Love of Different Age ตอนที่ 10

Love of Different Age

Chapter 10

“พวกเราก็ไม่ได้หลอกนะคะ ฉันเป็นหนึ่งในคู่ดูตัวของท่านลอร์ดจริงๆ เท่าที่ทราบมานอกจากได้ทัศนศึกษากับทางโรงเรียนแล้ว ก็ไม่เคยได้พักผ่อนเลย ถูกโกรธแบบนี้ไม่แปลกใจเลยค่ะ”

หล่อนตอบหน้าซื่อตาใสราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในเมื่อข่าวพวกนี้แวดวงสังคมของที่นี่รับรู้กันทั่ว ว่าเธอคือหนึ่งในสิบว่าที่คู่ดูตัวของบุตรชายคนที่ห้าแห่งตระกูลแกรนด์ดยุค

ถึงจะเป็นคนที่ห้าไม่มีทางได้เป็นหัวหน้าตระกูลก็ตาม รวมถึงเส้นทางการเลือกใช้ชีวิตของท่านชายค่อนข้างอิสระ เหมาะสมกับบุตรสาวขุนนางหลายคนที่ไม่ชอบชีวิตฟาดฟันกับแวดวงสังคมยิ่งนัก

ตระกูลอลันมีลูกชายถึงสามคน นั่นคือท่านชายใหญ่ ท่านชายรอง และท่านชายเล็ก แต่กลับกลายเป็นว่าความเนื้อหอมตกมาสู่บุตรที่ไม่มีโอกาสได้แข่งขันผู้สืบทอดซะงั้น

“ช่วยไม่ได้ แอบตามคุ้มครองเงียบๆ จนกว่าจะมั่นใจว่าไม่มีเหตุอะไรแล้วกัน” มอร์ซินออกคำสั่งด้วยท่าทีเหนื่อยล้า ยังไงภารกิจนี้ต้องเสร็จสิ้นด้วยดี อยากทำผลงานได้และรอดพ้นจากแวดวงการเมืองสังคมเมืองหลวง

“รับทราบค่ะ ท่านลอร์ด” เธอขานรับอย่างหนักแน่น แถมรู้ด้วยว่าไม่มีทางได้หมั้นกับท่านชายคนนี้หรอก เพราะรู้มาว่านายหญิงของตระกูลรักลูกชายมาก

จนทำทุกอย่างให้หลุดพ้นออกจากการเมืองแข่งขันผู้สืบทอดเบื้องต้นได้ภายในครึ่งปี นี่อาจจะเป็นการต่อต้านระยะเริ่มต้นเท่านั้น เมื่อไหร่ก็ตามที่ลูกชายของแกรนด์ดัชเชสเติบโตมากขึ้น

จะต้องมีมาตรการอะไรหลายอย่างที่แตกต่างไปจากหน้าประวัติศาสตร์ที่อาจจะกลายเป็นตำนานเล่าขานไปอีกหลายรุ่นก็เป็นได้ถึงความรักลูกของเธอ

“เหมือนว่าพวกเรากำลังทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมนะคะ คอยจัดการลับๆ แบบนี้แต่ไม่เป็นที่สังเกตเลยสักนิด ท่านลอร์ด” เธอบอกอย่างอารมณ์ดี เพราะรอบนี้ไม่พลาดเหมือนครั้งก่อน

“พวกเรามาเพราะคำสั่งคุ้มกันลับของท่านแกรนด์ดยุค และเหมือนว่าทางแขกจะไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่นัก ก็น่าจะทำแบบนี้ต่อไปได้ครับ” มอร์ซินตอบด้วยท่าทีสบายๆ

“แล้วพวกเราจะต้องทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนคะ ท่านลอร์ดมีแผนรูปแบบต่อไปหรือยัง”

“...” ไม่มีคำพูดออกมาจากปากผู้เป็นนาย แต่อีกฝ่ายกลับคลี่กระดาษออกมาให้ดูลำดับการดูแลที่ชัดเจน

“น้อมรับคำสั่งตามแผนงานของท่านลอร์ดค่ะ”

“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ เลดี้”

