FAZER LOGIN
Limang taon nang kasal si Sabrina sa isang lalaking hindi kailanman naging kanya. Kasalakuyan siyang nakaupo sa gilid ng kama, suot ang kanyang manipis na silk nightgown. Dalawang buwan na siyang naghihintay mula nang umalis ang asawa niyang si Thunder para sa isang business trip sa Europe at ngayong gabi ang uwi nito.
Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang kamay sa tiyan at marahang hinimas ito. Wala pang umbok pero alam niyang may isang maliit na buhay na nabubuo roon. Dalawang linggo na ang nakararaan nang kumpirmahin iyon ng kaibigan niyang si Dr. Pao.
Masasabi niyang ang nangyari sa kanya’y isang himila at the same time sumpa.
Bago umalis si Thunder dalawang buwan na ang nakakalipas, may nangyari sa kanila. Sa sobrang pagmamadali ng asawa niya, nakalimutan nitong painumin siya ng birth control pill. Isang routine at nakagawian na ng lalaki sa bawat gabing magkasama sila.
Sa limang taon nilang pagsasama, tinupad ni Thunder ang lahat ng obligasyon bilang asawa niya. Binigyan siya ng marangyang buhay, mamahaling mga gamit at proteksyon. Ginawa lang ng lalaki iyon dahil utang na loob iyon sa pagligtas niya sa pamilya at kumpanya nito noon.
Lahat ibinigay ni Thunder sa kanya maliban sa pagmamahal. At alam na alam ni Sabrina na suklam na suklam si Thunder sa ideya ng pagkakaroon ng anak kung kaya’t natatakot siyang sabihin sa lalaki ang totoo.
Tumigil ang lagaslas ng tubig mula sa banyo kaya naman bumukas ang p***o at iniluwa nito si Thunder. Nakatapis lang ito ng tuwalya sa baywang, tumutulo pa ang tubig mula sa basa nitong buhok pababa sa matipuno nitong dibdib. Kahit ilang beses na niya itong nakita, bumibilis pa rin ang tibok ng puso niya. Ang mga matatalim nitong mata at walang emosyong mukha ang nagpapaluhod sa buong business world ng Maynila pero para sa kanya? Sobrang appeal at ito lang ang lalaking gustong-gusto at mamahalin niya.
"Thunder, may sasabihin sana ako sa 'yo."
Kumunot ang noo ni Thunder. Malamig siya nitong tinitigan, halatang nairita ata sa biglang pagsasalita niya.
"Kakarating ko lang, Sabrina. And yet, here you are, acting like a desperate wife waiting for her alms," malamig nitong sabi.
"Hindi. Tungkol ito sa—"
Bago pa man niya matapos ang sasabihin, mabilis na lumapit si Thunder sa kanya. Hinawakan nito nang mahigpit ang kanyang panga at walang pasabing sinakop ang mga labi niya. Mainit, agresibo at walang puwang para tumutol.
Nang subukan ni Sabrina na itulak ito para makapag-usap sila nang maayos, isang mapanuyang ngiti ang kumawala sa mga labi ni Thunder.
"Wag ka na ngang magpanggap, Sab. Alam ko naman kung bakit ka nandito, gusto mo rin ang ginagawa ko sa’yo," bulong nito bago siya tuluyang ihiga sa kama. Agad nitong pinunit ang night gown niya kung kaya’t napasinghap siya. "Let’s get this over with. Ito na ang huli! Pagkatapos nito, tatapusin na natin 'to."
Unti-unting kumunot ang noo ni Sabrina. “Tatapusin na?” sa isip ng babae.
Pero bago pa man siya makasagot, tinangay na siya ng mapusok nitong halik. Tuluyan nang naging manhid ang utak niya sa sakit at sa katotohanang kahit kailan, katawan lang ang habol sa kanya ng lalaking ito.
Kinabukasan, nagising si Sabrina na wala na siyang katabi. Gaya ng dati, hindi ito tumatabi sa kanya buong gabi. Pero may kakaiba ngayon. Nang bumangon siya, nahagip ng mga mata niya ang isang brown envelope sa ibabaw ng nightstand niya. Nanginginig ang mga kamay na binuksan niya ito at nang mabasa ay halos mapaawang ang labi niya.
