EP.4

เช้านี้มีคุณท่านกับหลานชายคนเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหารเพียงสองคนเท่านั้น  พอเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเจ้านายหนุ่มลูกเสี้ยว หัวใจดวงน้อยก็เต้นแรงขึ้นเมื่อนึกถึงเหตุการณ์คืนนั้น  แม้จากผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้วเธอก็ยังทำตัวไม่ถูก  ทั้งประหม่าและกระดากอาย  มือเล็กวางจานอาหารลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง  รอจนกระทั่งนฤมลจัดการตักข้าวลงในจานให้เจ้านายทั้งสองคน  เสร็จแล้วเด็กสาวจึงรีบปลีกตัวออกมา  

หลังจากเก็บสำรับกับข้าวบนตึกลงมาที่ครัวเสร็จใบบัวก็เดินมาที่ครัวหลังเล็กเพื่อเอากับข้าวที่ป้าแบ่งไว้ให้ไปกิน  กินอิ่มแล้วก็กลับไปทำงานต่อ  

ใบบัวหลีกเลี่ยงที่จะขึ้นไปบนชั้นสองของคฤหาสน์  ได้แต่ทำความสะอาดบริเวณชั้นล่างเท่านั้น  

ลมเย็นๆที่พัดผ่านผิวกายบวกกับอาการอดนอนทำให้รู้สึกง่วงงุน  เปลือกตาหนักอึ้งจนแทบปิดรอมร่อ  เด็กสาวเดินไปหยุดยืนที่ศาลาไม้หลังเล็กที่อยู่ริมสระน้ำที่ร่มรื่นเย็นสบาย  ถึงรู้ว่าเป็นสถานที่พักผ่อนสำหรับเจ้านายเท่านั้นแต่โซฟาไม้บุนวมหนานุ่มนั้นนอนหลับสบายเป็นที่สุด  เธอสังเกตมาตลอดตั้งแต่มาอยู่ที่นี่  แทบไม่มีเจ้านายคนใดเลยที่จะมานั่งเล่นตรงศาลาพักผ่อนด้านหลังตึก  ส่วนใหญ่จะใช้ศาลาพักผ่อนหลังใหญ่ด้านข้างคฤหาสน์มากกว่า  ใบบัวจึงมักแอบมานอนงีบตรงนี้บ่อยๆ  

หลังเอนกายลงนอนเด็กสาวก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว  

สองเท้าที่ก้าวเข้ามาในศาลาไม้หลังเล็กชะงักไปเล็กน้อยเมื่อมุมสงบที่เขาเพิ่งค้นพบถูกคนอื่นยึดครองไปก่อนหน้าแล้ว  ดวงตาคมมองเด็กสาวที่นอนหลับสนิท  ทั้งที่เจอเรื่องแบบนั้นยังมานอนหลับในที่ลับตาคนได้อย่างสบายใจเฉิบ  ทำไมถึงไม่รู้จักระมัดระวังตัวเองเลยสักนิด

สองเท้าที่กำลังจะก้าวออกไปหยุดนิ่ง  เลโอเปลี่ยนใจเดินกลับเข้ามาหย่อนตัวนั่งตรงเก้าอี้ตรงกันข้ามกับเด็กสาว  ดวงตาคมเพ่งพิศดวงหน้าหวานใส  สายตาเคลื่อนต่ำลงมาหยุดตรงหน้าอกของเธอโดยไม่รู้ตัว  พลันภาพนั้นก็แทรกเข้ามาในหัว ริมฝีปากระบายลมหายใจออกมาเบาๆ  ก่อนจะเบือนสายตาไปมองผืนน้ำในสระน้ำเบื้องหน้าแทน

