บทนำ : เพื่อนสนิท

Chapterบทนำ: เพื่อนสนิท

@โรงเรียนนานาชาติเลอลองค์

ฟึ่บ!

“นี่! เอาโทรศัพท์ฉันมานะ! ถ้าฉันแพ้เกมส์นี้จะทำยังไง” เสียงเล็กของเด็กสาวผมสั้นราวกับทอมบอยคนหนึ่งตะโกนดังออกมาหลังจากถูกเพื่อนสนิทแย่งโทรศัพท์จากมือของตัวเองไป ในขณะที่ตัวเองกำลังตั้งใจเล่นเกมส์อยู่

“ไหนดูซิเล่นเกมส์อะไร” แอนดริวได้ยินแบบนั้นก็หาได้สนใจไม่

มือหนาไม่รอช้าที่จะดึงหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าจีจี้เพื่อนสนิทของตัวเองกำลังเล่นเกมส์อะไรอยู่ เขาเห็นหญิงสาวนั่งเล่นมาสักพักด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คนขี้เเกล้งอย่างเขาจึงอดไม่ได้ที่จะแหย่

“หึ อาโอวี? นี่เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองเป็นผู้หญิง” คิ้วหนาเลิ่กขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงมาถามหญิงสาวที่กำลังนั่งมองหน้าเขาด้วยสายตาอาฆาตแค้น

“ทำไม เป็นผู้หญิงแล้วเล่นเกมส์ผู้ชายไม่ได้รึไง วันก่อนฉันยังเห็นนายเล่นเกมส์ลูกอมแคนดี้อยู่เลยนี่” ใบหน้าสวยแต่ผมบนหัวนั้นถูกตัดแต่งซอยจนสั้นแทบจะปิดกรอบหน้าสวยเอาไว้ทั้งหมด แสยะยิ้มเอ่ยแซวคนตรงหน้าอย่างไม่รอช้าเมื่อนึกเรื่องนั้นขึ้นมาได้

ทำเอาแอนดริวที่ไม่คาดคิดว่าอีกคนจะเห็นตอนที่เขาทดลองเล่นเกมส์ไร้สาระนั่น เริ่มมีสีหน้าที่อึกอักออกมา

“ยัย! เธอเห็นได้ไงวะ!”

ในขณะที่ร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบห้ากำลังเผลอ มือเล็กก็ไม่รอช้าที่จะแย่งโทรศัพท์ตัวเองกลับคืนมา

ฟึ่บ!

“เฮ้ย!“

”แบร่! ถ้านายยังไม่หยุดแกล้งฉัน ฉันจะโพสต์รูปหลุดนายลงไอจี!“ จีจี้เอ่ยขู่คนตรงหน้าออกไปเพื่อหวังป้องกันไม่ให้เพื่อนสนิทแกล้งเธอได้อีก

”คิดว่าฉันจะกลัวรึไง“ แอนดริวพูดออกมาก่อนจะเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย คราวนี้เขาเลิกแกล้งเธอเพราะเห็นว่าเพื่อนสนิทอีกสองคนกำลังเดินเข้ามาทางนี้พร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่านักเรียนมากมายที่เดินตามมาเป็นขบวน

”เหอะ! เบื่อจริงไอ้พวกคนดัง“ ปากหนาบ่นพึมพัมออกมา ทำเอาจีจี้ที่เล่นเกมส์จบพอดีเงยหน้าขึ้นไปมองเพื่อนสนิทอีกสองคนที่กำลังเดินเข้ามาทางนี้เช่นกัน สภาพของสองคนนั้นดูไม่จืดเลย เพราะนอกจากดอกไม้จะเต็มมือแล้วสติ๊กเกอร์หัวใจยังติดลายเต็มเสื้อนักเรียนสีขาวสะอาดไปหมด

วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์....ไม่แปลกที่หลายคนจะขนดอกไม้สีแดงสดมาโรงเรียนจนนับไม่ถ้วน

