Startseite / Romance / His Empire, Her Heart / EPISODE 1 – PART 3: “The Cold King of the Tower”

Teilen

EPISODE 1 – PART 3: “The Cold King of the Tower”

last update Zuletzt aktualisiert: 09.11.2025 18:04:06

EPISODE 1 – PART 3: “The Cold King of the Tower”

Clara

Kinabukasan, halos hindi ako nakatulog.

Siguro dahil paulit-ulit kong naiisip ang tinig niya kagabi — “Be careful.”

Simpleng salita, pero para sa isang taong kasing-lamig ng yelo, parang milagro na ‘yun.

Pagdating ko sa office, basa pa ng ulan ang labas ng building. Pero kahit gloomy ang langit, may kakaibang gaan sa dibdib ko.

“Clara!” bulong ni Mara habang lumalapit. “Narinig mo na? Emergency meeting daw ngayon. Si Mr. Steele, galit!”

Nalaglag halos ang folder sa kamay ko. “Ha? Bakit?”

“May mali raw sa proposal ng finance department. Someone submitted the wrong data.”

Oh no.

Biglang sumagi sa isip ko ‘yung USB na binigay niya kagabi. Ako ang nagdala non.

Bago pa ako makapag-isip, bumukas na ang pinto ng conference room.

“Ms. Villanueva!” tawag ng isang executive. “The CEO wants to see you.”

Alexander

Alexander stood at the head of the long glass table, his expression darker than storm clouds outside.

“Who handled the transfer of these files?” tanong niya, malamig ang boses pero halata ang inis.

The room was silent.

Then, mahina pero malinaw: “Sir… it was me.”

All eyes turned to Clara, who stood by the door clutching her folder like a lifeline.

He narrowed his gaze. “You delivered the files yourself?”

“Yes, sir. Kagabi po. From your office.”

He studied her face, looking for signs of carelessness or deceit.

“Did you open the drive?”

“No, sir. Akala ko confidential. You told me to deliver it directly.”

A tense silence filled the room.

Finally, Alexander exhaled sharply. “Everyone else, leave.”

“Sir—”

“Now.”

One by one, the executives hurried out, leaving the two of us alone.

Clara

Kinakabahan ako. Parang gusto kong matunaw sa kinatatayuan ko.

“Sir, I swear, wala akong binago sa files—”

He raised a hand to stop me. “I know.”

Napatigil ako. “Po?”

“I reviewed the timestamps. The corrupted data was uploaded after you left the drive in finance.”

“So hindi ako—”

“You’re not at fault,” he said, his tone softer now. “But someone is trying to make it look like you are.”

Napalunok ako. “Bakit po ako?”

“Because you’re new. And easy to blame.”

Tahimik kami pareho. Outside, the rain started again, tapping against the glass walls.

“Sir…” mahina kong sabi. “Ano pong gagawin natin?”

Alexander walked toward the window, hands in his pockets. “We fix it. Quietly.”

Tumingin siya sa akin, diretso sa mga mata ko. “You’ll assist me.”

“Po?!”

“I need someone I can trust to sort through the original reports.”

Ako? Trust?

Sa totoo lang, gusto kong matawa. Pero ‘yung paraan ng pagkakasabi niya—seryoso, totoo.

“Yes, sir. I’ll do my best.”

“Good.” He gestured toward the desk. “Start now.”

Alexander

He wasn’t sure why he said that.

There were hundreds of senior staff he could assign to the task. But when he looked at her—standing there, uncertain yet brave—it just made sense.

He sat beside her, watching as she reviewed the files on her laptop.

Her brows furrowed when she focused. Her lips pursed slightly whenever she discovered something off.

Every detail of her expression fascinated him in ways that shouldn’t.

“You’re good at this,” he murmured.

Nilingon siya ni Clara, bahagyang namumula. “Sir?”

“I said, you’re good at this. You notice inconsistencies quickly.”

“Thank you po,” she said shyly, “pero baka beginner’s luck lang ‘yan.”

He almost smiled. “I don’t believe in luck.”

“Of course you don’t,” she whispered, thinking he wouldn’t hear.

Pero narinig niya. And for the first time in a long while, Alexander laughed—quiet, low, genuine.

Napatingin si Clara, halatang nagulat. “Sir, tumawa kayo?”

“Is that a crime?”

“Medyo shocking lang po. Parang… hindi bagay.”

“Excuse me?”

