LOGINงานศพจัดขึ้นภายในวัด
"ฮืออ แม่ครับ ทำไมต้องทิ้งผมไปด้วย ฮือ" "มาหาน้าครับ" เหมยลี่รับบทคนดี "ไม่ แม่ตายก็เพราะคุณ ฮือ" "真的,沒想到費明先生會為他的妻子戴上他。" ตายจริง ไม่คิดเลยว่าคุณเฟยหมิงจะสวมเขาให้ภรรยา "有傳言殺妻是真的嗎?" จริงหรอที่มีข่าวลือว่าทำให้ภรรยาตาย เสียงซุบซิบดังขึ้นภายในบริเวณวัด เวลานั้นทำให้บริษัทเกิดขาดทุนจากความเชื่อถือแต่ก็กูมาได้เพราะความพยายามของเฟยหมิง ผ่านไปหลายปีเด็กน้อยที่เกิดจากเหมยลี่ก็ลืมตาขึ้นมา "ป๊าขา หนูอยากได้ของเล่นพาหนูไปซื้อหน่อยได้มั้ยคะ" หลินลู่รีบอ้อนเอาอกเอาใจประมุขของบ้าน หลังจากที่เขาตึดสินใจแต่งงานเพื่อรับผิดชอบเด็กในท้องของเหมยลี่ "พรุ่งนี้ป๊าจะพาไปเดี๋ยวเราจะได้ไปรับพี่ชายที่เรียนจบกลับมาด้วย" "ค่ะ ป๊า" เธอที่ถูกมารดาสอนมาด้วยความอิจฉาถึงจะไม่อยากให้พี่ชายกลับมาแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี "หลิน แกต้องทำยังไงก็ได้อย่าให้เด็กนั่นมันแย่งความรักไปจากแกไม่ได้ ทำให้พ่อมันเกลียดเลยยิ่งดี" เหมยลี่สอนลูกสาวให้เป็นเด็กไม่ดี "ค่ะ แม่" เด็กหญิงเชื่อฟังอย่างดี "ผ่านไปจนเธอเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ป๊า หลินขอบัตรเครดิตหน่อยสิคะจะไปช๊อปปิ้ง" จากสาวน้อยในวันนั้นกลับกลายมาเป็นสาวสวยในวันนี้ "ที่ป๊าให้มันไม่พอหรอ หื้ม" "ป๊าอย่าตามใจหลินให้มากครับ เดี๋ยวจะเคยตัว งานก็ไม่ไปช่วย" ทายาทคนเดียวของตระกูลพูดเหน็บแนม "นี่พี่ชาย อย่ามาว่าน้องนะ อีกไม่นานน้องก็จะไปช่วยเองแหละ จะไปเอาตำแหน่งประธานบริษัทด้วย" "ทำงานเป็นด้วยหรอ" พูดจบก็เดินออกไป "เอ่อ ป๊า ผมตกลงตะแต่งงานแล้วนะ ธุรกิจผมจะสร้างเองไว้ป๊าวางมือเมื่อไหร่ค่อยมาเรียกผมแล้วกันนะ" "แกถามความคิดเห็นฉันหรือยัง" "แล้วแต่ป๊าแล้วกัน ถ้าป๊าจะไม่ชอบเมียผมเพราะเธอจน ผมก็อยากจะบอกไว้ว่าผมไม่ชอบเมียป๊าเหมือนกันที่เป็นเมียน้อยของป๊า" "แก!!" "อย่ามาว่าเเม่หลินนะ" "หึ เธอก็เหมือนกัน ไม่เห็นหน้าเหมือนฉันตรงไหน นิสัยก็ต่างกันราวกับเหว" "ฮรึกก หลินเสียใจเป็นนะคะ" เธอแสร้งบีบน้ำตาเพื่อเรียกความสงสาร "หึ มารยาเหมือนแม่เธอไม่มีผิด" "ผมจะบอกไว้ว่าบ้านหลังนี้ใครจะอยู่ก็อยู่ไปผมไม่อยู่แล้วต่อแต่นี้ไปป๊าจะทำอะไรก็แล้วแต่" ชายหนุ่มขนของทุกอย่างของมารดาไปอยู่ที่คอนโดของตัวเอง "หาเงินให้สองแม่ลูกนั่นผลาญเยอะๆ เลยนะครับ" ชายหนุ่มแต่งงานกับคนรักได้4ปีกว่าและมีพยานรักตัวน้อย ชื่อ ลี่หลิน "สวัสดีค่ะคุณปู่" เด็กน้อยวิ่งมาออดอ้อนคนเป็นปู่ "ไหนคนสวย มาให้ปู่หอมแก้มหน่อยเร็ว" ชายวัยกลางคนอุ้มหลานตัวน้อยแนบแนบอก "เมียพ่อไปไหนล่ะ" "ไปเที่ยวกับเพื่อนเขาน่ะ" "ยัยตัวดีล่ะ" "เรียกน้องดีๆ " "หนูอยากไปเล่นกับคุณน้าหลิน" เด็กน้อยพูดอย่างตื่นเต้นที่จะเจอน้องสาวพ่อ "ป๊าขา หนูไปเล่นกับคุณน้านะคะ" ชายหนุ่มไม่อยากให้ลูกสาวไปเพราะรู้จิตใจน้องสาวต่างแม่คนนี้ดี "ไปเถอะครับ" เฟยหมิงอนุญาติ "คุณน้าขา หนูมาเล่นด้วย" เด็กหญิงตัวน้อยวิ่งขึ้นไปหาหลินลู่บนห้องนอนของเธอ "ออกไป!!! พลักก โอ้ยย ฮือออ" เด็กหญิงร้องไห้ออกมาเสียงดังเนื่องจากโดนกระทำแบบนี้เป็นครั้งแรก "นี่หยุดร้องนะ หยุด ฉันบอกให้หยุด" เธอพูดเสียงดังเด็กน้อยยิ่งร้องไห้มากกว่าเดิม "เกิดอะไรขึ้น" ชายหนุ่มได้ยินเสียงลูกสาวร้องจึงรีบวิ่งขึ้นไปดูทันที "คุณพ่อขาคุณน้าผลักหนูแล้วยังตะคอกใส่หนูอีก" เด็กหญิงกอดบิดาด้วยความกลัว "น้องไม่ได้ทำนะ น้องลี่ใส่ร้ายหลิน" หลินลู่รีบแก้ตัว "พอๆ ใครสอนให้หนูเป็นแบบนี้อาลี่" เฟยหมิงที่เชื่อลูกรักของตัวเอง "ฮืออ คุณปู่ คุณปู่ไม่รักหนู" "พ่อก็เชื่อยัยนี่อยู่ดี งั้นผมกับพ่อเราขาดกันถ้าพ่อยังเห็นคนอื่นดีกว่าเลือดตัวเอง" "แก!!" ชายหนุ่มอุ้มลูกสาวออกจากคฤหาสน์ไปทันทีหลังจากนั้นครอบครัวของเขาก็ไม่เคยจะมาเหยียบที่นี่อีกเลย "คุณคะ ใจเย็นๆ ค่ะ ดื่มชาสักนิดหนึ่งนะ" "อืม" ทุกครั้งเหมยลี่จะชงชามาให้โดยตลอด เวลาจึงผ่านนานไปร่างกายของเฟยหมิงจึงเกิดอาการแปลกๆ และเปลี่ยนไป เขาเป็นอมพาตครึ่งตัวและอยู่ไปไม่นานหลังจากนั้นเขาจึงเห็นธาตุแท้ของเหมยลี่ "นี่เธอ เธอกล้าสวมเขาให้ฉันได้ยังไง" เขาตะโกนออกมาเพราะความโกรธเพราะตอนนี้เหมยลี่พาชู้รักเข้ามานอนในบ้าน "คุณยังเคยสวมเขาให้พี่วรรณเลย ทำไมฉันจะทำไม่ได้" "ฉันจะบอกความโง่อีกเรื่อง คุณไม่สงสัยหน่อยหรอว่าหลินไม่ใช่ลูกสาวของคุณ" "หมายความว่ายังไง" "ก็หมายความว่าหลินคือลูกสาวของผมไงล่ะ" เสียงของชายปริศนาดังขึ้นมาจากข้างหลัง