Mag-log inเพียงผ่านไปไม่นาน ร่องรักของหญิงสาวก็เยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใสที่ชโลมไหลออกมามากมาย แอลฟ่าออกแรงบดขยี้อย่างหนัก ทำเอาเม็ดทรายรู้สึกจุก กระนั้นก็ยังมีความเสียวซ่านปะปนมาด้วยจนเธอเผลอครางออกมา “อ่า ๆ คุณขา..อื้อ เบาหน่อยค่ะ” เธอครวญครางดังลั่น ทว่าคนตัวหนายังคงรุนแรงไม่แผ่ว เขากระแทกบั้นเอวหนาเข้าใส่กล
“คืนนั้นฉันเป็นคนช่วยเธอจนตัวฉันเองแทบจะเอาตัวไม่รอด... เราสองคนโชคดีแค่ไหนแล้วที่นายมาช่วยไว้ทัน ไม่งั้นคนที่ตายก็คงจะเป็นฉันกับเธอ” ดาวเอ่ยพร้อมแสร้งร้องไห้ปาดน้ำตาเพื่อให้แอลฟ่าสงสาร และเชื่อในสิ่งที่เธอพูด “เธอไม่ได้ช่วยฉัน...เธอคือคนที่กระชากขาของฉัน และ...” เม็ดทรายมองดาวที่กำลังแสดงละครด้วย
“ใช่ ฉันเอง ขอโทษที่มาช้าไปนะ” หลังจากนั้นสติของเม็ดทรายที่เลือนรางเต็มทีก็ดับวูบไป...ตอนที่ 22 ไม่..อย่าทำ..อย่า หลายวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ นเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ปรากฏร่างของหญิงสาวที่ยังคงนอนหลับสนิท ร่างกายของเธอยังคงรู้สึกอ่อนล้าจากเหตุการณ์ระ
“อะ...โอ๊ย” เม็ดทรายหลุดปากร้องลั่นเพราะทนความเจ็บไม่ไหวจริง ๆ เสียงฝีเท้าดังพร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ เม็ดทรายพยายามฝืนตัวเอง เพื่อกระเถิบไปหลบอยู่หลังต้นไม้ และพยายามกลั้นหายใจเอาไว้ซ่อนตัวอย่างเงียบที่สุด แต่... “มันอยู่ตรงนี้!” ดาวแผดเสียงลั่น พร้อมกับบีบข้อเท้าของเม็ดท
“เงียบไว้เถอะน่า เราจะรอดแน่ ๆ เชื่อฉัน” แก้วตอบกลับเสียงต่ำ ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูห้องใต้ดินนี้ไม่ละ พร้อมกับกำปืนพกในมือเอาไว้แน่น ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ประตูไม้เก่าดูเหมือนจะสั่นตามแรงกระแทกของใครบางคนที่อยู่ด้านนอก “อื้อ อื้อ ๆ” จู่ ๆ ดาวที่นั่งเงียบมานานก็ร้องไห้ปล่อยโฮอ
“...” เม็ดทรายฟังและคิดตามสิ่งที่แก้วพูด ก่อนจะเห็นว่ามันเป็นตามนั้นจริง ๆ “ฉันบอกเลยว่าซื่อ ๆ ใส ๆ อย่างเธอตามเล่ห์เลี่ยมอีดาวไม่ทันแน่ ที่มันทำดีกับเธอ ก็เพราะมันจะหลอกให้เธอตายใจ แล้วมาตลบหลังเธอแบบที่ฉันโดน” “...” “ที่ฉันมาเตือน เพราะว่าเธอเป็นคนดี และมีบุญคุณกับฉันนะเม็ดทราย ฉันอาจจะร้ายกับ
"ขอให้ฉันสามารถทำให้ผู้หญิงคนนี้" ดราก้อนเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงนุ่มต่ำ แฝงไปด้วยความจริงจัง"เป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดบนโลกใบนี้" ดราก้อนค่อย ๆ โน้มใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากบนเรียวปากของเธออย่างนุ่มนวล จูบแผ่วเบานั้นราวกับจะหยุดเวลาไว้ ท่ามกลางเสียงลมเอื่อยและกลิ่นอายเย็นของกลางคืน"แล้วเธอละ.
"ไว้หน้าผมด้วยนะครับพ่อ.." ดราก้อนกะพริบตามองพ่อของเขาอย่างอ้อนวอน บทสนทนาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจากทุกคนรอบโต๊ะ ลิลิธเองก็นั่งอมยิ้ม มองดูภาพครอบครัวที่พร้อมหน้า ทั้งพี่เลี้ยงคนสนิทอย่างศรีที่นั่งคอยช่วยเหลือทุกอย่างตั้งแต่ลูกคนโตถึงคนเล็กเลย ไหนจะคุณพยาบาลที่มาช่วยดูแลคุณปู่ที่เข้ามาเติมเต็มความส
ตอนพิเศษ : คืนขอพร บรรยากาศรอบสนามแข่งอบอวลไปด้วยความอบอุ่น เมื่อการแข่งขันขี่ม้าจบลง ลูซิเฟอร์ใกระโดดลงจากหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับเหรียญทองที่ห้อยอยู่ที่คอ ใบหน้าของเด็กชายเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ ขณะที่ฝูงชนรอบสนามโห่ร้องแสดงความยินดีเขาวิ่งตรงเข้ามาสวมกอดทั้งพ่อแม่คุณปู่และน้อง
“อ๊ะ…อื้อ…แม่ก็..แม่ก็ อื้อออ อ่ะๆ ซี้ด พ่อ..พ่อพอๆๆ(กรีดร้องในลำคอ)…” เธอซุกหน้ากับไหล่ของเขา แต่ก็ไม่สามารถหนีสัมผัสร้อนแรงที่เขามอบให้ได้เลยสักครั้งเดียว สวบ ตับ ตับ!! ดราก้อนเร่งจังหวะ กระแทกสะโพกแรงขึ้น และแรงขึ้น ทุกครั้งที่เขาสอดเข้าไปจนสุด ความเสียวซ่านก็แล่นปลาบไปทั่วร่างของเธอ “อ๊ะ…อ๊า…







