I Lied My Way into the Billionaire's Heart

CHAPTER ONE

“Miss Vale, hindi po tinanggap ng Sterling International ang offer ng company natin—”

Nilingon ko ang secretary ko. Si Alastair White.

Black hair; very natural, tipong hindi pa nakulayan. In short, virgin.

Mestisohin din siya; tipo ng lalaki na kinababaliwan ng mga lola natin.

Para na siyang si Adonis. Ang kulang na lang sa kaniya ay ang height niya. Kasi sa tangkad niya, puwede na siyang maging libero sa men's volleyball.

Si Alastair ang pinagkakatiwalaan ko sa lahat. Hindi dahil siya ang secretary ko. He knew me very well before I became Miss Vale.

“Let me take care of it, Alastair,” kalmadong sabi ko.

I feel no worry or threat from his news. Hindi naman kawalan sa kumpanya ko ang offer ko na ni-reject nila. Normal lang ang nangyari.

Sterling International is very strict with their projects and their business partners. Siyempre, bigatin silang kumpanya. May pangalan sila sa industry. Kailangan nilang maging strikto at maging wais sa lahat ng operasyon nila dahil sa maling desisyon lang, nakaabang na kaagad ang media.

“Sa tingin ko, hindi sa mahirap makipag-partner sa kanila ang dahilan, Miss Vale. Sadyang ayaw lang yata nila sa Vindicta Holdings.”

I see.

Ito ang unang beses na hindi tinanggap ang offer namin. Maybe they are not interested in newbies. Baka iniisip nila na hindi pa namin kayang makipagsabayan sa malalaking kumpanya.

I will prove them wrong.

Kahit ang kumpanya na kasinglaki ng langgam ay kayang-kaya silang kagatin. Ipapaalala ko sa kanila kung bakit nag-e-exist ang kasabihang ‘small but terrible.’

“Get his schedule, Alastair. Gusto kong malaman kung ano ang pinagkakaabalahan ni Mr. Sterling,” utos ko sa kaniya.

Kalmado pa rin ako habang pinapahid ko sa labi ko ang lipstick na hawak ko. My eyes were steady in the mirror, admiring my face in it.

Gorgeous.

Hindi ako nababahala. Kung hindi ko makuha ang partnership na gusto ko, sisiguraduhin kong hindi niya ako matatanggihan.

“Titingnan ko, Miss Vale. Kahit ang schedule ng mga shareholders doon ay mahirap kunin—”

“Then what's the use of your pen if you can't use it?” I challenged.

Lumipat ang tingin ko sa repleksyon ni Alastair sa salamin. Nanlalaki ang mga mata niya habang nakatikom ang mga bibig. But still, hindi nakatakas sa akin ang gulat at pagkabahala sa mukha niya.

“You mean, infiltrate his assistant’s file?”

“If you cannot do it the simplest way,” sabi ko, saka ngumisi.

I finally finished fixing myself. I smiled at my own reflection. Nakikita ko ang babaeng puno ng pangarap.

“I will do it, Miss Vale. Ise-send ko kaagad mamaya ang info.”

“Good.” Tumayo ako at inayos ang suot ko. I wore this black fitted long gown to make a big entrance at tonight's charity gala. Pina-customize ko pa ito sa isang sikat na designer. “I will attend Sterling's Charity Gala.”

“Wala yata iyan sa schedule mo, Miss Vale?” nagtataka niyang tanong. Ngumiti lang ako.

Of course, I have my own plan. And I called it ‘My Way.’

“Alastair, the man of my dreams is at that event. I should make my entrance; I should move my piece now—before any queen checkmates him.” Nilingon ko siya at ngumiti nang matamis.

“Akala ko, kaya gusto mong magkaroon ng connection sa Sterling International ay dahil gusto mong maabot ang tuktok ng tagumpay, Miss Vale. Bakit lumalabas yatang personal ang dahilan?”

“Exactly, Alastair. With the help of Mr. Sterling, matatalo natin ang malalaking kumpanya na wala nang ibang ginawa kun’di maliitin tayo at siraan.” Kinuyom ko ang mga kamay ko dahil sa galit na kinikimkim ko sa matagal na panahon. “That's why Mr. Sterling is the man of my dreams. Siya ang susi para magawa ko ang mga plano ko.”

“So, hindi ka talaga interested sa kaniya?”

“Oh, no. I am not interested in Mr. Sterling—I'm obsessed with him.”

.

.

.

I arrived late at the gala. As usual, maraming bisita ang dumalo. Mga bigating CEO, celebrities, at influential personalities.

Huminto ako saglit sa gilid ng red carpet at pinasadahan ng tingin ang mga bisita. Nalibot ko na ang lahat ng sulok ng venue, pero hindi ko makita ang target ko.

So, mali ang information na nakuha ko? Hindi siya dumalo?

“Attention! Mr. Sterling has arrived!”

Lumingon ako sa entrance at saktong dumaan sa tabi ko ang tinatawag nilang Mr. Sterling. Parang bumagal ang paligid ng ilang segundo. Naging tahimik ang lahat, maliban sa mga camera na panay ang flash.

Tumingin ako sa mga mata niya; sa kabuuan ng mukha niya. I felt goosebumps, and my heart was racing like fire.

Matagal ko siyang pinag-aralan. Lahat ng impormasyon tungkol sa kaniya ay inalam ko. Well, maliban na lang sa schedule niya. Pero ito ang unang beses na nakalapit ako sa kaniya.

Nakakakaba.

Sinundan ko lang siya ng tingin hanggang sa nakalampas na siya sa akin. Humarap ako sa direksyon niya at bigla na lang akong bumagsak sa sahig dahil sa mga paparazzi na sumunod kay Mr. Sterling. Nanginig ang katawan ko dahil sa gulat at hiya.

Damn those paparazzi. Uunahan pa yata ako.

“Clumsy.” Natigilan ako at napaangat ang mukha.

Nakalapit na pala siya sa akin. He had that bold, cocky look-sharp jaw, intense stare—like he knows he's hot and knows he can get away with anything.

“Mr. Sterling, what can you say about this promising company in Valedonne? Is there a chance that this could become a rival to Sterling International?”

Nakatingin pa rin siya sa akin, dahilan para manigas ako sa puwesto ko.

Bakit ganyan siya makatingin sa akin?

“Absolutely not. No company can beat Sterling International. We're an empire; they're a colony,” he sneered. “And if they are planning to crush us, they're facing a war they cannot win.”

Napalunok ako sa sinabi niya, para bang ako ang pinaparinggan niya. Though I'm confident no one knows about me. I kept myself anonymous in every meeting and appointment so they would never know it was me.

“That’s a powerful statement, Mr. Sterling. Any advice to the CEO of that company?”

Pigil-hininga akong naghintay sa sagot niya. Sa camera na siya nakatingin. Pero inaasahan kong magbibitiw ulit siya ng maanghang na salita.

“Stay where you are, little CEO. Stay humble and stay away from the giants.”

That was harsh, Mr. Sterling!

Matapos niyang magbigay ng statement, hindi niya na ako tinapunan ng tingin. I felt a bit disappointed dahil hindi man lang ako nakapag-iwan ng good impression sa kanya.

It’s okay, Thalia. No rush. There will be next time. At sisiguraduhin kong hindi niya ako makakalimutan.