LOGINMC Benitez, is a kind and soft-hearted person. Ngunit nagbago ang lahat nang napangasawa niya ang nag-iisang tagapagmana nang mga Wilson. Hindi naging maayos ang trato ng angkan nito sa'kaniya, sapagkat siya ay laki sa hirap lamang. At tinatawag na hampas lupa.. Lahat nang pangmamata at pag yurak nila sa pagkatao nito ay tiniis at nilunok niya hwag lamang silang magkahiwalay nang kaniyang pinakamamahal na asawa.. Ngunit paano na lang kung biglang iwan ka sa ere nang pinakamamahal mong asawa, at ang kaisa-isang pirasong papel na pinanghahawakan mo ay nawalan nang bisa.. Dahil sa hindi niya matanggap ang sinapit ng kanilang pagsasama, magpapakalayo siya at hindi na muling magpapakita pa.. Sa pag lipas ng panahon, gugulantangin na lang ang pamilyang Wilson, sa pagbabalik niya na malayo sa dating MC na kilala nila at inalipusta.. MC is now a poweful Billionaire at gagamitin niya ito, upang mag higanti sa mga taong yumurak ng kaniyang pagkatao..
View MoreBugh...
Sebuah sepatu mendadak telempar hingga mengenai kepala Ayana. Gadis tersebut sontak memegangi pelipisnya yang dirasa memar.
"Woy! Siapa yang lempar sepatu ke muka aku?" teriaknya sambil mengangkat sepatu tinggi-tinggi."Gue! Lagian ngapain lo berdiri di situ?"
Mendengar ucapan menantang dari musuh bebuyutannya, sontak Ayana membelalak. "Harusnya aku yang nanya. Kayak anak kecil aja lempar-lempar sepatu. Kurang kerjaan banget."Keributan tersebut ditonton oleh beberapa mahasiswa di koridor kampus. Mereka sudah tidak asing lagi dengan pemandangan tersebut. Ayana Birdie adalah salah satu mahasiswi di fakultas ekonomi bisnis (FEB), sedangkan gadis di hadapannya adalah Metta Adzkiya yang berada di fakultas yang sama.Keduanya dikenal sebagai rival sejati!
"Gue mau ngelempar dia. Salah siapa lo tiba-tiba muncul?" kata Metta lagi. Kini, dia menunjuk salah satu lelaki berkacamata yang kini memeluk bukunya.
"Bukannya minta maaf, malah balik nyalahin.""Udah-udah. Buruan balikin sepatu gue!""Balikin?" Aya menatap sepatu yang dipegangnya sesaat, kemudian melirik Metta. "Tuh, ambil.""Heh! Kenapa lo lempar sepatu gue? Ambil!""Ambil sendiri."Aya segera menarik temannya menjauh dari sana. Ia mengabaikan teriakan Metta yang memanggil namanya.Lagian suruh siapa dia melempar sepatu sembarangan?Di sisi lain, teman Aya yang bernama Putri itu kini hanya bisa diam.Kalau sudah berurusan dengan si Metta itu, Aya akan lebih sensitif. Dia juga bingung bagaimana awal keduanya sering bertengar seperti itu. Yang Putri tau temannya ini benar-benar orang yang tenang dan polos, tapi ternyata dia bisa berubah jadi singa betina saat berhadapan dengan Metta."Sebel banget, sih! Kenapa dia itu suka banget ngancurin mood-ku? Mana tiap hari ketemu lagi," gerutu Aya setelah mereka sampai di parkiran kampus."Gimana gak ketemu? Kita satu kelas sama dia, Ay.""Jujur, kalau bukan karena Papa yang minta ngambil fakultas ini, aku mending di fakultas hukum. Aku pernah cerita kalau mau jadi pengacara, kan?"Putri mengangguk pelan. "Iya, sih. Tapi sejauh ini nilai kamu bagus. Kalau kamu salah ambil jurusan, terus nilai kamu jelek, itu yang jadi masalah.""Tau, ah!""Jangan marah-marah terus, dong. Kamu masih belum mau cerita kenapa Kamu sama Metta musuh kayak gitu?"Sedetik kemudian. Aya merubah raut wajahnya. Memang tidak ada orang yang tau tentang masalah ini selain Aya dan Metta sendiri. Bahkan teman-teman keduanya juga tidak ada yang tau. Untungnya, Putri yang melihat temannya terdiam, langsung melanjutkan bicara, "Yaudah, kalau gak mau cerita gakpapa." "Bukan gitu. Kapan-kapan deh, soalnya ceritanya panjang," balas Aya mencari alasan."Yaudah. Aku mau cari makan, nih. Mau ikut gak?""Sebenernya pengen, tapi mama suruh pulang cepet. Gak tau deh ada apa.""Oke. Aku juga mau ngajak Deon, sih." Putri tersenyum lebar hingga menunjukan deretan giginya.Ayana hanya bisa menggelengkan kepala menyaksikan kasus friendzone ini.Sama-sama suka, tapi belum ada yang berani jujur sama perasaannya. Aya saja sampai gemas karena kedekatan mereka yang tidak memiliki hubungan.