“P-PETITION FOR ANNULMENT OF MARRIAGE?”
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Sabrina. So totoo nga, seryoso ito kagabi nang sabihin nitong tapos na sila, mukhang nagsawa na si Thunder sa kanya.
Unti-unting tumulo ang nagbabadya niyang luha sa kanyang pisngi. Ilang minuto rin niya itong tinitigan, kinurot pa nga niya ang kanyang sarili, umaasang baka nananaginip lang siya pero wala. Totoo ngang makikipaghiwalay na si Thunder sa kanya.
Wala siyang nagawa kung ‘di ang mag-ayos ng sarili. Pagbaba niya sa dining area, naabutan niya si Thunder na nakasuot ng tailored suit nito, humihigop ng kape habang nagbabasa ng balita sa tablet. Sa likod nito ay nakatayo si Anton, ang personal assistant nito.
Nang makita siya, lumapit si Anton at naglapag ng isang basong tubig at isang maliit na puting tableta sa harap niya.
"Ma'am Sabrina, para po makasiguro tayo, paki-inom na po," magalang ngunit malamig na utos ng assistant ng asawa niya.
Ang morning-after pill na pinapainom sa kanya upang hindi siya mabuntis. Nanigas ang kanyang katawan, ni hindi niya magawang damputin ang gamot na nasa harapan.
Ilang segundo ang nakalipas, napansin ni Thunder ang pag-aalangan niya kung kaya’t malamig itong tumingin sa kanya. "Ano pang hinihintay mo?"
Napakagat-labi si Sabrina, susubukang baka makalusot siya sa lalaki. "Paano... Paano kung nabuntis ako mula noong huling may nangyari sa atin bago ka umalis?"
Agad na nag-iba ang timpla ng mukha ni Thunder. "Ipapalaglag ko 'yan," walang kaabog-abog nitong sagot. "O ako mismo ang papatay diyan. Sinabi ko na sa'yo, Sabrina. Ayoko ng bata, lalo na kung galing sa'yo."
Parang pinilipit ang puso ni Sabrina. Dahan-dahan siyang ngumiti, isang pilit at mapait na ngiti upang itago ang nagdurugo niyang puso.
"Wag kang mag-alala, Thunder. Nagtatanong lang naman ako," mapakla niyang sabi. "At tsaka, saktong-sakto. Sawang-sawa na rin ako sa setup na 'to. Pipirmahan ko na ang annulment papers na binigay mo sa akin kanina."
Kinuha niya ang tableta, inilagay sa bibig at ininom ang tubig sa mismong harapan nito. Nakita niyang bahagyang nagulat si Thunder nguni agad din itong nawala. Tumayo ang asawa niya, inayos ang suit at walang lingon-lingon na naglakad palabas ng bahay.
Nang marinig niya ang pag-andar ng makina ng sasakyan nito paalis, doon na gumuho ang mundo ni Sabrina. Mabilis siyang tumakbo papuntang kusina, isinuka nang isinuka ang gamot hanggang sa wala nang matira sa sikmura niya. Naluluha siya habang nakahawak sa kanyang tiyan niya.
"Baby, I'm sorry, I am so sorry… Hindi ko hahayaang saktan ka niya. Tayong dalawa na lang ang lalaban, hinding-hindi kita iiwan kagaya ng ginawa sa atin ng ama mo."
Alas-diyes ng umaga nang magpasyang pumunta si Sabrina sa St. Luke's Medical Center. Gusto niyang masiguro na hindi naapektuhan ang baby niya sa nangyari kagabi dahil masakit pa rin ang puson niya.
Habang naglalakad siya papasok ng VIP entrance, bigla siyang napatigil at awtomatikong nagtago sa likod ng isang malaking poste. Huminto sa mismong driveway ang pamilyar na itim na Maybach. Bumaba roon ang mga bodyguard at mula sa driver's seat, lumabas si Thunder.
