกับไอ้ภพรัก ก็ตอนนั้นคนมันซื่อนี่หว่า เลยโดนไอ้เหี้ยนี่ล่อลวงเอาซะงั้นฮ่าๆจริงๆก็ไม่ถึงกับล่อลวงหรอกนะ แต่มันใช้มารยามาตีซี้ผมอ่ะจากนั้นก็หลงผิดคบมันมาเรื่อยๆ แต่ไอ้ภพสงสัยเป็นปลิงกลับชาติมาเกิด แม่ง ตามติดผม ไปไหนไปด้วยตลอด จนผมเลือกเรียนมหาวิทยาลัยที่หาดใหญ่ บ้านเกิดผม มันก็เสือกตามมา เหตุผลมันคือ ก็กูอยากอยู่กับมึง ถ้ากูเป็นผู้หญิงก็คงเคลิ้มแล้วมันก็เสือกไม่ยอมมีแฟนสักทีทั้งที่เอาจริงๆหน้าตามันก็ไม่ได้จัดว่าขี้เหร่อะไรมากมาย สาวๆมาชอบมันก็พอมีบ้าง เอ่อ เหมือนว่าจะนอกเรื่องแล้ว ก็ตั้งแต่ ม.1 นั่นแหละที่ผมกับมันแข่งกันเรื่องเรียนตลอด ส

ภพรักถอนนิ้วออกจากช่องทางด้านหลังของผม เปลี่ยนเป็นแท่งร้อนอันใหญ่โตของมันที่จ่อรอพร้อมแทนที่ ความรู้สึกเจ็บยามเมื่อมันพยายามดันส่วนหัวเข้ามา เจ็บหนึบคล้ายส่วนนั้นจะฉีกขาด “เจ็บ” บอกมันเบาๆ แต่ก็ไม่ได้จะให้มันหยุด“ครับ ทนได้ไหม” มันถามกลับอย่างเอาใจใส่ ผมส่ายหน้าให้มันอีกครั้ง พร้อมส่งสัญญาณให้มันทำต่อ ยามเจ้าสิ่งแปลกปลอมแท่งใหญ่เข้ามาในร่างกายผมจนสุดความเจ็บเหมือนจะบรรเทาลง ภพรักขยับเข้าออกแผ่วเบา แม้จะเจ็บแต่ยามที่ท่อนลำของมันเคลื่อนไหวเข้าออกมันก็นำพาความเสียวมาด้วย จากเนิบช้าก็ค่อยๆเร็วขึ้น จากนุ่นนวลก็ค่อยๆร้อนแรงขึ้น“อ๊ะ อ๊ะ ภพรัก เร็วเกินไปแล้ว” ผมที่นอนใต้ร่างมันได้แต่ครางกระเส่า “อา เทียนหอม ข้างในมึงดีมากจริงๆ” อีกคนไม่ได้ลดความเร็วลงเลย ซ้ำยังพูดถ้อยคำน่าอายออกมาหน้าตาเฉย“อ๊ะ อื้อ อื้อ ไม่ไหว ภพ จะเสร็จ”ภายใต้ความเร่งเร้าของมันส่งผมทะยานสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง ผมปลดปล่อยน้ำรักออกมาเปรอะเปื้อนเราทั้งสองคน ร่างกายผมเกร็งกระตุกและมันก็สัมผัสได้“เสียวมากเหรอ หืม” มันถามทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แก่ใจ ผมจึงแกล้งตอดรัดเจ้าสิ่งนั้นของมันที่อยู่ในตัวผม“เทียนหอม” มันครางเรียกชื่อผมและ

หลังจากวันนั้น ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้ว หืม วันไหนงั้นเหรอ ก็วันที่ผมเสียตัวเสียตูดให้ไอ้ภพนั่นแหละ หลังจากวันนั้นมันก็ไม่ได้เอาผมอีกนะ แต่ก็มีจูบๆลูบคลำบ้าง จริงๆก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร แต่เพื่อนกันแบบนั้นมันมากเกินไปมั้ยวะ คิดก็ส่วนคิด ไม่กล้าถามมันหรอก ยังยืนยันคำเดิม ลูกผู้ชายสัจจะยิ่งชีพอ้อ ไอ้ที่เกริ่นๆว่าจะไปเที่ยวตอนปิดเทอมน่ะ จริงๆก็ว่าไปงั้นแหละ อยู่มาตั้งแต่เกิด ไม่รู้จะไปไหนอีก แต่สามวันข้างหน้าจะพาภพไปเที่ยวตรัง ทะเลสวย หมูย่างอร่อย อันนี้เอาหัวไอ้ภพเป็นประกันได้กะว่าจะเทียวไปเทียวมาแถวตรัง กระบี่ ภูเก็ต แล้วค่อยกลับสักอาทิตย์นึงก่อนเปิดเทอม ภพมันจะได้กลับบ้านที่กรุงเทพด้วย ถึงแม้เจ้าตัวมันจะไม่เต็มใจอยากกลับก็เหอะ งงๆกับกูมั้ยเนี่ยไอ้คนที่พูดถึงมันเล่นเกมส์อยู่ในห้องนู่น ส่วนผมอยู่หน้าทีวีครับ ผมดูทีวีจนเซ็งเลยเดินเข้าไปดูในห้อง สมาธิมึงดีจังนะ กระโดดทับภพที่นอนคว่ำอยู่บนเตียง มันหยุดเล่นเกมส์แล้ว หน้าจอโน๊ตบุ๊คเปิดเฟสบุ๊คค้างอยู่ ทันเห็นมันรีบปิดช่องแชท“แอบคุยกับสาวๆเหรอ” แซวมันขำๆ พลางเบียดน้องชายตัวเองกับตูดมัน เหอะๆ นอนนิ่งเลยนะมึง เสียวละสิ “มึง อยากเหรอ” ม

