LOGIN"แม่ไม่สบายเหรอครับ?" เดลตาปรายมองหน้าฉันที่นอนเหงื่อซกข้างกายของเดนิสอีกที จะบอกลูกไปตรง ๆ ก็ไม่ได้ว่าแม่ไม่ใช่ไม่สบายแต่แค่ถูกพ่อของเขารังแกมาสภาพเลยเหมือนซอมบี้ตายซากแบบนี้…"เปล่าครับ แม่ไม่ได้เป็นอะไร แค่ข้างนอกมันร้อนนิดหน่อย""ถ้าแม่อ่านไม่ไหวผมอ่านให้น้องฟังก็ได้นะครับ" โถ่…พ่อเทพบุตรสุดหล่อ
ก็อก ๆ"ปลายเข้าไปนะคะ" ประตูห้องทำงานของดีแลนถูกเปิดออกด้วยร่างของภรรยาสาว เธอเดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับถาดที่ถือพายแอปเปิ้ลที่เพิ่งออกมาจากตู้อบร้อน ๆปลายฝนวางมันไว้บนโต๊ะทำงาน ก่อนที่จะหย่อนตัวนั่งลงบนตักแกร่งแล้วโอบรอบคอคนเป็นสามี"ลูกล่ะ?" เรียวปากหนาเอ่ยถามพร้อมกับฝ่ามือหนาที่โอบเอวคอดแล้วกระชับก
ตึก ตึก!เสียงฝีเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นห้องให้เกิดเสียงดังทุกท่วงท่าการเดิน พนักงานหลากหลายคนในละแวกพากันถอยหลังชิดขอบแล้วจ้องมองร่างดูดีทั้งสองไม่วางตา หนึ่งในนั้นคือดีแลนสวมสูทสีดำสุขุมส่วนอีกคนก็คือเจ้าของโรงแรมแห่งนี้เด็กชายเดลตาวัยห้าขวบที่วันนี้อยู่ในชุดสูทสีกรมท่าและหูกระต่ายสีดำเดินทางมา
งานแต่งงานริมทะเล D&P"สวยมาก เหมือนตุ๊กตาเลย" เสียงน้ำอิงเอ่ยกับเพื่อนสนิทที่อยู่ในชุดเจ้าสาวแสนสวย เป็นชุดเดรสฟูฟ่องสีขาวยาวเสมอเข่าและรองเท้าผ้าใบสีขาวปล่อยผมยาวถึงแผ่นหลังเป็นการใส่ชุดแต่งงานที่รองรับความปลอดภัยของเจ้าสาวท้องอ่อนเป็นอย่างดีด้วยความเห็นด้วยของดาร์ลินและดีแลนที่ไม่อยากให้เธอเหนื่
บทที่ 56 แนะนำตัว"เธอจะไม่แนะนำฉันให้ครอบครัวเธอรู้จักเหรอ?" ร่างบางปรายมองคนที่เพิ่งจะเอ่ยจบ ทั้งสองยังคงยืนอยู่ตรงหน้าที่เก็บอัฐิของพ่อแม่และพี่สาวปลายฝน เมื่อได้ยินดังนั้นคนตัวเล็กก็ยกยิ้มขึ้น ก่อนที่จะเอื้อมไปจับฝ่ามือใหญ่แล้วพูดกับเจดีย์เล็ก ๆ ตรงหน้า"พ่อแม่พี่ฟ้า…คนนี้คือแฟนหนูเองค่ะคุณดีแลน
วันนี้ดีกว่าทุกวันคือมีคุณดีแลนไปทำงานพร้อมกันด้วย เขาบอกว่ากิจการโรงแรมใหม่เคลียร์จนเสร็จหมดแล้วกำลังอยู่ในขั้นตอนการเปลี่ยนชื่อจากไรอันเป็น DELTA.P งงไหมว่าทำไมไม่อยู่ในเครือเดรโกแล้วเป็นชื่อนี้ได้ แรก ๆ ฉันก็ไม่เข้าใจไม่ต่างแต่เพิ่งได้เฉลยจากเขาที่ว่าเดลต้ามาจากชื่อลูกของเรา ใช่…เขาได้ชื่อลูกตั้ง
"ปะ ปล่อยฉันกะ…อุ๊บ!" ปลายฝนพูดไม่ทันจบก็รีบปิดปากแล้ววิ่งผ่านหน้าคนตัวโตโดยไม่พูดอะไรต่อ"ปลายฝนเป็นอะไร?" มือหนาคลำไปทั่วทางที่เดิน อาการเมาเลือนหายไปตั้งแต่ที่รู้ว่าคนรักกลับมา ก่อนที่จะเดินคลำไปเรื่อย ๆ จนถึงห้องน้ำที่มีเสียงคนอยู่ด้านใน"เธอเป็นอะไรเหม็นตัวฉันเหรอ?" ดีแลนพยายามจะเข้าไปลูบแผ่นหล
ครืดดดดดดด!เสียงการแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของดาร์ลินดังขึ้น ที่มาของข้อความทำให้คนกลุ้มใจเป็นต้องเผยยิ้มกว้างออกมา(คุณดีแลนสามารถเข้ารับการผ่าตัดได้เลยครับ) เป็นข้อความภาษาอังกฤษจากหมอต่างประเทศที่ส่งเข้ามา ดาร์ลินจัดการเรื่องทุกอย่างจนเรียบร้อย เหลือแต่ยอมให้ลูกชายเดินทางไปผ่าตัดให้เร็วที่สุดก็คงจะเ
"ทำอะไรอีธาน" มือขวาคนสนิทชะงักเท้าที่กำลังเดินแล้วหันหลังกลับมา เขาโค้งหัวเคารพคุณผู้หญิงที่เอ่ยเรียกในขณะที่คนที่เพิ่งมาถึงอย่างดาร์ลินปรายตาไปมองของที่อีธานกำลังถือแววตานิ่งสนิท"คะ คือว่า…" อีธานอึกอัก เขาไม่รู้จะตอบยังไงจนดัสตินเดินมาสมทบอีกคน"ไอ้ดีแลนมันสั่งใช่ไหม" ดัสตินเอ่ย"ครับ" อีธานพยัก
"คะ คุณดีแลน" ปลายฝนรีบโผล่เข้ากอดอย่างไม่รีรอเธอเพียงอยากรู้ว่าเขากำลังมีชีวิตอยู่จริง ๆ"คุณตื่นขึ้นมาสิคะ ฮึก…""คุณได้ยินฉันไหม""ปะ ปลายฝน อ๊า…เธอมาที่นี่ทำไม" ในที่สุดเสียงที่เธออยากได้ยินมากที่สุดก็ดังขึ้นมาให้เผยรอยยิ้มกว้าง อีธานใช้มีดคมทำลายโซ่ตรวนที่ล่ามแขนขาเจ้านายและประคองร่างเต็มไปด้วย







