LOGINRaya berusaha hidup dengan normal setelah kecelakaan tragis saat ia masih muda. Tapi Rama, si pegawai magang yang jutek dan dingin, dengan mudah mengetahui rahasianya yang selama ini ia sembunyikan. Disisi lain, Rama berusaha menghindari Raya karena wajah gadis itu yang mengingatkannya pada seseorang yang telah tiada. Tapi mengetahui rahasia gadis itu secara kebetulan membuatnya tidak bisa memalingkan muka begitu saja. Sampai suatu ketika ia harus membuat pilihan berat untuk tetap tinggal atau memilih pergi saat tahu bahwa dialah yang menyebabkan gadis itu tidak akan pernah bisa menjalani hidup normal seperti yang Raya impikan selama ini.
View MoreChapter 1:
Sydney Panganiban POV
Nagsaayos ako ng isang malaking party. Alam ko kasi na magpo-propose na si Samuel sa akin. Tutal, ilang taon na rin kaming nagsasama at kulang na lang ay kasal.
Mahal na mahal ko si Samuel dahil naging kakampi ko siya. Ipinagtatanggol niya ako sa mga taong nakakabangga ko sa negosyo.
Mga kamag-anak na hinahangad na pabagsakin ako. Lahat iyon ay ginawa para sa akin ni Samuel. Binigyan ko siya ng pinakamataas na kapangyarihan sa aking kumpanya. At ipinagkatiwala ko ang milyong-milyon kong asset. Lubos ang pagtitiwala ko sa kanya. Hindi niya ako binigo kahit minsan.
Naalala ko pa noong nagsisimula pa lang akong pamahalaan ang kumpanyang iniwan sa akin ng aking mga magulang. Litong-lito ako kung paano ko gagawin ang mga tungkulin ko. Pagkatapos kong bumalik galing sa Amerika, ang lahat ng bagay ay bago sa akin.
Pansamantalang pinamahalaan ang kumpanya ng aking tiyo na si Edgardo Panganiban. Dahil bata pa ako noon, siya ang tumulong para mapatakbo ito nang maayos. Siya lamang ang tanging pinagkatiwalaan ng aking ama dahil siya ay maasahan. At hindi siya nagkamali dito. Pero naging malupit ang pagkakataon sa kanya. Pinatay si Tiyo.
Wala na naman akong kakampi. Pero dahil may kakaunti na akong kakayahan, nilakasan ko na ang loob ko at bumalik na sa Pilipinas para bawiin kung ano ang akin.
Maraming nagalit, mga taong naghahangad sa aking kayamanan. Akala nila na nang namatay si Tiyo Edgardo ay may pagkakataon na silang makuha ang yaman ko. Nagkakamali sila.
Mabilis kong natutuhan ang pagnenegosyo hanggang sa ito ay naging laro na lamang sa akin.
At naging eksperto ako.
Pero marami pa ring pagtatangka sa buhay ko. At eksakto nang dumating si Samuel. Siya ang naging sanggalang ko.
Excited na ako sa araw na ito.
Pagpasok ko sa party, andun na ang mga inimbitahang tao mula sa mayayamang pinagmulan.
Taas na ako pumasok. At binati silang lahat sa pagtitipon iyon.
“Sydney, what a nice party you have here. What’s the occasion? Tanong sa akin ng CEO ng isang kilalang plastic business ng bansa.
“Do we need an occasion to have a party?”mayabang na sagot ko sa kanya.
“Oo nga naman pala, you have always hosted extravagant parties like this all your life,” sabi naman ng isang Presiding Director ng isang hospital.
“Oh yeah, remember last time, we had a wild party, naginvite si Sydney ng isang top singer abroad, for just one night.” sabi ng asawa ng isang CEO ng Pharmaceutical.
Masaya nilang inaalala ang lahat ng mga party na isinaayos ko. Barya-barya lang iyon para sa akin.
I love doing parties, it adds life to my bitterness.
Napansin kong wala si Samuel sa paligid.
