LOGIN“ฉันก็เป็นให้ได้นะผัวของเธอ” “ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันเอากันไม่ได้”
View MoreChapterบทนำ: เพื่อนสนิท
@โรงเรียนนานาชาติเลอลองค์ ฟึ่บ! “นี่! เอาโทรศัพท์ฉันมานะ! ถ้าฉันแพ้เกมส์นี้จะทำยังไง” เสียงเล็กของเด็กสาวผมสั้นราวกับทอมบอยคนหนึ่งตะโกนดังออกมาหลังจากถูกเพื่อนสนิทแย่งโทรศัพท์จากมือของตัวเองไป ในขณะที่ตัวเองกำลังตั้งใจเล่นเกมส์อยู่ “ไหนดูซิเล่นเกมส์อะไร” แอนดริวได้ยินแบบนั้นก็หาได้สนใจไม่ มือหนาไม่รอช้าที่จะดึงหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าจีจี้เพื่อนสนิทของตัวเองกำลังเล่นเกมส์อะไรอยู่ เขาเห็นหญิงสาวนั่งเล่นมาสักพักด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คนขี้เเกล้งอย่างเขาจึงอดไม่ได้ที่จะแหย่ “หึ อาโอวี? นี่เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองเป็นผู้หญิง” คิ้วหนาเลิ่กขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงมาถามหญิงสาวที่กำลังนั่งมองหน้าเขาด้วยสายตาอาฆาตแค้น “ทำไม เป็นผู้หญิงแล้วเล่นเกมส์ผู้ชายไม่ได้รึไง วันก่อนฉันยังเห็นนายเล่นเกมส์ลูกอมแคนดี้อยู่เลยนี่” ใบหน้าสวยแต่ผมบนหัวนั้นถูกตัดแต่งซอยจนสั้นแทบจะปิดกรอบหน้าสวยเอาไว้ทั้งหมด แสยะยิ้มเอ่ยแซวคนตรงหน้าอย่างไม่รอช้าเมื่อนึกเรื่องนั้นขึ้นมาได้ ทำเอาแอนดริวที่ไม่คาดคิดว่าอีกคนจะเห็นตอนที่เขาทดลองเล่นเกมส์ไร้สาระนั่น เริ่มมีสีหน้าที่อึกอักออกมา “ยัย! เธอเห็นได้ไงวะ!” ในขณะที่ร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบห้ากำลังเผลอ มือเล็กก็ไม่รอช้าที่จะแย่งโทรศัพท์ตัวเองกลับคืนมา ฟึ่บ! “เฮ้ย!“ ”แบร่! ถ้านายยังไม่หยุดแกล้งฉัน ฉันจะโพสต์รูปหลุดนายลงไอจี!“ จีจี้เอ่ยขู่คนตรงหน้าออกไปเพื่อหวังป้องกันไม่ให้เพื่อนสนิทแกล้งเธอได้อีก ”คิดว่าฉันจะกลัวรึไง“ แอนดริวพูดออกมาก่อนจะเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย คราวนี้เขาเลิกแกล้งเธอเพราะเห็นว่าเพื่อนสนิทอีกสองคนกำลังเดินเข้ามาทางนี้พร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่านักเรียนมากมายที่เดินตามมาเป็นขบวน ”เหอะ! เบื่อจริงไอ้พวกคนดัง“ ปากหนาบ่นพึมพัมออกมา ทำเอาจีจี้ที่เล่นเกมส์จบพอดีเงยหน้าขึ้นไปมองเพื่อนสนิทอีกสองคนที่กำลังเดินเข้ามาทางนี้เช่นกัน สภาพของสองคนนั้นดูไม่จืดเลย เพราะนอกจากดอกไม้จะเต็มมือแล้วสติ๊กเกอร์หัวใจยังติดลายเต็มเสื้อนักเรียนสีขาวสะอาดไปหมด วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์....