“เทียนหอม อยากทำ” มันบอกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย “ทำไรอ่ะ” ถามกลับ มันมองหน้างอนๆ เอ้า มางอนไรกูวะ ก็คนมันไม่รู้ อยู่ๆมาบอกจะทำๆ กูคงมีญาณรับรู้ได้เองหรอกเนอะว่ามึงจะทำอะไร มันไม่ได้ตอบออกมาเป็นคำพูด แต่ก็ทำเอาเข้าใจแจ่มแจ้ง เพราะแม่งเล่นถอดกางเกงตัวเองออกโชว์น้องชายที่แปลงร่างไปครึ่งนึงแล้วอ่ะ ผมได้แต่มองมันที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาทางผม ไม่ได้คิดจะขัดขืนหรอก ดีซะอีกที่มันไม่ได้จมเศร้าไปกับเรื่องพ่อ อ่า จะหาว่าผมเลวก็ได้นะที่ไม่อยากให้มันเสียใจกับการตายของพ่อตัวเอง อะไรที่ทำให้มันมีความสุขตอนนี้ยอมทั้งนั้นแหละ คืนนี้มันอ่อนโยนเป็นพิเศษ จนแทบจะสำลักตาย ทุกอย่างที่มันทำให้บอกไม่ถูกแต่รู้สึกดี สองรอบที่มันทำ อืม ยังไงดี ไม่กล้ามองหน้ามันเลยว่ะ แม้จะตอนนี้ที่มันกำลังเช็ดตัวให้อยู่ บอกแล้วว่าจะไปล้างตัวเองแต่เห็นมันตั้งใจจะทำให้ก็เลยไม่อยากขัดใจ “ถ้าได้อยู่กับมึงแบบนี้ตลอดก็ดี” มันว่าหลังจากที่เรากำลังจะเตรียมตัวเข้านอน “ไอ้หื่น นี่มึงคิดจะเอากูตลอดเวลาเลยรึไง” ว่ามัน พร้อมเอาหมอนข้างหวดใส่แม่ง คิดมาได้นะมึง “ฮ่าๆ คิดมาได้นะมึง” อ้าว เสือกว่าสิ่งที่กูอยากพูดออกมาซะงั้น “ก็มึงจะให้กูคิดไ

“กูภพนะ แค่นี้แหละ หวัดดี” “ไอ้เอกชวนไปxx แต่กูปฏิเสธไปแล้ว” ชิงบอกมันก่อน เพราะรู้ว่ายังไงมันก็ไม่ถาม “ครับ ไปข้างล่างกัน” มันบอกพลางดึงผมลุกขึ้น ลงไปข้างล่างทั้งข้าวทั้งกับข้าวแข่งกันส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย อา หิวชิบหาย “นายแม่คร้าบบบ เทียนหิวอ่ะ” ตะโกนเข้าไป หวังให้ได้ยินไปถึงในครัว แต่เปล่าหรอก ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ใช่สิ ก็เค้ามันคนไม่สำคัญนี่นา ผมเดินไปรอที่โต๊ะกินข้าว ส่วนลูกภพของนายแม่ นู่นเดินเข้าครัวไปช่วยยกของออกมา เอาหน้าเหรอมึง ก็คิดบ้าบอไปงั้นแหละไม่ได้จริงจังไรหรอก “ไอ้เทียนไปยกกับข้าวที่เหลือออกมาเลยนะ” นายแม่ที่เดินถือจานอะไรสักอย่างมาบ่นผมเข้าให้ เดาว่าเป็นไข่ลูกเขย “เดี๋ยวผมไปยกเองครับแม่” ภพที่พึ่งวางถ้วยแกงจืดพูดขึ้นและเดินเข้าครัวไปอีกครั้ง เออ ดีมาก ทำไปเลยไอ้ลูกรัก “แกนี่นะ” แม่บ่นพลางทำท่าอ่อนอกอ่อนใจ ดูก็รู้หรอกว่าแกล้งทำ นอกจากไข่ลูกเขยกับแกงจืดแล้วป้านิ่มกับพี่นาก็ยกกับข้าวมาอีกสามอย่าง เป็นของโปรดผมทั้งนั้น ทั้งหมดไม่มีแกงเผ็ดนะ เพราะผมไม่กินเผ็ด แต่แม่ก็ยังไม่ลืมเอาใจไอ้ลูกภพด้วยน้ำพริก ปลาทู ของโปรดไอ้ภพมันล่ะ เป็นการกินข้าวที่สุขใจสุดๆใน