LOGINSaudariku yang bernama Bianca jatuh cinta pada seorang Bos Mafia yang bernama Julian Rona karena pria itu pernah menyelamatkan nyawanya. Dia pikir pria seberbahaya itu telah memilihnya. Lalu, dia mengetahui kebenarannya. Julian menyelamatkannya keluar dari kerusuhan waktu itu karena wajahnya mirip dengan istrinya yang bernama Monica saat masih muda dulu. Wanita waras mana pun pasti akan mundur dan menyerah. Namun, Bianca justru memutuskan bahwa Monica harus mati. Dia mencari tahu jadwal kegiatan Monica, lalu merencanakan aksi tabrak lari, dan bermaksud untuk berpura-pura sebagai saksi mata yang kebetulan lewat di lokasi dan menjadi pahlawan setelah mencelakai istri Julian. Jika Monica tiada, Bianca percaya dia bisa menggantikan posisi wanita itu. Dalam kehidupan sebelumnya, aku berusaha menghentikannya. Aku membuatnya pingsan sebelum dia sempat melancarkan aksinya. Aku memohon padanya untuk mengerti bahwa Julian bukanlah pria yang sedang jatuh cinta seperti dalam novel-novel romansa mafia yang dia baca. Dia adalah seorang Bos Mafia. Jika dia sampai tahu, maka dia bukan hanya akan menghukum Bianca, tetapi juga akan melenyapkan seluruh keluarga kami bersamanya. Bianca menangis, dan mengangguk. Dia berjanji bahwa dia sudah mengerti. Malam itu, dia menuangkan racun parakuat ke dalam gelasku. Saat aku sekarat, dia berbisik, "Kau sudah menghancurkan kesempatanku untuk meraih kehidupan yang hebat, Sherly. Jadi, aku juga akan menghancurkan hidupmu." Lalu, aku membuka mataku lagi. Dan, aku kembali pada hari dia akan melakukan aksinya. Namun kali ini, aku hanya tetap diam di tempatku.
View MoreKingston Mansion, 7:00 PM
"Hala! Bilisan n'yo! Thirty minutes na lang, darating na si Young Master Alexander!" Nag-echo ang boses ni Mrs. Delia, ang istriktang head housekeeper, sa buong Kingston Mansion. Lahat ng kasambahay ay parang langgam na nagmamadali. May naglalagay ng mamahaling bulaklak sa bawat sulok, may nag-aayos ng mesa, habang ang iba nama'y abala sa kusina. Sa gitna ng kaguluhan, isang babae ang maingat na naglalagay ng puting rosas sa crystal vase. "Sofia! Huwag mong titigan 'yang bulaklak, hindi ka niyan yayaman!" sigaw ni Mia, isa ring maid. Napatawa si Sofia Reyes. "Edi wow. Malay mo, bigla akong ampunin ng may-ari." "Ikaw? Ampunin? Baka gawing hardinero." Pareho silang natawa. Si Sofia ang pinakamasayahin sa lahat ng kasambahay. Dalawampu't dalawang taong gulang pa lang siya, pero halos anim na taon na siyang nagsisilbi sa Kingston family. Ang tatay niya ang dating driver ng pamilya. Ang nanay niya naman ay dating kusinera. Lumaki siyang halos bahay na ang Kingston Mansion. Pero may isang tao siyang hindi pa kailanman nakikita. Alexander Kingston. Ang nag-iisang tagapagmana ng Kingston Group. Future billionaire CEO. Ang lalaking ilang taon ding nag-aral sa America. Ayon sa tsismis ng mga maid... Sobrang gwapo. Sobrang talino. At sobrang suplado. "Totoo kaya 'yung sabi nilang mas gwapo pa raw siya sa mga Korean actor?" bulong ni Mia. Napangiwi si Sofia. "Naku, OA lang 'yon." "Ewan ko sa'yo. Kapag nakita mo mamaya, baka ikaw pa unang mahimatay." "Dream on." Biglang umalingawngaw ang tunog ng mga sasakyan sa labas. "He's here!" Nagmadaling pumila ang lahat ng empleyado sa entrance. Sunod-sunod na huminto ang mga luxury cars. Isang itim na Rolls-Royce ang dahan-dahang bumukas ang p***o. Una, lumabas ang mahahabang binti. Kasunod ang isang lalaking naka-itim na tailored suit. Matangkad. Malapad ang balikat. Matalim ang jawline. At seryoso ang ekspresyon. Tahimik ang paligid. Kahit ang mga maid ay napatulala. "Grabe..." bulong ni Mia. "Totoo pala." Napalunok si Sofia. "Okay... medyo gwapo nga." Parang naramdaman ni Alexander ang tingin niya. Saglit itong lumingon. Nagtagpo ang mga mata nila. Isang segundo