LOGINPlease note: Lucy is Lucas's feminine name.
“Ouchie naman, Mang Tomas! Muntik mo nang masira ang aking magandang mukha,” reklamo ni Lucas habang hawak-hawak ang matangos niyang ilong na masakit pa rin dahil sa biglaang pagkakauntog. Ang sakit nga naman. Biglang nagpreno ang sasakyan nang walang babala at kung binalaan lang siya, sana nakapaghanda pa siya.
“Pasensya na po, Ma’am Lucy!” sagot ng driver na nahihiyang nagkamot ng ulo.
Si Lucas M. Villarreal, dalawampu’t pitong taong gulang, ay hindi basta ordinaryong tao dahil siya ang nag-iisang tagapagmana ng Villarreal Group of Companies. Matalino siya, matangkad, mayaman, at siyempre, maganda. Ulitin natin. Maganda ulit siya. Simula pa noong Grade 4, alam niya na babae ang puso niya at lalaki ang hanap niya, at tuwing may guwapong kaklase, para itong ice cream na gusto niyang tikman. Noong bata pa siya, ninanakaw pa niya ang Barbie dolls ng kanyang mga kapatid na babae dahil ayaw siyang pahiramin.
Noong Grade 9, naglakas-loob siyang umamin sa kanyang mga magulang tungkol sa kanyang tunay na pagkatao. Nagalit sila noong una dahil iisa na lang silang mga anak na lalaki at naging tagilid pa siya, pero kalaunan, natanggap din siya ng buong pamilya. Ang kanyang ama pa nga ang unang nakabawi, mas mabilis pa kaysa sa kanyang ina. Ang tanging hindi maka-move on hanggang ngayon ay ang kanyang lolo na ayaw sa mga katulad niya at lagi siyang sini-set up sa mga babae kahit alam na nitong wala siyang balak pumatol.
Ngayon, ang mismong lolo rin ang nag-blackmail sa kanya dahil nagbigay ito ng kondisyon na hindi ipapamana kay Lucas ang kumpanya kung wala siyang maipapakitang asawang babae. Kapag wala, mapupunta ang kumpanya sa malayong kamag-anak. Siyempre, hindi papayag si Lucas na mangyari iyon, lalo na’t pinaghirapan nila ng ama niya ang kumpanya, kaya ang solusyon ay humanap ng babaeng papayag maging asawa niya kahit pansamantala lang at kontrata lang, walang arte.
Mayroon siyang tatlong kapatid na babae na sina Luciana, Lucia, at Luca. Lahat sila magaganda, ngunit para kay Lucas, siya pa rin ang pinakamatingkad sa kanila. Halata rin ang hilig ng mga magulang sa letrang L. Si Luciana, dalawampu’t apat, ay may sariling negosyo ng beauty products, habang si Lucia, dalawampu’t dalawa, ay malapit nang magtapos ng kursong Journalism, at si Luca, labingwalo, ay nasa huling taon ng senior high.
Balik sa kasalukuyan, muntik na ngang masira ang mukha ni Lucas dahil kay Mang Tomas. “Ano bang nangyari? Nasiraan ba tayo?” tanong niya.
“May babae po kasi na biglang dumaan at parang balak magpakamatay,” sagot ni Mang Tomas.
Napataas ang balahibo ni Lucas at agad siyang napalingon sa labas ng bintana dahil madilim, umuulan, at halos walang taong naglalakad. Para sa kanya, parang multo lang ang puwedeng lumitaw sa ganoong eksena at ayaw na ayaw niya ng horror na ganyan.
“Mang Tomas! Huwag mo akong takutin dahil ang dilim pa sa labas,” sigaw ni Lucas habang pinipigilan ang panginginig ng tuhod.
“Ma’am, totoo po talaga. Sandali lang at titingnan ko kung natamaan natin,” sagot ng driver at bumaba ng sasakyan.
Naiwan si Lucas sa loob at kumakabog ang dibdib niya dahil para bang si Sadako mismo ang sasalubong sa kanya. Hindi na siya nakatiis, kaya sumilip sa bintana. “Ano na, Mang Tomas? Buhay pa ba siya?” sigaw niya.
