로그인Simple lang ang libing ng kaniyang ama. Ilang mga kamag-anak at kaibigan lang ng pamilya ang dumating para magpaabot ng kanilang pakikiramay.Umiyak nang napakasakit ang kaniyang ina. After all, naging asawa niya 'to nang higit sa kalahati ng kanyang buhay, at ngayon ay wala na 'to magpakailanman.Niyakap ni Amara ang kanyang ina, nag-aalala sa kung gaano 'to kapayat ngayon. Halos wala siyang maramdaman kundi mga buto na lang sa ilalim ng kanyang yakap.Nang pumasok ang isang babae at isang batang babae sa lamay, inakala ni Amara na purong dating kasamahan o kakilala lang sila ng kanyang ama. Hahapitin niya sana sila para tanungin kung sino sila.Pero ang babae ay direktang naglakad papasok sa kwarto nang hindi man lang sila tinitingnan.Lumuhod ito sa harap ng litrato ng kanyang ama at nagsimulang humagulgol."Papa, dumating kami ni Mama para bisitahin ka. Nandito kami para ihatid ka sa huling paglalakbay mo."Tila taon-taon nang pinipigil ni Lysandra ang kanyang mga emosyon. Sa sand
Sa loob ng ward, pagkaalis ni Madam Del Castillo at Lysandra, dahan-dahang idinilat ulit ni Lucien ang kanyang mga mata.Agad siyang nagpadala ng mensahe sa kanyang assistant, na hinihiling na dalhin ang kanyang computer sa lalong madaling panahon.Pero bago pa makarating ang assistant niya, pumasok si Raphael .Pagkapasok sa ward, tumingin si Raphael kay Lucien na nasa kama ng ospital, saka sa na-injure nitong braso."Malala ba?"Nakatitig lang si Lucien nang blangko sa kisame."Wala 'to."Tumango si Raphael .Saka, nang walang babala, inabot niya at tinapik ang na-injure na braso ni Lucien.Agad na lumabas ang malamig na pawis sa noo ni Lucien.Galit na galit siyang tumitig sa kanya."Gusto mo ba talagang mamatay?"Hindi man lang natakot si Raphael . Kaswal niyang hinarap ang isang upuan at umupo."'Di ba dapat ako ang nagtatanong sa'yo niyan?"Kasabay noon, itinapon niya ang computer na hiningi ni Lucien sa kama.Agad 'tong binuksan ni Lucien at tiningnan ang tracking software.Sa
Ang pamilya Navarro ay dating itinuturing na kumportableng middle-class.Mayroon silang maliit na kumpanya, habang si Laura naman ay nagpapatakbo ng isang stationery shop. Ang pamilya ay may dalawa ring ari-arian sa ilalim ng kanilang pangalan.Kahit pa na-ospital si Danny dahil sa cancer, ang kanyang mga gastos sa medisina ay hindi kailanman dapat umabot sa napakalaking utang na 'yon.Umiiyak si Laura habang desperadong nagpapaliwanag, "Sinabi ko na sa inyo ang lahat! Ang walanghiyang si Danny ay may itinagong kabit. May illegitimate daughter pa siya. Siya ang nagbigay ng pera sa babaeng 'yon at sa anak niya. Wala kaming natanggap kahit sentimo!"Pero tumanggi ang lalaki na maniwala sa kanya."Nagtanong-tanong na ako. Wala man lang isang taong nakabalita na may iba siyang babae. Ginagawa mo lang 'to para linlangin ako."Kailangang sabihin na naprotektahan nang napakahusay ni Danny si Lysandra at ang ina nito sa mga taong 'yon.Kahit ang mga taong inutangan niya ay hindi kailanman nag
Para bang para kumpirmahin ang mga sinabi ni Lyndon, dahan-dahang nagising ang babae. Inosente niyang kinuskos ang kanyang mga mata at medyo itinaas ang kanyang kulay asul na knitted hat sa kanyang ulo.Si Alyssa pala!Nag-shopping sila ni Amara makailanlang. Nang makita niyang bumili si Amara ng magandang knitted hat, nagpumilit din siyang bumili ng katulad para sa sarili niya.Agad na kumalma ang mga naninigas na kalamnan ni Lucien.Pero ang mga ugat sa kanyang noo ay kumikislap pa rin sa galit, at ang kanyang isip ay patuloy na naguguluhan.Hindi na nga niya maalala kung paano niya nabitawan ang pulso ng babae. Ang nakikita lang niya ay ang pagbuka at pagsarado ng bibig nito habang galit na galit na nagmumura sa kanya.Kahit si Theo, na karaniwang mahinahon ang ulo, ay hindi na rin nakatiis.Humakbang ito paitaas at nagpakawala ng isang suntok.Sa normal na sitwasyon, ang ganitong suntok ay hindi man lang makakagalaw kay Lucien.Pero sa sandaling 'yon, ganap siyang lutang at tulala