Begitu tiba di rumah, ia merasa dunianya runtuh karena berita dadakan yang dibawa kedua orang tuanya.
"Apa?! Dijodohin?" pekik Ayana tak pecaya.
Namun, sepasang suami istri itu hanya mengangguk."Jangan aneh-aneh, deh. Aya baru pulang tau.""Mama sama Papa serius. Perjodohan ini sebenarnya udah lama, cuma kita harus nunggu umur kamu yang tepat," kata papanya.Iya, perjodohan. Bagaimana Aya tidak pusing? Dia baru sampai rumah tapi mamanya langsung membicarakan hal yang tidak masuk akal. Perjodohan seperti itu hanya ada di jaman dulu, novel, dan film."Kamu juga kenal sama orangnya, kok."Aya kini menatap Mamanya. "Siapa?""Kenneth, anaknya tante Mirna. Masih ingat?""What? Gak mau," balasnya cepat."Kenapa? Kamu dulu suka main sama dia. Bahkan kamu sahabatan sama adiknya, Metta."Tapi itulah alasan Aya semakin tidak mau. Orang tuanya tidak tau permasalahan Aya. Mereka tidak tau bagaimana Aya sakit hati dengan kakak beradik tersebut!"Gak mau, Mah. Aya udah gak temenan lagi sama Metta," jawab Ayana membuang wajah ke arah lain. Ia benar-benar tidak menyangka jika pria itu yang akan dijodohkan dengannya."Kenapa? Pantesan aja udah lama Metta gak main ke rumah. Tante Mirna juga gak ngomong apa-apa. Jangan gitu, dong. Mama sama tante Mirna itu temanan, masa anak-anaknya musuhan."Pria yang berstatus suaminya itu ikut mengangguk. "Emangnya apa masalah kalian? Bisa dibicarakan baik-baik, kan?""Gak bisa!""Ayana!"Gadis itu menunduk. Kalau papanya sudah memanggil seperti itu, Aya mau mengelak bagaimana lagi?"Oke, Aya cerita. Metta itu pernah rebut pacar Aya waktu SMA. Itu parah banget, kan?""Bagus, dong. Udah putus, kan? Kalau kamu belum punya pacar jadi lebih gampang kita jodohin," celetuk mamanya."Ih, dengerin dulu. Terus si Ken itu pernah ngebentak Aya. Waktu kecil dia pernah ngomong kasar sama Aya.""Kasar gimana?""Pokoknya dia bentak Aya! Dia ngomong kayak gitu cuma karena Aya gak bisa main bola. Padahal waktu itu Aya masih kecil, sedangkan dia udah gede."Papanya sontak tertawa. "Sayang, itu zaman masih kecil. Papa yakin Ken gak berniat buat bentak kamu kayak gitu. Sekarang dia jadi anak baik, loh.""Alah, paling juga pencitraan. Pokoknya Aya tetep gak mau!""Ketemu sebentar saja. Dia udah pulang dari Amerika buat nemuin kamu. Mama sama tante Mirna udah janjian buat jodohin salah satu anak kita nanti," ucap orang tuanya kembali membujuk."Selain dia gak ada gitu?""Siapa? Metta?"Aya melotot. "Ya enggak juga, Pah. Metta cewek.""Terus?""Mama sama papa bikin adek buat Aya. Terus kalau dia udah gede, jodohin tuh sama si Ken," ucapnya asal."Hah?""Pokoknya Aya gak mau. Dia udah tua.""Kalian cuma beda delapan tahun." Wanita paruh baya itu melirik suaminya sekilas. "Mama sama papa malah beda sepuluh tahun.""Tapi Aya masih kuliah.""Gak papa, kan pendekatakan dulu. Toh, kamu udah semester akhir," jawab Mamanya cepat, "Gak akan nyesel kamu, Ay. Sekarang kenneth makin ganteng