All Chapters of LOVE BESTIE ห้ามรักเพื่อน : Chapter 1 - Chapter 10

Chapterบทนำ: เพื่อนสนิท @โรงเรียนนานาชาติเลอลองค์ ฟึ่บ! “นี่! เอาโทรศัพท์ฉันมานะ! ถ้าฉันแพ้เกมส์นี้จะทำยังไง” เสียงเล็กของเด็กสาวผมสั้นราวกับทอมบอยคนหนึ่งตะโกนดังออกมาหลังจากถูกเพื่อนสนิทแย่งโทรศัพท์จากมือของตัวเองไป ในขณะที่ตัวเองกำลังตั้งใจเล่นเกมส์อยู่ “ไหนดูซิเล่นเกมส์อะไร” แอนดริวได้ยินแบบนั้นก็หาได้สนใจไม่ มือหนาไม่รอช้าที่จะดึงหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าจีจี้เพื่อนสนิทของตัวเองกำลังเล่นเกมส์อะไรอยู่ เขาเห็นหญิงสาวนั่งเล่นมาสักพักด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คนขี้เเกล้งอย่างเขาจึงอดไม่ได้ที่จะแหย่ “หึ อาโอวี? นี่เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองเป็นผู้หญิง” คิ้วหนาเลิ่กขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงมาถามหญิงสาวที่กำลังนั่งมองหน้าเขาด้วยสายตาอาฆาตแค้น “ทำไม เป็นผู้หญิงแล้วเล่นเกมส์ผู้ชายไม่ได้รึไง วันก่อนฉันยังเห็นนายเล่นเกมส์ลูกอมแคนดี้อยู่เลยนี่” ใบหน้าสวยแต่ผมบนหัวนั้นถูกตัดแต่งซอยจนสั้นแทบจะปิดกรอบหน้าสวยเอาไว้ทั้งหมด แสยะยิ้มเอ่ยแซวคนตรงหน้าอย่างไม่รอช้าเมื่อนึกเรื่องนั้นขึ้นมาได้ ทำเอาแอนดริวที่ไม่คาดคิดว่าอีกคนจะเห็นตอนที่เขาทดลองเล่นเกมส์ไร้สาระนั่น เริ่มมีส

Chapter02.ไม่ตอบแชท ตกเย็น กริ๊ง~ เสียงกริ่งบอกเวลาเลิกเรียนทำให้แอนดริวที่เพิ่งเสร็จกิจเดินออกมาจากห้องพยาบาลด้วยสีหน้าอารมณ์ดี เขาไม่รู้สึกผิดเลยสักนิดที่เลือกไม่เข้าเรียนคาบบ่ายในวันนี้แล้วหนีมาหลบอยู่กับรุ่นน้องสาวในห้องพยาบาลแทน เมื่อเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว เท้าหนาจึงไม่รอช้าที่จะสาวเท้าเดินไปยังโต๊ะนั่งหน้าโรงเรียนอย่างนึกรู้ว่ากลุ่มเพื่อนๆของเขาคงไปรออยู่ที่นั่น ตึก ตึก “นั่นไงมันมาแล้ว“ โบว์วี่เอ่ยขึ้นเป็นคนแรกหลังจากที่เห็นใบหน้าระรื่นชื่นมื่นของแอนดริวเดินตรงดิ่งมาทางนี้ ”มึงหายไปไหนมาวะ?” จีจี้ไม่รอช้าที่จะเอ่ยปากถามเพราะเธอคือคนที่สนิทกับแอนดริวมากที่สุดเพราะบ้านอยู่ใกล้กัน เรียกว่ารั้วติดกันเลยก็ว่าได้ “นอน“ ปากหนาตอบกลับอย่างโกหก ซึ่งทุกคนก็ต่างรู้อยู่แล้วว่าแอนดริวไปไหนมา นี่ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ”คอมึงแดง“ เรนเดลกระซิบลงข้างหูหนา ได้ยินแบบนั้นแอนดริวก็ไม่รอช้าที่จะเคลื่อนมือเข้าไปถูบริเวณลำคอตัวเองให้มันแดงขึ้นมากกว่าเดิม หวังกลบเกลื่อนรอยที่รุ่นร้องสาวทำเอาไว้ในตอนที่เขาไม่รู้ตัว ”เหอะ วันนี้อาจารย์สั่งงานค