Pero hindi ito nagmamadali papunta sa opisina. Umikot ito sa kabilang p***o, maingat na binuksan iyon at inalalayan ang isang magandang babaeng naka-sunglasses na bumaba ng sasakyan.
Kitang-kita niya kung paano maingat na inalalayan ng asawa niya ang isang babae na para bang isa itong pinakamahal na dyamante sa mundo. Ang pag-iingat at lambing na ni minsan, hindi niya naramdaman sa loob ng limang taon nilang pagsasama.
Unti-unting nadurog ang puso ni Sabrina habang nakatingin sa dalawa. Buntis siya at si Thunder ang ama pero para sa lalaking iyon, isa lang siyang basurang madaling itapon ngayong nagbalik na ang babaeng totoong nagmamay-ari ng puso nito.
Binalot ng katahimikan ang buong mansyon ng mga De Leon, maliban sa isang pamilyar at mahinang pag-hele na nagmumula sa nursery room.Nakasandal si Sabrina sa hamba ng pinto, nakahalukipkip habang pinagmamasdan ang eksenang nasa loob. Sa ilalim ng dim light, nakatayo si Thunder. Suot nito ang isang kupas na puting t-shirt at lumang pajama. isang sitwasyon na napakalayo sa bilyonaryong CEO na nakilala ng buong bansa. At mas malapit sa isang simpleng tambay na nagpupuyat magdamag. Basang-basa ng pawis ang likod nito habang banayad na idinuduyan ang limang-buwang gulang nilang anak na si Baby Lucas. Sa balikat ni Thunder, may nakasampay na lampin at may mantsa pa. "Sshh, tulog na ang boss ko," malambing na bulong ni Thunder, "Puyat na puyat na si Daddy, anak. Baka naman pwedeng bukas na tayo magkwentuhan?"Hindi napigilan ni Sabrina ang mapangiti. Ang lalaking dati ay nagwawala kapag may na-late na report ng limang minuto, ngayon ay nagmamakaawa sa isang sanggol na matulog na. Unti-unt
Kung mayroong award para sa pinaka-nakakatawa ngunit nakakapanindig-balahibong eksena sa buong kasaysayan ng mga De Leon, ito na marahil iyon.Tila ba nagkaroon ng state emergency ang buong ospital ng De Leon. Wala pang limang minuto matapos lumapag ang private chopper sa helipad ng ospital, nakahanda na ang buong medical team sa pangunguna ni Dr. Valderrama. Hinarangan nina Marco at Leandro ang buong VIP wing at nag-utos na walang kahit sinong pwedeng pumasok o lumabas nang walang basbas nila.Pero ang tunay na nagkakagulo ay hindi ang mga doktor, kundi ang lalaking halos magkandapatid-patid ang ugat sa leeg sa sobrang kaba. Nakahiga si Sabrina sa delivery bed, putlang-putla at pawis na pawis habang nararamdaman ang sunud-sunod na paghilab ng kanyang tiyan. Sa tabi niya, nakatayo si Thunder na mas mukha pang pasyente kaysa sa kanya. Nanginginig ang buong katawan ng dating bilyonaryo. Hawak nito ang kamay ni Sabrina nang mahigpit, ngunit maingat na maingat para hindi ito masaktan."D
Lumipas ang limang buwan, ang malamig na simoy ng hangin sa Tagaytay ay nagbabadya ng paparating na Pasko, ngunit sa loob ng mansyon ng mga De Leon, iba ang init at tensyon na nararamdaman ng lahat.Nasa ika-tatlumpu’t walong linggo na ng kanyang pagbubuntis si Sabrina. Ang kanyang tiyan ay bilog na bilog at mabigat dahilan upang halos hindi na siya makapaglakad nang mabilis. Subalit, kung mayroon mang mas nahihirapan sa sitwasyon, iyon ay walang iba kundi si Thunder. Ang dating walang-pusong bilyonaryo ay naging isang praning, over-protective at OA na asawa. Sampung beses yata nitong nire-repack ang hospital bag ni Sabrina araw-araw at halos hindi na ito pumapasok sa trabaho para lang mabantayan ang bawat pag-ikot ng asawa sa kama.Isang hapon, habang nakaupo si Sabrina sa terrace at umiinom ng paborito niyang chamomile tea, may tatlong itim na sasakyan ang pumasok sa malawak na driveway ng mansyon.Kumunot ang noo ni Sabrina nang makitang bumaba mula roon si Mr. Sy, kasama ang dalaw