ตลอดระยะเวลาสองสัปดาห์ที่ผ่านมานั้น พวกเขาต่างขัดขวางไม่ให้แผนการของพวกคนไม่หวังดีสำเร็จอยู่หลายครั้ง โดยที่พยายามหลีกเลี่ยงสายตาของฝั่งแขกคนสำคัญไปด้วย

มอร์ซินแอบตามมาไม่ให้สะดุดตาเกินไปอยู่ตลอดหลายวัน แต่ไม่คิดว่าจะมีผู้ไม่ประสงค์ดีคอยสะกดรอยตามเช่นกัน ผ่านมาพันปีความต่ำทรามก็ยังคงมีอยู่

เหตุการณ์เศษอุกกาบาตตนเหมือนฝาห่าใหญ่ตลอดหนึ่งเดือนที่คร่าชีวิตคนทั่วโลกไปมากกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ถือเป็นเหตุการณ์ระดับมหาภัยพิบัติทางธรรมชาติทรงพลังมากที่สุด

“วันนี้พวกเราทั้งหมดกระจายกำลังออกไป ตามดูในระยะสามสิบเมตรแทน ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะลงมือวันนี้ก็ได้”

“ครับ / ค่ะ ท่านลอร์ด”

เป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เนื่องจากทั้งมอร์ซินและว่าที่คู่หมั้นได้พาคนของตนเองสะกดรอยตามมาสักพักใหญ่ ไม่ยอมเปิดเผยตัวตนเพราะกลัวว่าเด็กคนนั้นจะรำคาญ

ใจจริงของเขาคืออยากสนิทด้วยเท่านั้นเอง เพราะไม่ได้คุยกับใครด้วยความสบายใจและไม่ต้องคิดเยอะแบบนี้มานานมาก แต่เหมือนอีกคนจะไม่ต้อนรับเท่าไหร่นัก

รวมถึงมีข้อความจากพ่อส่งมาอีกว่าทำยังไงก็ได้ แต่ต้องปกป้องเด็กคนนี้เอาไว้ให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นการท่องเที่ยว ใช้ภาษาอังกฤษ การต่อรองราคา วิธีสนทนาแบบธุรกิจก็ทำได้เยี่ยมยอด

จนแทบไม่รู้สึกว่าน่าเป็นห่วงเลยสักนิด แถมยังรู้สึกเห็นด้วยกับการประโคมข่าวเรื่องความสามารถของลูกคนเล็กตระกูลนี้อย่างละเอียดยิบ รวมถึงลูกคนโตเองก็มากความสามารถเช่นกัน ทายาทรุ่นต่อไปของตระกูลนี้ช่างน่าจับตามองนัก

“เข้าไปช่วยกันเถอะค่ะ ท่านลอร์ด”

“อย่าเพิ่งครับ ลองดูความสามารถก่อน”

“อาจจะอันตรายนะคะ นี่มันเกินร้อยคนด้วยซ้ำ มันมากเกินไปค่ะ”

“พวกเราจะเข้าไปช่วยในตอนที่ทั้งสามคนรับมือไม่ไหวครับ ผมไม่เชื่อหรอกว่าทายาทจะไม่มีความสามารถ”

“ก็ได้ค่ะ ฉันจะรออีกสิบนาที”

“ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ ถึงแม้ว่าเด็กคนนั้นอายุจริงจะน้อยกว่าตามเอกสารที่ระบุมาถึงครึ่งนึง แต่เท่าที่ดูแล้วนั่นลูกเสือชัดๆ เลยล่ะ พวกเราค่อยไปตอนพวกศัตรูเผลอแทนดีกว่า”

“เข้าใจแล้วค่ะ ดิฉันจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านลอร์ด”

“ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ”

ลำพังความสามารถของพ่อบ้านกับเลขาประจำตัวนั้น สำหรับเขาไม่ค่อยแปลกใจนัก การที่ใครคนใดคนหนึ่งสามารถรับมือกับคู่ต่อสู้ได้ทีละสามสี่คนถือเป็นเรื่องปกติ