”โอ้โห~ กูนึกว่าแอบไปปลูกสวนดอกไม้มา“

หญิงสาวเอ่ยปากทักโบว์วี่กับเรนเดลออกไปเมื่อเห็นจำนวนดอกไม้ที่ทั้งสองคนกำลังถืออยู่ในมือ

ไม่ต้องสงสัยว่าสองคนนั้นเป็นใคร โบว์วี่คือดาวของโรงเรียนนานาชาติเลอลองค์ ส่วนเรนเดลคือเดือนของโรงเรียนนานาชาติเลอลองค์ ซึ่งไม่ต้องให้อธิบายทุกคนก็พอจะเข้าใจว่าทั้งสองคนนั้นหน้าตาดีแค่ไหน ในกลุ่มของพวกเรามีทั้งหมดสี่คน คนแรกคือแอนดริวที่มีหน้าตาหล่อออกแนวแบดๆลูกชายคุณหมอตระกูลดัง แต่หมอนี่ไม่ชอบการเป็นจุดสนใจ ตำแหน่งเดือนจึงตกไปอยู่ในมือของเรนเดลได้อย่างง่ายๆ เพราะเรนเดลเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างไม่หือไม่อือ พูดน้อยต่อยหนักและการแพ้เกมส์เมื่อเทอมที่แล้วทำให้หมอนั่นจำต้องลงประกวดเดือนอย่างเลี่ยงไม่ได้

เพราะในความจริงแล้วทั้งสองคนก็ไม่มีใครอยากเป็นเดือน เพียงแต่ว่าตอนนั้นเพื่อนๆทุกคนในห้องต่างก็โหวตให้ทั้งแอนดริวและเรนเดลจนมีคะแนนเท่ากัน ดังนั้นจึงต้องมีใครคนใดคนหนึ่งลงประกวดเดือน ซึ่งวิธีที่ยุติธรรมที่สุดของพวกเราในตอนนั้นก็คือการเป่ายิงฉุบ คนที่แพ้ก็ต้องลงประกวดอย่างเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่าคนที่แพ้ก็คือเรนเดลที่กำลังเป็นเดือนอยู่ในตอนนี้

ส่วนโบว์วี่น้้นเรียกได้ว่าแทบไม่มีคู่แข่งเลยเพราะลูกคุณหนูที่พ่อเป็นถึงนักการทูตนั้น สวยสง่าจนยากที่จะมีใครเทียบได้ เพราะเพื่อนสนิทอย่างจีจี้นั้นมีลักษณะออกจะเป็นทอมบอยมากกว่า ถ้าให้ไปแข่งอะไรแบบนี้หญิงสาวไม่มีทางไปแน่ สู้ให้เธอไปวิ่งแข่งหรือลงแข่งฟุตบอลยังจะง่ายกว่าอีก ผิดกับอีกคนที่ออกแนวรักสวยรักงาม ตำแหน่งนี้โบว์วี่จึงชนะทุกคนที่เข้าประกวดไปได้อย่างขาดลอย

“บ่นอะไรอีจี้” โบว์วี่เอ่ยถามเพื่อนรักก่อนจะนั่งลงข้างๆ ส่วนเรนเดลก็นั่งลงข้างแอนดริวด้วยสีหน้านิ่งเรียบ

“บ่นพวกมึงอะดิ เดินไปไหนแต่ละทีหูกูเกือบหนวก มีแต่คนกรี๊ด“ ลูกสาวโรงงานส่งออกรถยนต์ขนาดใหญ่เอ่ยว่า นี่คือความจริงที่หนีไม่พ้น การมีเพื่อนเป็นคนดังในโรงเรียนทำให้หญิงสาวผู้รักสันโดษอย่างจีจี้รู้สึกรำคาญอยู่มากพอสมควร