Chapter04.ระยะห่าง "เออใช่! เพราะกูนี่แหละ แต่กูไม่คิดว่ามึงจะสวยขนาดนี้ไง แบบนี้กูก็มีคู่แข่งแล้วอะดิ“ “อืม สวยจริงๆจนเกือบจำไม่ได้” เรนเดลเอ่ยขึ้นทำให้ฉันชะงักหันไปมองหน้ามัน ปกติไอ้หมอนี่มันเคยชมใครที่ไหน “ขนลุกอีเดล มึงชมกู” ฉันไม่รอช้าที่จะตอบกลับไปพร้อมทำท่าทางขนลุกให้มันสมจริง ซึ่งดูเหมือนเรนเดลจะชินกับท่าทางแบบนี้ของฉันอยู่แล้วถึงได้ส่ายหน้าตอบกลับมาเฉยๆ ไม่เหมือนกับอีกคนที่เอาแต่นั่งจ้องฉันไม่วางตา ไม่รู้จะจ้องอะไรนักหนา “เชี้ย! มัวแต่เม้าเพลินจนลืมดูเวลา กูต้องรีบไปเรียนแล้ว กูไปก่อนนะ” จู่ๆโบว์วี่ก็ก้มลงไปมองนาฬิกาก่อนจะเอ่ยปากขอตัวไปเรียน ซึ่งฉันก็พยักหน้ารับเพราะอีกไม่กี่นาทีฉันเองก็ต้องขึ้นไปชั้นบนเพื่อเรียนคาบแรกแล้วเหมือนกัน ”กูก็ต้องไปละ ไว้เจอกัน“ เรนเดลเอ่ยขึ้นมาอีกคนก่อนที่พวกมันจะเดินออกไปจากโต๊ะนั่ง ยกเว้น....... ”.....มองอะไร?“ นั่นเป็นคำแรกที่แอนดริวเอ่ยปากถามฉัน ฉันยืนจ้องหน้าเพื่อนสนิทที่รั้วบ้านติดกันด้วยสีหน้าสงสัยอยู่ไม่น้อยว่าทำไมมันถึงยังนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ ไม่ลุกขึ้นไปเรียนหรือไง “มึงไม่ไปกับมันล่ะ” ฉันพ

Chapter06.เลิกเป็นเพื่อน การรับประทานอาหารผ่านไปด้วยสีหน้าอึดอัดของทั้งสองคน ความตึงเครียดระหว่างแอนดริวกับจีจี้ทำให้โบว์วี่กับเรนเดลเริ่มทำตัวไม่ถูก แต่ถึงอย่างนั้น โบว์วี่ก็พยายามเป็นตัวกลางในการชวนคนนี้คนนั้นคุยไม่หยุด จนกระทั่ง....ทุกคนเริ่มรู้สึกอิ่มกับอาหารมื้อนี้ ปากหนักจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยออกมา “กูจะไปสูบบุหรี่” แอนดริวพูดขึ้น “มึงอิ่มแล้ว?” เรนเดลถามกลับด้วยสีหน้าสงสัย เพราะเห็นว่าอีกคนทานไปได้ไม่เท่าไหร่ ปกติหมอนี่กินเยอะจะตาย “อืม ไม่ค่อยหิว” ว่าจบร่างสูงก็ไม่รอช้าที่จะลุกขึ้นเดินออกไป ท่ามกลางสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของทุกคน “งั้นเดี๋ยวกูไปสูบเป็นเพื่อนมันก่อน” เรนเดลว่าก่อนจะลุกขึ้นเดินตามเพื่อนร่างสูงไป นาทีนี้จึงเหลือแต่สองสาวที่นั่งอยู่หน้าหม้อชาบูและแน่นอนโบว์วี่ไม่รอช้าที่จะหันไปถามจีจี้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับอินดริวกันแน่ “มึงจะไม่เล่าอะไรให้กูฟังหน่อยเหรอ มึงสองคนมีปัญหาอะไรกัน“ จีจี้ได้ยินคำถามก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เรื่องนี้มันค่อนข้างจะละเอียดอ่อนสำหรับเธอ อันที่จริงเธอก็ไม่ได้รู้สึกดีที่แอนดริวตีตัวออกห่างเธอแบบนี้ “กูก็แค่รู

Chapter08.คนคุย(NCนิดหน่อย)"พวกมึง นี่ไรอัน ส่วนนี่เรนเดลแล้วก็โบว์วี่เพื่อนพี่เอง“ ปากเล็กไม่รอช้าที่จะเอ่ยแนะนำทุกคนให้รู้จักกัน พอเห็นแบบนี้แล้ว เรนเดลกลับรู้สึกว่าวันนี้จีจี้โชคดีเป็นอย่างมากที่แอนดริวตัดสินใจไม่มางานวันเกิดของหญิงสาว เพราะหากหมอนั่นมาเจออีกคนอยู่กับผู้ชายคนอื่น สถานการณ์เลวร้ายระหว่างสองคนอาจจะแย่มากขึ้น เพราะไรอันดูดีมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้เสียอีก“สวัสดีครับ^^” ใบหน้าหล่อที่ผสมผสานวัฒนธรรมเอเชียและตะวันตกอย่างลงตัวยิ้มหวานทักทายทุกคน ทำเอาโบว์วี่ที่เห็นนั่งมองแววตาหวานฉ่ำ“อุ้ย~ หนุ่มสเปนมันดีแบบนี้นี่เอง” “เก็บอาการหน่อย” เรนเดลพูดขึ้นขัดจังหวะ ทำเอาโบว์วี่ที่กำลังเคลิ้มหันมามองอีกคนด้วยแววตาอารมณ์เสีย“หุบปากไปเลย” “พอๆ เลิกเถียงกันได้ละ“ จีจี้พูดขึ้นเพื่อห้ามศึกก่อนจะหันไปสนใจร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆแทน ”มานั่งนี่สิ จะดื่มอะไร“ ใบหน้าสวยถามไรอันออกไปหลังจากที่นั่งสองนั่งลงข้างกัน”ค็อกเทลก็ได้ครับ ผมต้องขับรถไม่อยากเมาเท่าไหร่“ ”โอเค“ ว่าจบหญิงสาวก็หันไปสั่งเครื่องดื่มมาเพิ่ม ร้านนี้เป็นกึ่งผับกึ่งบาร์ จะมีสองโซนให้เลือก ซึ่งจีจี้เลือกนั่งโซนบาร์เพราะเธอ