lang. Pero sapat na para mabilis na umiwas ng tingin si Sofia. "Ano ba 'yan..." bulong niya habang hawak ang dibdib. "Bakit ako kinabahan?" Hindi na siya muling tumingin. Hindi niya napansing napatingin din muli si Alexander bago tuluyang pumasok sa mansion. Pagsapit ng alas otso... Nagmistulang 5-Star hotel ang buong mansion. Crystal chandeliers. Live orchestra. Mga negosyante. Politiko. Artista. Lahat naroon para salubungin ang pagbabalik ng nag-iisang Kingston heir. Habang ang mga bisita ay nagsasayawan... Tahimik namang nagseserbisyo ang mga kasambahay. "Miss Sofia, pakuha nga po ng champagne." "Right away, Sir." Ngumiti siya bago mabilis na nagtungo sa bar. Mahilig siyang ngumiti. Kahit pagod. Kahit minsan minamaliit ng ibang tao. Naniniwala siyang mas magaan ang trabaho kapag may ngiti. Sa kabilang banda... Tahimik lang na nakatayo si Alexander habang kinakausap ng iba't ibang investors. "Congratulations on your return." "Thank you." "Ready to take over Kingston Group?" Alexander gave a polite smile. "We'll see." Halatang wala siyang gana sa usapan. Mas gusto pa sana niyang bumalik sa New York kaysa dumalo sa engrandeng party na ito. "Alexander." Lumapit ang kanyang ina. "I want you to meet someone." Isang napakagandang babae ang ngumiti sa kanya. Mahaba ang buhok. Eleganteng red gown. Perpektong makeup. "I'm Victoria Beaumont." Alexander bahagyang tumango. "Alexander." Ngumiti ang ama niya. "As you both know... your engagement has already been arranged." Tahimik ang binata. Hindi siya sumagot. Si Victoria naman ay tila sanay na. "I'm looking forward to working with you... and spending more time together." "Likewise." Maikli. Malamig. Business-like. Nang makaalis ang kanyang mga magulang, napabuntong-hininga si Alexander. Hindi niya gusto ang ideya ng arranged marriage. Pero wala siyang pagpipilian. Bandang alas-diyes ng gabi... Lumalakas na ang musika. Sunod-sunod ang toast. Sunod-sunod din ang alak. "One more!" sigaw ng kaibigan niyang si Ethan. "I think you've had enough," natatawang sabi ng isa pa. Alexander napailing. "Last one." Hindi niya namalayang lampas na pala siya sa limitasyon. Sa kusina... "Sofia." "Yes, Ma'am?" "Sakit ng ulo ni Young Master. Dalhan mo ng tubig sa kwarto." "Okay po." Kinuha niya ang tray na may bottled water at medicine. Hindi siya madalas umakyat sa third floor. Doon kasi ang private rooms ng Kingston family. Habang naglalakad sa mahabang hallway, napakunot-noo siya. "Room... 301 ba o 302?" Pare-pareho kasi ang itsura ng mga p***o. "Hay naku..." Huminga siya nang malalim. "Bahala na." Dahan-dahan niyang binuksan ang isang p***o. Madilim ang kwarto. Tanging ilaw ng buwan ang pumapasok sa malaking bintana. "Young Master?" Tahimik. Lumapit siya sa bedside table para ilapag ang tubig. Biglang bumukas ang p***o ng banyo. Lumabas si Alexander. Bahagyang basa pa ang buhok. Nakatiklop ang manggas ng puting polo. Mukha pa ring gwapo... Pero halatang hilo sa dami ng nainom. Malabo ang kanyang paningin. Nakita niya ang pigura ng isang babae. Mahina siyang ngumiti. "...Victoria?" Nagulat si Sofia. "H-Ha? Sir, tubig po—" Napahawak si Alexander sa ulo niya. "Everything's spinning..." Mabilis na lumapit si Sofia. "Sir, careful." Nawalan ng balanse ang binata. Agad niya itong inalalayan bago tuluyang bumagsak. Sandaling nagtagpo ang mga mata nila. Hindi nawala ang ingay ng party sa ibaba. Pero sa kwartong iyon... Parang sila lang ang tao sa buong mundo. At sa labas ng silid... Dahan-dahang nagsara ang p***o. To be continued...Aku menyelinap keluar ruangan, meninggalkan mereka berdua.Evan bersandar di dinding koridor, menikmati hangatnya paparan sinar matahari. Aku berjalan mendekat dan memanggil namanya.Dia menoleh, senyum tipis terukir di bibirnya. "Apa Bos menangis?"Aku