เข้าสู่ระบบ"Anton, hindi kaya yung nakuhanan ng larawan ng Prado na yun ay ang doktor na kakilala ni Amara? Posible ring ito ang kasama ni Amara pabalik ng Maynila," sabi ni Donya Soledad.Tumango-tango si Anton at kinalma ang sarili. Ngayon ay malinaw na at hindi na niya dapat pang pagdudahan si Amara. Lumapit si Anton sa mag-asawa at yumuko bilang paggalang. Pagkatapos ay tumingin siya kay Donya Soledad.'Ang nakapagtataka lang, bago umalis dito sa amin, ang binatang doktor ay nangusisa kay Amara. Inalam nito ang tungkol sa kuwintas na suot ni Amara palagi? Sabi pa ng binatang doktor, kilala raw niya ang may-ari ng kuwintas. ISang pamilya daw ang sumisiblo noon at sabi pa eh tutulungan daw niya kami at si Amara na hanapin ang totoong pamilya nito," kuwento ni Nanay Rosa."Totoong pamilya?Anong ibig ninyong sabihin?" gulat na tanong ni Anton."Kase Sir Anton at si Amara ay hindi tunay na aming anak. Iniwan siya sa amin ng isang babae, tapos hindi na binalikan. Sa kalagayan naming mag-asawa, w
Dahil nasa bahagi ng kabundukan ang kubo nina Amara, naiwan ang sasakyan nina Donya Soledad sa baba at nanglalad na lamang ang maglola. Nagkayongonan ang maglola nang huminto sila sa tapat ng simpleng kubo na gawa sa kawayan at dahon ng nipa. Pinagmamasdan ni Antin ang bahay at ang payak na paligid na kinalakihan ni Amara. Kumitoy ang kanyang dibdib dahil alam niyang naging mahirap ang buhay ng kanyang kasintahan at dinagdagan pa niya ang paghihirap na iyon. Si Donya Soledad ang kumatok. Nagulat ang mag‑asawang sina Mang Isko at Aling Rosa, mga kilalang magulang ni Amara. Nanlaki ang mga mata nila at halos hindi makagalaw sa bumungad sa pinto. Kilalang‑kilala nila ang matandang babae, ito ang mismong may‑ari ng Almonte Corporation, ang nagmamay‑ari ng lahat ng lupain at gulayan na kanilang pinagtatrabahuhan at pinagkukunan ng kabuhayan.Agad silang bumati kay Donya Soledad bilang paggalang."Magandang hapon po, Donya Soledad... Senyorito. Naku po, hindi po namin inaasahang dadalaw kay
"Anton, ang ibig mong sabihin na magdahan-dahan ka ay tungkol sa paghuhusga mo agad kay Amara. Nasasaktan ako sa sinasabi mo. Lahat ng narinig mo ay hindi totoo. Hindi ganyan ang pagkatao ng kilala kong Amara. "Pero Lola, paanong umalis si Amasa sa mansion pagkatapos ay hjdi naman pala umuwi sa kanila kundi para makipagkita sa lalaki niya." sabi ni Anton "Tahimik ka!Mahiya ka, Anton. Sa tingin mo ba kokontratahin ko si Amara na akitin ka kung hindi maganda ang karakter niya. Baka nakakalimutan mo, Anton, na ang ipinapaalala ko sa iyo ay mga posibleng maging asawa mo o ina ng tagapagmana. Sa tingin mo ba kakausapin ko siya na magpabuntis sa’yo kung alam kong masamang babae siya? Sa tingin mo ba magpapaangkin si Amara sa'yo kung may Iba siyang lalaking gusto? Ipinapaalala ko lang sa’yo, Anton, na nasubaybayan ko si Amara mula bata pa. Hindi man araw‑araw, alam ko ang bawat mahalagang pangyayari sa buhay niya. Matinong babae si Amara, at sa pagkakaalam ko, wala siyang kasintahan no
“Tumawag ka agad‑agad kay Donya Soledad. Sabihin mo na nakita mo na si Amara rito sa Baguio, pero hindi siya umuwi o nagpakita man lang sa bahay ng kanyang mga magulang gaya ng inaakala nila. Sa halip, sabihin mong nahanap mo siya sa isang malaking motel a magkasama sila ng isang lalaki. Idagdag mo rin na buong maghapon ko silang sinundan, magkasamang namili ng gamot, nagtungo sa palengke at bumili pa ng maraming pagkain na parang at matagal ng magkarelasyun. Tapos kamo eh nagtanong- tanong ka sa mga rao roon at sabihin mong sabi nila ayatagla ng magkasintahan ang dalawa. Ang tani g nakuhaa. mo ba ng lotrato si Amamea kahit malayo? Paniniguro ni Peachy. "Oo ako pa ba, si Amara eh kitang kita at makikilala kaso yung lalaki nakatalikod kase nakuhaan ko sila habang magkayakap. "Magkayakap?wow good....good yan. Mas kapani-paniwala yan." Masayang sabi ni Peachy. Kapag nalaman ni Anotn na ganuon si Amara at may ibang lalaki natitiyak ko, kasusuklaman ni Anton si Amara at ako....Ako na
