Chapter 2

Mula sa kanyang malaking tote bag, kung saan halos naroon ang lahat ng kailangan ng dalaga, inilabas niya ang isang pekeng JBL Bluetooth speaker na hulugan pa niya kay Abdul, isang suki niya. Ikinonekta niya ito sa kanyang Oppo na cellphone, na hulugan din niya kay Abdul.

Tapos na niyang mabayaran ang cellphone na nagkakahalaga ng pitong libo at ang Bluetooth speaker na nagkakahalaga ng isang libo ang kanyang inihuhulog ngayon. Singkuwentang piso ang kanyang ibinabayad araw-araw.

Nilakasan ni Amara ang cellphone. Malakas ang speaker, medyo ngongo na nga lang ang kanta. Pumailanlang ang paborito niyang kanta, isang remix version ni DJ mix...

🎶🎶Di mo alam dahil sa'yo ako'y di

makakain. Di rin makatulog buhat ng iyon

lokohin Kung ako'y muling iibig, sanay di maging katulad mo, Katulad mo na may pusong bato 🎶🎶

Lumalagabog ang remix na awitin ni Renee "Alon" Dela Rosa, isang popular na lovesong na paborito ng dalaga.

Nakuha niya ang remix version mula sa mga Muslim na nagtitinda ng pirated CD sa palengke. Pinadownload niya ito sa kanyang phone at ginagamit niya ngayon para sa kanyang presentasyon. Bagay kase sa gagawin niya ang tugtog, isang budots remix na tutugma sa kanyang sayaw.

Kakaiba ang strategy ni Amara dahil kung ang iba ay ethnic o katutubong tugtog ang sinasayawan, ibang diskarte ang ginagamit niya.

Ang katutubong sayaw ng mga Igorota ang ginagawa niya sa tugtog ng makabagong sikat na kanta. Kaya naman, bukod sa na-promote na nila ang kultura nila, nakakaakit pa ng mga makabagong kabataan ang musikang ginagamit niya.

Sakop ng kanyang pagtatanghal hindi lamang ang mga lokal kundi pati ang mga banyagang bisita. Aliw na aliw ang mga tao sa nakikitang indak at masiglang tugtog.

Nakatawag-pansin ang pagtatanghal ni Amara, kaya naman pumalibot agad sa kanyang puwesto ang mga tao dahil sa mala-Igorotang indak niya sa tugtog ng "Pusong Bato" ng sikat na bandang Alon Band.

“Wow, Miss, your selling style is unique, I love it!” puri ng lalaki.

“Oh, really, Sir? I will dance more, Sir, if you buy vegetables,” sagot ni Amara.

“Sweetheart, she’s right. At least buy her some stuff, praising her won’t help,” sabi ng babae.

“Oh yeah, good… good. Give me some,” sabi ng lalaki. Mabilis na binigyan ni Amara ang lalaki ng mga gulay.

“Thank you, sir! Thank you, sir! Enjoy your visit here in Baguio!

Isang babaeng tindera naman ang nagsabi:

“Abay, ang suwerte mo naman at nakakarami ka ng benta, Miss. Aba, baka gusto mo naman kaming ambunan?” nang-iinsulto nitong sabi. “I-display mo pa ang hita mo para makaakit ng customer, eh. Sino ba naman ang hindi maaakit? Malamang habang pumipili ng paninda niya ay nilamuktak na siya ng boypren.”

Hindi na pinansin ni Amara ang babae at nagpatuloy sa pagsasayaw at pagtitinda. Napakaganda ni Amara sa kasuotang Igorot, samahan pa ng kanyang likas na mahabang buhok na abot hanggang sa baywang at ang kanyang maamo at heart-shaped na mukha na bumabagay sa kanyang malusog na hinaharap. Mapupuri ang kanyang mga binti na kita sa kanyang maikling skirt.

Sa awa ng mga nitoat  ng mga diwata sa bundok sa Cordillera, pinalad na makarami ng benta si Amara ng araw na iyon. Kaya naman kahit pagod na sa kakaindak at kakatawag ng mga suki habang panay ang tikwas ng balakang sa indak ng mga katutubong Igorot, malapad ang ngiti ni Amara na lalong nagpadagdag ng ganda ng dalaga.

"Hanep Amara, sold out na sng paninda mo.Sa susunod bang magtitinda ka na sasayaw?" pangiinsulto ng isa pa sa mga sidewalk vendor sa kanya.

Hindi na ito pinansin ni Amara.Balewala sa kanya ang mga patutsada ng mga ito.Hindi titirik ang mata niya sa insulto at pintas ng mga ito; sa gutom, titirik ang mata niya.

Masaya ang puso ni Amara sa dami ng benta at dahil naubos ang kanyang paninda, mas maaga sa inaasahan na natapos si Amara sa pagtitinda. Matapos mailigpit ang mga ginamit sa bangketa at isiniksik sa ilalim ng upuan ng kanyang kulong-kulong, excited na naglakad patungo sa loob ng palengke si Amara para ibalita sa kanyang ina at ama na naubos na niya ang paninda. Alam niyang matutuwa ang kanyang ina kapag nalaman niyang konting indak lang niya ay nakaubos siya ng panindang gulay.

Masaya siya dahil punla at tanim niya ang lahat iyon at walang pakialam ang may-ari ng pataniman na kanilang pinapasukan. Wala pang bente minutos ay mabilis na ipinarada ni Amara ang kanyang kulong-kulong sa tabi ng kalsada at bumaba.

Nagtataka pa si Amara dahil kakaiba ang dami ng tao sa palengke at parang may pinagkakaguluhan. Naisip pa nga niya na baka may shooting o baka may kilalang tao ang naligaw sa palengke. Hindi nakapagtataka iyon dahil Baguio Day ngayon.

Dinatnan ni Amara na nagkakagulo sa palengke at may ambulansyang nakahimpil sa labas ng Wet and Dry Market. Hindi malaman ni Amara kung bakit parang binundol ng kung ano ang dibdib niya. Parang biglang siyang kinapos ng hininga at kinabahan, kaya nagmamadaling nakisiksik si Amara sa mga ususero at ususerang nakaharang sa daraanan niya.

Pagdating sa pwesto ng kanyang mga magulang, nakita niya ang duguan niyang ama at halos nakalasampak naman ang kanyang ina sa sahig, hawak ang duguan niyang ama.

"Ama... Ama.... Ina, anong nangyari? Anong nangyari..?" nanginginig sa takot na tanong ni Amara sa kanyang ina na walang tigil sa pag-iyak. Pero hindi na nagawang sagutin ng ina ang tanong niya. Iyak lamang ito nang iyak.

Isang taga-palengke ang nagkuwento sa kanya ng nangyari.

"Naku, Amara, umawat kase ang iyong Ama sa naghuhuramentadong si Badong dahil iniwan daw ito ng bagong asawa," anito.

"Diyos ko, galit na galit si Badong na parang bangag sa alak, humugot ito ng itak na gamit nito sa pagbiyak ng buko saka iwinasiwas sa sinumang makita, pinaghahablot niya ang mga babae at niyayapos. Sa kasamaang-palad ay nahablot ni Badong ang iyong ina, kaya lumapit ang iyong ama para awatin, at siya ang nabiktima nang iwasiwas ni Badong ang itak. Ayon, hiwa ang tiyan ng iyong ama," salaysay nito.

"Diyos ko po, Diyos ko po ang Ama ko." Di naman nagtagal ay pinagtulungang na-rescue ang kanyang ama at isinakay sa ambulansya at dinala sa pinakamalapit na hospital.

Tahimik lang na sumunod sa loob ng sasakyan si Amara at doon na lang napahagulhol ng iyak sa kalagayan ng kanyang mga magulang. Pagdating sa ospital, agad siyang kinausap ng doktor at inabutan ng mga resibo na kakailanganin daw ng kanyang ama. Bulod pa doon, kailangan daw operahan ang ama dahil nadamay ang internal organs nito.

Walang ibang pera si Amara kundi ang pinagbentahan ng kanyang mga gulay. Matapos mabilang lahat ng kailangan, ipinatawag naman siya sa accounting at kailangan daw niyang makalap ang deposito dahil kailangang ipasok ang ama sa operating room. Mabilis daw kasing gumapag ang bala sa likod ng kanyang ama.

Halos magdilim ang paningin ni Amara. Hindi niya alam kung saan kukuha ng bayad sa ospital sa mga oras na ito. Kahit naman mag-withdraw siya sa kanyang ipon, gaano naman kalaki iyon, ni hindi pa nga ata iyon aabot sa limang libo.

Pumasok si Amara sa ER at sinubukang kausapin ang kanyang ina. Balak niyang kunin at gamitin muna ang puhunan sa mga punla at pataba. Hindi man kanila ang perang iyon, pwede niyang hiramin muna sana. Bahala na magalit ang amo; babayaran na lang niya paunti-unti.

Meron naman siyang limang libo sa kanyang ipon, siguro mga diyes mil hanggang kense na lang naman ang kailangan niya. Pero nanlamig ang buong katawan ni Amara nang tanungin ang doktor kung magkano aabutin ang gastos ng operasyon.

"Prepared more or less 300 thousand and a deposit of at least 50 thousand upon admission."