ไม่แปลกที่หลายคนจะขนดอกไม้สีแดงสดมาโรงเรียนจนนับไม่ถ้วน ”โอ้โห~ กูนึกว่าแอบไปปลูกสวนดอกไม้มา“ หญิงสาวเอ่ยปากทักโบว์วี่กับเรนเดลออกไปเมื่อเห็นจำนวนดอกไม้ที่ทั้งสองคนกำลังถืออยู่ในมือ ไม่ต้องสงสัยว่าสองคนนั้นเป็นใคร โบว์วี่คือดาวของโรงเรียนนานาชาติเลอลองค์ ส่วนเรนเดลคือเดือนของโรงเรียนนานาชาติเลอลองค์ ซึ่งไม่ต้องให้อธิบายทุกคนก็พอจะเข้าใจว่าทั้งสองคนนั้นหน้าตาดีแค่ไหน ในกลุ่มของพวกเรามีทั้งหมดสี่คน คนแรกคือแอนดริวที่มีหน้าตาหล่อออกแนวแบดๆลูกชายคุณหมอตระกูลดัง แต่หมอนี่ไม่ชอบการเป็นจุดสนใจ ตำแหน่งเดือนจึงตกไปอยู่ในมือของเรนเดลได้อย่างง่ายๆ เพราะเรนเดลเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างไม่หือไม่อือ พูดน้อยต่อยหนักและการแพ้เกมส์เมื่อเทอมที่แล้วทำให้หมอนั่นจำต้องลงประกวดเดือนอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะในความจริงแล้วทั้งสองคนก็ไม่มีใครอยากเป็นเดือน เพียงแต่ว่าตอนนั้นเพื่อนๆทุกคนในห้องต่างก็โหวตให้ทั้งแอนดริวและเรนเดลจนมีคะแนนเท่ากัน ดังนั้นจึงต้องมีใครคนใดคนหนึ่งลงประกวดเดือน ซึ่งวิธีที่ยุติธรรมที่สุดของพวกเราในตอนนั้นก็คือการเป่ายิงฉุบ คนที่แพ้ก็ต้องลงประกวดอย่างเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่าคนที่แพ้ก็คือเรนเดลที่กำลังเป็นเดือนอยู่ในตอนนี้ ส่วนโบว์วี่น้้นเรียกได้ว่าแทบไม่มีคู่แข่งเลยเพราะลูกคุณหนูที่พ่อเป็นถึงนักการทูตนั้น สวยสง่าจนยากที่จะมีใครเทียบได้ เพราะเพื่อนสนิทอย่างจีจี้นั้นมีลักษณะออกจะเป็นทอมบอยมากกว่า ถ้าให้ไปแข่งอะไรแบบนี้หญิงสาวไม่มีทางไปแน่ สู้ให้เธอไปวิ่งแข่งหรือลงแข่งฟุตบอลยังจะง่ายกว่าอีก ผิดกับอีกคนที่ออกแนวรักสวยรักงาม ตำแหน่งนี้โบว์วี่จึงชนะทุกคนที่เข้าประกวดไปได้อย่างขาดลอย “บ่นอะไรอีจี้” โบว์วี่เอ่ยถามเพื่อนรักก่อนจะนั่งลงข้างๆ ส่วนเรนเดลก็นั่งลงข้างแอนดริวด้วยสีหน้านิ่งเรียบ “บ่นพวกมึงอะดิ เดินไปไหนแต่ละทีหูกูเกือบหนวก มีแต่คนกรี๊ด“ ลูกสาวโรงงานส่งออกรถยนต์ขนาดใหญ่เอ่ยว่า นี่คือความจริงที่หนีไม่พ้น การมีเพื่อนเป็นคนดังในโรงเรียนทำให้หญิงสาวผู้รักสันโดษอย่างจีจี้รู้สึกรำคาญอยู่มากพอสมควร “เหอะ ช่วยไม่ได้ อยากมีเพื่อนสวยเอง” โบว์วี่สะบัดผมตอบกลับด้วยสีหน้าภูมิใจ ทำเอาเพื่อนรักที่นั่งข้างๆเผลอเบ้ปากออกมาด้วยความหมั่นไส้อย่างไม่จริงจังนัก เดิมทีกลุ่มของพวกเธอมีกันอยู่แค่สามคน นั่นก็คือจีจี้ แอนดริวและเรนเดลที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ ส่วนโบว์วี่เพิ่งจะเข้ากลุ่มมาก็ในตอนที่ทั้งสามขึ้นมัธยมปลาย ด้วยความที่แต่ละคนบ้านรวยและมีหน้าตาดีเกินกว่าที่เด็กมอปลายควรจะเป็นทำให้ทั้งสี่คนค่อนข้างมีชื่อเสียงในโรงเรียนอยู่ไม่น้อย แม้จีจี้กับแอนดริวจะไม่ได้เป็นดาวหรือเดือน แต่ด้วยความหล่อกระชากใจสาวและคารมที่พราวเสน่ห์ของแอนดริวทำให้เขากลายเป็นชายหนุ่มที่มีสาวๆชื่นชอบมากมายจนนับไม่ถ้วน ส่วนจีจี้ถึงแม้ลักษณะจะเหมือนทอมบอยมากกว่าผู้หญิงแต่ด้วยความที่บ้านรวยและมีพี่ชายเป็นถึงนักแข่งรถชื่อดังทำให้หน้าตาจิ้มลิ้มของเธอเตะตาผู้ชายหลายคนอยู่พอสมควร แต่น้อยคนนักที่จะได้เข้าถึงหญิงสาวเพราะด้วยความที่เธอมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชาย ทำให้เหล่าหนุ่มๆไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาจีบเธอสักเท่าไหร่ หรือเรียกง่ายๆว่ามีคนคอยกันซีนนั่นเอง “อีจี้ นั่นมันพี่ฟลุ๊คปะวะ” เสียงของโบว์วี่ดังขึ้นทำให้ใบหน้าสวยของจีจี้อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง ”......“ ดวงตากลมสวยมองอดีตรุ่นพี่ที่ตอนนี้เรียนจบไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วยแววตาเรียบเฉย เช่นเดียวกับแอนดริวที่มองตามไปหลังจากที่ได้ยินชื่อของรุ่นพี่ที่คุ้นเคย “มึงโอเคแน่นะ เหมือนจะมากับพี่แนนด้วย” โบว์วี่เอ่ยถามย้ำเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ทำให้ช่วงนั้นเพื่อนของเธอเศร้าอยู่มาพอสมควร จีจี้ได้ยินแบบนั้นก็หันหน้ากลับมามองตรงตามเดิม เลิกสนใจอดีตรุ่นพี่ที่เคยจีบเธอแต่กลับหนีไปคบกับเพื่อนของตัวเองด้วยสีหน้าที่แลดูไม่รู้สึกรู้สาอะไร แม้เหตุการณ์ตอนนั้นจะทำให้เธอเสียใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่หลายวัน แต่ตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วจริงๆ “กูไม่ได้คิดอะไรแล้ว“ ”จริงเหรอ แล้วทำไมหลังจากไอ้พี่ฟลุ๊คมึงก็ไม่เปิดใจให้ใครเลยล่ะ“ โบว์วี่ยังคงเอ่ยถามไปตามประสาเพราะอยากให้เพื่อนลองเปิดใจให้คนอื่นๆดูบ้าง ”ก็....กูไม่อยากมี“ จีจี้ตอบกลับ สายตายังคงจับจ้องไปยังโทรศัพท์ของตัวเองไม่วางตา แม้ในใจส่วนลึกจะแอบรู้สึกอยากมีใครสักคน แต่ตอนนี้ยังไม่กล้า เธอเติบโตมากับพี่ชายและมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชาย ทำให้หญิงสาวค่อนข้างกังวลถึงคนที่จะเข้ามามีบทบาทในชีวิตเธอ เพราะคงต้องผ่านหลายด่านกว่าจะได้คบกัน “จริงเหรอ....