“Have you seen Samuel?”tanong ko sa mga naroroon,
Ang sabi ng isang guest ay nakita niya raw itong umakyat sa itaas. Marahil sa aming kuwarto.
Naisip kong baka nagbibihis na ito para sa party.
Nang malapit ko nang buksan ang pinto ng aming silid. May narinig akong mga tinig na naguusap.
“Sam, baka mahuli tayo ni Sydney.” sabi ng isang boses
“Don’t worry, wala pa siya. Abala pa iyon sa mga kaibigan niya.
Rinig na rinig ko na ang mga halikan na ginagawa nila at pagkatapos ay ang pagsinghap ni Samuel na halos nauubos na ang hininga sa babaeng kalaro niya.
“Give it to me now!” excited ang babae at nagmamadaling ipadama niya ang kanyang pagkalalaki.
Ahh..ahh….ahh
Humahalinhing na ang babae, at pagod na pagod na ito pero hindi pa rin sila tumitigil.
Hindi ko na nakayanan ang kababuyan nilang ginagawa sa pamamahay ko. Bigla kong binuksan ang pintuan ng aming silid na minsan ay naging saksi sa aming pagmamahalan.
Blaaaag….!!!
Ang lakas ng pagkabukas ko sa pintuan na halos masira na ang pinto. Ginamit ko ang aking buong kalakasan.
“MGA HAYUP KAYO. ANG BABABOY NIYO! pasigaw kong sinabi.
Kitang-kita ko ang dalawang taksil na hubad ang mga katawan. At dahil sa pagkataranta, halos hindi mahagilap ang kanilang mga kasuotan.
Lumapit ako sa babae at sinampal ko siya. Sinaktan ko siya. Hindi ako nakuntento sa pagganti sa kanya. Para akong mabangis na hayop na gustong sakmalin at luray lurayin siya ng mga kamay ko. Hindi pa ako natapos. Kinaladkad ko siya sa labas ng pintuan. Hindi ako pinipigilan ni Samuel. Nakatayo lang siya sa pagkabigla.
Nakita ng lahat ang buong kahiya-hiyang pangyayari. Gusto ko pa sanang ihulog ang babaeng sumira sa akin sa hagdan, pero pinigilan na ako ng mga tao.
Sigaw na ako nang sigaw. Hindi ko maintindihan kung bakit nagawa ito ni Samuel sa akin. Ibinigay ko sa kanya ang lahat. Pagkatapos kong siyang pulutin sa lupa, ito lamang ang igaganti niya sa akin.
“Samuuuuuuell…… “isinigaw ko.
Iba-iba ang reaksiyon ng mga naroroon. May mga naawa, may mga naiirita, may mga natutuwa dahil itong dagok na ito sa akin ay simula ng aking pagbagsak. Kakaibang pagtatanghal ang napanood nila ngayong gabi. Nakakahiya.
Maririnig mong nagbubulungan sila tungkol sa lalaking aking binili. Hindi sapat ang kayamanan ko para manatili siyang tapat sa akin.
Hai... terima kasih sudah membaca tulisanku. Karena beberapa hal, aku memutuskan merevisi naskah ini agar bisa lebih enak dibaca. Jadi jika kalian sudah pernah membaca bab-bab yang pernah kupublish sebelum di revisi, kuharap kalian tidak keberatan membaca ulang hehe.Jadi untuk menghabiskan waktu selagi aku merevisi naskah ini, kalian bisa membaca tulisanku yang lain yang berjudul "Tantangan untuk Si Pelakor".Ada Vanessa dengan hobi yang suka merusak hubungan orang dan Viktor yang mencoba membuatnya berubah. Cus kunjungi aja... Aku yakin ceritanya tidak kalah menarik dengan yang lain.Jadi sampai ketemu beberapa hari lagi dengan Versi Gadis Setengah Buta yang lebih baik!See you...
