LOGINItinulak ni Eros ang mabibigat na pinto ng study ni Theodore at tuluyang pumasok. Kumalat sa silid ang amoy ng lumang leather, usok ng tabako at kapangyarihan.Theodore sat behind the massive mahogany desk, legs crossed with casual arrogance. Madilim at matalim ang mga mata nito. Isang mabigat at nakasasakal na aura ang bumabalot sa matandang Cervantes na para bang pati ang hangin sa paligid ay sumusunod sa kagustuhan nito.Tahimik na nakatayo sa likuran ni Theodore si Russ, tulad ng isang aninong hindi kailanman lumalayo. Nakakrus ang mga kamay sa likuran. Nang makita nito si Eros, agad itong yumuko.Bahagyang napahinto ang mga hakbang ni Eros. Biglang tumalim ang kanyang tingin habang mahigpit na nakakuyom ang mga kamao. A wave of painful memories crashed over him, unwanted flashes that clawed at his chest.Nanigas ang panga ni Eros at sumikip ang kanyang lalamunan habang pilit niyang pinipigilan ang mga alaalang 'yon na muling magbalik sa alaala niya. The pain, the blood, the choic
Tumulo ang sariwang luha sa mukha ni Lory sa sandaling tuluyang bumagsak dito ang buong katotohanan. Nanginginig ang mga labi nito. Her entire body shrinking under the weight of it all. She looked so small, so hopelessly terrified, as she stared up into Eros’s dark, unyielding eyes.Tumigas ang tingin ni Eros. Without a word, his hand shot out and clamped around her throat in a merciless chokehold. Napasinghap si Lory. Pilit nitong hinahawakan ang kamay niya, ngunit wala itong magawa laban sa lakas ng binata.Ibinulsa niya ang relo, saka ginamit ang malayang kamay para mahigpit na dakmain ang isang makapal na kumpol ng buhok nito. With one brutal yank, he snapped her head back. Umalingawngaw sa buong silid ang isang matalim at nakapangingilabot na tunog, kasabay ng matinding sakit na kumalat sa gulugod nito. Lory’s scream tore from her throat, raw and broken, even while trapped in his chokehold.“How dare you even think of hurting my wife and child?” Eros roared, his voice low and th
Lory sat on the edge of the large bed, wearing only a thin string pant and a lacy bra. Mahigit isang oras na itong naghihintay. Ubos na ang pasensya ng dalaga, ngunit lalo namang tumitindi ang pananabik nito.What suddenly changed doesn’t matter to her. Kinagat nito nang mariin ang labi para pigilan ang ngiti. Ang gusto lang ni Lory ay si Eros.The door finally clicked open. Halos kumawala ang puso ni Lory sa dibdib nito sa sobrang bilis ng tibok. Bahagya itong yumuko pasulong, ang mga labi ay unti-unting nabubuo ang isang mapang-akit na ngiti.Ngunit nang tuluyang makapasok si Eros, may isa pang kamukha ng binata ang sumunod sa likuran. Lory's smile froze. Nanlaki ang mga mata nito sa matinding pagkabigla at pagkalito.Dalawang lalaking eksaktong magkamukha ang nakatayo sa harapan ni Lory. Parehong nakasuot ng eksaktong damit. Parehong malamig ang ekspresyon sa kanilang mga mukha.Her breath caught in her throat. Mabilis itong napabangon sa kama habang nanginginig ang mga binti.“Who
Tahimik na umaalingawngaw sa loob ng silid ang tuloy-tuloy na tunog ng heart monitor nang dahan-dahang itulak ni Eros ang pinto at pumasok. Mabigat sa hangin ang pamilyar na amoy ng antiseptic.Nakatulog si Valerie sa tabi ng kama, nakahilig ang ulo malapit sa braso ni Sierra habang nananatiling magkahawak ang kanilang mga kamay. Napahinto si Eros sa may pintuan. For a long moment, he said nothing. Mula kay Valerie, unti-unting bumaba ang tingin niya kay Sierra na maputlang nakahiga at hindi gumagalaw sa ilalim ng puting kumot. Napapalibutan ito ng mga tubo at monitor. Tahimik siyang naglakad patungo sa tabi ng kama.Ang bahagyang ingay ng kanyang mga yapak ang gumising kay Valerie. Ilang beses itong kumurap bago tumingala kay Eros, at bahagyang lumambot ang pagod nitong mga mata."Nandito ka na."Bahagyang tumango si Eros bago umupo sa tabi ni Sierra sa kama. Maingat niyang inalis ang kamay nito mula sa pagkakahawak ni Valerie at kinulong 'yon sa pagitan ng dalawa niyang palad.His
“I love you… Eros.” Nanginig ang boses ni Rein habang mas lalo nitong hinigpitan ang pagkakahawak sa pulsuhan ni Eros.His tears kept falling, one after another, soaking the back of Eros's hand.“Eros…” he whispered, the word raw with pain. “Talaga bang wala ka pa ring sasabihin sa akin ngayong araw?”Ibinaba ni Eros ang tingin sa nanginginig na mga daliri ni Rein bago muling itinuon ang mga mata sa mukha nitong basang-basa ng luha. Nanatiling walang pagbabago ang kanyang ekspresyon, ngunit may isang bagay na madilim at maingat na nakatago sa likod ng mga mata niya.“Bakit mo na naman binubuhay ang nakaraan?” mahinahon niyang tanong. “You promised we'd leave it behind. You were the one who swore we'd be best friends instead.”Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Rein bago agad nawala.“I lied...” His voice shook as another tear slipped free. “I lied to myself every single day, telling myself that one morning I'd wake up and you'd finally be gone from my heart.”He let out
Pumasok si Eros sa kanyang silid, balot pa rin ng dugo ni Eliza ang katawan niya. Kumapit sa kanya ang matapang na amoy ng dugo na para bang naging bahagi na ito ng kanyang balat.Wala siyang imik na dumiretso sa banyo at huminto sa harap ng mahabang salamin. Hinubad niya ang hoodie at basta na lamang itinapon sa basurahan. Kasunod nito ang kanyang sando.Sa unang pagkakataon, nakatayo siyang nakahubad ang pang-itaas sa harap ng sarili niyang repleksyon. Mahahaba at pangit na mga peklat ang bumalot sa kanyang katawan at mga braso, bakas ito ng sakit at pagpapahirap na pinagdaanan niya sa loob ng maraming taon. Even the scars across his back were reflected in the mirror behind him, cruel reminders of the hell he had survived. Dumilim ang kanyang mga mata habang tinitigan ang sarili, lantad ang sakit na matagal na niyang kinikimkim. Biglang rumagasa ang mga alaala ng nakaraan.“Ahh! Please… Master, please! I can’t take it anymore! Somebody save me!”Umalingawngaw sa kanyang mga tainga







