FAZER LOGINNamatigas ang ekspresyon ni Amanda, habang ang kapaitan ay tumaas sa kanyang lalamunan.Gusto niyang sabihin sa kanya na hindi dahil sa ayaw niyang magsalita. Sinubukan niyang tawagan ito noong araw na iyon—ngunit masyado itong busy sa paghahanap sa taong may pananagutan sa aksidente ni Lysandra.Sa tuwing kailangan niya ito nang higit sa lahat, kailanman ay wala ito roon.At kahit na sinabi niya rito... ano ba ang mababago niyon?Ipagtatanggol ba talaga siya nito?Masyado niyang kilala si Lucien. Kaya na niyang hulaan ang mga idadahilan nito."Ano namang magiging point kung sasabihin ko sa iyo?" tahimik niyang sinabi. "Bata lang siya... at pasyente mo siya. As a doctor, hindi mo naman iiwan ang pasyente dahil lang sa ganong bagay, 'di ba? Naiintindihan ko."Sa isang mahabang sandali, walang sinabi si Lucien.Pagkatapos ay naglabas ito ng isang malamig at walang katatawanang tawa."If you keep making me this angry, magiging balo ka nang maaga."Inikot ni Amanda ang kanyang mga mata.H
Hindi nagising si Amanda hanggang matapos ang alas-diyes ng umaga.Naka-annual leave siya, kaya sa wakas ay bumagal din ang takbo ng buhay niya. Kumakain siya sa tamang oras at hindi na nagmamadali buong araw.Dahil hindi naman siya nagtatrabaho, inihinto muna niya ang painkillers at sa halip ay ininom ang kanyang gamot sa tiyan ayon sa reseta upang tulungang gumaling ang sarili.Sa huli, walang sinuman ang dapat makipag-away sa sarili nilang katawan.Ang gamot ay nagdulot sa kanya ng pagkaantok. Hindi nagtagal matapos ang tanghalian, naging malabo ang kanyang pag-iisip, at muli siyang nakatulog.Hindi na siya nagising hanggang sa matapos ang alas-tres ng hapon.Ginugol niya ang natitirang bahagi ng araw sa pagbabasa ng libro, pag-scroll sa kanyang telepono, at pagtingin sa opisyal na group chat ng Starry Sky Technology.Isang artikulo ang agad na nakakuha ng kanyang pansin.Binasa niya ito mula simula hanggang dulo, saka binookmark, na nagpaplanong magtanong kay Theo pagkatapos ng ho
Pinindot ni Lucien ang intercom."Tell her I'm busy."Gamit ang isa pa niyang kamay, binuksan niya ang security footage.Dahil ang private gathering ng pamilya Del Castillo ay nakahatak ng maraming bisita, ang mga tao ay patuloy na pumapasok at lumalabas. Agad niyang inilagay ang recording sa double speed.Saka lamang nang isang pamilyar na pigura ang lumabas sa screen niya inihinto ang video at muling pinatugtog sa normal speed.Inayos ni Lucien ang kanyang salamin at hindi namamalayang pinigil ang kanyang paghinga.Malakas ang ulan, na nagbibigay sa footage ng isang maputla at malabo na hitsura.Nakatakip sa coat na pinili niya para sa kanya, lumabas si Amanda mula sa kotse at dahan-dahang umakyat sa hagdan nang nakayuko ang ulo.Nang makarating siya sa entrance, isang maliit na bata ang tumakbo sa harap niya habang may hawak na isang bagay sa mga kamay nito.Instintibo na itinaas ni Amanda ang kanyang braso upang protektahan ang sarili.Inihinto ni Lucien ang recording.Inulit niya
Matapos bumalik mula sa lumang tirahan, maagang natulog si Lucien.Malamang ay nagdesisyon ang Langit na ganting-palaan siya ng isang bangungot.Sa kanyang panaginip, may isang taong lumabas sa kanyang harap.Ang kanyang ina—si Annabelle.Nakatayo ito sa ilalim ng matinding liwanag ng ilaw sa kisame, ang anino nito ay umaabot nang walang katapusan, na tila isang napakalaking bundok na hindi malalagpasan.Nakasuot ito ng isang napakalinis na puting lab coat. Ang matatalas nitong mga mata ay kasing-lamig ng mga talim, ang mga kilay ay mahigpit na nakakunot habang nakatitingin sa kanya nang may hindi maikakailang pagkabigo."I've explained this problem three times. Bakit mali ka pa rin? When your brother was your age, kaya na niyang i-derive ang Maxwell's equations nang mag-isa."Ang boses nito ay malamig at matigas, na walang anumang natitirang init.Instintibo siyang napaiwas pabalik, na gustong ipaliwanag na hindi niya lang talaga maintindihan.Ngunit ang kanyang lalamunan ay tila nab