กูเห็นนะ เมื่อเช้ามีรุ่นน้องมาขอติดสติ๊กเกอร์ให้มึงใช่ปะ” โบว์วี่ได้โอกาสก็รีบเอ่ยปากแซว เพราะเมื่อเช้าตอนเดินเข้าโรงเรียนมาเธอแอบเห็นจริงๆ “ใคร” เสียงนั้นทำเอาสองสาวที่กำลังนั่งคุยกันอยู่หันไปมองอีกคนนิ่ง แต่แอนดริวไม่ได้รู้สึกสนใจอะไรในเรื่องนั้น เพราะสิ่งที่เขาอยากรู้ก็คือ....ไอ้คนที่มาขอติดสติ๊กเกอร์ให้เพื่อนสนิทของตัวเองคือใคร “กูก็ไม่รู้ว่าแต่เหมือนน้องเขาจะชื่อเมฆอะไรนั่นน่ะ คนที่หล่อๆตี๋ๆ ว่าแต่มึงจะถามทำไมเอ่ย?” โบว์วี่หันไปถามแอนดริวที่มักจะชอบกันท่าผู้ชายออกจากจีจี้ตลอดด้วยสีหน้ากวนประสาท นั่นคืออีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้หญิงสาวไม่เคยมีแฟนเลยสักคนตั้งแต่เกิดมา เหตุผลก็เพราะเธอมีเพื่อนสนิทที่หวงราวกับหมาดุนี่แหละ “เพราะพี่จอมทัพสั่งกูเอาไว้ ถ้ามีใครมาจีบยัยนี่ ต้องข้ามศพกูไปก่อน“ แอนดริวหันไปมองหน้าจีจี้ก่อนจะประกาศิตออกมา เพราะจอมทัพพี่ชายของเธอเคยบอกเขาเอาไว้แบบนั้นจริงๆ หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย.... “หึ” เรนเดลที่นั่งฟังอยู่นานอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มออกมา เพราะดูเหมือนเขาจะเป็นคนเดียวที่ดูออกว่าแอนดริวไม่ได้หวงก้างจีจี้ด้วยเหตุผลแค่นั้น “มึงหัวเราะอะไรอีเดล” จีจี้หันไปถาม ปกติเธอจะเรียกเรนเดลว่าอีตามประสาเพื่อนสาว แต่แท้จริงแล้วเขาคือชายแท้ที่ซ่อนเขี้ยวเล็บเอาไว้ด้านใน ไม่เหมือนแอนดริวที่มักจะโชว์ความเจ้าชู้ของตัวเองออกมาอย่างโจ่งแจ้ง “อยากให้กูพูดไหม“ เรนเดลไม่ตอบจีจี้แต่หันไปมองหน้าแอนดริวแล้วถามออกไปแทน เขาเป็นคนเดียวที่รู้เหตุผลว่าทำไมพี่ฟลุ๊คถึงเลิกคุยกับจีจี้อย่างกระทันหันแล้วหนีไปคบกับพี่แนนเพื่อนของตัวเอง ซึ่งดูเหมือนแอนดริวที่ไม่อยากให้จีจี้รู้ก็เลือกที่จะหยิบบุหรี่ที่ซ่อนเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาเพื่อเบี่ยงประเด็น ”กูจะไปสูบบุหรี่“ ”กูไปด้วย“ เรนเดลเอ่ยก่อนจะเดินตามไป ปล่อยให้สองสาวนั่งทำหน้างุนงงกันอยู่สองคนแบบนั้นอย่างไม่เข้าใจ ”อะไรของพวกมันว่ะ เดี๋ยวนี้ชอบทำตัวมีความลับ“ จีจี้โวยตามหลัง ”ฮ่าๆ มึงยังไม่ชินอีกเหรอ“Chapter50.