แต่นี่มันเหนือความคาดหมายมากทีเดียว ทั้งคู่สามารถรับมือได้ทีละห้าคน เล็งจุดตายหรือจุดที่ทำให้ไม่สามารถต่อสู้ได้ทันทีอย่างรวดเร็ว สมแล้วที่ถูกฝึกมาเพื่อปกป้องเหล่าผู้สืบทอด

ไม่กี่นาทีต่อมาก็ทำให้ทั้งเขาและเธอต้องตกตะลึงอีกครั้ง เมื่อมือเล็กทั้งสองหยิบอาวุธออกมาแล้วจัดการศัตรูที่ตัวใหญ่กว่าได้ทีละห้าคนในคราวเดียว

สมกับที่ผู้นำตระกูลนั้นโอ้อวดว่ามีลูกชายที่แสนเก่งกาจถึงสองคน ไม่ว่าใครที่เห็นก็ต้องภูมิใจกันแน่นอน รับมือศัตรูได้เทียบเท่าผู้ใหญ่วัยเดียวกัน ต่อไปในภายภาคหน้าจะต้องเก่งกาจกว่านี้หลายเท่านัก

เคร้ง!

มอร์ซินกระโดดลงไปช่วยทันทีหลังจากออกคำสั่ง ทั้งเขาและเธอพาคนสนิทออกมาด้วยนับสิบชีวิต ถึงแม้ว่าปริมาณจะดูน้อยกว่าแต่ของแบบนี้เน้นคุณภาพมากกว่า

ศัตรูแปลกใจกับกลุ่มคนมาใหม่ที่เข้าช่วยเหลือเป้าหมายในการลอบสังหารครั้งนี้ เพราะว่ามันดูเจาะจงเกินไป มาช่วยราวกับรอเวลาอยู่แล้วแบบนี้

สัญชาติญาณกำลังร้องบอกว่างานนี้อันตรายเกินกว่าที่คิด อาจไม่มีโอกาสรอดชีวิตอีกต่อไป คิดต่อไปก็ไร้ความหมายเพราะทั้งหมดถูกจัดการภายในยี่สิบนาทีเท่านั้น

“ท่านลอร์ดคะ ดูเหมือนทางแขกจะไม่ได้ใส่ใจจะสนทนาด้วยสักเท่าไหร่เลย แบบนี้จะมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”

“พวกเราทำภารกิจสำหรับแล้ว แต่อาจจะถูกด่านิดหน่อยล่ะมั้งครับ อย่าไปใส่ใจเลย เดี๋ยวผมเขียนรายงานแยกต่างเพื่อกล่าวชื่นชมทีมเลดี้ เพื่อรับรางวัลต่างหาก”

“ขอบคุณมากค่ะ ท่านลอร์ด”

“รบกวนแนะนำเหล่าคนที่เหมาะสมกับตระกูลดิฉันให้สักสองสามตระกูลสิคะ กลุ่มผู้ติดตามของท่านเหมาะสมหลายคน”

“ฉันจะลองถามต่างหากให้นะ ตอนนี้พวกเราแยกย้ายกันเถอะ”

“ค่ะ ท่านลอร์ด”

ทีมปฏิบัติการลับทั้งมอร์ซินและเลดี้         ไวเคานต์ถูกจับได้ในเวลาต่อมา แต่ว่าการคุ้มกันและป้องกันก็สำเร็จเป็นที่เรียบร้อย ทางฝั่งเลดี้น่าจะสบาย แต่ฝั่งที่ลำบากน่าจะเป็นตนเองมากกว่า

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ขอเวลาทำใจสักสองสามชั่วโมงแล้วกัน ขอพักผ่อนให้เท่ากับแรงที่ออกไปสักหน่อย ถึงยังไงคนเราก็ต้องมีเวลานอนกันบ้างล่ะ

บุตรคนที่ห้าแห่งตระกูลอลันนอนหายใจสม่ำเสมอราวกับว่าอยากเก็บเกี่ยวช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้ ก่อนจะเจอพายุลูกใหม่โหมกระหน่ำใส่สถานการณ์ของเขาในอนาคต หลายสิ่งหลายอย่างในการเลือกเดินจะเป็นตัวแปรสำคัญสำหรับชีวิตของเขา