Naglakad si Amara nang nakayuko ang ulo, tuluyang pagod na pagod.Biglang huminto si Lucien sa harap niya. Yumuko ito at sinabing, "Get on."Tumingin siya rito nang may pagtataka."Ano'ng ginagawa mo?"Nang hindi humaharap, naiinip na sumagot ito, "Didn't you say na injured ang ankle mo? Are you getting on or not?"Sa pagkakataong ito, hindi tumanggi si Amara. Walang sinuman ang kusang nagtitiis ng sakit kung hindi naman kailangan.Isinuksok ni Lucien ang kanyang mga kamay sa ilalim ng kanyang mga tuhod at madaling inangat siya sa kanyang likod.Ang kanyang mga hakbang ay mahahaba at matatag, ngunit naglakad siya nang hindi karaniwang mabagal.Isang malamig na simoy ng hangin ang humahagupit sa ari-arian, na nagdadala ng amoy ng basang lupa matapos ang ulan ng araw na iyon.Nang makarating na sila sa wakas sa parking area, tumingin pabalik si Lucien at biglang bumulong,"There's only one trail of footprints left."Napakunot-noo si Amara, na hindi maunawaan kung ano ang ibig niyang sab
Bumalot ang katahimikan sa kanilang apat.Pagkaraan ng isang segundo, biglang sumabog si Lucien."Amara, hanggang kailang ang pag-iinarte mong ’yan? Stop talking nonsense!"Tanging itinagilid lamang ni Amara ang kanyang ulo palayo, habang tumatangging tumingin sa kanya.Nang tumingin muli si Alex kay Lysandra, ang pag-unawa—at ang hindi maikakailang pagmamaliit—ay nagningning sa kanyang mga mata.Kaya pala ito ang third party na pumagitna sa isang mag-asawa.Ganito na ba kawalang-hiya ang mga mistress ngayon? Naglalakad sa family gathering ng ibang babae at nakikisalo pa sa pagkain kasama sila?No wonder napagmukhang napaka-miserable ni Amara sa buong araw.Isinuksok ang dalawang kamay sa kanyang mga bulsa, naglakad si Alex patungo kay Amara."I'm sorry, Amara. I didn't know you were married. Medyo naging forward ako today." Ngumiti siya nang bahagya bago idinagdag, "Then again, some men are better off not having."Hindi mapigilan ni Amara ang sumang-ayon. Nagbigay siya ng isang malii
Walang ibang mapagbalingang galit si Laura Navarro, ang ina ni Amara, kaya hindi maiwasang bumalik ng kanyang isip sa nakaraan.“Ano ba ang ginagawa mo?” asik niya. “Kasalanan ito ng bastos na Zenny Valderama na ’yon—’yang kabit ng Papa mo na ‘yan! Ilang taon tayong pinaglaruan ng mag-inang ’yan—sa
May mga lalaki talagang naniniwala na ang ganitong paraan ay kayang ayusin ang lahat.Pakiramdam ni Amara ay napaka-kaawa-awa niya. Kaya nang dumaiti ang mainit at mapilit na kamay na iyon sa kanya, buong lakas siyang nangagat.“Hey—Lucien, Stop! Look at me now… makikita mo ngayon kung sino ba tala
Nanliit ang mga mata ni Lysandra, bakas ang hindi makapaniwalang ekspresyon sa kanyang mukha. Habang pilit na ngumingiti, agad siyang sumulyap sa lalaking nasa tabi niya.Nanatiling nakatayo si Lucien, walang mababakas na emosyon sa kanyang mukha, ngunit may kakaibang lamig na nagmumula sa kanya.“
Nanatili si Amara nang magdamag sa isang malapit na hotel.Pagkagising niya kinaumagahan, hinilot niya ang kanyang kumikirot na sentido; mukhang sinumpong siya ng sipon dahil sa mga nangyari kagabi. Akma niyang titingnan ang oras sa kanyang telepono nang makuha ng isang mensahe ang kanyang atensyon







