MasukShare
64:
Tanggal publikasi:
2026-10-24 00:07:50
Bab terbaru
Indayog sa Gabi 13:
Dumating ang unang tawag tungkol sa transplant evaluation sa isang umagang tahimik na dapat sana.Nasa kusina ako kasama si Mama, sinusubukang kainin ang almusal nang hindi iniisip kung gaano kabigat ang bawat kagat, nang tumunog ang phone niya. Nakita ko ang pangalan ng hospital coordinator sa screen at biglang naging tuyo ang bibig ko.“Hello?” sagot niya.Nakinig siya nang matagal, saka tumingin sa akin. Hindi siya ngumiti, pero hindi rin siya bumagsak sa upuan. May pag-asa sa mukha niya, maingat at maliit, na para bang ayaw niyang hawakan nang masyadong mahigpit.“Thank you,” sabi niya sa telepono. “Yes, we'll come in. We'll bring the results and the medication list.”Nang ibaba niya ang phone, hindi agad siya nagsalita.“What happened?” tanong ko.“May available appointment sa transplant team. Hindi ito offer ng organ, anak. It's the next stage of evaluation. They'll review your case, explain the risks, and decide whether you're a candidate.”Hindi ako nakahinga nang maluwag. Hin
Indayog sa Gabi 12:
Hindi ko sinabi kay Iñigo na nararamdaman kong nagbabago ang presensiya niya.May mga araw na mas malinaw siya—nakakaupo sa sofa, nakakahawak sa kamay ko, at minsan ay nakatikim ng kaunting pagkain kapag nasa hangganan ako ng tulog at gising. May mga araw namang para siyang nasa kabilang dulo ng silid, kahit nasa tabi ko lang. Ang mga gilid ng katawan niya ay nagiging malabo, at ang boses niya ay tila dumarating mula sa malayong hallway.Hindi ko alam kung may kinalaman iyon sa kondisyon ko, sa sarili niyang alaala, o sa mga bagay na hindi pa namin naiintindihan.Dahil wala akong sagot, nagtanong ako sa maling oras.“Are you leaving?”Nasa balcony kami, at naghihintay akong mag-text si Dani tungkol sa results ng isang job interview. Sa likod namin, tumutugtog ang air purifier sa bedroom, at may tunog ng motorsiklo sa kalye. Nakasandal si Iñigo sa pader, pero kalahati ng kaniyang balikat ay tila natatabunan ng liwanag.“Hindi,” sabi niya.“Don't lie.”“Hindi ako nagsisinungaling.”“The
Indayog sa Gabi 11:
Ilang araw matapos ang halik, nakahanap kami ng mas malinaw na record tungkol kay Iñigo.Hindi iyon nangyari dahil sa supernatural sign o sa isang eksenang may kulog sa labas. Nangyari iyon dahil si Ms. Pilar ay may kaibigang historian sa bayan kung saan naganap ang malaking baha, at dahil ang mga taong nag-iingat ng lumang dokumento ay may kung minsang mas mahabang pasensya kaysa sa mga taong naghahanap ng mabilis na sagot.Nagpadala siya ng scan ng birth registry, isang listahan ng mga nailikas, at liham na isinulat ng isang babae sa lokal na konseho. Sa record, ang buong pangalan ng binata ay Iñigo Salcedo. Dalawampu't walong taong gulang nang mamatay sa baha noong 1942. May isang kapatid na babae: Lira Salcedo, edad labing-anim, na nakaligtas at kalauna'y lumipat sa Maynila kasama ang tiyahin nila.Tumigil ang oras sa loob ko nang mabasa ko ang pangalan.“Iñigo Salcedo,” bulong ko.Tahimik siyang nakatitig sa screen.“Lira was real.”“Oo.”“Do you remember her now?”“Kaunti.”“Do
Indayog sa Gabi 11:
Pagkaraan ng dalawang araw sa ospital, pinauwi ako na may bagong schedule, bagong dose ng gamot, at isang folder na ayaw kong buksan sa harap ni Mama.Hindi dahil may laman itong masama. Alam kong puno iyon ng referrals, consent forms, laboratory requests, at mga salitang nangangailangan ng paliwanag mula sa doktor. Pero minsan, mas nakakatakot ang papel kaysa sa monitor. Ang monitor ay nagsasabi kung ano ang nangyayari ngayon. Ang papel ay nagpapahiwatig na may mga bagay na kailangang paghandaan, at posibleng hindi mo gusto ang magiging sagot.Sa follow-up, diretsong sinabi ni Dr. Villanueva na oras na para seryosohin ang transplant evaluation. Hindi ito pangakong magkakaroon ako ng bagong puso, at hindi rin ito desisyong kailangang gawin sa isang araw. Maraming pagsusuri ang kailangan, may mga panganib, at may mahabang paghihintay. Pero kung gusto kong isaalang-alang ang opsiyong iyon, kailangan naming magsimula habang kaya pa ng katawan ko ang proseso.“I want to be evaluated,” sab
Indayog sa Gabi 10:
Nagsimula ang alaala sa ulan.Hindi sa isang kumpletong panaginip, hindi sa kuwento mula sa archive, kundi sa biglang amoy ng basang kahoy habang nasa hallway kami ng Second Dawn. Huminto si Iñigo sa gitna ng paglalakad. Napansin ko ang pagbabago sa mukha niya—ang mga mata niyang biglang nakatuon sa isang lugar na hindi ko makita, at ang mga daliring kumuyom sa gilid ng jacket niya.“Iñigo?”Hindi siya sumagot.“Hey. Look at me.”Mabagal siyang lumingon. “May naalala ako.”Naramdaman kong bumilis ang tibok ng puso ko. “About the umbrella?”Tumango siya.“Do you want to tell me?”“Hindi ko alam kung kaya ko.”“Then don't force it.”Nagsara ang mga mata niya. Sa isang sandali, nakita kong wala siya rito. Nasa ibang lugar ang isip niya—sa isang kalsadang may putik, sa isang bahay na ang mga bintana ay nakasara dahil sa bagyo, sa isang batang tumatawag ng pangalan. Hindi ko iyon nakita, pero nakita ko kung paano ito dumaan sa kaniya, parang hangin na biglang sumalpok sa isang pintong mata
Indayog sa Gabi 09:
Nagsimula ang plano sa simpleng tanong: saan ka pupunta kung wala kang kailangang patunayan?“Sa beach,” sabi ko.“May medical clearance ka?” tanong ni Mama, na para bang may built-in radar siya para sa lahat ng plano ko.“May pahintulot akong pumunta sa beach kapag may kasamang tao at hindi ako maglalakad nang malayo.”“That's not the same as medical clearance.”“Ma, please. I just want to see the sea.”Matagal niya akong tinitigan, saka tumawag sa doktor ko. Hindi ko narinig ang buong usapan, pero narinig ko ang mga salitang avoid heat, bring medication, no swimming, return if symptoms worsen. Nang ibaba niya ang phone, nakaturo na ang daliri niya sa akin.“Two hours. May kasama kayong nurse. Walang paglalakad nang malayo. Walang swimming.”“Can I at least look at the water?”“Lia.”“Okay. Fine.”Hindi ko sinabi kay Mama na si Iñigo ang isa pang kasama ko. Hindi naman siya makikita nito. Pero ang totoo, hindi ko pa alam kung gusto kong malaman ng buong pamilya na nakikipag-usap ako
Indayog sa Gabi Indayog 1: Sayaw Kikay
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n
Indayog sa Gabi Indayog 5: VIP
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw
Indayog sa Gabi Indayog 4: Sipsipin mo pa
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
Indayog sa Gabi Indayog 3: Playing games
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
Anda juga akan menyukai
Nang Namulat Ang Kanyang Mata
Simple Silence1.2M DibacaMy Stranger Groom Is A Billionaire
Midnight Ghost486.4K DibacaHis Divorced Wife Is A Secret Spoiled Millionaire
Purplexxen411.5K DibacaTake me Kapitan (SPG)Book 1, 2 & 3
Ilocana324.9K DibacaTHE BEAST SERIES: FALLING FOR THE BILLIONAIRE BEAST
maria adelle113 DibacaI Married The Beggar Everyone Laughed At
BelleNocturne60 DibacaOne Hot Night with my Ex-Boyfriend's Boss
Shisui30 DibacaEngaged to My Worst Enemy
Boss Chef39 Dibaca