คือเสียงของลูกน้องคนสนิทของเขาที่เขารักเหมือนน้องชายอีกคน "ไอ้ไม้ ไอ้เลว แกกล้าสวมเขาให้ฉันได้ไง ฮ้ะ!!" เฟยหมิงตะโกนด่าทอ "ไม่ต้องพูดมาก รีบตายไปเถอะ" เหมยลี่เทยากรอกปากให้เฟยหมิงดื่มและหมดสติไปในที่สุด แต่ก่อนที่สติสุดท้ายจะดับลง วรรณ ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่เคยให้ความรักลูกของเราเลยผมมันเลวอย่างที่คุณบอก รักลูกคนอื่นที่ไม่ใช่เลือดตัวเอง พ่อขอโทษนะลูกอภัยให้ผมด้วยนะวรรณ 'นี่คงเป็นกรรมของผมสินะ ผมรู้แล้ว' พลัก ตึก ตึก ทั้งสองคนนำตัวของเฟยหมิงโยนลงบรรไดให้เเสร้งเป็นอุบัติเหตุ "คนไข้เสียชีวิตแล้วครับ ทางเราช่วยสุดความสามารถแต่ร่างกายไม่ไหวเพราะตรอมใจ และทางเราตรวจพบว่าภายในร่างกายมีสารแปลกปลอมของยาที่ทำให้เป็นอัมพาต และยาพิษชนิดรุนแรง " ชายหนุ่มที่ได้ยินหมอพูดแบบนั้นถึงกลับทรุด "แม่ครับ เป็นเพราะผมใช่หรือเปล่าที่ไม่เคยไปดูแลพ่อ" "ไม่เลยค่ะคุณ ทั้งหมดไม่ใช่เพราะคุณ แต่เป็นเพราะคุณพ่อเอง ทุกอย่างมันคือกรรมที่คุณพ่อทำกับคุณแม่วรรณ" ผู้เป็นภรรยาก็ทำได้แต่ปลอบใจสามี ต่อมาชายหนุ่มหาหลักฐานได้ทั้งหมด แผนการทั้งหมดเป็นแผนของคุณเหมยลี่ และชู้รัก แต่ระหว่างการจับกุมทั้งสองขับรถหลบหนีและสุดท้ายเกิดเบรคแตกรถคว่ำตรงที่ที่แม่ของเขาเสียชีวิต ส่วนหลินลู่แทบสติแตกหลังจากรู้เรื่องของมารดา แต่ไม่มีใครบอกเรื่องพ่อที่แท้จริงของเธอเพราะความสงสาร ชายหนุ่มกับครอบครัวจึงได้ย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ที่ที่เขาจากมา ชายหนุ่มเกิดสงสารจึงได้ดูแลน้องสาวต่างสายเลือดโดยคิดที่จะเปลี่ยนนิสัยของน้องสาวและจะดูแลเขาด้วยความรักแต่นั่นเพราะเขารู้ดีว่าการที่ไม่มีเเม่มันเป็นยังไง ที่ผ่านมาหลินลู่เปลี่ยนไปมากเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน แต่ใครจะไปรู้ว่าที่ผ่านมามันก็แค่การแสดงที่เธอสร้างมันขึ้นมาเพื่อรอวันเอาคืนคนในตระกูลนี้ เพราะงูพิษยังไงมันก็คืองูพิษวันเกิดมาเฟียหนุ่มทั้งสองครอบครัวนั่งทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาหลังจากไม่ค่อยได้เจอกันมาเกือบเดือนมีความสุขมากๆนะลูก ท่านอีริค