งานหมั้น ( จบบริบูรณ์ ) @ห้องนั่งเล่น ”มึงจะนั่งเงียบอีกนานปะ“ จีจี้เอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง หลังจากที่เธอได้รับรู้เรื่องช็อคระหว่างโบว์วี่กับเรนเดล หญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะจับตัวทั้งสองคนมานั่งประจัญหน้ากันตรงนี้พร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกข้องใจเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด “มึง~” โบว์วี่ที่นั่งก้มหน้าอยู่นานก็ได้แต่เงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะเอ่ยเรียกเพื่อนซี้ออกมาเสียงหวานอย่างยอมรับในความผิดครั้งนี้ ที่เธอเองก็ไม่ได้บอกเรื่องราวระหว่างเธอกับเรนเดลให้อีกคนรู้เช่นกัน “ที่รัก....มันสองคนก็เหมือนกับเรา” ควับ! ได้ยินประโยคนั้นออกมาจากปากของแฟนหนุ่มจีจี้จึงไม่รอช้าที่จะหันไปมองหน้าเขา พอได้เห็นสีหน้าของแอนดริวชัดๆเธอก็สามารถรับรู้ได้ในทันทีว่าอีกคนรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนเธอแล้ว กลายเป็นว่าเธอเองก็เป็นคนสุดท้ายเช่นกันที่ได้รับรู้เรื่องราวหว่างโบว์วี่กับเรนเดล “นี่นายก็รู้อยู่แล้วเหรอ?“ ”เอ่อ ฉันเองก็รู้ได้ไม่นาน“ เมื่อโดนแฟนสาวทำเสียงดุใส่แอนดริวจึงตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแห้ง เขาเองก็บังเอิญรู้เรื่องนี้ได้ไม่นานนัก ”มึง~ อย่าโกรธมันเลยนะ เป็นเพราะกูเอ
Chapter49.โขดหินริมหาดทราย NC++ สวบ~ “อึก” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวไปตามความรู้สึกเสียวซ่านยามท่อนเอ็นอันใหญ่แทรกผ่านเข้ามาในร่างกาย มือเล็กจิกไปตามแผ่นหลังกว้างของแฟนหนุ่มเพื่อระบายความรู้สึกวาบหวามออกไป ปึก! ปึก! ปึก! ”อะอ๊ะ อะแอนดริว มันลึก“ “ซี๊ดด” ปากหนาเอ่ยครางกระเส่าออกมาด้วยความพึงพอใจกับทุกจังหวะที่ตัวเองขยับเข้าออก กลิ่นอายของทะเลและเสียงคลื่นที่กระทบเข้าฝั่งทำให้หัวใจดวงแกร่งยิ่งรู้สึกหึกเฮิมมากยิ่งขึ้ต “ชอบไหม” เสียงทุ้มเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา ดวงตาคมจ้องมองลงในนัยต์ตาสวยราวกับว่าต้องการจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว “ชะชอบค่ะ” เสียงเล็กตอบกลับมาด้วยความรู้สึกนาวกับเธอกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศ ทุกการตอกอัดทำให้หญิงสาวรู้สึกดีจนแทบอยากกรีดร้องออกมา กลีบกุหลาบเล็กหุบเข้าหุบออกแทบตลอดเวลาที่แท่งร้อนกระหน่ำจ้วงแทงเข้าไป สองสายตาผลัดกันจ้องมองแก่นกายที่กำลังถูกร่องคับแคบดูดกลืนลงไปซ้ำๆ ทำให้ทั้งสองยิ่งรู้สึกอารมณ์พุ่งพล่านมากขึ้น หมับ! มือหนาเอื้อมมาบีบขย้ำหน้าอกอวบอย่างหมั่นเขี้ยว ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งเขาก็ไม่เคยเบื่อเลย จ๊วบ~ “อ๊าา”
