EP. 01｜บุรุษอันธพาล (4/4)

เมื่อสองวันก่อนไอ้ม่อนได้มาขอร้องให้ผมมาขึ้นชก แทนเด็กในสังกัดของมันที่ได้รับบาดเจ็บจากการโดนคนไม่หวังดีลอบทำร้าย ผมสืบจนรู้ว่าไอ้คนที่มันทำระยำแบบนั้นก็คือไอ้ห่านี่ที่ผมกำลังขึ้นชกกับมันอยู่ ตอนแรกผมปฏิเสธไอ้ม่อนไปเพราะไม่อยากมีปัญหากับแม่ ส่วนพ่อผมไม่อะไรเท่าแม่ เชื่อสิว่าพ่อคงสนับสนุนผมสุด ๆ

ไอ้ม่อนมันก็ให้เหตุผลว่างานแข่งมีแต่คนกันเองทั้งนั้น และคนพวกนั้นไม่สนใจนักขึ้นชกเท่าไหร่ ก็มาพนันกันซะส่วนมาก เป็นการแข่งที่ไม่ได้ออกทีวีอะไร ผมก็เลยตกลงรับไป เงินที่ได้ผมก็กะว่าจะให้มันไปซะ ผมไม่ได้อยากได้เงิน แต่ผมอยากมาจัดการกับไอ้คนที่มันชอบเล่นตุกติกมากกว่า

ผมเป็นเพื่อนกับไอ้ม่อนนานแล้ว ตั้งแต่ที่ผมเข้าวงการหาเรื่องคน (มีด้วยเหรอ 555) แต่ก่อนไอ้ม่อนเป็นเพียงลูกกระจ๊อกของแก๊งหนึ่งที่ผมไปถล่มมา คนในแก๊งของมันพยายามจะขืนใจผู้หญิงในซอกซอยที่ผมเดินผ่านพอดี ผมได้ยินเข้าก็เลยไปช่วยไว้ แต่ใครจะไปคิดว่ามันกัดผมไม่ปล่อย ด้วยความรำคาญก็เลยไปจัดการให้ไม่มีแก๊งนี้อีกต่อไป จบ ๆ

นั่นแหละก็เลยได้เจอมัน จนผ่านไปหลายปีแล้วมันก็มาเปิดค่ายมวยของตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ดังอะไรนัก และที่น่าแปลกเลยคือไอ้ม่อนเนี่ยนะเปิดค่ายมวย ไม่พอนักชกของมันก็เก่งฉิบหาย ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างไอ้ม่อนที่เตะต่อยใครไม่เป็นแต่กลับฝึกฝนพวกนั้นมาได้

เอาเถอะในเมื่อเพื่อนเดือนร้อนผมก็ต้องช่วย ต่อให้สนิทหรือไม่ยังไงมันก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนผม

วาริส Talk

การแข่งขันในตอนนี้เต็มไปด้วยความดุเดือด เหล่าผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์ให้กับคู่ชกบนเวทีไม่ขาดสาย โดยจะมีพนักงานชายเดินถือกล่องอะไรสักอย่างเพื่อให้คนเชียร์เหล่านั้นหย่อนเงินลงกล่อง น่าจะเป็นการพนันกันซะส่วนใหญ่

“เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ” มะนาวเดินมากระซิบพูดกับฉัน เนื่องจากเสียงที่ดังจึงทำให้เราต้องป้องปากเพื่อพูดคุยกัน

“โอเค รีบมานะ” มะนาวพยักหน้าให้เป็นคำตอบ การชกน่าจะยังไม่จบ ดูจากท่าทางแล้วมะนาวน่าจะกลับมาทัน วันนี้มะนาวจะเป็นคนขึ้นส่งสายเข็มขัดมอบให้แทนฉัน เพราะเธอขอทำเองด้วยความที่อยากจะไปใกล้ชิดกับแบล็ค ฉันก็เลยเต็มใจมากที่จะให้เธอเป็นคนทำ อันที่จริงฉันก็กะจะคุยเรื่องนี้กับมะนาวแต่แรกแล้ว พอดีเธอเป็นคนพูดออกมาก่อนก็เลยรีบตกลงแบบไม่คิดเลย