มารดาของมาเฟียหนุ่มอวยพรบุตรชายคนเดียวของตระกูล"ม๊าขอให้ลูกมีีความสุขมากๆ ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ" นายหญิงปภาภัทรอวยพรลูกชาย"ขอบคุณครับป๊าม๊า""ม๊าก็ไม่มีอะไรมาก มีความสุขมากๆนะลูก มีหลานให้ม๊าเยอะๆล่ะ" คุณหญิงเจียอีขอหลานอีกคน"อีกไม่นานครับม๊า""ป๊าก็อยากอุ้มหลานอีกคน" ท่านจางเหว่ยพูดอย่างขบขัน"ส่วนรินก็ขอให้พี่มีความสุขมากๆ นะคะ รินรักพี่นะ แด๊ดดี๊สุดหล่อของเด็กๆ"ทั้งสองครอบครัวทานข้าวอิ่มตอนนี้แยกย้ายกันขึ้นห้องไปกันหมดแล้วทั้งสองเดินมาส่งลูกๆ เข้าห้องนอนแล้วกลับเข้าห้องตัวเอง เพราะเธอเตรียมเซอร์ไพรส์บางอย่างให้สามี"หลับตาสิคะ" เธอเดินมาตรงหน้าเขาทันที่เดินมาถึงห้องsdsสักพักมีกล่องบางอย่างวางไว้ในมือของเขามาเฟียหนุ่มลืมตาขึ้นมาก็วางกล่องไว้บนเตียงแล้วรีบเปิดดู แต่พอเห็นหน้าข้างในแล้วหัวใจแกร่งแทบกระเด็นออกมาเพราะความดีใจปนตื่นเต้น"ฮรึก จริงหรอครับ ไม่ได้หลอกพี่นะ" แต่แล้วน้ำตามาเฟียก็ไหลออกมา"จริงสิคะ ไหนดูซิ คุณพ่อสุดหล่อร้องไห้ทำไมคะ" เธอเช็ดน้ำต
เอี๊ยด อ๊าด เอี๊ยดอ๊าด!! เสียงขาเตียงดังขึ้นไม่ขาดสายเนื่องจากคู่รักที่กำลังโหมไฟราคะใส่กันและกัน"ฮึกก อ๊าา อ๊ะ อร๊ายย อ๊าๆ" หญิงสาวครวญครางอย่างสุดเสียงเนื่องจากรองรับแรงกระแทกจากสามีตัวโตเพราะคนเอาแต่ใจต้องการลูกชายอีกคนไม่สืบต่อธุรกิจอ๊า! ปั่กกก ปั่กก ปั่กก มาเฟียหนุ่มกระแทกแก่นกายใหญ่ใส่ร่องรักของภรรยาอย่างเเอาเป็นเอาตายอึกกก อ๊า หญิงสาวฟุบหน้ากับหน้าอกแกร่งเนื่องจากโดนสามีอุ้มอยู่ตั่บบ ตั่บบบ ตั่บบบ อ๊าส มาเฟียหนุ่มปลดปล่อยน้ำรักสีขาวเข้ามดลูกเมียรักเต็มที่เพราะหวังว่าลูกชายคนเล็กของเขาจะมาเกิดสักทีแฮ่ก แฮ่ก หญิงสาวหายใจเหนื่อยหอบบนอกของสามีเนื่องจากเขาทำรักกับเธอตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนตอนนี้สี่ทุ่มกว่าเธอยังไม่ได้พักให้หายเหนื่อยเลย"เหนื่อยขนาดนั้นเลย?" มาเฟียหนุ่มแกล้งหยอกล้อภรรยารัก"ชิส์ ไม่ได้อึดเหมือนพี่นิ" เธอมองค้อนใส่เขา"หึ ทำให้พี่หน่อย" มาเฟียหนุ่มเดินมานั่งที่โซฟาโดยที่เธอยังอยู่บนตักแกร่ง"รู้หรือเปล่าว่าเราไม่จำเป็นต้องทำที่เตียงตลอด" มาเฟียหนุ่มจับเอวเธอไว้และกระแทกแก่นกายสวนเข้าไปในร่องสวาทเน้นๆ"โอ้วว เสียวมากเมียจ๋า" "อึกก อ๊าส์ เสียวๆ ฮือ จุกด้วย อ๊า" เธอคร