tau. Kalau dari muka juga gak keliatan beda jauh dari kamu."Aya terdiam sesaat. Sepertinya kalau menolak juga percuma. Aya sudah terbiasa menjadi gadis baik-baik dan mematuhi kedua orang tuanya. Naura benar-benar ingin menolak tapi di sisi lain Aya juga tau dia tak punya pilihan.Dengan pasrah gadis itu bergumam, "Emang kapan dia datang ke rumah?""Malam ini." Papanya tersenyum simpul."Loh? Dadakan banget.""Sebenarnya udah dari lama. Cuma kalau gak dadakan, kamu pasti bakal kabur di hari acaranya. Makanya malam ini kamu gak boleh kemana-mana.""What?!""Salamat." hindi sa hinagap na masasabi ko ito kay MC sa dati kong asawa. "No, problem. It was my responsibility too. Anak ko rin siya at hindi mo pwedeng ilayo sa akin ang anak ko. "Look, MC hindi porket ikaw ang nakahanap kay Tyron ay okay na tayo. Hindi ko na siya ilalayo sayo pero may oras lang at araw na makakasama mo siya at dapat hindi ka susuway sa kagustuhan ko." ani ko. Sa totoo lang nang makita ko na masaya ang anak ko kanina. Iyong genuine smile niya sobrang saya ko. Hindi ko akalain na sasaya ulit ang anak ko ngayon. At ayoko naman ipagkait sa kanya ang kasiyahang iyon kaya napagdesisyunan ko na hindi na siya ipagkait sa kanyang sariling ama. "Thanks, Tamara." ani nito at nang akmang yayakapin niya ako umiwas ako. "Hmmm! Okay na. Sige na iiwan ko muna siya sayo at bukas na ako babalik. May gagawin pa ako sa company." ani ko at tumango lang ito sa akin kaya umalis na rin ako. Nang makalabas na ako ng ospital sumakay agad ako ng aking sasakyan at pinasibat ito pa
Nang maka alis ako ng ospital at nakauwi ng bahay napag isip isip ko ang lahat lahat. Sabi nga nila lahat gagawin ng isang ina para sa kanyang anak. Kaya kahit nagkakasakitan kami ng Daddy ng anak ko hindi ko pa rin dapat kalimutan ang pagiging Ina ko sa kanya. Naidlip lang ako at pagod na pagod ako sa byahe. Hinayaan ko na lang ang mag-ama na makapag bonding dalangin ko na pagalingin niya agad ang anak ko at itatama ko na ang lahat lahat. Pumikit ako at natulog gusto kung bawiin ang ilang gabing wala akong halos natulog although may tulugan sa loob ng ospital kaso hindi pa rin sasapat ang tulog ko sa mga ganoong pagkakataon at lugar. Habang bantay pa ang daddy niya sa anak ko susulutin ko ang pagpapahinga ko sa bahay. Nag alarm naman ako kaya magigising ako ng maaga. Three hours later nang marinig ko ang pagtunog ng alarm clock hudyat na para gumising ako at mag asikaso, balak kung lutuan ng arozcaldo ang aking anak. Kaya nagsimula na akong magprepated ng aking sarili. Nag inat