menggelengkan kepala. "Dia hanya sangat mencintai istrinya.""Cinta mereka bisa membuat pria mana pun merasa iri."Aku mengangguk setuju.Aku merasa ragu-ragu, lalu menggigit bibirku, dan akhirnya bertanya, "Evan ... apa kau bisa memberitahuku, apa yang terjadi pada Keluarga Nortado?""Dikirim ke penjara.""Tunggu ... kau serius?"Dia membaca keterkejutan di wajahku dan terkekeh pelan. "Apa kau penasaran kenapa kami tidak langsung membunuh mereka saja?"Aku tersipu. "Bukan itu maksudku.""Tidak masalah." Senyumnya sedikit memudar. "Tapi akan kuberitahu, kalau sampai istri bos tidak selamat, maka ketiga orang itu tidak akan pernah masuk penjara. Mereka akan langsung berada di dalam peti mati."Sebuah bayangan melintas di sorot mata Evan,
Evan memberi isyarat agar aku kembali ke mobil.Dalam perjalanan yang aku tak tahu tujuannya itu, aku terus memikirkan semuanya. Julian sudah tahu aku tidak terlibat. Jadi, mengapa dia masih ingin bertemu denganku?Evan berhenti di depan sebuah rumah sakit swasta dan membawaku masuk.Dan, di sanalah dia berada ... Julian Rona.Di balik sebuah pintu kaca di belakangnya, terbaring seseorang di atas ranjang rumah sakit dengan infus di lengannya ....Monica.Masih hidup.Mulutku terbuka seakan hendak mengajukan ratusan pertanyaan, tetapi Julian sudah mengangkat jari ke bibirnya.Aku pun langsung menutup mulutku.Dia melangkah keluar dan memberiku sebuah map. "Aku tahu apa yang kau pikirkan. Ini jawabannya."Aku membuka map itu. Di dalamnya terdapat dua laporan tes DNA.Yang pertama adalah antara aku dan orang tua Bianca. Hasilnya: [Tidak cocok.]Aku bukanlah anak mereka.Mataku terasa perih. Aku sempat membayangkan kemungkinan ini ribuan kali, ketika mereka menghujani Bianca dengan kasih s
Wajah mereka bertiga langsung berubah pucat.Suara Bianca bergetar. "Kalau kau sudah tahu semua itu ... kenapa kau tidak menelepon polisi?"Evan memiringkan kepala, mata hijaunya menatap tajam ke arah mata Bianca. "Menurutmu kenapa?"Bahkan, Bianca yang sebodoh itu pun akhirnya mengerti.Mereka tidak menelepon polisi karena itu berarti pengadilan. Dan hukuman penjara, mungkin seumur hidup.Sedangkan, bagi Julian?Evan tertawa dingin. "Hukuman itu terlalu ringan. Dan sejujurnya, aku tidak tahu siapa yang memberimu keberanian untuk menyentuh istri bos kami. Nyonya Monica adalah satu-satunya orang yang bos pedulikan. Kau tahu apa yang terjadi waktu Nyonya kami tergores lututnya? Meja yang menyebabkan hal itu hancur berkeping-keping."Otak Bianca seakan langsung korsleting. Dia hanya duduk terpaku di sana, menatap kosong.Tetapi orang tuaku masih belum mengerti. "Kalian tidak bisa melakukan hal ini pada kami! Kalau kau sampai macam-macam, kau juga akan ikut dihukum!"Aku tak bisa menahan d
Suara dari luar pintu samar-samar terdengar, tetapi aku sudah semakin lemah.Ruang bawah tanah itu gelap, dan udaranya tipis. Penglihatanku menjadi kabur, lalu seketika berubah gelap.Aku pasti sedang bermimpi.Seorang wanita yang belum pernah kulihat sebelumnya memelukku, dan untuk pertama kalinya dalam hidup, aku merasakan kehangatan ... sebuah kehangatan yang nyata.Kehangatan yang tidak disertai syarat atau ikatan apa pun.Ketika tersadar, aku sudah berada di kursi belakang sebuah sedan mewah. Luka-lukaku telah dibersihkan dan dibalut dengan hati-hati."Kau sudah bangun, Nona?"Aku mendongak dan melihat Evan sedang tersenyum padaku."Tuan Julian ingin bertemu denganmu."Jantungku mulai berdebar kencang.Bukankah Bianca dan orang tuaku sudah pergi menemuinya? Mengapa Julian masih datang untuk menjemputku? Apa sesuatu telah terjadi pada mereka?"Bagaimana dengan keluargaku?" Aku memaksakan kata-kata itu keluar. "Apakah terjadi sesuatu?"Evan tidak menjawab langsung. "Kau akan segera












Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.