Nang marinig ang pangalang ginamit niya sa loob ng higit isang dekada, nagtaasan ang balahibo ni Amara, na nag-iwan sa kanya ng panandaliang pagkalito.Ang middle-aged na lalaki na nakatayo sa pinto ay pinag-aralan siya sa isang sandali bago dahan-dahang ngumiti."Amara, 'di mo na ba naaalala ang Uncle Arlan mo?"Uncle Arlan...Hindi napigilan ni Amara ang tumingin nang mas malapit.Medyo pamilyar nga ang mukha nito.Pero ang pinakamatindi niyang naramdaman ay isang hindi maipaliwanag na pakiramdam ng kaba at pagkabalisa.Ilang taon na siyang hindi nakakabalik sa Cebu. Bagama't nakapaghanda na ang isip niya sa posibilidad na makasalubong ang mga lumang kakilala, hindi niya inasahan na mangyayari 'yon nang napakaaga.Si Director Salvador, na nakaupo sa malapit, ay agad na tumayo para maayos ang sitwasyon."Arlan, kilala mo si Miss Navarro?""Aba oo naman! Nagtrabaho ako sa kaniyang tatay. Tuwing Pasko at Bagong Taon, dinadala siya at ang mommy niya ng papa niya pabalik dito sa hometown
Para makakuha ng tumpak na data, kailangan nilang subukan ang drone sa iba't ibang kondisyon—sa mahinang hangin, sa mas malalakas na bugso, at sa iba't ibang altitude. Kailangan din nilang maitala ang bawat pagbabago sa bilis, direksyon, baterya, at stability ng drone.Dahil dito, hindi puwedeng isang tao lang ang nakatutok sa lahat.Salitan sina Amara at Director Salvador sa pag-monitor ng drone, pag-check ng telemetry, at pag-aayos ng mga kagamitan. Kapag nagsimula namang bumuhos ang ulan o lumakas nang husto ang hangin, agad nilang ibinababa ang drone at naghihintay hanggang maging ligtas muli ang kondisyon.Pagsapit ng hapon, pareho silang nagpasiyang huwag munang bumalik.Mahalaga rin sa kanilang eksperimento ang pagkakaiba ng data sa umaga at sa bandang hapon, lalo na kapag nagbabago ang direksyon at bilis ng hangin.Sayang nga lang, habang papalubog ang araw, biglang lumakas ang hanging nanggagaling sa gilid ng burol.Kakapagpalit pa lamang ni Amara ng isa sa mga propeller nang
Walang ibang mapagbalingang galit si Laura Navarro, ang ina ni Amara, kaya hindi maiwasang bumalik ng kanyang isip sa nakaraan.“Ano ba ang ginagawa mo?” asik niya. “Kasalanan ito ng bastos na Zenny Valderama na ’yon—’yang kabit ng Papa mo na ‘yan! Ilang taon tayong pinaglaruan ng mag-inang ’yan—sa
May mga lalaki talagang naniniwala na ang ganitong paraan ay kayang ayusin ang lahat.Pakiramdam ni Amara ay napaka-kaawa-awa niya. Kaya nang dumaiti ang mainit at mapilit na kamay na iyon sa kanya, buong lakas siyang nangagat.“Hey—Lucien, Stop! Look at me now… makikita mo ngayon kung sino ba tala
Nanliit ang mga mata ni Lysandra, bakas ang hindi makapaniwalang ekspresyon sa kanyang mukha. Habang pilit na ngumingiti, agad siyang sumulyap sa lalaking nasa tabi niya.Nanatiling nakatayo si Lucien, walang mababakas na emosyon sa kanyang mukha, ngunit may kakaibang lamig na nagmumula sa kanya.“
Nanatili si Amara nang magdamag sa isang malapit na hotel.Pagkagising niya kinaumagahan, hinilot niya ang kanyang kumikirot na sentido; mukhang sinumpong siya ng sipon dahil sa mga nangyari kagabi. Akma niyang titingnan ang oras sa kanyang telepono nang makuha ng isang mensahe ang kanyang atensyon