Chapter48.เปลี่ยนบรรยากาศ NC+ เวลาผ่านไปสักพัก.... “โอ้ย แม่ง พวกมึงขี้โกงอะ สาดน้ำใส่หัวกู” เสียงโบว์วี่โวยวายขึ้นมาหลังจากที่เล่นน้ำกันไปสักพัก เธอก็โดนทุกคนแกล้ง “ขึ้นได้แล้วมั้ง หัวเปียกแล้ว เดี๋ยวเป็นหวัด” เสียงของเรนเดลดังขึ้นมาตามหลัง เขาเห็นแอนดริวส่งซิกมาให้นั่นหมายความว่าหมอนั่นต้องการให้เขาพาโบวี่ออกไปจากตรงนี้ “เรื่องของฉัน” แต่น้ำเสียงที่หญิงสาวตอบกลับมาทำเอาเรนเดลชะงักหันไปมองใบหน้าสวย ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “จะไม่ไป?” เขาถามย้อนเธอ โดยบทสนทนาของทั้งสองตัวอยู่ในสายตาของแอนดริวและจีจี้ “นายมายุ่งอะไรกับฉันล่ะ” โบวี่กลับไปยังไม่ได้แคร์อะไรนัก ท่าทางของเธอตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากกำลังโกรธอีกคนอยู่เลยสักนิด นั่นทำให้จีจี้หันไปมองหน้าของแอนดริว ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆระหว่างสองคนนั้น “เหอะ! เออ ไปก็ได้“ นั่นคือประโยคสุดท้ายที่จีจี้ได้ยินออกมาจากปากของโบว์วี่ ตอนนี้สองคนจะพากันเดินกลับเข้าไปในบ้านพักตากอากาศเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งจีจี้เองก็ทำท่าว่าจะเดินตามไปเพราะเธอเริ่มรู้สึกหนาว ”จะไปไหน“ แอนดริวที่เห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะดึงแขนแฟนสาวเอาไว้ เธ
Chapter47.บิกินี่ หลายวันต่อมา.... @ภูเก็ต ซ่า~ ซ่า~ เสียงคลื่นที่กระทบเข้ากับฝั่งทำให้จีจี้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาเป็นอย่างมาก หลังจากสอบเสร็จเธอกับแอนดริวตัดสินใจเดินทางมาเที่ยวภาคใต้ เหตุผลก็เพราะอยากหนีมาพักผ่อนก่อนที่งานหมั้นของเธอและเขาจะเกิดขึ้นในต้นเดือนหน้า เนื่องจากแม่ของร่างสูงได้ฤกษ์มาอย่างว่องไวทำให้ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วไปหมด แต่ถึงแบบนั้นจีจี้ก็ไม่ได้ขัดอะไร เธอปล่อยให้ผู้ใหญ่จัดการเรื่องนี้ไปแบบเงียบๆ “ที่รัก.....พวกมันสองคนมาถึงกันแล้ว“ เสียงทุ้มของแอนดริวดังขึ้น เมื่อเขาเดินกลับเข้าไปในบ้านพักตากอากาศที่ตัวเองเช่าเอาไว้และพบว่าเรนเดลกับโบว์วี่เดินทางมาถึงที่นี่พอดี “จริงเหรอ" "อืม ไปเปลี่ยนชุดกันเถอะ จะได้ไปเล่นน้ำกัน“ แอนดริวไม่ว่าเปล่า มือหนายังคว้าแขนเล็กให้เดินกลับเข้าไปในบ้านด้วยกัน เพราะก่อนหน้านี้เขาชวนสองคนนั้นให้ออกมาเล่นน้ำด้วยกันแล้วและพวกมันก็พยักหน้าเข้าใจ "อีจี้เพื่อนร้ากกก“ พอเดินเข้ามาถึงในบ้าน โบว์วี่ก็ไม่รอช้าที่จะเดินเข้ามาทักทายเพื่อนสนิทด้วยความคิดถึง ”ไง มึงผอมลงปะเนี่ย“ จีจี้หันไปมองดาราสาวที่แลดูผอมแห้งลงกว่าเด