เด็กสาวขยับตัวยุกยิกจากนอนหงายก็พลิกกายขึ้นมานอนตะแคงข้าง  ชายเสื้อยืดขยับร่นขึ้นมาจนถึงเอวคอดกิ่ว  ผิวขาวอ่อนนุ่มที่เผยออกมาเห็นเพียงนิดดึงดูดความสนใจให้ดวงตาคมจดจ้องโดยไม่รู้ตัว  เขาวางหนังสือในมือลงบนเบาะนั่งก่อนตัดสินใจขยับตัวลุกขึ้นไปยืนใกล้ๆเด็กสาว  เอื้อมมือออกไปจับชายเสื้อยืดของเธอให้ขยับร่นขึ้นมาจนถึงทรวงอก  นิ้วเรียวเคลื่อนขยับไปตรงแผ่นหลังบอบบาง  ค่อยๆปลดตะขอบราเซียร์ตัวจิ๋วออกอย่างเบามือ

เลโอรู้ตัวดีว่ากำลังทำเรื่องชั่วร้ายไม่ต่างจากลูกพี่ลูกน้องที่กระทำกับเด็กสาวคนนี้  แต่เขาห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ  ทันทีที่ตะขอบราเซียร์หลุดออกจากกัน  ทรวงอกอิ่มสวยก็ปรากฏต่อสายตา  ยอดปทุมถันเล็กๆสีชมพูทั้งน่ารักทั้งน่าดูดเลีย..  

เลโอตกใจไปกับความคิดดำมืดในใจของตนเอง  เขาชักมือกลับแต่แล้วก็เกิดเปลี่ยนใจในท้ายที่สุด  ร่างสูงย่อตัวลงนั่ง  นิ้วเรียวแตะสัมผัสทรวงอกนุ่มอย่างเบามือก่อนใช้ปลายนิ้วลูบไล้วนเวียนยอดอกสีหวานอย่างเบามือ  ไม่นานมันก็เริ่มแข็งชูชันสู้นิ้วมือ

ลำคอของชายหนุ่มแห้งผาก  ความต้องการดำมืดในใจกำลังมีอิทธิพลเหนือสามัญสำนึก  เด็กสาวหายใจกระชั้นถี่แรงขึ้น  แต่เปลือกตาทั้งคู่ยังปิดสนิท  เลโอกลั้นหายใจครู่หนึ่งก่อนโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้  ริมฝีปากขบเม้มยอดอก  ปลายลิ้นอุ่นชื้นตวัดลิ้มเลียมันแผ่วเบา  น่าแปลกที่เขารู้สึกถึงรสหวานติดลิ้น  กลิ่นแป้งเด็กบางเบาหอมจรุงติดปลายจมูก

ขณะที่ริมฝีปากออกแรงดูดดึงหนักขึ้นเรื่อยๆ  เด็กสาวก็กลั้นเสียงครางเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไป  

“  ใบบัว  ”  เสียงทุ้มละมุนเอ่ยชื่อเด็กสาวออกมาเบาๆ  ร่างเล็กเกร็งตัวเล็กน้อยแต่ยังหลับตาพริ้มอยู่เช่นเดิม

เลโอรู้ในทันทีว่าเด็กสาวรู้สึกตัวตื่นนานแล้ว…แค่แกล้งทำเป็นนอนหลับเท่านั้น  

ถ้าเธอไม่ยอมตื่น  เขาก็จะทำตามใจตัวเองต่อไป  

มือทั้งสองเคล้นคลึงบนทรวงอกนุ่มสลับกับริมฝีปากที่ดูดดึงมันไม่หยุด  ยอดอกเริ่มบวมเป่งแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ  ดวงตาคมมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ  เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นบนกรอบหน้า  ริมฝีปากเล็กสีสดขบเม้มเข้ากันแน่นจนห้อเลือด  พยายามสะกดกลั้นไม่ให้ส่งเสียงน่าอายออกมา  

เธอไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนแต่กลับดูโอนอ่อนผ่อนตามด้วยซ้ำ  

เขาลองสอดฝ่ามือเข้าไปใต้ขอบกางเกงขาสั้นเลื่อนลงไปยังกึ่งกลางกายสาว  ใต้ชั้นในเนื้อบางเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำลื่นใส  ค่อยๆ บดคลึง  ปลายนิ้วสากขยับเสียดสีกับกลีบเนื้อนุ่มภายใน