LOGIN“ อ๊ะ ” ใบบัวสะดุ้งโหยง เมื่อฝ่ามือหนาเลื่อนเข้ามากอบกุมเนินเนื้ออวบอูมเอาไว้ก่อนปลายนิ้วสากแยกแย้มกลีบเนื้อที่ปิดสนิทออกจากกัน
“ แค่จับยังไม่ทันทำอะไรก็เปียกแล้ว ”
ร่างเล็กนิ่งเงียบไปชั่วขณะหนึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มลูกเสี้ยวขยับเข้าแนบชิดร่องสวาท เรียวลิ้นตวัดลิ้มเลียบนกลีบเนื้อเบาๆ ร่างเล็กก็สยิวกายด้วยความเสียว
“ อ๊า อ๊ะ คะคุณอย่า ”
ใบบัวตัวสั่นเทิ้มเมื่อถูกลิ้นอุ่นชื้นขยี้ลงบนจุดเสียวเบาๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอรู้สึกดีไปกับสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้ ดวงตากลมโตคลอเคล้าด้วยพิษใคร่มองใบหน้าที่ซุกอยู่ตรงส่วนนั้นของเธอ
“ชอบไหม ”
“ ใม่ ไม่ชอบ ”
มือเล็กขยุ้มลงเรือนผม มันนุ่มราวกับขนแมว หัวสมองมึนเบลอไปหมดเมื่อถูกเรียวลิ้นขยับเข้าออกรูสวาทไม่หยุด ส่วนปลายนิ้วสากก็บดคลึงลงบนปุ่มกระสันไปพร้อมๆกัน
ร่างเล็กดิ้นพล่านกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ปลดปล่อยความต้องการที่อัดแน่นภายในกายออกมาจนหมดสิ้น ร่างทั้งร่างอ่อนระทวยเคลิบเคลิ้มด้วยราคะ มองดูอีกฝ่ายที่เบียดกายเข้ามาหา เสื้อยืดตัวหลวมถูกถลกขึ้นมาบนเนินอก ตะขอบราเซียร์ตัวเก่าถูกปลดออกก่อนจะถูกดึงลงมากองไว้ใต้ราวนม เปิดเผยทรวงอกอิ่มต่อสายตาคมที่มองอยู่
แผ่นหลังบอบบางเอนพิงผนังห้องขณะดวงตากลมมองใบหน้าที่ขยับเข้ามาหาทรวงอกของเธอ ริมฝีปากบางสวยได้รูปขบเม้มบนยอดอกสีหวาน หยอกเย้าดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ
กายใจเตลิดไปไกลเกินกว่าจะครองสติไว้ได้ดั่งเดิมอีก ฝ่ามือเล็กจับยึดขอบโต๊ะไว้แน่น ดวงตาฉ่ำวาวเหม่อมองใบหน้าขาวกระจ่าง ริมฝีปากและเรียวลิ้นตวัดดูดเลียตรงยอดอกแข็งชูชัน นิ้วแข็งยังขยับเข้าออกช่องทางคับแคบที่ฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานลื่นใส เสียงลามกหยาบโลนที่ได้ยินยิ่งกระตุ้นแรงกำหนัดของเลโอให้พลุ่งพล่านยิ่งขึ้น
แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ
“ อื้ออ.. อ๊า ”
“ อยากให้หยุดไหม ”
“ อื้อ!! ” ริมฝีปากเล็กอ้าค้าง ไม่มีทั้งเสียงตอบรับและปฏิเสธขณะที่นิ้วสากบดขยี้ตรงจุดเสียวไม่หยุดเพื่อเร่งเร้าเอาคำตอบ ร่างเล็กสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน
“ ถ้าไม่พูดฉันจะทำต่อ ”
ถึงใจหนึ่งอยากให้เขาหยุดแต่ความเสียวซาบซ่านที่ทำให้ร่างกายรู้สึกดีก็ทำให้เด็กสาวลังเลใจ
ดวงตากลมโตคลอเคล้าด้วยพิษโคร่มองร่างสูงที่หยัดกายขึ้นอย่างตัดพ้อ มือทั้งสองรูดขอบกางเกงลงมาถึงใต้สะโพกแกร่ง ท่อนเนื้อแข็งใหญ่ผงาดชูชัน มือข้างหนึ่งกอบกุมพร้อมทั้งชักรูดมันขึ้นลงช้าๆ
เธอไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตัวเองต่อจากนี้
“ อยากจับมันไหม ”
“ ไม่” ใบบัวส่ายหน้าปฏิเสธ
ถึงบอกว่าไม่แต่คนตรงหน้าก็ยังคว้ามือเล็กให้ไปจับของแข็งใหญ่นั้นอยู่ดี เธอรู้สึกราวกับถูกของร้อนลวกฝ่ามือของตัวเองอยู่ มันทั้งแข็งและยืดหยุ่น
ดวงตาเริ่มคุ้นชินกับความมืดแต่ก็ยังเห็นสิ่งต่างๆรอบตัวได้ไม่ชัดเจนนัก
ใบบัวจับมันรูดขึ้นลงช้าๆ ผิวสัมผัสปูดโปนเต็มไปด้วยเส้นเลือดไม่ได้เรียบลื่นอย่างที่เธอเข้าใจ ตรงหัวบานหยักก็ดูแปลกประหลาด ถึงเคยเห็นมันผ่านตาจากรูปภาพมาบ้างแต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นและได้จับของจริง
“ ใหญ่จัง ”
ร่างกายสูงใหญ่สั่นไหว เสียงครางต่ำพร่าดังเล็ดรอดไรฟันออกมา
“ ทำกันไหม” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยบอก มือเล็กจับมันรูดขึ้นลงไม่หยุด ทำเอาเลือดลมในกายสูบฉีดพลุ่งพล่านด้วยแรงกำหนัด
ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้จนเบียดชิดร่างนุ่มนิ่มที่นั่งนิ่งบนโต๊ะ เรียวขาข้างหนึ่งถูกจับยกขึ้นวางตั้งฉากกับท็อปโต๊ะ
“ คะคุณจะทำอะไร ”
“ ใส่เข้าไป ”เลโอลากปลายนิ้วขึ้นลงบนร่องสวาทเปียกแฉะ
“ มันจะเข้าไปได้ยังไง ขะเข้าไปไม่ได้หรอก ”
“ ได้สิ ลองดูไหม?”
เขาดื้อดึงไม่อยากรั้งรออีกต่อไป พยายามหาวิธีหลอกล่ออีกฝ่ายให้สมยอมด้วยความเต็มใจ ไม่สนวิธีการขอแค่ได้ในสิ่งที่ต้องการก็พอ
ใบบัวมองของแข็งใหญ่ในมือตนเอง ความรู้สึกตื่นกลัวทำให้เธอเริ่มลังเลใจอีกครั้ง
รู้สึกเหมือนเอากำปั้นยัดใส่ในรูจมูกยังไงยังงั้นเลย
“ หยุดแค่นี้ดีไหม ” ลีโอพูดลองใจอีกฝ่าย ดวงตาจับจ้องใบหน้าเล็ก ถึงอีกฝ่ายจะดูกลัวแต่ก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากลอง
ตอนอายุพอๆกับเธอ เขาก็เคยผ่านความรู้สึกเหล่านี้มาก่อน ตื่นเต้น ท้าทาย อยากลอง ...มีหรือเลโอจะไม่เข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายดี
“ อยากทำต่อไหม ”
“ค่ะ” ริมฝีปากเล็กรีบพูดออกมาอย่างลืมตัว ใจหายวูบเมื่อเห็นร่างสูงขยับตัวออกห่าง ช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่มองมายังเธอนิ่ง
“ ถ้าเริ่มแล้ว.. จะมาเปลี่ยนใจทีหลังอีกไม่ได้แล้วนะ ”
ใบบัวพยักหน้าน้อย ๆ ตอบ