Hindi kailanman inisip ni Thunder na darating ang araw na maglalakad siya sa loob ng isang palasyo hindi bilang isang hari, kundi bilang isang hamak na bisitang nakikitira.Ang mansyon ng mga De Leon ay isang testamento ng old money at kapangyarihan. Ang mga chandelier ay gawa sa crystal at ang bawat muwebles doon ay antique. Dito na sila umuwi matapos ang huling check-up ni Sabrina, dahil mas gusto ni Don Fernando na nasa ilalim ng kanyang proteksyon ang apo habang papalapit ang kabuwanan nito.Nang pumatak ang alas syete, sabay-sabay silang kumain ng dinner. Si Thunder ay nakatayo lang sa gilid ng mahabang dining table, nakasuot ng simpleng button-down shirt na binili niya mula sa unang sweldo niya bilang isang junior project manager. Sa pinakadulo ay nakaupo si Don Fernando, habang nasa magkabilang gilid sina Marco at Leandro. Si Sabrina naman ay nakaupo tabi ni Marco at tahimik na pinagmamasdan ang asawa."Umupo ka na, Thunder," malumanay na utos ni Sabrina at tinatapik ang bakant
Sikat ng araw ang unang gumising kay Sabrina. Ngunit bago pa man niya imulat ang kanyang mga mata, naramdaman niya ang isang banayad at tuluy-tuloy na ihip ng hangin sa kanyang balat.Pagmulat niya, tumambad sa kanya ang maliit at masikip na kwarto ng apartment ni Thunder. Nakahiga siya sa manipis na foam, ngunit nakapatong ang kanyang ulo sa hita ni Thunder. Ang lalaki ay nakasandal sa pader, puyat na puyat, may maiitim na marka sa ilalim ng mga mata at walang-tigil na pinapaypayan siya gamit ang isang nakatuping karton."Kanina ka pa gising?" paos na tanong ni Sabrina, dahan-dahang bumabangon habang inaalalayan ang kanyang tiyan.Tipid na ngumiti si Thunder, "Hindi ako natulog, Sab. Mainit dito at walang aircon, baka pawisan kayo ng baby natin, magka-rashes ka pa. Okay na ba ang pakiramdam mo? Gusto mo ba ng tubig?"Napakagat-labi si Sabrina, ang dating lalaking nagwawala kapag hindi perpekto ang timpla ng kape nito sa umaga ay ngayon ay nagpuyat magdamag para lang paypayan siya gam
Hindi tulad sa mga pelikula kung saan ang isang halik ay sapat na para burahin ang lahat ng sakit, alam ni Sabrina na ang pagpapatawad ay hindi isang magic trick. Pagkatapos ng tagpong iyon sa opisina, umiyak siya nang husto sa mga bisig ni Thunder. Niyakap niya ito, ngunit kinabukasan, nandoon pa rin ang takot. Ang takot na baka ang lalaking nagpabago sa kanya mula sa pagiging martir na asawa patungo sa pagiging malamig na reyna ay saktan ulit siya.Nakatayo si Sabrina sa harap ng isang luma at pinaglipasan na ng panahong apartment complex. Suot niya ang isang simpleng maternity sundress, malaking sunglasses at flat sandals. Sa likuran niya ay ang dalawang bodyguard na pilit niyang pinasunod nang malayo.Tiningnan niya ang address na ibinigay sa kanya ni Kuya Leandro. Unit 14, 2nd Floor. Dito umuuwi si Thunder. Ang lalaking dating natutulog sa cotton sheets at nagigising sa tanawin ng BGC skyline, ngayon ay umuupa sa isang kwartong marahil ay kasing-laki lang ng dating walk-in closet







