Chapter 1: The New Executive Assistant

Tahimik ang buong 32nd floor ng Velmont Corporation, pero hindi ito yung klase ng katahimikan na peaceful.

Ito yung katahimikan bago ang bagyo.

Sa hallway, halos lahat ng empleyado nakatayo sa kani-kanilang cubicles, kunwari busy, pero ang totoo?

Nag-aabang.

Nagbubulungan.

May paparating kasi.

“Siya na raw yung bagong Executive Assistant ni Mr. Velez.”

“Ang sabi, handpicked daw personally ng board.”

“Grabe, ang taas daw at sobrang pogi.”

“Pogi? Assistant lang ‘yon ah.”

“Hindi lang assistant. Executive level.”

May halong kilig at curiosity ang hangin sa floor. Hindi naman araw-araw may bagong hire na nagiging instant topic ng buong kumpanya.

Lalo na kung tungkol sa CEO.

Si Adrian Velez.

The youngest CEO in the industry.

Cold, ruthless, at kilala bilang walang sinasanto pagdating sa trabaho.

Marami na raw assistants ang umalis after just one week.

Some resigned.

Some cried.

Some disappeared quietly.

Kaya ngayon, lahat gustong makita kung sino ang bagong magtatangkang tumagal sa tabi niya.

Sa gitna ng crowd, tahimik lang si Aira Monteverde.

Nasa corner siya ng floor, hawak ang folder ng reports, trying her best to look unbothered.

Pero kahit siya, hindi niya maiwasang mapatingin sa elevator.

Hindi dahil curious siya sa “pogi.”

Kundi dahil…

May kutob siya.

Isang hindi magandang kutob.

The Elevator Doors Open

Ding.

Parang huminto ang oras.

Bumukas ang elevator doors.

At lumabas ang isang tao na parang hindi bagay maging empleyado.

Naka-black tailored suit, crisp white polo underneath, at tie na sobrang perfect ang pagkakaayos.

Matangkad.

Broad shoulders.

Sharp jawline.

Yung tipo ng lalaking kapag dumaan sa hallway, automatic na mapapalingon ang lahat.

Confidence radiated from every step.

Parang hindi siya assistant.

Parang siya ang may-ari ng building.

“Ay grabe…”

“Ang pogi nga…”

“Model ba ‘yan?”

Whispers spread like wildfire.

Pero habang ang lahat ay natutulala, si Aira?

Nanigas.

Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong katawan niya.

Hindi dahil pogi.

Kundi dahil…

Kilalang-kilala niya ang mukha na ‘yon.

A Familiar Stranger

Last month, habang stressed siya sa work at family issues, napadpad siya sa isang private online forum for business heirs and corporate insiders.

Hindi niya alam bakit siya nag-sign up.

Maybe boredom.

Maybe loneliness.

Until she met someone.

Username: PrinceE

Tahimik.

Mysterious.

Pero surprisingly gentle kausap.

Random chats turned into long conversations.

Late-night calls turned into comfort.

Hanggang isang gabi…

Biglang nagbago ang tono nito.

“If we ever meet in real life…”

“Promise me you won’t expose me.”

Akala ni Aira joke lang.

Akala niya online drama.

Pero ngayon…

Nasa harap na niya ang taong iyon.

At ang ID badge na naka-clip sa suit?

Eli Santiago

Executive Assistant

Pero ang totoo?

Hindi lalaki si Eli.

Si Eli… ay babae.

At si Aira lang ang nakakaalam.

Habang nag-uumpukan ang employees para silipin ang bagong assistant, dumiretso si Eli kay Aira.

Parang alam nito exactly kung nasaan siya.

Parang hinanap siya.

Tumigil ito sa harap niya, eyes unreadable.

Then, without warning, bahagya itong yumuko at bumulong:

“Please…”

“Don’t tell anyone.”

Nanlaki ang mga mata ni Aira.

“Eli…” mahina niyang sabi, halos hindi lumabas ang boses.

“What are you doing here?”

Hindi agad sumagot si Eli.

Sa halip, tumingin siya sa paligid, parang may nakabantay.

Then, in a low voice:

“I have no choice.”

Napakunot-noo si Aira.

“No choice? Why are you pretending to be a man?”

Saglit na tumahimik si Eli, jaw tightening.

“Because if they find out…”

“I’ll lose everything.”

Aira swallowed hard.

“Everything? Like what?”

Huminga nang malalim si Eli bago sumagot, parang bawat salita mabigat.

“My position.”

“My inheritance.”

“And my only chance to survive inside this company.”

Bago pa makapagtanong ulit si Aira, biglang may lumapit na grupo ng female employees.

“Hi! Welcome to Velmont!”

“Can we take a picture with you?”

“Grabe kasi, parang celebrity ka!”

Agad na nagbago ang expression ni Eli.

Lumabas ang charming corporate smile.

Professional.

Perfect.

“Sure,” sagot niya, parang natural na natural.

Pero habang nagpi-picture sila, tumingin siya ulit kay Aira.

At sa mga mata niyang iyon…

Hindi charm ang nakita ni Aira.

Takot.

Desperation.

Parang may hinihinging tulong.

Or maybe…

Trust.

Biglang bumukas ang pinto ng CEO’s office.

At parang may invisible switch na pinindot…

Nanahimik ang buong floor.

Lumabas si Adrian Velez.

Tall.

Commanding.

Cold eyes that looked like they could freeze anyone in place.

Isang tingin lang niya, tumigil ang lahat.

Lumapit siya kay Eli, gaze sharp.

“So you’re the new assistant,” malamig niyang sabi.

Eli straightened, posture flawless.

“Yes, sir.”

Tinitigan siya ni Adrian mula ulo hanggang paa.

“You don’t look like someone who makes mistakes.”

Eli’s lips curved slightly.

“I don’t, sir.”

May bahagyang amusement sa mga mata ni Adrian.

Or suspicion.

Aira felt her stomach twist.

Kung malaman lang ni Adrian ang totoo…

Kung malaman lang niya na ang “assistant” niya ay hindi lalaki…

Lahat sila madadamay.

Habang naglalakad si Adrian pabalik sa office, sumunod si Eli.

Pero bago siya tuluyang pumasok, tumigil siya saglit.

Hindi siya lumingon.

Pero narinig ni Aira ang bulong niya.

“Stay quiet…”

“Or we both fall.”

At tuluyang nagsara ang pinto.

End of Chapter 1

At doon nagsimula ang pinaka-delikadong laro sa Velmont Corporation.

Isang babae na nakasuot ng suit…

Isang identity na kailangang itago…

Isang CEO na walang tiwala kahit kanino…

At si Aira, ang nag-iisang taong may hawak ng sikreto.

Because the man everyone admires…

Is not a man at all.

And her secret…

Could destroy them both.