ถึงเขาจะไม่พูดอะไรออกมา ใบบัวก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร เธอสลัดความเขินอายทิ้งไปชั่วคราวก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับร่างสูงด้านหลัง ใบบัวเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อยโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ก่อนจะประทับจูบเบา ๆ ลงบนแก้มสากของเขา แต่ยังไม่ทันได้ถอยออกริมฝีปากของเขาก็ทาบทับลงมาแนบสนิท บดขยี้ริมฝีปากเธออย่างดุดันและเร่าร้อน แทบไม่เว้นช่องว่างให้เธอได้หายใจ ร่างทั้งสองแนบชิดจนลมหายใจของทั้งคู่ผสานเป็นจังหวะเดียวกัน ความรู้สึกร้อนระอุแผ่ซ่านอยู่ภายใน แผ่นหลังบางถูกดันจนแนบชิดกับผนังห้องน้ำ ลมหายใจเธอสั่นพร่า เสียงครางดังลอดออกจากลำคอแผ่วเบา ลิ้นเล็กถูกตวัดเกี่ยวพัลวันอยู่ในโพรงปาก ใบบัวรู้สึกมึนเบลอคิดอะไรไม่ออก ขณะที่เขาผละริมฝีปากออก เลื่อนต่ำลงไปหาทรวงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่หอบกระชั้นถี่“ อา พี่คะ ”ใบบัวกัดริมฝีปากเบาๆ ขณะที่ริมฝีปากของเขากำลังดูดดึงพร้อมๆกับลิ้นอุ่นชื้นที่ตวัดเลียจุกนมสีหวานไม่หยุดหย่อน “ อ๊า นะหนูเสียว ใส่เข้ามาเลยได้ไหมคะ ” เสียงหวานสั่นพร่าเอ่ยออกมาอย่างออดอ้อน ใบบัวก้มลงสบตาเขานิ่ง“ ใจเย็นที่รัก ” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเอ่ยบอก มุมปากย
ปราชญ์ที่เห็นเหตุการณ์อยู่ไกล ๆ รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาจับพวกเขาแยกออกจากกัน รีบพูดเตือนสติเจ้านายหนุ่ม คิ้วขมวดเข้าหากันแน่นระหว่างที่ดึงมือแข็งออกจากคอของอีกฝ่าย“ คุณเลโอ มีคนมองอยู่นะครับ ปล่อยคุณศิลาเถอะครับ ”“ โอ๊ย!! ปล่อย…ปล่อยสิวะ ” แรงบีบค่อย ๆ คลายลง ศิลาดิ้นรนจนหลุดออกจากอีกฝ่ายมาได้ในที่สุด เขาไอคอกแคกหลายครั้งขณะที่มือทั้งสองจับลำคอแดงก่ำของตนเองไว้ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หายใจถี่ สายตามองไปรอบ ๆ มองพนักงานสองสามคนยืนมองพวกเขาอยู่ คิดว่าที่นี่เป็นบริษัทอีกฝ่ายคงไม่กล้าทำอะไร แต่กลับผิดคาด ศิลารู้ตัวว่าตัวเองคิดผิดที่เข้าไปยั่วโมโหอีกฝ่าย เลโอก้าวเข้าไปประชิดอีกฝ่ายโน้มหน้าเข้าไปใกล้อีกนิด น้ำเสียงทุ้มเย็นเยียบเอ่ยออกมาดังพอให้ได้ยินแค่พวกเขา“ ถ้าแกพูดถึงบัวในทางไม่ดีอีก คราวหน้าฉันจะเย็บปากแกแทน ดีแค่ไหน ที่ฉันไม่เอาเรื่องเลวๆ ที่แกทำไปป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ อ่อ ถ้าปู่รู้พฤติกรรมเลวๆของแกเข้า ..คงจะโกรธมากๆแน่ ”“ แกขู่ฉันเหรอ ถะถ้าฉันเอาเรื่องที่แกกับเด็กนั่นไปพูด แกก็ไม่เหลือเหมือนกัน ” ศิลาพยายามฝืนเสียงไม่ให้สั่นแต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน
หลายวันผ่านไป…..แล้วก็เป็นอย่างที่เลโอคาดการณ์ไว้ ศิลาไม่เพียงไม่ขอโทษใบบัวแต่ยังไม่รู้สึกสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปเลยแม้แต่น้อย คำพูดทั้งหมดในวันนั้นก็เป็นเพียงการเอาตัวรอด พูดเพื่อให้เรื่องจบ ๆ ไปเท่านั้น ‘ ก็แค่สาวใช้ปะวะ ทำไมกูต้องไปขอโทษด้วย ’‘ มึงจะเดือดร้อนอะไรนักหนากับอีแค่สาวใช้คนเดียว ’ศิลาหลบสายตาคมวูบ ไม่กล้ามองหน้าเลโอตรงๆ ก่อนจะรีบเดินจากไป มีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ทุกครั้งที่เจอกันที่บริษัท ความกร่างที่ศิลาเคยมีมลายหายไปหมดสิ้น แววตาของอีกฝ่ายเหลือเพียงความตื่นกลัวและยำเกรงยามที่มองมาที่เขาเท่านั้น*******ศิลาเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยอารมณ์หงุดหงิด สายตาเหลือบไปเห็นแฟนสาวที่นั่งรออยู่ด้านใน หญิงสาวส่งยิ้มหวานมาให้ทันที เขาฝืนยิ้มตอบเธอ ถึงจะหัวเสียแค่ไหนเขาก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่แฟนสาวไฮโซคนนี้“ ณิ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ”“ เกือบเที่ยงแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะค่ะ ”“ ครับ ”“ เมื่อกี้ณิเจอเลโอตรงลิฟต์ข้างล่าง คุยกันนิดหน่อย เขายังพูดน้อยเหมือนเดิมเลยเนอะ ”รอยยิ้มบนใบหน้าศิลาชะงักไปเล็กน้อย แค่ได้ยินชื่อมันอารมณ์กรุ่นโกรธก็ปะทุขึ้นมาอีก “
“ ห่ะ รู้แล้ว แล้วปู่ไม่ห้ามอะไรเลยเหรอไง ” ปิยวดีเบิกตากว้าง รู้สึกตกใจยิ่งขึ้นกว่าเดิม“ ปู่กับป้าแป้งพูดเหมือนกันเป๊ะ สมกับเป็นพ่อลูกกันจริงๆ ” เลโอแค่นยิ้มจาง ๆ น้ำเสียงเรียบแต่แฝงความหมายบางอย่าง“...”“ ปู่คิดว่าผมไม่จริงจังก็เลยไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่กับป้า…ผมก็ไม่อยากปิดบัง ตรงๆ เลยนะครับ ผมรักบัว ไม่ได้คิดจะคบเล่นๆ ผมแค่อยากบอกป้าไว้เท่านั้น อ่อ ขอไม่รับฟังความคิดเห็นที่ต่างจากนี้ครับ ”ปิยวดีนิ่งอึ้งไปอย่างทำอะไรไม่ถูก สมองเริ่มประมวลผลช้าลงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป“ มีคนอื่นรู้เรื่องที่หลานกับเด็กคนนั้นคบกันอีกไหม ”“ ตอนนี้มีแค่ปู่ ป้า อาปราชญ์และพวกลูกน้องของผมที่รู้เรื่องผมกับบัวเท่านั้น ” ปิยวดีหันขวับไปจ้องหน้าปราชญ์เขม็งด้วยความไม่พอใจ ปราชญ์ยิ้มอ่อนๆ ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ทำเพียงหลบสายตาของปิยวดีที่มองมาเท่านั้น“ เด็กคนนั้นที่ป้าเรียก เธอชื่อใบบัวครับ เอ่อ ผมขอตัวไปดูบัวก่อน ” มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาคมเหลือบมองปิยวดีแวบหนึ่งปิยวดีมองตามร่างสูงของหลานชายที่เปิดประตูออกไปจากห้องอย่างใช้ความคิดหนัก ในใจหนักอึ้งราวกับมีหินก้อนใหญ่ทับอยู่ หล่