“’Yung smile ninyo, sir,” sabi niya, sabay turo sa labi niya, “rare sight. Baka may bonus points ‘yan sa HR.”

Alexander shook his head, trying to hide another smile. “You’re dangerously close to insubordination, Ms. Villanueva.”

“Sorry po.”

He sighed, amused. “There you go again—apologizing.”

Clara

We worked for hours, side by side.

Nakakapanibago.

Dati, hindi ko man lang siya kayang tingnan nang diretso. Pero ngayon, habang nag-aayos kami ng data, parang nakikita ko ‘yung ibang side niya—yung Alexander Steele na hindi CEO, kundi tao lang. Tahimik, pero marunong makinig. Malamig, pero marunong magtiwala.

“Sir,” sabi ko habang nagta-type, “lagi po ba kayong ganito ka-busy?”

“Yes. Comes with the title.”

“Hindi ba kayo napapagod?”

“Pagod is irrelevant. Results matter.”

Napahinto ako. “Eh happiness po?”

He looked up from his laptop, brow raised. “What about it?”

“Doesn’t it matter too?”

Tahimik siya sandali, bago sumagot. “Happiness is temporary. Success lasts.”

Hindi ko na sinagot ‘yon. Pero sa loob-loob ko, parang nakaramdam ako ng lungkot para sa kanya. Kasi paano kung hindi lang pala success ang gusto niya? Paano kung gusto rin niyang maramdaman na may nagmamahal sa kanya, hindi lang bilang boss—kundi bilang tao?

Alexander

Her question lingered long after she stopped talking.

Happiness. The word tasted foreign.

He couldn’t remember the last time someone asked him about it—without agenda, without motive.

“Sir?” tawag ni Clara nang mapansin niyang tahimik ako.

He cleared his throat. “Continue working.”

But even as he pretended to read the screen, he caught himself glancing at her again—and this time, he didn’t look away immediately.

Clara

Around 7 p.m., natapos din kami.

“Everything’s fixed,” sabi ko, pagod pero proud. “The error came from a duplicated spreadsheet in finance.”

Alexander nodded. “Good work.”

Napangiti ako. “Thank you, sir.”

He stood, stretching slightly, then turned to me. “Do you have a ride home?”

“Wala po, pero madali lang po sumakay sa labas.”

He frowned. “It’s late. I’ll have my driver take you.”

Napakurap ako. “Sir, hindi na po kailangan! Kaya ko po.”

“That wasn’t a request.”

At bago pa ako makatanggi, tinawagan na niya ang driver.

Inside the Car

Tahimik.

Mabagal ang ulan sa labas, at ang mga ilaw ng BGC ay nagre-reflect sa basang kalsada.

Hindi ko alam kung anong mas nakakakaba—yung ulan o yung katotohanang katabi ko ngayon si Alexander Steele sa isang sasakyan.

“Thank you po sa pa-ride, sir,” sabi ko, mahina.

He nodded, eyes still on the window. “You did well today.”

Parang may kung anong lumundag sa puso ko. “Salamat po.”

After a moment, he asked, “Why did you apply here, Ms. Villanueva?”

Napaisip ako. “Honestly? Kasi gusto kong patunayan na kaya kong mabuhay sa mundo ng mga taong hindi ko ka-level. Na kahit ordinary ako, may halaga pa rin ang sipag at puso.”

He turned his head, finally meeting my eyes. “That’s brave.”

“Or stupid,” I chuckled.

“Sometimes they’re the same thing,” he said quietly.

The way he said it—parang galing sa mas malalim na parte ng pagkatao niya. Parang may pinanggagalingang sugat.

Gusto kong magtanong, pero alam kong hindi pa oras.

Alexander

When the car stopped in front of her apartment building, Alexander hesitated.

Clara turned to him with a small smile. “Good night, sir.”

He nodded, but before she could step out, he said, “Clara.”

Napatingin siya ulit.

It was the first time he said her name.

“Sir?”

“Don’t let anyone make you feel small,” he said. “Not in my company.”

For a moment, her expression softened, surprised. Then she smiled—warm, genuine.

“Noted po, Mr. Steele.”

She stepped out of the car, running through the drizzle.

Alexander watched her until she disappeared inside the building. And when he finally leaned back in his seat, he realized something unsettling:

He was still smiling.

Clara

Pagpasok ko sa apartment, tinanggal ko agad ang heels ko at bumagsak sa sofa.

Napangiti ako mag-isa.