“เหอะ ช่วยไม่ได้ อยากมีเพื่อนสวยเอง” โบว์วี่สะบัดผมตอบกลับด้วยสีหน้าภูมิใจ ทำเอาเพื่อนรักที่นั่งข้างๆเผลอเบ้ปากออกมาด้วยความหมั่นไส้อย่างไม่จริงจังนัก

เดิมทีกลุ่มของพวกเธอมีกันอยู่แค่สามคน นั่นก็คือจีจี้ แอนดริวและเรนเดลที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ ส่วนโบว์วี่เพิ่งจะเข้ากลุ่มมาก็ในตอนที่ทั้งสามขึ้นมัธยมปลาย ด้วยความที่แต่ละคนบ้านรวยและมีหน้าตาดีเกินกว่าที่เด็กมอปลายควรจะเป็นทำให้ทั้งสี่คนค่อนข้างมีชื่อเสียงในโรงเรียนอยู่ไม่น้อย

แม้จีจี้กับแอนดริวจะไม่ได้เป็นดาวหรือเดือน แต่ด้วยความหล่อกระชากใจสาวและคารมที่พราวเสน่ห์ของแอนดริวทำให้เขากลายเป็นชายหนุ่มที่มีสาวๆชื่นชอบมากมายจนนับไม่ถ้วน ส่วนจีจี้ถึงแม้ลักษณะจะเหมือนทอมบอยมากกว่าผู้หญิงแต่ด้วยความที่บ้านรวยและมีพี่ชายเป็นถึงนักแข่งรถชื่อดังทำให้หน้าตาจิ้มลิ้มของเธอเตะตาผู้ชายหลายคนอยู่พอสมควร แต่น้อยคนนักที่จะได้เข้าถึงหญิงสาวเพราะด้วยความที่เธอมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชาย ทำให้เหล่าหนุ่มๆไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาจีบเธอสักเท่าไหร่

หรือเรียกง่ายๆว่ามีคนคอยกันซีนนั่นเอง

“อีจี้ นั่นมันพี่ฟลุ๊คปะวะ” เสียงของโบว์วี่ดังขึ้นทำให้ใบหน้าสวยของจีจี้อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง

”......“ ดวงตากลมสวยมองอดีตรุ่นพี่ที่ตอนนี้เรียนจบไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วยแววตาเรียบเฉย เช่นเดียวกับแอนดริวที่มองตามไปหลังจากที่ได้ยินชื่อของรุ่นพี่ที่คุ้นเคย

“มึงโอเคแน่นะ เหมือนจะมากับพี่แนนด้วย” โบว์วี่เอ่ยถามย้ำเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ทำให้ช่วงนั้นเพื่อนของเธอเศร้าอยู่มาพอสมควร

จีจี้ได้ยินแบบนั้นก็หันหน้ากลับมามองตรงตามเดิม เลิกสนใจอดีตรุ่นพี่ที่เคยจีบเธอแต่กลับหนีไปคบกับเพื่อนของตัวเองด้วยสีหน้าที่แลดูไม่รู้สึกรู้สาอะไร แม้เหตุการณ์ตอนนั้นจะทำให้เธอเสียใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่หลายวัน แต่ตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วจริงๆ

“กูไม่ได้คิดอะไรแล้ว“

”จริงเหรอ แล้วทำไมหลังจากไอ้พี่ฟลุ๊คมึงก็ไม่เปิดใจให้ใครเลยล่ะ“ โบว์วี่ยังคงเอ่ยถามไปตามประสาเพราะอยากให้เพื่อนลองเปิดใจให้คนอื่นๆดูบ้าง

”ก็....กูไม่อยากมี“ จีจี้ตอบกลับ สายตายังคงจับจ้องไปยังโทรศัพท์ของตัวเองไม่วางตา แม้ในใจส่วนลึกจะแอบรู้สึกอยากมีใครสักคน แต่ตอนนี้ยังไม่กล้า

เธอเติบโตมากับพี่ชายและมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชาย ทำให้หญิงสาวค่อนข้างกังวลถึงคนที่จะเข้ามามีบทบาทในชีวิตเธอ เพราะคงต้องผ่านหลายด่านกว่าจะได้คบกัน