Sa isang hapon sa Baguio, patungo si Prado sa address na ibinigay ni Donya Soledad. Habang naglalakad siya, napansin niya sa bintana ng isang barong-barong ang babaeng kamukha ng nasa larawang ipinadala ni Peachy. Natuwa si Prado sa wakas, nakita na niya si Amara. Ngunit dahil sa kanyang kasunduan kay Peachy, naisip niyang sundin na lang ito at huwag i-report sa matanda. Agad niyang tinawagan si Donya Soledad. "Nariyan ka na ba sa bundok? Nakita mo ba diyan si Amara?" tanong ng matanda. "Kagagaling ko lang doon, Donya Soledad. Nasa bahay ako pero nakailang oras ako doon at wala akong nakitang dalaga. Dalawang matanda lamang ang nakikita kong labas-pasok," pagsisinungaling niya. "Ganoon ba? Sige, manatili ka muna diyan malapit sa lugar nila. Baka sa susunod na araw ay dumalaw na diyan si Amara. Diyan mo na siya bantayan," bilin ng matanda. "Sige po, Donya Soledad," sagot ni Prado. Nang ibaba ni Prado ang telepono, nakita niya ang babae na lumabas ng kubo na tila nagmamadali. Nag
Hindi na napigilan ni Amara ang sarili.Tumulo ang mainit na luha sa kanyang mga mata habang nakatitig sa mukha ng lalaking tumulong sa kanya at nag-alaga. Ngayon ay nauunawaan na niya ang dahilan kung bakit mula pa noong una ay may kakaibang koneksyon na siya rito. Ang pagmamalasakit, ang pag-aalala, ang pagtulong nang walang hinihintay na kapalit. Dahil ang dugo na tumatakbo sa kanilang mga ugat ay iisa. Doon lang din nagkaroon ng paliwanag kay Amara kung bakit parang magkakulay ang mga mata nila ni Mathew.Hindi makapagsalita si Amara sa sobrang kaligayahan. Hindi siya makapaniwalang matatagpuan pa ang kapamilya. Tumayo na lamang siya para yakapin nang mahigpit si Mathew, ang kapatid na matagal na niyang hindi nakikilala. Sabik na sabik siya sa kapamilya, lalo na sa kapatid. Ngayon ay may masasandalan na siya. "Oh, tama na ang pag-iyak, baka maapektuhan ang bata," sabi ni Mathew."Kase...Kase, kuya, buong buhay ko, akala ko wala na akong magulang talaga at nabuhay akong may hinana
"Sa character ni Lola Soledad, alam mo naman siya, 'no? Siya yung tipo ng taong tuwid ang landas at matigas ang paninindigan. Siya yung klase ng tao na laging makatwiran at hinding-hindi hahayaang may mang-aalipusta o manlamang sa kapwa. Kaya nga hanggang ngayon, hindi ko talaga maintindihan kung b
Nang sumunod na araw, tila isang sirang plaka na paulit-ulit ang nangyari. Katulad ng eksaktong nangyari kahapon, nagtagpo ulit sila ni Peachy. Pababa ito sa hagdan habang si Amara naman ay papasok na galing sa garden ng mga edible plants. Muli na naman siyang inapi, inalipusta ng babae at pinipili
Biglang may boses na umaalingawngaw sa likod niya. "Ikaw na naman." Napalingon si Amara, nagulat nang makita si Anton sa likuran niya. "Sinusundan mo ba ako?" Hindi na sumagot si Amara. Wala na siyang ganang makipagtalo.Sobra na ang pang-iinsulto na natanggap niya mula kay Anton at sa dalawang mat
Anton is disgusted, gusto niyang tumawa. "Miss," tawag niya sa babaeng kausap. "You're not my type ," tila nandidiring sabi pa niya sa babae. Pinasadahan niya ulit ito ng tingin. Mukhang lokal sa lugar ang babaeng makapal ang makeup. Kinilabutan si Anton nang banggitin nito sa kanya ang salitang "ma