“Ma’am, may babae po dito at walang malay!” tarantang sagot ni Mang Tomas.
“What?” Gulat na bulalas ni Lucas. Agad siyang lumabas at nilapitan ang babaeng maputi, makinis, at maliit ang mukha na parang Koreana. Mahahaba ang mga pilikmata, bilugan ang mga mata, at may mapupulang labi. Maganda rin siya, ngunit sa isip ni Lucas, mas maganda pa rin siya.
“Buhay pa naman, Ma’am. Ano pong gagawin natin?” tanong ni Mang Tomas na nag-aalala.
Lumingon-lingon si Lucas at dahil walang tao sa paligid, saglit siyang tumikhim at nakangiting nagsabi nang nagneryoso, “Patayin mo na.”
Nanlaki ang mata ng driver. “P-po?!”
Hindi na nakapigil si Lucas at natawa nang malakas. “Hay naku, Mang Tomas, masyado kang patola. Joke lang iyon! Mamamatay sila sa ganda ko.” Pagkasabi niya, itinuro pa niya ang sariling mukha.
Ngunit agad ding naging seryoso si Lucas nang mapansin ang mga bagahe ng babae sa gilid na puno ng mga damit na pang-babae. Malinaw na naglayas ito.
“Mang Tomas, ipasok mo iyan sa trunk at ako na ang bahala sa babae,” utos niya.
Sumunod ang driver at binuhat ni Lucas ang babae. Inakala niyang magaan lang ito dahil maliit ang katawan, ngunit mabigat pala. Gayunman, kinaya pa rin niya. Inilagay niya ito sa backseat at pinahiga, nakasandal ang ulo ng babae sa kanyang hita. Sa isip niya, napakaswerte ng estrangherang ito dahil ilang lalaki ang nangangarap na makasandal sa kanyang hita, ngunit siya agad ang nakakuha ng pagkakataon.
Napabuntong-hininga si Lucas nang makita ang basang-loob ng kotse at kinuha niya ang panyo upang punasan hindi lamang ang sarili kundi pati na rin ang babae. Mapagmalasakit din siya kahit hindi halata.
Pagbalik ni Mang Tomas, lumingon ito sa kanya at sa babae at nagtanong, “Ma’am, saan po tayo? Sa ospital o sa hotel?”
Mabilis na pinanlisikan siya ng mata ni Lucas. “Ano’ng sabi mo? Iyong huli? Nagpapalipas ng oras ka ba?”
“Joke lang po iyon, Ma’am. Masyado kayong patola,” hirit ng driver pabalik.
“Sa Villarreal Mansion na lang, Mang Tomas. Natuto ka nang mag-joke, ah.” Anya ni Lucas na may kasamang irap sa kanilang family driver.
Nahihiyang tumango ang driver at pinaandar ang sasakyan. Mas mabuti para kay Lucas na dalhin ang babae sa mansyon kaysa sa condo dahil malapit ito. Wala rin naman ang kanyang mga magulang dahil nasa ibang bansa, kaya tahimik at kontrolado ang sitwasyon.
After editing this, I'll be posting book 2! Stay tuned.