Hindi ko alam kung anong meron sa araw na ‘to, pero iba ang pakiramdam.

Siguro kasi, sa unang pagkakataon, hindi lang ako basta empleyado.

Parang… nakita niya ako.

Alexander Steele, the cold king of the tower—

and me, the nobody from the admin floor.

Kung anong klaseng tadhana ‘tong nagsimula sa kape at data error, hindi ko alam.

Pero isang bagay ang sigurado…

This is not the end.

It’s only the beginning.

Alexander

Later that night, back in his penthouse office, Alexander stood again by the window, the city lights reflecting off the glass.

On his desk lay a folder labeled Villanueva, Clara — her employment record.

He opened it one last time before setting it aside.

He didn’t understand what it was about her—

the simplicity, the honesty, the way she looked at him without fear—

but something told him his perfectly controlled world was about to change.

Outside, the rain stopped.

And somewhere, deep inside the cold tower of glass and power,

a single crack began to form.

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • His Empire, Her Heart   EPISODE 20 – PART 3: “Sa Likod ng Screen”

    ⸻ Clara Tahimik ang apartment ko sa Singapore. Malakas ang aircon, may tunog ng ulan sa bintana, at nakatingin ako sa screen ng laptop ko. Hindi ko alam kung bakit parang mas mabigat ang bawat click ng mouse. Emergency project. Mahirap. Critical. At sa kabilang dulo ng mundo, alam kong ginagawa rin niya ang pareho sa Manila. Parang parallel universe kami—parehong pressured, parehong nag-iisa. Ngunit ramdam ko: parehong kami nag-iisip sa isa’t isa kahit malayo. ⸻ Alexander Sa Manila, nakaupo ako sa boardroom ng kumpanya. Maraming files, graphs, at charts sa harap ko. Pero sa bawat graph na tinitingnan ko, iniisip ko: Sigurado ba siyang kaya niya ito nang mag-isa? Hindi ko ba siya masyadong ini-pressure kahit wala ako? Nag-open ako ng video call. “At least may face time kahit papaano,” bulong ko sa sarili ko. ⸻ “Hi, Alex,” sabi ni Clara, nakangiti sa screen. “Hi, Clara,” sagot ko. Tahimik muna. Parehong abala sa spreadsheet at presentation. “Ok

  • His Empire, Her Heart   EPISODE 20 – PART 2: “Unang Ulap sa Malinaw na Langit”

    ⸻ Clara Minsan, ang trabaho sa Singapore ay mas mabilis kaysa sa iniisip ko. Bawat oras ay puno ng meetings, presentations, at updates mula sa international team. Masakit man, natutunan kong mahalin ang pagiging independent. Pero may isang tao na palaging naroroon sa isip ko. Hindi dahil kailangan ko ng validation. Kundi dahil gusto kong makita na proud siya sa bawat hakbang ko. ⸻ Alexander Sa Manila, dumating ang mga report na dapat kong i-review. Isa sa mga ito—progress report mula sa Singapore. At habang binabasa ko, napansin ko ang pangalan ng isang lalaki—Daniel Cruz. Hindi ko kilala ang lalaking iyon, pero alam ko: katabi niya siya sa larawan ng team. Hindi ko maintindihan kung bakit biglang bumigat ang dibdib ko. ⸻ Clara “Alex,” sabi ko sa isang video call. “May tanong ako sa’yo.” Tumango siya, handang makinig. “Daniel,” sabi ko. “Nakikipag-ugnayan lang siya sa work… pero bakit parang selos ka nang makita mo siya?” Tumahimik siya san

  • His Empire, Her Heart   EPISODE 20 – PART 1: “Bagong Yugto, Bagong Hakbang”

    ⸻ Clara Ilang linggo na akong nasa Singapore. Ilang linggo na rin akong nagbubuo ng bagong buhay. Bawat araw ay puno ng bagong responsibilidad, bagong kultura, at bagong workflow. Mas mabilis ang lahat dito, mas mataas ang expectations. Pero sa bawat sulok ng opisina, bawat task na natatapos ko, may pakiramdam akong may puwang na iniwan sa akin—isang presensya na kahit malayo, ramdam ko pa rin. Hindi ko siya tinatawagan araw-araw. Hindi dahil ayaw ko, kundi dahil pareho naming pinili ang disiplina ng distansya. Pero bawat mensahe niya—kahit maikli lang—ay sapat para maramdaman kong hindi siya nawala. ⸻ Alexander Sa Manila, ang kumpanya ay normal na gumagalaw. Pero sa bawat boardroom meeting, bawat call, bawat report… palaging may parte ng isip ko na nasa kanya. Hindi ko na kailangang itanong kung nasaan siya. Alam ko sa schedule niya. Alam ko sa position niya. Ngunit masakit kapag nakita kong abala siya at hindi ko kasama. Isang gabi, nakaupo ako sa office, na

  • His Empire, Her Heart   EPISODE 19 – PART 3: “Ang Gabi Bago ang Sagot”

    ⸻ Clara Hindi ako agad sumagot sa email. Nakatitig lang ako sa screen, parang kapag pinindot ko ang kahit alin sa dalawang pagpipilian, may isang bahagi ng buhay ko ang tuluyang magbabago. Regional Leadership Offer. Mas mataas na posisyon. Mas malawak na saklaw. Mas malinaw na direksyon. Ito ang pinangarap ko noon. Ito ang dahilan kung bakit ako umalis. Pero ngayong nasa harap ko na— bakit parang may kulang? Tumunog ang phone ko. Isang mensahe. Alexander: “Nasa labas ako ng building mo. Kung okay lang.” Napapikit ako. Ito na. ⸻ Ang Pagkikita sa Gabi Hindi kami nag-usap agad nang bumaba ako. Nakatayo lang siya sa ilalim ng ilaw ng poste. Simpleng damit. Walang coat. Walang anyo ng CEO— isang lalaking naghihintay. “Hi,” sabi ko. “Hi,” sagot niya. Tahimik ulit. “Maglakad tayo?” tanong niya. Tumango ako. ⸻ Alexander Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Ito ang huling gabi ko rito. Bukas ng umaga, babalik na ako. At sa pagitan ng

  • His Empire, Her Heart   EPISODE 19 – PART 2: “Mga Salitang Matagal Itinago”

    ⸻ Clara Tahimik ang restaurant. Hindi ito sosyal. Hindi rin sobrang simple. Saktong lugar para sa mga usapang ayaw marinig ng iba—pero hindi rin kayang itago sa sarili. Umupo ako sa tapat niya. Magkalayo kami ng kaunti. Isang mesa. Isang espasyong puno ng hindi sinasabi. “Salamat sa oras,” sabi ko. “Hindi ko ‘yon kailanman ituturing na abala,” sagot niya. Napatingin ako sa kanya. Sandali lang. Masyadong matagal para sa propesyonal, masyadong maikli para sa dalawang taong may pinagsamahan. ⸻ Alexander Hindi ko alam kung paano sisimulan. Sanay akong may agenda. May outline. May direksyon. Pero sa harap ko ngayon— walang plano ang gumagana. “Kumusta ka talaga?” tanong ko. Hindi CEO question. Hindi polite question. Isang tanong na galing sa isang taong naghintay. ⸻ Clara Huminga ako nang malalim. “May mga araw na magaan,” sagot ko. “May mga araw na mahirap. Pero hindi ako nagsisisi.” Tumango siya. “At ikaw?” tanong ko. Napangiti siya nang

  • His Empire, Her Heart   EPISODE 19 – PART 1: “Sa Muling Paglapit”

    ⸻ Clara Hindi ko alam kung ilang beses kong tiningnan ang salamin bago ako lumabas ng condo. Hindi dahil gusto kong magmukhang maganda. Kundi dahil gusto kong siguraduhin na ako pa rin ito. Hindi ‘yung Clara na iniwan niya. Hindi rin ‘yung Clara na natutong mabuhay nang mag-isa. Isang Clara na may halong tapang at takot. Pagbukas ko ng pinto ng opisina, normal ang lahat. May mga empleyadong naglalakad, may mga nagmamadali, may mga nag-uusap tungkol sa reports. Walang kakaiba. Pero ako— parang may hinihintay na lindol. Dumating na siya. Hindi ko pa siya nakikita, pero alam kong narito na siya. Parang may pagbabago sa hangin. Parang mas mabigat ang bawat hakbang ko. Huminga ako nang malalim. Kaya mo ‘to, Clara. ⸻ Alexander Ilang beses na akong bumisita sa Singapore. Pero ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong kaba. Hindi ito board meeting. Hindi ito negotiation. Ito ay isang babaeng hindi ko hawak— pero mahal ko. Pagbaba ko ng sasakyan, nak

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status