ตอนที่ 9 ตามกวน(จีบ)

พอล้างจานเสร็จและส่งเดฟกลับบ้านไปได้ไม่นาน อิงฟ้าก็เห็นเขาขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าออกไปทำงานรับเหมาอีกซอยหนึ่งที่อยู่ถัดไปไม่ไกล

 ยายเข็มที่นั่งเคี้ยวหมากอยู่ชานบ้านถึงกับส่ายหัวเมื่อเห็นหลานสาวตัวดีรีบขนมใส่ปิ่นโตสแตนเลสอีกรอบ พร้อมกับจัดแจงมัดใส่ท้ายมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างป้าข้างบ้านเตรียมจะแว้นตามไป

"อิง! เมื่อกี้เจ้าเดฟก็เพิ่งกินข้าวบ้านเราไปนะลูก จะตามมันไปอีกรึไง" 

ยายเข็มตะโกนไล่หลัง

"โถ่ยาย! พี่เดฟเขาใช้แรงงานเยอะ กินนิดเดียวเดี๋ยวก็หิวอีก อิงเป็นห่วง"

"พี่เดฟกินของคาวแล้วก็ต้องต่อด้วยของหวานสิจ้ะยาย กินคาวไม่กินหวานสันดานไพร่นะ อิๆ"

อิงฟ้าตะโกนตอบแล้วบิดคันเร่งออกไปทันที

@ซอย 4 บ้านที่กำลังต่อเติมครัว

เสียงสว่านเจาะปูนและเสียงโม่ปูนดังระงม เดฟที่กำลังยืนถอดเสื้อโชว์แผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยรอยสักและหยดเหงื่อกำลังแบกกระสอบปูนขึ้นบ่า 

แสงแดดยามบ่ายที่แผดเผาทำให้กล้ามเนื้อของเขาดูขึ้นรูปชัดเจนจนอิงฟ้าที่เพิ่งจอดรถถึงกับตาค้าง แอบกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่

"พี่เดฟ! พักกินน้ำกินขนมก่อนเร็ว!" 

เธอตะโกนแข่งกับเสียงสว่านพลางหิ้วปิ่นโตเดินเข้าไปหา

เดฟหยุดสิ่งที่กำลังทำทันที แล้วชักหน้าตึงที่เห็นยัยตัวแสบโผล่มา

 "มึงมาทำเหี้ยอะไรที่นี่อีกอิงฟ้า! กูบอกแล้วไงว่าทำงาน ไม่ได้มีเวลามานั่งคุยเล่นด้วยตลอดหลอกนะ"

"ก็เห็นไงถึงมาเนี่ย ดูซิเหงื่อท่วมตัวหมดแล้ว มาๆ อิงเอาลอดช่องน้ำกะทิเย็นๆ มาฝาก พี่ทำงานร้อนๆ กินแล้วจะได้ชื่นใจ" 

เธอมึนไม่สนคำด่า เดินเข้าไปเอาผ้าขนหนูผืนเล็กที่พกมาด้วยจะซับเหงื่อที่อกให้เขา

"ไม่ต้อง! กูเช็ดเองได้" 

เดฟเบี่ยงตัวหลบแล้วดึงผ้าจากมือเธอมาขยำไว้

 "มึงนี่มันยังไงวะอิงฟ้า ขนาดกูด่าแล้วด่าอีกก็ยังทำมึนไม่สนใจ กลับบ้านไปเลยไป๊!"

"ทำไมต้องดุด้วยล่ะ อิงก็แค่เป็นห่วงอะ กลัวพี่จะเป็นลมแดดตายไปก่อนจะได้เป็น... เป็นพี่ชายอิงไง" 

อิงฟ้าเถียงกลับคอเป็นเอ็น 

"แล้วดูซิ แบกปูนหนักๆ หลังไม่เดาะรึไง ปิ่นโตนี่ก็กินซะ อิงตั้งใจทำมาให้"

"หลังกูไม่เดาะหรอก แต่หัวกูจะปวดเพราะมึงเนี่ยแหละ!" 

เดฟวางกระสอบปูนลงเสียงดังตึ้บ 

"มึงดูสภาพกูด้วยอิงฟ้า ตัวกูเหม็นเหงื่อ เลอะปูนไปหมด มาเดินตามขนาดนี้ ชาวบ้านเขาจะมองมึงยังไงที่มาตามตื๊อไอ้ขี้คุกแบกปูนแบบกู"

"ใครมองก็ช่างสิ อิงไม่ได้ขอใครกินนี่คะ" 

อิงฟ้าเท้าเอวแล้วเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

"หรือที่พี่ไล่เนี่ย เพราะพี่แอบมีสาวซ่อนไว้รึเปล่า…"

"กวนประสาท! กูจะเอาเวลาไหนไปมี แค่ทำงานก็เหนื่อยจะตายห่า" 

เดฟถลึงตาใส่ แต่พอเห็นใบหน้าหวานที่เริ่มแดงเพราะแดดร้อนๆ เขาก็ใจอ่อนลงนิดหนึ่ง 

"เออๆ วางไว้ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวพักเที่ยงกูกินเอง มึงรีบกลับไปได้แล้ว"

"ไม่กลับ! อิงจะนั่งเฝ้าจนกว่าพี่จะกินลอดช่องถ้วยนี้ให้อิงเห็นกับตา" 

อิงฟ้าเดินไปนั่งอยู่บนกองไม้หน้าบ้านที่กำลังก่อสร้าง ทำหน้ามึนไม่รู้ร้อนรู้หนาว

"อิงฟ้า! มึงนี่มัน..." เดฟยกมือขยี้หัวตัวเองจนยุ่งเหยิง 

"มึงมันคน…"

ยังไม่ทันที่เดฟจะพูดจบ อิงฟ้าก็พูดแทรกขึ้นมา

"คนที่สวยที่สุดในหมู่บ้านใช่ไหมล่ะคะ รีบกินเลยพี่เดฟ เดี๋ยวไม่อร่อยอิงไม่รู้นะ!"