Eight Months Later…Punong-puno ng kaba ang waiting room ng ospital. Paulit-ulit na naglalakad si Lucas habang hinihintay ang balita tungkol kay Rhea, na kasalukuyang nanganganak. Nasa waiting room din sina Kaley at ang iba pa nilang kaibigan, kasama ang mga kapatid niyang sina Luciana, Lucia, at Luca.“Kuya, puwede bang umupo ka muna? Nahihilo na ako kakatingin sa kakalakad mo,” reklamo ni Lucia habang nakasandal sa upuan.“Lucas, relax. Magiging okay si Rhea,” sabi ni Rave para pakalmahin siya.Umiling si Lucas at napahawak sa ulo.“Paano ako magre-relax? May nabasa ako na sobrang sakit daw manganak. Paano kung sobrang nasasaktan si Rhea ngayon? Paano kung may mangyaring masama sa kanya?”Agad na tumayo si Ruffa at lumapit sa kanya.“Hoy, Mars, huminga ka muna nang malalim. Nasa ospital si Rhea, at may mga doktor na nag-aalaga sa kanya. Magiging okay din ang lahat,” sabi ni Ruffa habang hawak ang mga balikat niya.Napabuntong-hininga si Lucas pero hindi pa rin siya mapakali. Umupo si
Pagkahinto ng kotse sa harap ng building, agad na binuksan ni Lucas ang p***o at mabilis na tumakbo papasok. Malakas ang yabag ng sapatos niya sa semento. May guard na tumawag sa kanya, halatang nagulat sa bigla niyang pagdating, pero hindi siya nagpaawat. Halos wala na siyang napapansin sa paligid. Iisa lang ang nasa isip niya—si Rhea, ang asawa niya.Paulit-ulit niyang pinindot ang elevator button gamit ang nanginginig niyang mga daliri. Bumukas ang ilaw nito, pero pakiramdam niya, napakabagal ng pagdating ng elevator.'Kailangan niyang makarating agad kay Rhea,' naiinip na bulong ni Lucas sa isip niya.Bawat segundo ay parang napakatagal. Malakas at mabilis ang tibok ng puso niya, kasabay ng magulong isip niya. Paulit-ulit na pumapasok sa isip niya ang mukha ni Rhea—ang pagtawa nito, ang pag-iyak, at ang paraan ng pagyuko nito sa sakit habang hawak ang tiyan. Halos hindi siya makahinga sa sobrang takot.'Sana ay ligtas si Rhea at ang baby nila,' paulit-ulit na dasal ni Lucas sa isip
After three days,Maagang pumasok ang sikat ng araw sa condo ni Lucas, dumaan sa mga kurtina at nagbigay ng mainit na liwanag sa sahig. Tahimik ang paligid, pero halatang may inaasikaso ang mag-asawa. May ilang kahon sa sahig na hindi pa puno, at bukas ang maleta sa kama na may iilang damit na gusot-gusot ang pagkakalagay.Nakaupo si Lucas sa carpet habang hawak ang isang kamiseta. Ilang beses na niya itong sinubukang tiklupin, pero sa bawat attempt niya, lalo lang itong gumugulo. Sa huli, napailing na lang siya at basta isiniksik ang damit sa maleta.Sa kabilang bahagi ng kuwarto, pinapanood siya ni Rhea habang maayos na tinutupi ang mga jeans nito. Dalawang kahon na ang napuno niya ng toiletries at mga libro, samantalang si Lucas ay hirap na hirap pa rin sa pangalawang kamiseta.“Bilisan mo nga sa pag-iimpake. Mas mabagal ka pa sa akin, eh ako nga dapat ang mas maarte sa ating dalawa,” biro niya habang nakapamewang.Lumingon si Lucas at ngumisi nang malaki.“Mas okay nga ’yan. Wala n
“Now what?” mahinang tanong ni Rhea kay Lucas habang magkatabi silang nakahiga sa sofa ng sala.Mahina ang ilaw mula sa telebisyon, at tahimik na ang buong bahay. Nakapatong ang isang braso ni Lucas sa balikat niya habang nakasandal naman ang ulo ni Rhea sa dibdib nito.Naririnig niya ang tibok ng puso ni Lucas. Nakakagaan iyon ng pakiramdam, na para bang isang pamilyar na awit na nagbibigay sa kanya ng kapanatagan.Paminsan-minsan, maririnig ang mahinang langitngit ng kisame at ang ugong ng refrigerator. Nasa kuwarto na ang kanyang ina at nagpapahinga. Lagpas alas-otso na rin, at dahil kakagaling lang nito sa ospital, sinisigurado ni Rhea na hindi ito nagpupuyat.Tahimik at komportable ang maliit nilang bahay, pero hindi pa rin mawala ang kaunting pag-aalala ni Rhea sa mga susunod nilang gagawin.Yumuko si Lucas para tingnan siya.“What do you mean, ‘what now’?” tanong nito, halatang naguguluhan.Bahagyang umayos ng higa si Rhea para makita nang mabuti ang mukha nito.“I’m talking abo
Dahil sa sinabi ng kanyang ina noong nakaraang linggo, nagkaroon na ng lakas ng loob si Rhea na magpa-check-up sa isang OB clinic ngayong araw.Bakit ngayon lang siya nagpasiyang magpa-check-up?Hindi rin alam ni Rhea ang eksaktong dahilan. Siguro dahil sa takot. Noon pa man, natatakot na siya sa mga bagay na hindi niya alam ang kalalabasan. May parte sa kanya na ayaw malaman kung ano ang magiging resulta ng pregnancy test. May mga araw din na sobrang busy siya sa trabaho, kaya iyon na lang ang pinagkakaabalahan niya para hindi masyadong mag-isip.At nariyan din si Lucas.Ayon sa kanyang ina, madalas itong bumisita sa bahay nila at hindi kailanman dumarating nang walang dalang pasalubong. Minsan, bulaklak. Minsan naman, basket ng prutas, homemade food, o simpleng sulat na siya mismo ang sumulat.Hindi naman nito hinihiling na makita si Rhea. Iniiwan lang nito ang mga dala niya, na para bang iyon ang paraan niya para humingi ng tawad sa asawa.Ang nanay ni Rhea ang laging sumasalubong k
Dahan-dahang tumayo si Lucas, pero halatang nanghihina ang mga tuhod niya. Para bang ngayon lang tuluyang bumigay ang katawan niya matapos ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Nag-aalangan man, binitiwan siya ng kanyang ina. Nag-aalala, napatingin muna siya sa anak bago ibinaling ang tingin sa dalawang makapangyarihang lalaki na kakapasok lang sa sala.Lalong bumigat ang pakiramdam sa loob ng silid dahil sa presensya ng kanyang lolo at ama. Hindi lang basta pag-uusap ng pamilya ang dating ng sitwasyon. Para iyong isang paglilitis, at si Lucas ang akusadong kailangang humarap sa kanilang dalawa.Ilang sandali ring walang nagsalita."Grandpa… Dad…" sa wakas ay sambit ni Lucas. Mahina at nanginginig ang boses niya. Kahit ang simpleng pagtawag sa dalawa ay parang napakahirap gawin. Noon pa man, isa sa pinakamalaking kinatatakutan niya ang mabigo ang mga ito, pero ngayon, mas personal ang sakit. Pakiramdam niya, may isang bagay siyang sinira na matagal nang pinahahalagahan ng pa
Magkakasama silang lahat ngayon sa hapag-kainan kasama ang buong pamilya Villarreal. Hindi tulad kanina na masigla ang usapan, ngayon ay napakatahimik kaya hindi maiwasan ni Rhea na kabahan. Para bang nasa gitna siya ng isang seryosong pulong na puro negosyante ang kasama. Alam niyang mahalaga ang u
Ramdam ni Rhea ang ginaw na unti-unting sumisingaw sa kanyang balat. Nanginginig ang kanyang mga kamay sa sobrang lamig, ngunit pinilit pa rin niyang itaas ang braso upang abutin ang switch ng electric fan at patayin ito. Kahit anong kapâ at hagilap ang gawin niya, wala siyang makapa. Naiinis at nan
Hindi alam ni Rhea kung paano siya magrereact sa lahat ng nangyayari. Parang natulala siya sa mga sinasabi ni Lucas at nagsitayuan ang mga balahibo niya sa katawan sa sobrang kabaliwan nito. Tahimik siyang napakagat-labi habang pinagmamasdan ang bading, iniisip kung seryoso ba ito o hindi. Makalipas
"Hoy, Bakla! Anong ginagawa mo rito?!" gulat na sigaw ni Rhea habang nanlaki ang mga mata at nakatitig sa lalak-esteng baklang nasa harap niya. Unang-una, hindi niya inakalang makikita niya pa ulit si Lucas lalo na ilang oras palang ang nakakalipas matapos siyang umalis nang walang paalam mula sa Ma