บรรยากาศในห้องเงียบงันลงในทันที หนักอึ้งจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น ไม่มีใครเคยเห็นเลโอโกรธได้ถึงขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ปิยวดีเองก็ยังนิ่งงันไปชั่วขณะ เลโอหันไปทางปราชญ์ สายตาคมยังคงเย็นเฉียบ เลโอไม่คิดปล่อยเรื่องนี้ไว้แค่นี้แน่นอน“อาปราชญ์ เก็บผ้าผืนนั้นไปตรวจให้ผมหน่อย” เลโอเดินไปหยิบผ้าสีขาวผืนเล็กที่ตกบนพื้น ก่อนยื่นส่งให้ปราชญ์ถือไว้“ ได้ครับ ”ศิลาหน้าซีดเผือดจนแทบไม่เหลือสีเลือด ดวงตาวูบไหวเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างชัดเจน มือที่เคยกำแน่นค่อย ๆ คลายลง ลมหายใจติดขัดราวกับกำลังถูกบีบคั้นจากภายใน เขารู้ดีว่าครั้งนี้ไม่มีทางดิ้นหลุด ให้เรื่องมันจบลงที่นี่ยังดีกว่าให้เรื่องบานปลายจนแก้ไขอะไรไม่ได้ สายตาเหลือบมองเลโอเพียงแวบเดียวก่อนจะรีบหลบลงอย่างคนหมดทางสู้ ความเงียบกดทับอยู่ชั่วขณะ ศิลากัดฟันแน่นเหลือบมองผู้เป็นป้าแวบหนึ่ง ตัดสินใจเอ่ยยอมรับออกมาเสียงแผ่วเบา“ ผมทำจริง เอ่อ ป้าครับ ผมขอโทษ ขอให้เรื่องมันจบแค่นี้ได้ไหม ”“ คนที่ศิลาควรขอโทษคือเด็กคนนั้นต่างหาก รอให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อนค่อยว่ากัน ” ปิยวดีนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบทว่าหนักแน่น สายตาหันไปมอ
พลันทั้งร่างก็แข็งทื่อแทบลืมลมหายใจไปชั่วขณะหนึ่งเมื่อเห็นเลโอยืนยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาคมแข็งกร้าววาวโรจน์เต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่ศิลาไม่เคยเห็นมาก่อน บรรยากาศรอบตัวกดดันจนเขาแทบหายใจไม่ออก “ แม่ง ทำไมแก..ถึงเข้ามาขัดจังหวะได้ตลอดเลยวะ ”เลโอนิ่งเงียบ มือทั้งสองค่อย ๆ ติดกระดุมเสื้อกลับให้เธอ พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองไว้สุดกำลัง และในจังหวะเดียวกันนั้นเองอีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาพร้อมกำปั้น แต่เลโอไวกว่า เขาเบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนมือข้างหนึ่งจะตวัดขึ้นคว้าลำคอของศิลาเอาไว้รวดเร็ว“อึก!”แรงบีบเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนศิลาเริ่มหายใจไม่ออก ใบหน้าแดงก่ำเส้นเลือดข้างขมับปูดโปนขึ้นชัด มือทั้งสองพยายามแกะมือของเลโอออกแต่กลับไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว ราวกับถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้ ดวงตาคมเย็นเฉียบไร้ซึ่งความปราณีมองลูกพี่ลูกน้องเขม็ง“ ไอ้เลโอ! ปะปล่อยกูนะ แค่สาวใช้กระจอกๆคนหนึ่ง แกกล้าทำอย่างนี้กับฉันเลยเหรอ ”คำพูดยังไม่ทันจบดี แรงบีบก็เพิ่มขึ้นอีกจนเสียงของศิลาขาดห้วง เลโอขบกรามแน่นก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“ลองพูดแบบนั้นอีกครั้งสิ”แรงบีบยังคงเพิ่มขึ้นจนศิลาดิ





![Inbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