Dan sekali lagi, Rama mengunjungi sekolah si gadis hujan. Kali ini dengan memastikan bahwa Roy tidak akan menyusulnya seperti kali terakhir. Ia tidak bisa membiarkan temannya yang playboy itu mengambil kesempatan untuk mendekati gadis itu. Apalagi sepertinya Roy benar-benar tertarik dengan gadis itu mengingat akhir-akhir ini dia terus-terusan merecoki Rama dengan pertanyaan-pertanyaan yang berkaitan dengan gadis itu. Membuat Rama sempat beberapa kali benar-benar jengkel padanya. Tapi sayang sekali, saat ia sampai disana, halaman sekolah SMA K sudah terlihat kosong. Hanya tinggal beberapa anak yang tinggal dan mondar-mandir di sekitar tempat itu. Rama turun dari sepedanya. Menuntunnya perlahan melewati gerbang sekolah itu dan melihat keadaan sembari berharap ia akan bertemu dengan si gadis hujan. Namun tidak ada tanda-tanda ga
Rama menghentikan laju sepedanya. Hari ini sekolahnya pulang lebih awal. Sejak Roy mengatakan dimana si gadis hujan–itu julukan yang Rama beri padanya karena sampai sekarang ia belum tahu nama gadis itu ditambah dengan ia yang selalu melihat gadis itu saat hujan–bersekolah, ia sudah sangat ingin datang sendiri untuk melihat apakah informasi yang Roy katakan saat itu benar atau tidak.Tidak. Bukan itu. Sebenarnya ia hanya ingin melihat gadis itu lagi saat ia punya kesempatan.Sekolah SMA K tampak lengang. Sepertinya jam pelajaran masih berlangsung. Rama melirik jam tangannya. Masih ada waktu satu jam lagi sampai waktunya pulang sekolah. Ia memutuskan untuk memarkir sepedanya di dekat sekolah di tempat yang tidak terlalu mencolok untuk mengamati gadis itu.Ia hanya akan
Hujan tiba-tiba turun dengan deras lagi. Tapi kali ini Rama sama sekali tidak mengeluh. Ia bahkan terlihat senang karena itu. Sejak kejadian ia melihat seorang gadis meninggalkan payungnya demi kucing-kucing yang tengah kehujanan kala itu–meskipun keesokan harinya kucing-kucing itu sudah menghilang bersama payung si gadis–ia dengan anehnya selalu melihat gadis itu hanya saat hujan turun. Dan entah bagaimana, ia tidak pernah sekalipun melihat gadis itu lewat di depan sekolahnya ketika cuaca terlihat bagus dengan matahari bersinar hangat. Karena itu tanpa sadar Rama selalu menanti kemunculan gadis itu saat hujan turun. Dari lantai 2 depan kelasnya, Rama bisa melihat beberapa temannya pulang menerobos hujan seperti biasanya. Tapi ia sama sekali belum ingin beranjak. Roy, sahabatnya, melihat Rama dengan heran. Ia tidak pernah sekalipun melihat laki-laki itu tersenyum saat hujan turun. Rama bahkan
Raya menegakkan tubuhnya kembali setelah diam-diam membungkuk untuk menunjukkan rasa hormatnya yang besar pada Alex. Saat Alex sudah menghilang dari pandangannya, Raya bergegas keluar mencari taksi untuk kembali ke kantornya. Ia mengecek jam tangannya. Masih ada wa
“Apa dokter sudah menunggu lama?” tanya Raya dalam bahasa Inggris yang fasih sembari duduk di kursi di depan laki-laki tampan yang tengah tersenyum menatapnya.“Tidak juga. Aku baru sampai sekitar 30 m
“Kau sudah menyelesaikan S3 juga disini, apalagi alasan yang akan kau buat agar kau tidak pulang kali ini?”Rama menghela nafas jengah. Selalu saja seperti ini. Kakaknya, Rangga, akan datang mengunjunginya d
Raya menghela nafasnya pelan. Pekerjaannya hari ini benar-benar melelahkan. Jika ia tidak menyelesaikannya sedikit lebih cepat, ia mungkin sudah kehilangan kereta terakhir. Untung saja ia masih sempat menaiki kereta tersebut sebelum benar-benar berangkat.












Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.