LOGINIf you like this story, please subscribe for more updates.
Eight Months Later…Punong-puno ng kaba ang waiting room ng ospital. Paulit-ulit na naglalakad si Lucas habang hinihintay ang balita tungkol kay Rhea, na kasalukuyang nanganganak. Nasa waiting room din sina Kaley at ang iba pa nilang kaibigan, kasama ang mga kapatid niyang sina Luciana, Lucia, at Luca.“Kuya, puwede bang umupo ka muna? Nahihilo na ako kakatingin sa kakalakad mo,” reklamo ni Lucia habang nakasandal sa upuan.“Lucas, relax. Magiging okay si Rhea,” sabi ni Rave para pakalmahin siya.Umiling si Lucas at napahawak sa ulo.“Paano ako magre-relax? May nabasa ako na sobrang sakit daw manganak. Paano kung sobrang nasasaktan si Rhea ngayon? Paano kung may mangyaring masama sa kanya?”Agad na tumayo si Ruffa at lumapit sa kanya.“Hoy, Mars, huminga ka muna nang malalim. Nasa ospital si Rhea, at may mga doktor na nag-aalaga sa kanya. Magiging okay din ang lahat,” sabi ni Ruffa habang hawak ang mga balikat niya.Napabuntong-hininga si Lucas pero hindi pa rin siya mapakali. Umupo si
Pagkahinto ng kotse sa harap ng building, agad na binuksan ni Lucas ang p***o at mabilis na tumakbo papasok. Malakas ang yabag ng sapatos niya sa semento. May guard na tumawag sa kanya, halatang nagulat sa bigla niyang pagdating, pero hindi siya nagpaawat. Halos wala na siyang napapansin sa paligid. Iisa lang ang nasa isip niya—si Rhea, ang asawa niya.Paulit-ulit niyang pinindot ang elevator button gamit ang nanginginig niyang mga daliri. Bumukas ang ilaw nito, pero pakiramdam niya, napakabagal ng pagdating ng elevator.'Kailangan niyang makarating agad kay Rhea,' naiinip na bulong ni Lucas sa isip niya.Bawat segundo ay parang napakatagal. Malakas at mabilis ang tibok ng puso niya, kasabay ng magulong isip niya. Paulit-ulit na pumapasok sa isip niya ang mukha ni Rhea—ang pagtawa nito, ang pag-iyak, at ang paraan ng pagyuko nito sa sakit habang hawak ang tiyan. Halos hindi siya makahinga sa sobrang takot.'Sana ay ligtas si Rhea at ang baby nila,' paulit-ulit na dasal ni Lucas sa isip
After three days,Maagang pumasok ang sikat ng araw sa condo ni Lucas, dumaan sa mga kurtina at nagbigay ng mainit na liwanag sa sahig. Tahimik ang paligid, pero halatang may inaasikaso ang mag-asawa. May ilang kahon sa sahig na hindi pa puno, at bukas ang maleta sa kama na may iilang damit na gusot-gusot ang pagkakalagay.Nakaupo si Lucas sa carpet habang hawak ang isang kamiseta. Ilang beses na niya itong sinubukang tiklupin, pero sa bawat attempt niya, lalo lang itong gumugulo. Sa huli, napailing na lang siya at basta isiniksik ang damit sa maleta.Sa kabilang bahagi ng kuwarto, pinapanood siya ni Rhea habang maayos na tinutupi ang mga jeans nito. Dalawang kahon na ang napuno niya ng toiletries at mga libro, samantalang si Lucas ay hirap na hirap pa rin sa pangalawang kamiseta.“Bilisan mo nga sa pag-iimpake. Mas mabagal ka pa sa akin, eh ako nga dapat ang mas maarte sa ating dalawa,” biro niya habang nakapamewang.Lumingon si Lucas at ngumisi nang malaki.“Mas okay nga ’yan. Wala n
“Now what?” mahinang tanong ni Rhea kay Lucas habang magkatabi silang nakahiga sa sofa ng sala.Mahina ang ilaw mula sa telebisyon, at tahimik na ang buong bahay. Nakapatong ang isang braso ni Lucas sa balikat niya habang nakasandal naman ang ulo ni Rhea sa dibdib nito.Naririnig niya ang tibok ng puso ni Lucas. Nakakagaan iyon ng pakiramdam, na para bang isang pamilyar na awit na nagbibigay sa kanya ng kapanatagan.Paminsan-minsan, maririnig ang mahinang langitngit ng kisame at ang ugong ng refrigerator. Nasa kuwarto na ang kanyang ina at nagpapahinga. Lagpas alas-otso na rin, at dahil kakagaling lang nito sa ospital, sinisigurado ni Rhea na hindi ito nagpupuyat.Tahimik at komportable ang maliit nilang bahay, pero hindi pa rin mawala ang kaunting pag-aalala ni Rhea sa mga susunod nilang gagawin.Yumuko si Lucas para tingnan siya.“What do you mean, ‘what now’?” tanong nito, halatang naguguluhan.Bahagyang umayos ng higa si Rhea para makita nang mabuti ang mukha nito.“I’m talking abo
Dahil sa sinabi ng kanyang ina noong nakaraang linggo, nagkaroon na ng lakas ng loob si Rhea na magpa-check-up sa isang OB clinic ngayong araw.Bakit ngayon lang siya nagpasiyang magpa-check-up?Hindi rin alam ni Rhea ang eksaktong dahilan. Siguro dahil sa takot. Noon pa man, natatakot na siya sa mga bagay na hindi niya alam ang kalalabasan. May parte sa kanya na ayaw malaman kung ano ang magiging resulta ng pregnancy test. May mga araw din na sobrang busy siya sa trabaho, kaya iyon na lang ang pinagkakaabalahan niya para hindi masyadong mag-isip.At nariyan din si Lucas.Ayon sa kanyang ina, madalas itong bumisita sa bahay nila at hindi kailanman dumarating nang walang dalang pasalubong. Minsan, bulaklak. Minsan naman, basket ng prutas, homemade food, o simpleng sulat na siya mismo ang sumulat.Hindi naman nito hinihiling na makita si Rhea. Iniiwan lang nito ang mga dala niya, na para bang iyon ang paraan niya para humingi ng tawad sa asawa.Ang nanay ni Rhea ang laging sumasalubong k
Dahan-dahang tumayo si Lucas, pero halatang nanghihina ang mga tuhod niya. Para bang ngayon lang tuluyang bumigay ang katawan niya matapos ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Nag-aalangan man, binitiwan siya ng kanyang ina. Nag-aalala, napatingin muna siya sa anak bago ibinaling ang tingin sa dalawang makapangyarihang lalaki na kakapasok lang sa sala.Lalong bumigat ang pakiramdam sa loob ng silid dahil sa presensya ng kanyang lolo at ama. Hindi lang basta pag-uusap ng pamilya ang dating ng sitwasyon. Para iyong isang paglilitis, at si Lucas ang akusadong kailangang humarap sa kanilang dalawa.Ilang sandali ring walang nagsalita."Grandpa… Dad…" sa wakas ay sambit ni Lucas. Mahina at nanginginig ang boses niya. Kahit ang simpleng pagtawag sa dalawa ay parang napakahirap gawin. Noon pa man, isa sa pinakamalaking kinatatakutan niya ang mabigo ang mga ito, pero ngayon, mas personal ang sakit. Pakiramdam niya, may isang bagay siyang sinira na matagal nang pinahahalagahan ng pa
Please note: Lucy is Lucas's feminine name.“Ouchie naman, Mang Tomas! Muntik mo nang masira ang aking magandang mukha,” reklamo ni Lucas habang hawak-hawak ang matangos niyang ilong na masakit pa rin dahil sa biglaang pagkakauntog. Ang sakit nga naman. Biglang nagpreno ang sasakyan nang walang baba
Hindi alam ni Rhea kung paano siya magrereact sa lahat ng nangyayari. Parang natulala siya sa mga sinasabi ni Lucas at nagsitayuan ang mga balahibo niya sa katawan sa sobrang kabaliwan nito. Tahimik siyang napakagat-labi habang pinagmamasdan ang bading, iniisip kung seryoso ba ito o hindi. Makalipas
"Hoy, Bakla! Anong ginagawa mo rito?!" gulat na sigaw ni Rhea habang nanlaki ang mga mata at nakatitig sa lalak-esteng baklang nasa harap niya. Unang-una, hindi niya inakalang makikita niya pa ulit si Lucas lalo na ilang oras palang ang nakakalipas matapos siyang umalis nang walang paalam mula sa Ma
YEAR 2014ST. JOSEPH HOSPITAL (9:30 PM)“Dok, kamusta po ang mama ko? Wala pa rin po bang pagbabago?” mahinahong tanong ni Rhea, may halong pagod at pag-asa ang boses habang nakaupo siya sa loob ng opisina ni Doktor Mike. Siya ang doktor na parang tatay na sa kanya, mula nang maaksidente ang kanyang







