Mag-log inร่างบางยังคงเกร็งกระตุกต่อเนื่องเพราะความเสียวซ่านรัญจวนถึงขีดสุดครั้งนี้มันรุนแรงนัก “เสียวไหมครับ คุณน่ารักมากเลย” ร่างหนาอดใจบางไม่ได้เมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบกับร่างงามที่นอนตาปรือหวาน ปากกระจับสีสวยบวมเจ่อ สายเสื้อตกลงมาที่แขนทั้งสองข้าง ชายกระโปรงลูกไม้
อัคคีน้อยที่ปกติก็ไม่ค่อยจะยอมสงบอยู่แล้ว ขยายตัวเหยียดตึงภายในเสี้ยววินาทีจนเขาต้องนั่งตัวงอ ตลอดเวลาดวงตาคมก็มองตามร่างบางตาไม่กะพริบ เธอเดินไปปิดไฟกลางห้องเหลือไว้เพียงแสงสว่างจากโคมไฟสีนวลข้างเตียง จนเธอเดินกลับมาทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนั่นแหละ ถึงมีคำพูดและปฏิกิริยาออกจากกายเขา
ในกระจกเงาบานใหญ่เท่าฝาผนังห้องปรากฏภาพของร่างบางในชุดปาดไหล่กระโปรงทรงสุ่มฟูฟ่องตกแต่งด้วยผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสุดหรูและดอกไม้ผ้าสามมิติทั่วทั้งชุด ผมทรงเกล้ามวยต่ำที่ท้ายทอยยุ่งๆเล็กน้อยตามแบบสมัยนิยมประดับด้วยช่อดอกไม้สีขาวช่อโตสวย เธอแต่งหน้าด้วยโทนสีอ่อนแต่เน้นขับดวงตาหวานให้งามซึ้ง ส่งผลให้ร่างบาง
ยิ่งเธอกรีดร้องเขายิ่งเอาแต่ใจ สัมผัสเธอซ้ำๆจนร่างบางเกร็งกระตุกแตะขอบสวรรค์ “เสร็จเร็วจังครับที่รัก เสียวหรอ” ถามมาได้ตาบ้า ไม่เสียวมั้ง เล่นจู่โจมจุดเสียวเธอพร้อมๆกันแบบนั้น ใครไม่เสร็จก็กามตายด้านแล้ว คนใจร้ายยังไม่พอใจในผลงานนั
สัปดาห์ต่อมา อัคคีและเพชรน้ำผึ้งได้ออกงานร่วมกันอีกครั้งในฐานะคนรัก ในงานแต่งงานของชลธีและโรสิตา งานจัดได้อย่างยิ่งใหญ่หรูหราอลังการสมเป็นงานสละโสดของนางเอกอันดับหนึ่งของประเทศและลูกชายเจ้าของสวนส้มและรีสอร์ตที่ใหญ่ติดอันดับของภาคเหนือ เจ้าสาวแสนสวยในชุดเกาะอกกระโปรงบานฟูฟ่องล
“ไม่ได้ ตราบใดที่ยังไม่มีงานแต่งงาน น้ำผึ้งต้องอยู่ที่บ้านนี้ แล้วยิ่งท้องไส้แบบนี้ จำเป็นต้องมีแม่คอยดูแล พี่จะไม่ให้ใครมารังแกน้องได้อีกแล้ว” คุณหมอหนุ่มผู้หวงน้องสาวเอ่ยขึ้นเสียงดัง เมื่ออัคคีกำลังขอตัวพาเพชรน้ำผึ้งกลับคอนโดหลังจากที่เขาพาเธอกลับมาจากเขาใหญ่แล้วแวะไหว้ขอขมา
“หยา รอผมก่อน หยาครับ”สามีที่ยังไม่ได้รับการให้อภัยจากภรรยาเดินตามเธอต้อยๆ ผ่านห้องนั่งเล่นที่สมาชิกทุกคนในบ้านรวมทั้งบิดาของเขากำลังนั่งพูดคุยกันอย่างออกรส แต่เธอก็ไม่ยอมหันกลับมาเหลียวแลเขาแม้สักนิดหลังจากที่เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาในเวลาบ่ายโมงตรงตอนที่เขากำลังขยับโยกในกายเธออย่างเมามัน เธอก็ลุกพรวด
“อ้าว ที่รัก มานี่ก่อนสิ”สุทธิรักษ์ยอมกลับบ้านตามคำสั่งของแม่ที่โทรมาสั่งทางภิภพอีกทีเพราะเขาไม่ยอมรับสายแม่อีกเลยตั้งแต่วันนั้น แต่เมื่อมาถึงก็รู้เหตุผลที่แม่เรียกเขากลับมาเพราะรถยนต์คันคุ้นตาจอดอยู่หน้าบ้าน จึงตั้งใจจะขึ้นไปบนห้องส่วนตัว ไม่อยากจะเจอหน้าใครบางคนแต่สุดท้ายก็ต้องเดินเข้าไปนั่งในห้
เวลาที่เขารอคอยก็มาถึง สุทธิรักษ์ผุดลุกขึ้นยืนยิ้มอย่างยินดีเมื่อประตูลิฟต์สำหรับผู้บริหารเปิดออก แต่ก็ต้องชะงักกึกอยู่กับที่พร้อมทั้งหุบยิ้มอย่างยินดีนั้นเมื่อภรรยาของเขาเดินจับมือออกมาจากลิฟต์กับผู้ชายที่เป็นรักแรกของเธอ“หยา..”เขาเดินไปดักหน้าหนุ่มสาวคู่นั้น ท่ามกลางสายตาของพนักงานนับสิบ ก้มหน้า
พิทยารู้สึกตัวตื่นแต่เช้าตรู่ แต่ที่นอนข้างกายกลับว่างเปล่า มีเพียงซองเอกสารสีน้ำตาลคุ้นตาวางเอาไว้บนโต๊ะข้างเตียงเขาลุกขึ้นมาเปิดเอกสารเหล่านั้นดู ดวงตาคมกริบมองเอกสารขอหย่าร้างในมือสลับกับมองไปบนที่นอนสีขาวซึ่งมีหยดเลือดของเมียที่เขาไม่เคยคิดจะแตะต้องด้วยความสับสนสุดท้ายก็ตัดสินใจอาบน้ำและเก็บกร







