เข้าสู่ระบบChapter 38Claudia’s POVPapalapit na ang resulta ng eleksyon.Buong bansa ay tila sabay-sabay na huminto ang paghinga habang naghihintay kung sino ang magiging susunod na presidente.Lahat ng telebisyon ay nakatutok sa live counting.Lahat ng social media ay naglalabasan ang samu’t saring prediksyon.At sa loob ng mansyon ng mga Amores…Halos walang marinig kundi ang mahinang tunog ng telebisyon at kabog ng mga dibdib namin.Kahit si Don Leon Amores—na halos hindi na makapagsalita dahil sa kanyang kondisyon—ay makikitang seryosong nakatutok sa malaking screen.Nagdesisyon kasi si Vanruth na iuwi muna ang kanyang ama sa mansyon upang mas mabantayan namin ito habang nagpapagaling. At kahit gaano pa kaabala ang kampanya noon, tiniyak naming may oras kaming mag-alaga kay Don Leon.Ngayon…Narito kaming lahat sa living room. Naghihintay at umaasaMahigpit na magkahawak ang mga kamay namin ni Vanruth habang nakaupo sa gitna ng sala.Pakiramdam ko ay lalabas na ang puso ko sa sobrang kaba.
Chapter 37Claudia’s POVMadalas na laman ng headline si Vanruth sa lahat ng diyaryo, radyo, telebisyon, at kahit sa social media. Halos araw-araw ay may panibagong balita tungkol sa kanya—may inauguration ng proyekto, may scholarship program, may pagtulong sa mga nasalanta ng bagyo, at kung anu-ano pang dahilan, kaya lalo siyang minahal ng mga tao.Sa totoo lang, nakakaproud talaga siyang panoorin.Kapag nakikita ko siyang nagsasalita sa harap ng maraming tao, ibang klase ang dating niya. Hindi iyong tipong pilit lang maging mabait para sa camera. Ramdam mo na sincere siya. Kaya siguro kahit gaano karaming intriga ang ibato sa kanya, mas marami pa ring naniniwala.Minsan habang nanonood kami ng balita sa sala, napailing na lang ako nang marinig ko ang reporter.“Tinaguriang People’s President si Vanruth Alejandro matapos niyang personal na puntahan ang mga magsasakang naapektuhan ng tagtuyot…”Napangiti ako habang umiinom ng kape.“People’s President ka na pala,” natatawa kong sabi.
Chapter 36Claudia's POVHabang naghahapunan kaming mag-asawa sa isang eksklusibong restaurant sa gitna ng siyudad, hindi ko maiwasang mapangiti habang pinagmamasdan si Van.Suot niya ang simpleng itim na polo, ngunit kahit ganoon ay hindi maitago ang natural niyang karisma. Para bang kahit saan siya dalhin ay kusa siyang napapansin ng mga tao. Tahimik lamang siyang kumakain habang paminsan-minsan ay sinusubuan ako ng steak na hiniwa niya para sa akin.“Taste this, honey. Masarap,” nakangiti niyang sabi habang inilalapit ang tinidor sa labi ko.Napatawa ako.“Para naman akong bata.” sabi ko sa kanya“Hayaan mo na. Favorite hobby ko na alagaan ka,” pabiro niyang sagot, dahilan para lalo akong kiligin.Pero hindi pa man kami nakakalahati sa dinner namin ay may lumapit na isang lalaki sa mesa namin.“Excuse me, sir… kayo po si Vanruth Amores, right? Maaari po bang magpa-picture?”Napansin kong bahagyang natigilan si Van ngunit agad din siyang ngumiti.“Sure,” magalang niyang sagot.Tumay
Chapter 35Van Ruth Amores POV“Mr. Alejandro Alvaro, totoo po bang may napili na kayong susuportahan para maging susunod na pinuno ng bansa?” tanong ng isang reporter habang halos mag-unahan ang mga mikropono na inilapit kay Don Alejandro." tanong ng isang kilalangreporterNakatayo si Don Alejandro sa harap ng napakaraming media personnel. Nakaayos ang kaniyang mamahaling amerikana at bakas sa mukha niya ang seryosong ekspresyon. Isa siya sa mga pinakamaiimpluwensiyang negosyante sa bansa, kaya bawat salita niya ay sinusundan ng publiko.Ngumiti siya nang bahagya bago nagsalita.“Oh yes,” kalmado niyang sagot. “Matagal ko nang nakita ang taong makapag-aahon sa bansa natin. Isang lider na may tunay na malasakit sa mamamayan. Taong magbibigay ng patas na hustisya, magtatanggol sa karapatan ng kababaihan, at magpapaunlad sa ekonomiya.” tugon ni Don AlejandroSaglit siyang tumingin sa paligid bago muling nagsalita.“I’ve been watching this person all my life. Nakita ko kung gaano siya k
Chapter 34Vanruth’s POVMasaya kaming nag-almusal noon ni Claudia sa bahay. Nang tumawag si Don Alejandro Álvaro.“Yes, Don Alejandro," sagot ko.“Pupunta ako sa Amores, lets meet there.”sabi ni Don AlejandroHindi ako makatanggi. Napakalaki ng utang na loob ko kay Don Alejandro. Marami siyang naituro sa akin na hanggang ngayon ay ginagamit ko sa pamamahala ng law firm at pagnenegosyo.Nagmamadali akong pumunta sa opisina. Naroroon na sila pagdating ko.“I’m impressed with how you run things here,” sabi pa niya sa akin.“I think mas lumaki ngayon ang mga revenues ng Amores compared to Don Leon’s management.”sabi pa niya.“You know what, Van, I think you can run an office sa government, a president of the country perhaps.” sinabi pa niya."That's a lot of responsibility, a whole nation?” tanong ko.“Yes, why not, with your character, I know na mananalo ka.” Pangungumbinsi pa niya.“Pag-isipan mo, when you are ready. Tawagan mo ako,” sabi ni Don Alejandro. “Nakakatukso ang offer
Chapter 33Vanruth’s POVNang hiniling na ni Beatriz kay Claudia na isayaw ako, pumayag naman siya. “Your wife is so kind,”sabi ni Beatriz“Yes, she is amazing!”sabi ko.“How are you, Van? Are you happy with your life?”tanong ni Bea sa akin“Yes, I am” sabi ko “At least isa sa atin ay naging masaya.”Natigilan ako at hindi agad nakasagot sa sinabi ni Beatriz.Ang totoo, naging malapit kaming magkaibigan ni Beatriz noon. Magaan ang loob ko sa kanya dahil napakabait niya. Marami kaming pinagsamahan. Mga kasong naipanalo namin at naipatalo sa korte. Masasabi kong minsan sa buhay ko ay minahal ko si Beatriz nang higit pa sa kaibigan at ganoon din siya sa akin. Pero dahil sa mga kasunduan ay nagkahiwalay din kami kalaunan. Itinakda ang kanyang kasal sa iba. Bata pa ako noon, kaya wala akong nagawa para mapigilan siya. Naalala ko pa noong sinabi niyang sasama siya sa akin kahit saan.Hinintay ko siya, pero hindi siya dumating sa aming tagpuan. Kaya naintindihan ko na hindi niya p







