LOGIN“Alam ko ang lugar ko, Vivieane,” kalmado at mahina kong sagot, kahit parang pinupunit ang puso ko sa loob. “Hindi mo kailangang ipaalala.”Tumawa siya nang mapang-insulto. “Good that you know your place, dummy. See you around.” At tuluyan siyang lumabas ng banyo.Gabi na nang matapos ang kasal. Inihatid kami ng private elevator patungo sa exclusive luxury penthouse na ginawang 'honeymoon suite' para sa amin.Tahimik ang buong byahe paakyat. Nakatayo lang si Kristoff sa kabilang gilid, malayo sa akin. Wala na ang mga camera, kaya ibinagsak na niya ang maskara. Ni hindi niya ako tinapunan ng tingin.Pagbukas ng elevator, bumungad sa amin ang isang napakarangyang living room na may nakahandang champagne at dim lights.Dumiretso si Kristoff sa kwarto, at sumunod ako nang tahimik. Nang makapasok ako sa master's bedroom, nakita ko ang isang higanteng kama na puno ng red rose petals na hugis puso.Isang nakakainsultong tanawin.Pumasok siya sa malaking walk-in closet. Umupo ako sa gilid ng
Malamig ang buong kwarto, ngunit pakiramdam ko ay pinagpapawisan ang mga palad ko.Nakatitig ako sa malaking salamin ng VIP dressing room dito sa Montenegro Grand Hotel. Nakasuot ako ng isang Vera Wang wedding gown na nagkakahalaga ng mahigit limang milyong piso.Punong-puno ito ng maliliit na diyamante na kumikinang sa bawat paggalaw ko. Ang buhok ko ay nakapuyod nang napaka-elegante, at ang mukha ko ay nababalutan ng perpektong make-up.Kung titingnan ng kahit sinong babae, ako na siguro ang pinakamaswerteng tao sa buong mundo. Ikakasal ako sa isang bilyonaryo. Sa isang Kristoff Montenegro.Pero sa likod ng makapal na make-up at kumikinang na gown, ang mga mata ko sa salamin ay sumisigaw ng kalungkutan.Ang takot, ang tanong kung bakit ko ginagawa ‘to! Sinusumbatan ang sarili kung bakit ako pumayag sa set up na ito.Dahil alam kong ang lahat ng ito ay isang malaking palabas lamang. Isang kasunduang nagkakahalaga ng limampung milyong piso kapalit ng kalayaan at puso ko.“Ang ganda-ga
Mabilis na umikot ang mundo.Kinabukasan din ay agad akong iniharap ni Kristoff sa isang massive emergency press conference na dinaluhan ng daan-daang media reporters at paparazzi sa buong bansa.Nasa isang dressing room ako sa likod ng malaking stage ng Montenegro Grand Hotel.Nakasuot ako ng isang hapit at kumikinang na white designer dress, ang buhok ko ay naka-style nang matikas, at ang mukha ko ay nababalutan ng makapal na make-up para itago ang pangingitim ng mga mata ko dahil sa magdamag na hindi pagtulog.Nakatingin ako sa salamin.Ang ganda ng babaeng nasa repleksyon ko. Mukha siyang mayaman. Mukha siyang asawa ng isang bilyonaryo. Pero ang mga mata niya ay sumisigaw ng takot at kalungkutan.Bumukas ang pinto ng dressing room at iniluwa nito si Kristoff. Nakasuot siya ng isang perpektong navy blue suit.Ubod ng guwapo. Napasinghap ako nang magtama ang mga paningin namin.Ngunit walang amor ang mga mata niya. Lumapit siya sa akin at marahas na hinawakan ang braso ko, pinatayo
“A dummy… and a fake wife?”Ulit ko sa mga huling salitang binitawan niya. Ang mga binti ko ay tila naging halaya sa sobrang panghihina. Kumurap-kurap ako, pilit na pinoproseso ang malamig at walang pusong pahayag na iyon ni Kristoff.Ang lalaking tatlong taon ko nang pinangarap. Ang lalaking tinitingala ko at pinapantasya gabi-gabi. Ngayon ay inaalok ako ng kasal—hindi dahil mahal niya ako, kundi dahil kailangan niya ng panakip-butas para maprotektahan ang kaniyang mismong step-sister niya sa isyug ito.“Are you deaf, Sasha? Or just plain stupid?” naiinip at matalim na asik ni Kristoff.Umayos siya ng upo at padarag na binuksan ang drawer ng kaniyang mamahaling glass desk. May kinuha siyang isang makapal na brown folder doon at malakas na ibinagsak iyon sa mismong harapan ko. Ang tunog ng pagbagsak ng folder ay tila umalingawngaw sa buong apat na sulok ng malawak at malamig niyang opisina.“Read it,” maawtoridad niyang utos, ang kaniyang mga matang kasing lamig ng yelo ay walang kura
“Hmpppp…” mahina ngunit rinig na ungol nito.Napalunok ako at napatingin kay Kristoff na ngayon ay nakapako ang mga mata sa akin.“Watch it,” malamig at walang kaabal-abalang utos niya habang nakasandal sa kaniyang swivel chair, nakade-kwatro, at titig na titig sa akin.Nangangatal ang mga daliri ko habang inaabot ang tablet mula sa ibabaw ng kaniyang glass desk kung saan nagmumula ang ung*l.Sa screen, nakaplay ang isang kumakalat na HD video na may milyon-milyong views at reaksyon.“BREAKING: Heir of Montenegro Group, Kristoff Montenegro, Caught in Intimate Embrace with Step-Sister Vivieane in CC9!”Nanlamig ang buong katawan ko habang nakikita ang malinaw na kuha ng camera.Si Kristoff iyon—ang lalaking tatlong taon ko nang patagong minamahal. Nakakulong sa mga bisig niya si Vivieane, ang anak ng ikalawang asawa ng kaniyang ama.Nakalapat ang mga labi nito sa leeg ng dalaga sa isang nakakapasong paraan na kailanman ay hindi ko inakalang magagawa ng isang tulad niyang laging seryoso
Sa isang tahimik at eksklusibong bahagi ng Manila Memorial Park, kung saan ang mga malalaking puno ng mahogany ay nagbibigay ng masaganang lilim, umihip ang isang malambot at malamig na hangin.Kung mayroon mang kakayahan ang mga kaluluwa na pagmasdan ang mga taong naiwan nila sa lupa, marahil ay naroon si Loisa sa sandaling iyon—bilang isang malamig na simoy ng hangin, bilang isang pamilyar na presensyang nagbabantay sa kaniyang mga minamahal.Nakaupo sa berdeng damuhan ang dalawang lalaking naging sentro ng kaniyang buhay.Si Michael. Nakasuot ito ng pormal na itim na slacks at dark blue button-down shirt na nakatupi ang manggas hanggang siko. Ang buhok nito ay maayos na nakasuklay, at ang kaniyang tindig ay kasing-tapang at kasing-yaman pa rin ng dati.Ngunit ang kaniyang mga mata ay hindi na nagtataglay ng madilim na kalungkutan; mayroon na itong natagpuang kapayapaan.Sa tabi nito ay si Gabriel. Nakasuot ng leather jacket at plain white shirt, tila hindi man lang tumatanda sa pagl
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n