Samantalang sa loob naman ng emergency room himalang nagkamalay ang kanilang anak. Akala ni Tamara ay mawawala na ang kanyang pinakamamahal na anak. Nang sabihin ng doktor sa kanya na may heartbeat na ulit ang anak niya nakahinga siya ng maluwag kahit kaunti lamang. Katatapos lang rin niyang kumain at medyo inaantok na rin siya. Sa sobrang antok niya ay hindi niya namalayan ang sarili na nakatulog na pala siya. Nagising siya na parang may humahaplos sa kanyang ulunan hindi niya alam kung nanaginip nga ba siya o hindi. Nag unti-unti niyang idinilat ang kanyang mga mata nakita niya ang kanyang anak na si Tyron. "A-anak! Gising ka na?" tanong niya sa pag-aakalang nanaginip lamang siya. "M-Mommy! O-Opo!!" nauutal na sagot nito sa kanya. Hindi man lang naisip ni Tyron na kahit hirap mag salita ay nagawa pa rin niya. "Salamat sa Diyos, gising ka na anak. Pinag alala mo ng sobra ang Mommy. Saglit lang at tatawag ako ng doctor." Ani niya. Ngunit ng tatayo na siya agad nitong hinaw
Nabulabog ang Emergency room ng biglang tumigil ang paghinga ni Tyron. "Code blue! Code blue." wika ng doctor at sinimulan ng irevived ang bata. Paulit ulit ginagawa ng doctor at inoorasan ang bata. ilang segundo na nilang ginagawang isalba ang bata kaso wala man lang kitang nakikita indikasyon na buhay pa ito. Hanggang sa hindi tinigilan ng doctor na magkaroon ito ng hininga. "Oxygen!" utos ng doctor. Napalitan na ng bagong tangke ng oxygen. Samantalang nagugulat ang dalawa sa labas ng makitang maraming Nurses ang pumasok sa emergency. At nang silipin ni Tamara kung anong nangyayari halos gumuho ang mundo niya ng makitang sinasalba ang kanyang anak. "No! It can't be, huhuhu. Tyron, anak." palahaw na iyak niya mula sa labas ng emergency room.. Habang pinapakalma siya ni MC. "Let's do their job! We will wait here." aniya. "Ayokong tumanga dito na walang ginagawa para sa anak ko." bulyaw niya rito. "Alam mo kung wala kang sasabihin, umalis ka na lang! Hindi kita kailangan dito." sig
"Mom, is this true??? Are you hiding something from me again? Kaya ba nagmamadali kang umalis ng bansa at bumalik ng Europa dahil alam mong nagkakalapit na kami ng biological father ko?" sunod sunod na tanong ng anak ko at wala akong maapuhap na sagot sa mga katanungan niya ngayon, miski ako ay nagu
Nagliligpit ng gamit si Tamara ng kanilang gamit ng kan'yang anak na si Drake ng lumapit ito."Mom, we're going to Europe??" tanong nito sa kan'ya."Yes anak, mamayang gabi na ang flight natin. Ready ka na ba anak?" tanong niya dito. Sabay iling nito naikinasalubong ng kilay niya. "Why son, are you no
At Benitez Mansion Saktong kakauwi lamang niya at pagod na sumalampak sa kama ng kanyang kwarto. Wala siya sa mood makipag usap na kahit kanino at sobra siyang natakot sa nangyari kanina lang. Hindi niya akalaing makikita niya sa ganong kalagayang ang kanyang anak. Sariwa pa rin sa kanyang ala-ala
Kanina pa siya pabalik balik sa emergency room. Hindi niya malaman ang gagawin ng mga oras na 'yon para siyang pinagsakluban ng mundo. Wala pa ring tawag mula sa emergency room kaya naman hindi siya mapakali sa kan'yang kinauupuan paroon at parito siya. Hindi niya rin natatawagan pa si Tamara ang Mo


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews