ตอนที่ 7 เข้าวัดทำบุญ

ตีห้าสี่สิบห้า... อิงฟ้าในสภาพหัวฟูครึ่งหนึ่งสวยครึ่งหนึ่งกำลังพยายามงัดเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นมา เพราะวันนี้เป็นวันพระใหญ่ และที่สำคัญคือยายของเธออาการดีขึ้นจนเกือบจะหายเป็นปลิดทิ้ง 

ยายลุกมานั่งอาบน้ำประแป้งจนตัวขาววอก เตรียมดอกบัวที่เพิ่งเด็ดจากสระหลังบ้านใส่พานไว้อย่างประณีต

"อิง... ไปตามเจ้าเดฟมันมาด้วยไป บอกว่ายายชวนไปวัด ไปรับศีลรับพรซะบ้างจะได้เฮงๆ" 

ยายตะโกนสั่งมาจากหน้าบ้าน

อิงฟ้าล้างหน้าล้างตาแบบรีบๆ เธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งข้ามฝั่งไปที่บ้านไม้หลังเก่าของเดฟที่ตอนนี้ดูสะอาดสะอ้านขึ้นผิดตา 

เธอปีนบันไดบ้านไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขึ้นไป เห็นเดฟยังนอนเอาแขนก่ายหน้าผากอยู่บนที่นอนสปริงใหม่เอี่ยมที่เธอเพิ่งถอยให้เมื่อวาน 

ร่างสูงใหญ่ในสภาพกางเกงเจเจตัวเดียวโชว์กล้ามท้องเป็นลอนสวย แถมตรงกลางเป้ากางเกงยังมีอะไรที่มันชี้หน้าเธอขึ้นมาอีก อิงฟ้าพยายามไม่สนใจ แต่ก็แอบกลืนน้ำลายลงคอไปหลายรอบเหมือนกัน

"พี่เดฟ ตื่น พี่เดฟโว้ยยย!" 

อิงฟ้าเข้าไปใกล้แล้วเขย่าขาหนาๆ ของเขาแรงๆ

"อือออ... กวนเหี้ยไรแต่เช้าวะคนจะนอน" 

เสียงทุ้มแหบพร่าพึมพำอย่างงัวเงีย เดฟลืมตาขึ้นมาเห็นใบหน้าขาวใสของอิงฟ้าที่ก้มลงมาเกือบชิด เขาขมวดคิ้วยุ่ง แล้วจับผ้าห่มคลุมตรงกางเกงเอาไว้ 

"มึงเข้ามาทำไมเนี่ย เห้อ…"

"ตื่นเลยพี่ วันนี้วันพระ ยายชวนไปวัด ไปทำบุญล้างซวยบ้าง เผื่อไอ้เลข 94 ตรงคอพี่จะกลายเป็นเลขมงคลให้ถูกหวยกะเขาบ้าง"

"ไม่ไป... กูไม่ชอบวัด วัดไม่ชอบคนอย่างกู" 

เดฟพลิกตัวหนี เตรียมจะนอนต่อ

"ไม่ได้! พี่ขัดใจอิงได้ แต่อย่าขัดใจยายนะ ยายบอกถ้าพี่ไม่ไป ยายจะเดินไปลากพี่เอง"

คนตัวโตถอนหายใจยาว เขาค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งจนผ้าห่มนวมร่นลงมากองที่เอวสอบ เผยให้เห็นไรขนจางๆที่หน้าท้องจนอิงฟ้าต้องแอบกลืนน้ำลายอีกรอบ

"เออๆ ไปก็ไป ยายมึงนี่กูขัดใจไม่ได้จริงๆ"

@เวลา 07:00 น. หน้าบ้าน

เดฟเดินออกมาจากบ้านในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนที่อิงฟ้าซื้อให้เมื่อวาน มันพอดีตัวจนเน้นมัดกล้ามและรอยสักตรงลำคอให้ดูเด่นขึ้นไปอีก เขาขยี้ตาพยายามเรียกสติ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นอิงฟ้า เขาก็ถึงกับชะงักกึก

"มองอะไรขนาดนั้นคะพี่เดฟ สวยล่ะสิ"

อิงฟ้าวันนี้มาในลุคกุลสตรีไทย เธอสวมเสื้อลูกไม้แขนตุ๊กตาสีขาวสะอาดตา คอเสื้อกว้างพอให้เห็นผิวเนียนละเอียด นุ่งผ้าถุงลายไทยทอมือสีน้ำเงินครามที่รัดจนเห็นเอวคอดและสะโพกผายทรงนาฬิกาทรายอย่างชัดเจน ผมยาวถูกรวบครึ่งศีรษะดูสง่า

เดฟไม่พูดอะไร เขาได้แต่มองนิ่งๆ สายตาไล่ตั้งแต่ใบหน้าสวยไปจนถึงปลายตีน 

"เออ... ก็ดูเป็นผู้เป็นคนดี"

"เป็นผู้เป็นคนอะไรล่ะ สวยระดับนางฟ้าต่างหาก!" 

"ไปพี่ ขึ้นรถอิงไป เดี๋ยวขับไปส่งถึงหน้าศาลาเลย "

เดฟพยุงยายเข็มขึ้นไปนั่งเบาะหลังรถเบนซ์คันหรูที่จอดเด่นสง่าอยู่ท่ามกลางบ้าน เขาขมวดคิ้ว 

"มึงเอารถคันนี้ไปเนี่ยนะ ชาวบ้านเขาได้แตกตื่นกันพอดี"

"ช่างเขาเถอะพี่ อิงมีเงิน อิงจะขับอะไรก็ได้" 

อิงฟ้าตบเกียร์แล้วเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่วัดประจำหมู่บ้านทันที

@ณ วัดโคกสำราญ

ทันทีที่รถเบนซ์สีขาวเงาวับเลี้ยวเข้ามาในเขตวัด ชาวบ้านที่กำลังหามสำรับกับข้าวอยู่บนศาลาต่างก็หยุด มองกันตาค้าง อิงฟ้าก้าวลงจากรถพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ เธอเดินไปฝั่งคนนั่งแล้วจูงมือยายเข็มลงมา 

ส่วนเดฟเดินตามหลังมาติดๆ ด้วยท่าทางนิ่งขรึม มือล้วงกระเป๋า แววตาดุดันบวกกับรอยสักทำให้เขาดูเหมือนมาเฟียคุมงานวัดมากกว่าจะมาทำบุญ

"นั่นอีอิง หลานยายเข็มนี่นา สวยหยาดเยิ้มเลยมึง"

"แล้วนั่น... ไอ้เดฟขี้คุกไม่ใช่เหรอ ทำไมมันมากับเขาวะ"

เสียงซุบซิบนินทาดังออกมาจากปากชาวบ้าน แต่อิงฟ้าไม่สน เธอเห็นไอ้พวกหนุ่มๆ ในหมู่บ้านรวมถึงลูกกำนันที่ชื่อไอ้หวัง มองเธอตาปรอย บางคนแทบจะเดินเข้ามาชนเดฟเพื่อจะมองหน้าอิงฟ้าให้ชัดๆ

อิงฟ้าเห็นดังนั้นเลยคว้าแขนกำยำของเดฟมาควงหมับ! 

"อุ๊ย พี่เดฟจ๋า อิงว่าตรงนั้นแดดร้อน เราไปนั่งในศาลากันเถอะค่ะ"

"ปล่อย... คนมอง" เขากระซิบกอดไรฟัน

"มองก็มองไปสิ ใครจะทำไม หรือพี่จะให้ไอ้พวกหน้าจืดนั่นมาควงอิงแทน?" 

อิงฟ้าเชิดหน้า เดินลากเดฟ กับยายเข้าไปนั่งแถวหน้าสุดของศาลา

ถึงเวลาตักบาตรพระ อิงฟ้าจัดแจงวางข้าวลงตรงหน้า เธอขยับเข้าไปใกล้เดฟจนไหล่เบียดกัน 

"พี่เดฟ... มาจับทัพพีใส่บาตรด้วยกันมา ยายบอกว่าใส่บาตรด้วยกัน ชาติหน้าจะได้เกิดมาคู่กันอีก"

"กูไม่อยากเจอมีมึงแล้วชาติหน้า แค่ชาตินี้กูก็จะบ้าตายเพราะความดื้อของมึงเนี่ย" 

เดฟบ่นแต่ก็ยอมยื่นมือหนาหยาบกร้านมาจับทัพพี

"จับตรงนี้นะพี่" 

อิงฟ้าไม่พูดเปล่า เธอเอาฝ่ามือนุ่มๆ ของเธอวางทับลงบนหลังมือของเขาที่มีเส้นเลือดปูดนูน สัมผัสอุ่นๆ ทำเอาเดฟใจกระตุก เขารู้สึกได้ถึงความนิ่มนวลที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจที่มันแข็งกระด้างมานาน

"มึงจะจับมือกูทำไมเนี่ย จับทัพพีสิอิงฟ้า!" 

เดฟเถียงเสียงเบา ใบหน้าเข้มเริ่มมีสีแดงจางๆ ลามไปถึงหู

"ก็จับทัพพีนี่ไง แต่มีมือพี่เป็นที่ยึดเฉยๆ พี่นี่ขี้บ่นจังเลยนะ สงสัยชาติก่อนเป็นตาแก่" 

อิงฟ้าทำหน้าทะเล้นใส่

"เอ้า... สาธุสิพี่ สาธุขอให้อิงสวยขึ้นรวยขึ้น และขอให้พี่เดฟ เลิกดุอิงสักที"

เดฟไม่ได้พูดอะไร เขาปล่อยให้เธอนำทางทัพพีตักข้าวใส่บาตรพระจนเสร็จ สายตาเขามองมือเล็กๆ ที่กุมมือเขาไว้ไม่ยอมปล่อย ความรู้สึกอยากจะปกป้องผู้หญิงคนนี้มันเริ่มก่อตัวขึ้นในอกแบบที่เขาเองก็ตั้งตัวไม่ทัน

ทั้งสามคนนั่งลงบนเสื่อผืนใหญ่ อิงฟ้านั่งพับเพียบเรียบร้อย แต่อกกระเพื่อมตามจังหวะหายใจจนเดฟต้องแกล้งหันไปมองนกมองไม้ พระอาจารย์เริ่มสวดมนต์และเทศนาธรรมเรื่องอดีตที่ผ่านไปและการให้โอกาส

เดฟนั่งขัดสมาธินิ่ง สายตาเหม่อลอยมองไปที่องค์พระประธาน เขาคิดถึงวันที่เขาต้องอยู่ในกรงขังมืดๆ วันที่ไม่มีใครเชื่อใจเขา และวันที่คนในหมู่บ้านตราหน้าว่าเขาเป็นไอ้ขี้คุก แต่อยู่ๆ สัมผัสเบาๆ ที่หลังมือก็ทำให้เขาหลุดจากภวังค์

อิงฟ้าเอื้อมมือมาแตะหลังมือเขาเบาๆ พร้อมกับกระซิบ 

"พี่เดฟ... ไม่ต้องไปฟังพวกปากหอยปากปูนะ พี่มียาย พี่มีอิง พี่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้วนะรู้ไหม"

เดฟหันไปมองใบหน้าสวยที่ตอนนี้ดูจริงจัง เขาไม่ได้ชักมือหนีเหมือนทุกครั้ง แต่กลับพลิกมือขึ้นมาแล้วกุมมือเธอไว้หลวมๆ เป็นครั้งแรกท่ามกลางสายตาคนทั้งวัด

"อือ... ขอบใจนะ"

อิงฟ้าแทบจะกรี๊ดออกมากลางศาลาวัด พี่เดฟกุมมือเธอ แม้จะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ ก่อนที่เขาจะปล่อยมือเพราะพระเริ่มให้ศีลให้พร แต่มันก็ทำให้อิงฟ้ารู้ว่า กำแพงน้ำแข็งของคนข้างๆ เธอนี้เริ่มมีรอยร้าวเข้าให้แล้ว

"สาธุ... ขอให้ได้พี่เดฟเป็นผัวในเร็ววันด้วยเถิดเจ้าค่า" อิงฟ้าพึมพำเบาๆ ขณะกราบพระสามครั้งอย่างสวยงาม

เดฟที่หูผึ่งได้ยินเต็มสองหูถึงกับสะอึกน้ำมนต์ที่พระพึ่งพรมให้ 

"เด็กบ้า... มึงมาขออะไรในวัดในวาเนี่ย บาปหนาจริงๆ มึง"

*

*

*

*

พูดคุยกับคุณนักอ่าน

เกิดเป็นบักเดฟมันเหนื่อจิตเหนื่อยใจเนอะ5555

ยัยน้องก็เดินหน้าไม่ผ่อนแรงเลย อิๆๆ🤣

ถ้าอ่านถูกจริตแล้วฝากเพิ่มเข้าชั้นด้วยน้าาา เพราะตอนต่อๆ ไป บักเดฟมัน Hotttt ม๊ากกกกกกกก🔥

อย่าลืมคอมเมนท์ แค่สติ๊กเกอร์คนละดวงก็ได้น้า แล้วกดใจด้วยยยยเด้ออออออ❤️