“จริงเหรอ....กูเห็นนะ เมื่อเช้ามีรุ่นน้องมาขอติดสติ๊กเกอร์ให้มึงใช่ปะ” โบว์วี่ได้โอกาสก็รีบเอ่ยปากแซว เพราะเมื่อเช้าตอนเดินเข้าโรงเรียนมาเธอแอบเห็นจริงๆ

“ใคร” เสียงนั้นทำเอาสองสาวที่กำลังนั่งคุยกันอยู่หันไปมองอีกคนนิ่ง แต่แอนดริวไม่ได้รู้สึกสนใจอะไรในเรื่องนั้น เพราะสิ่งที่เขาอยากรู้ก็คือ....ไอ้คนที่มาขอติดสติ๊กเกอร์ให้เพื่อนสนิทของตัวเองคือใคร

“กูก็ไม่รู้ว่าแต่เหมือนน้องเขาจะชื่อเมฆอะไรนั่นน่ะ คนที่หล่อๆตี๋ๆ ว่าแต่มึงจะถามทำไมเอ่ย?” โบว์วี่หันไปถามแอนดริวที่มักจะชอบกันท่าผู้ชายออกจากจีจี้ตลอดด้วยสีหน้ากวนประสาท

นั่นคืออีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้หญิงสาวไม่เคยมีแฟนเลยสักคนตั้งแต่เกิดมา เหตุผลก็เพราะเธอมีเพื่อนสนิทที่หวงราวกับหมาดุนี่แหละ

“เพราะพี่จอมทัพสั่งกูเอาไว้ ถ้ามีใครมาจีบยัยนี่ ต้องข้ามศพกูไปก่อน“ แอนดริวหันไปมองหน้าจีจี้ก่อนจะประกาศิตออกมา เพราะจอมทัพพี่ชายของเธอเคยบอกเขาเอาไว้แบบนั้นจริงๆ

หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย....

“หึ” เรนเดลที่นั่งฟังอยู่นานอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มออกมา เพราะดูเหมือนเขาจะเป็นคนเดียวที่ดูออกว่าแอนดริวไม่ได้หวงก้างจีจี้ด้วยเหตุผลแค่นั้น

“มึงหัวเราะอะไรอีเดล” จีจี้หันไปถาม ปกติเธอจะเรียกเรนเดลว่าอีตามประสาเพื่อนสาว แต่แท้จริงแล้วเขาคือชายแท้ที่ซ่อนเขี้ยวเล็บเอาไว้ด้านใน ไม่เหมือนแอนดริวที่มักจะโชว์ความเจ้าชู้ของตัวเองออกมาอย่างโจ่งแจ้ง

“อยากให้กูพูดไหม“ เรนเดลไม่ตอบจีจี้แต่หันไปมองหน้าแอนดริวแล้วถามออกไปแทน

เขาเป็นคนเดียวที่รู้เหตุผลว่าทำไมพี่ฟลุ๊คถึงเลิกคุยกับจีจี้อย่างกระทันหันแล้วหนีไปคบกับพี่แนนเพื่อนของตัวเอง ซึ่งดูเหมือนแอนดริวที่ไม่อยากให้จีจี้รู้ก็เลือกที่จะหยิบบุหรี่ที่ซ่อนเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาเพื่อเบี่ยงประเด็น

”กูจะไปสูบบุหรี่“

”กูไปด้วย“ เรนเดลเอ่ยก่อนจะเดินตามไป

ปล่อยให้สองสาวนั่งทำหน้างุนงงกันอยู่สองคนแบบนั้นอย่างไม่เข้าใจ

”อะไรของพวกมันว่ะ เดี๋ยวนี้ชอบทำตัวมีความลับ“ จีจี้โวยตามหลัง

”ฮ่าๆ มึงยังไม่ชินอีกเหรอ“