Red

CHAPTER THREE

Dahil sa nagawa naming eksena, lalong naguluhan ang lahat. Pinisil ni Alastair ang braso ko nang mahina, pero hindi ko siya pinansin.

Not now. Nasa exciting part na kami.

"Stupid. Aren't you used to it? Many delusional women claimed to be my wife, girlfriend, fiancée. You know I will never notice someone as proud as her."

Kinuyom ko ang mga kamay ko. Hindi ko inasahan iyon mula sa kaniya. Nakakainis.

"Another liar."

"Another delusional woman."

"I'm sure. She was one of those stalkers who threatened Mr. Sterling."

Tinapik ni Alastair ang balikat ko. Nilingon ko siya. Umiling siya sa akin, kaya napabuntong-hininga na lang ako.

I spoiled everything, geez.

"I'm sorry for the advertisement, folks. Let's go back to the bidding. Again, five point five million Westmere dollars. Do I hear six million?" sabi ng auctioneer.

Tinaas ko ang paddle ko, pero naunahan ako ni Mr. Sterling. Lumingon siya sa akin na seryoso ang mukha. Hindi ko matukoy kung galit siya o mas galit pa.

"Ten million," he declared.

"Thank you, Mr. Sterling," nakangiting sabi ng lalaki. "Would anyone care to bid higher?"

Tumingin sa direksyon ko ang auctioneer. Itataas ko dapat ang paddle ko, pero pinigilan ito ni Alastair. Kunot-noo akong tumingin sa kaniya. Umiiling siya.

Not now, Alastair.

"Miss, do you dare?" tanong sa akin ng lalaki. Binawi ko ang kamay ko kay Alastair at tinaas ang paddle.

"Twenty million!" I exclaimed.

"That's insane. Twenty million for that cheap sports car?"

"Exactly. That woman is wasting money."

Hindi ako nakatiis at hinarap sila. "So, if Mr. Sterling bids it for a hundred million Westmere dollars, you won't call it 'wasting' because it's fine for him? Then, if someone below him bids for the same amount, you will call it cheap? How pathetic."

Dahil sa sinabi ko, natahimik din sila. Tumingin ako sa direksyon ni Mr. Sterling. Nakatingin pa rin siya sa akin. Pakiramdam ko may dumaloy na malamig na hangin sa batok ko.

Is he giving me a death stare?

"Thirty million."

"Fifty million," I responded, then smirked at him.

"This woman is insane and super rich if she has that amount. Is she another billionaire from a low-key elite family?"

"Do I hear a better offer?"

"One hundred million," Mr. Sterling snapped.

Gaya ng inaasahan ko, mapipikon din siya sa akin nang malala. Ramdam ko sa tono ng boses niya na hindi niya nagustuhan ang ginawa ko.

"One hundred fifty—"

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang muli na naman siyang magtaas ng paddle niya.

"Two hundred—"

"Five hundred million Westmere dollars," I declared.

Hinintay kong magtaas siya ulit ng bidding paddle niya, pero binaba niya ito at tumingin na sa auctioneer.

Wait... w-what?

"Five hundred million Westmere dollars going once..."

Pigil-hininga akong naghintay kay Mr. Sterling, pero parang wala na siyang balak na makipag-compete sa akin.

I am doomed. Ang five hundred million ko!

"Five hundred million Westmere dollars going twice, going thrice... sold!" Kasabay ng pagpukpok ng malyete, nakuha ko ang isang bagay na gusto ni Mr. Sterling. "Congratulations, Miss, the Black Viper is yours."

Matapos iyon ma-announce ng auctioneer, tumayo na si Mr. Sterling. Tuloy-tuloy siyang lumabas ng room, habang ang kapatid niya ay binigyan pa ako ng masamang tingin.

"Alastair, ikaw na ang bahala sa Black Viper ko. Susundan ko si Mr. Sterling," paalam ko at tumakbo palabas.

Hindi ito puwede. Baka ituring niya akong kaaway niya.

I didn't come here to become his enemy. Nagpunta ako rito para makuha ang atensyon niya. Pero ibang atensyon yata ang natanggap ko.

"You really are something, Miss Delusional."

Napahinto ako at lumingon sa likuran ko.

Nakasandal si Mr. Sterling sa pader habang nakatingin sa taas. Nakapasok sa bulsa ng slack niya ang mga kamay niya habang ngumunguya siya ng kung ano.

Maybe chewing gum?

Hindi ako nakapagsalita. Natameme ako. Hindi ba't ito ang gusto ko—ang mapansin niya?

"Why are you stalking me? Are you obsessed with me?"

"What if I'm obsessed with you?" patanong kong sagot. "What will you do?"

He glowered at me without saying a word. Umatras ako nang kaunti. Ang dilim ng mukha niya.

Ginalit ko nga siya.

Pero hindi ko naman sinasadya. I just want to get his attention.

"Mr. Sterling, hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. I want you," sabi ko na puno ng determinasyon. Wala na akong pakialam kung ano ang iniisip niya ngayon. Ang gusto ko lang malaman niya ay hindi ko siya susukuan.

"You want me—or my money?" he shot back.

"Of course not. I mean, I don't want your money. I have lots of them. I just want you, Mr. Sterling," I cooed.

For a moment, natahimik siya. Natahimik din ako. Parang may dumaan na kung ano sa pagitan namin na dahilan para tumigil panandalian ang palitan namin ng salita.

Pero hindi maitatago na hindi talaga nagustuhan ni Mr. Sterling ang pagtatagpo ng mga landas namin.

"You should leave."

"I'm not leaving without hearing your answer, Izra," ani ko. Kumunot ang noo niya tapos ay sumama na naman ang tingin sa akin.

"You don't get to call me by my name. You are not allowed—and if you dare, I will put you in your right place."

Napalunok ako. Nagsitayuan ang mga balahibo ko.

Mr. Sterling just threatened me.

"But you cannot command someone's heart—you cannot stop what your heart screams," I mumbled.

Napakuyom ng mga kamay si Mr. Sterling. Hindi ako nagpatinag. Hindi niya dapat makita na madali akong sumuko. Papatunayan ko sa kaniya na totoo ang lahat ng mga sinabi ko.

"And you cannot hide someone's true feelings, Miss No-Body." Naglakad siya papalapit sa akin. Umatras naman ako dahil hindi ko matukoy kung ano ang gagawin niya. "Right now, I can tell that you're telling the truth."

Huminto siya sa paglapit sa akin, pero nakasandal na ako sa pader. Ilang pulgada na lang ang meron kami.

"So, do you believe me now, Mr. Sterling?" tanong ko na nabuhayan ng loob.

Sabi na nga ba, sinusubukan lang niya ako kanina—

"Yes, I believe in you... that a woman like you is so delusional. Who do you think you are? I am Mr. Sterling; you cannot boss me around to want you too."