ผ่านไปยี่สิบนาที

“ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ” ฉันเดินร้อนล้นชะเง้อคอมองหามะนาว เธอไปนานแล้วแต่ก็ยังไม่กลับมาสักที จนตอนนี้นักชกพักกันรอบสุดท้ายแล้ว ใกล้จะจบแล้วด้วย

“เธอ” ฉันยืนนิ่งเมื่อได้ยินเสียงของแบล็คที่เอ่ยออกมา จุดที่เขาพักมันอยู่ใกล้กับฉันพอดี เขาคงไม่ได้เรียกฉันหรอกเนาะ

“...” ฉันไม่สนใจและยังคงมองหามะนาวต่อไป

“เรียกไม่ได้ยินเหรอ เธอที่ใส่ชุดเงินนั้นอะ” น้ำเสียงเขาดูหงุดหงิดขึ้น ใส่ชุดเงินงั้นเหรอ... ก็ฉันนี่!

“มะ...มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันพยายามทำเสียงใหญ่เข้าไว้แล้วหันกลับไปมองที่เขา

“หยิบขวดน้ำให้หน่อยดิ” เขาชี้ไปทางแพ็กขวดน้ำ พอมองดูดี ๆ แล้วผู้ช่วยของนักมวยหรือที่เขาเรียกกัน ฉันไม่รู้ว่าต้องเรียกยังไง ช่างเหอะ คนนั้นเขาไม่อยู่ เพราะงั้นแบล็คเลยใช้ฉันแทนสินะ ฉันจึงรีบพยักหน้าแล้วเดินก้มหน้าไปหยิบขวดน้ำเล็กให้ แล้วก็เดินไปยื่นให้เขาโดยการหันไปทางอื่นแทนด้วย

“บ้าเปล่าวะ ขอบใจมากแล้วกัน” ด้วยความที่เขาเห็นฉันทำท่าทางแปลก ๆ ก็เลยพูดเบา ๆ ออกมา แต่ฉันดันไปได้ยิน จากนั้นเขาก็กล่าวคำขอบคุณออกมาเต็มน้ำเสียง

“ขะ...ขอตัวค่ะ” ฉันรีบเดินไปยังจุดเดิม ระหว่างนั้นก็เห็นมะนาวกลับมาพอดี

ฟู่ววว สบายใจหน่อย

“มะนาวไปไหนมานานเชียว ใกล้จะจบแล้วนะ” ฉันรีบเดินเข้าไปพูดกับมะนาวด้วยท่าทางดีใจ ฉันคิดว่าตัวเองจะต้องขึ้นไปซะแล้ว

“แหม! ไม่อยากขึ้นไปขนาดนั้นเชียว ฉันเห็นมีแต่คนอยากขึ้นไปได้หน้าได้งานกันทั้งนั้น” มะนาวยิ้มให้ฉันแล้วพูดขำ ๆ ฉันเลยเอาแต่ส่ายหัวแทน พลางคิดในใจงานแบบนี้ไม่เอาแล้วครั้งเดียวเกินพอ แล้วก็นะ ฉันก็จะไปห้ามไลลาด้วย ให้เธอไปหางานที่มันดูปลอดภัยกว่านี้หน่อยดีกว่า

*คำว่า ‘โม’ ย่อมาจากคำว่า Modify*

ขอบคุณข้อมูลจาก Pantip โดยชื่อผู้ใช้งานว่า 808585 *ฟันยาง นักมวยใส่เพื่อใช้ป้องกันฟันกับเหงือกบน หากไม่ใส่ เวลาโดนหมัด โดนเท้าเข้ากราม หรือเข้าปากตรงฟันหน้าแรง ๆ เหงือกยุบ ฟันร่วงเลยนะ และที่สำคัญลดแรงกระแทกจากกำปั้น ไม่ให้กระเทือนถึงสมองได้ด้วยหากโดนชกเข้าปาก หรือกรามอย่างแรง* ขอบคุณข้อมูลจากประสบการณ์ตรงของคน Pantip จากชื่อผู้ใช้งานว่า Proton