เดฟได้แต่พ่นลมหายใจทิ้งอย่างยอมแพ้ เขาเดินไปหยิบถ้วยลอดช่องมาซดคำใหญ่ท่ามกลางสายตาเอ็นดูของอิงฟ้า 

โดยที่มีลูกน้องคนอื่นๆ ในซอยแอบผิวปากแซว จนเดฟต้องหันไปแยกเขี้ยวใส่

เดฟที่ซดลอดช่องจนเกลี้ยงถ้วย เช็ดปากด้วยหลังมือแรงๆ ก่อนจะวางถ้วยลงในปิ่นโตตามเดิม 

เขาหันมาถลึงตาใส่คนที่นั่งยิ้มอยู่บนกองไม้

"หมดแล้ว! ทีนี้ก็ไสหัวกลับบ้านไปได้แล้วไป๊ แดดเปรี้ยงขนาดนี้ เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งให้กูต้องแบกไปส่งโรงพยาบาลอีก"

"ไม่เอาอ่ะ อิงอยากดูพี่ทำงาน พี่เดฟตอนแบกปูนเท่จะตาย รอยสักตรงแขนพี่ตอนเกร็งกล้ามเนี่ย... โคตรแซ่บเลย" 

อิงฟ้าพูดแล้วทำตาหวานเยิ้มใส่ แกล้งยกมือขึ้นมาทัดหูโชว์ความสวยใส่เดฟ

"โรคจิต มึงนี่มันจริงๆ เลย" 

หน้าเดฟแดงวาบขึ้นมาทันที ไม่รู้เพราะแดดหรือเพราะคำพูดโต้งๆ ที่ไม่รู้จักอายฟ้าดินของยัยเด็กแก่แดดนี่กันแน่ 

"ก็ชอบอะ ใครจะทำไม"

"ดูพูดเข้า ใครเขาสั่งเขาใครสอนกัน เป็นสาวเป็นนางมานั่งเฝ้าผู้ชายถอดเสื้อทำงาน"

"ก็ผู้ชายคนนี้เป็นของอิงนี่คะ ใครจะมองก็ช่างเขาดิ"

"กูไปเป็นของมึงตอนไหนไม่ทราบ กลับบ้านไป กูชักจะลำคาญละ เสียสมาธิกูหมด" 

เขาเดินดุ่มๆ เข้ามาหาเพื่อจะกดดันให้เธอลุกจากกองไม้

อิงฟ้าเห็นจังหวะที่เดฟเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นอายลูกผู้ชายชายชาตรีลอยมาเตะจมูก เธอไม่ถอยหนี 

แต่กลับแกล้งทำเป็นก้มลงไปจัดสายรองเท้า พอเดฟก้มลงมามองด้วยความเป็นห่วงกะจะดึงแขนให้ลุกขึ้น อิงฟ้าก็เงยหน้าขึ้นอย่างไว

"ฟอดดดดด!"

จมูกโด่งรั้นกดลงบนแก้มสากที่เต็มไปด้วยไรหนวดของเดฟอย่างแรงจนเกิดเสียงดังชัดเจน 

ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างด้วยความตกใจ มือที่กำลังจะคว้าแขนเธอค้างเติ่งอยู่แบบนั้น

"อ่า…ชื่นใจจัง ไปแล้วนะพี่เดฟ ตั้งใจทำงานนะจ๊ะ"

อิงฟ้าหัวเราะด้วยความสะใจ รีบกระโดดลงจากกองไม้แล้วใส่เกียร์หมาวิ่งแน่บไปที่รถพ่วงข้างทันที 

เธอสตาร์ทรถเครื่องแล้วบิดคันเร่งออกไปโดยไม่หันกลับมามองผลงานตัวเอง ทิ้งให้เดฟยืนเอ๋อ เอามือลูบแก้มข้างที่โดนหอมค้างไว้ครู่ใหญ่

"….." 

ลูกน้องในไซต์งานคนหนึ่งที่เห็นเหตุการณ์ก็ตะโกนแซว

"แหม่พี่เดฟ! ลอดช่องถ้วยนี้ท่าทางจะหวานเจี๊ยบเลยนะพี่!"

"ทำงานไปเลยพวกมึง! อยากโดนส้นตีนกูแทนปูนไหม!"

แต่พอหันกลับมามองท้ายรถพ่วงข้างที่หายลับไปหัวมุมซอย 

เดฟก็อดไม่ได้ที่จะอมยิ้มออกมาบางๆ พร้อมกับพึมพำกับตัวเองเบาๆ 

"แสบนักนะมึง... กูฝากไว้ก่อนเถอะ "

*

*

*

*

พูดคุยกับคุณนักอ่าน

ยัยน้องก็ไม่แพ่วเลย….เดินหน้ากวนรึจีบกันนะ5555

บักเดฟมันเริ่มมีใจให้น้องบ้างรึเปล่าน้า มีแอบยิ้มด้วยแหน่ะ

แต่ปากดีเว่อร์ ยัยน้องก็มึนคักมึนแหน๋

ถ้าอ่านถูกจริตแล้วฝากเพิ่มเข้าชั้นด้วยน้าาา เพราะตอนต่อๆ ไป บักเดฟมัน Hotttt ม๊ากกกกกกกก🔥

อย่าลืมคอมเมนท์ แค่สติ๊กเกอร์คนละดวงก็ได้น้า แล้วกดใจด้วยยยยเด้ออออออ❤️