หลังจากที่หลินลู่ฟื้นตัวเธอก็เข้าเรือนจำโดยไม่มีการประกันตัว เพราะกดหมายของฮ่องกงแรงมาก เธอจึงโดนข้อหาติดคุกตลอดชีวิต วินาทีที่เธอรับรู้เธอแทบจะอยากตาบลงตรงนั้น ส่วนจางเหว่ยก็ยังรักและห่วงใยน้องสาวคนเดียวของเขา ต่อให้ต้องโดนตราหน้าว่าโง่บรมเขาก็อยากจะช่วยเธอ แต่ไม่ใช่ตอนนี้อาจจะให้เวลาหลินปรับตัวและสำนักจริงๆ แต่ถ้าไม่ก็คงต้องปล่อยไว้อย่างนั้น อยู่ในเรือนจำตลอดชีวิต ก็เหมือนตายทั้งเป็น นรกบนดิน"เด็กใหม่หรอเราอ่ะ" นักโทษหญิงคนอื่นเดินเข้ามาทักทายเธอด้วยสีหน้าไม่ค่อยเป็มมิตรเธอเกรงกลัวผู้หญิงร่างท้วม "คะ ค่ะ""ไม่ต้องกลัว พวกฉันแค่รับน้อง" พูดจบเธอก็โดนเหมือนที่เธอเคยทำกับหลานสาวตัวเอง ตอนนี้เธอเหมือนตายทั้งเป็นเจ็บเจียนตาย"ฮรึกก แม่ หลินอยากไปหาเเม" เธอร้องไห้ออกมาด้วยความทุกข์ทม"ฮือออ พี่ชาย หลินขอโทษฮือ" ตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วถ้าย้อนเวลากลับไปเธอคงไม่ทำแบบนี้เธอสำนึกผิดแล้วจริงๆ'อันที่จริงตอนแรกผมกะจะส่งคนไปอยู่ในเรือนจำกับหลินลู่อยากให้เธอได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่เธอทำกับภรรยาของผม''แต่มาคิดดูอีกครั้ง ผมไม่อยากให้กรรมทุกอย่างที่ผมเคยทำไปตกถึงลูกที่จะเกิดมาของผม''ฉันอภัยให้
หลินลู่มาทำงานตามปกติแต่เธอหารู้ไม่ว่าเวลาของเธอหมดไปแล้ว"林小姐,警察來找你了。" (คุณหลินคะ ตำรวจมาขอพบ) ฝู่เหยาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องทำงาน"有什麼已經宣布的嗎? " (อะไรหรอ ได้แจ้งไว้หรือเปล่า) เธอนั่งไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร'เรื่องผ่านมาเป็นเดือนเเล้ว หลักฐานก็ไม่มี คงไม่มีอะไรหรอกมั้งน่าจะเรื่องของวัฒน์' เธอคิดในใจ"林總,還是去會議室吧,大家都在等著呢。" (คุณหลินไปที่ห้องประชุมดีกว่าค่ะ ทุกคนรออยู่)"每個人?" (ทุกคน?)เธอเดินตามผู้ช่วยไปที่ห้องประชุมเพราะเธอก็อยากรู้ใจจะขาด"เชิญนั่งครับ" มือขวาคนสนิทของมาเฟียหนุ่มพูดกับเธอ"มีอะไรหรอคะ" เธอค่อยๆนั่งแล้วถาม"我們逮捕你企圖殺死你的兄弟。 " (เราขอจับกุมคุณข้อหาพยายามฆ่าพี่ชายของคุณ)"什麼!?不要誹謗我我會起訴你們所有人。" (อะไรนะ!? อย่ามาใส่ร้ายฉัน ฉันจะฟ้องพวกแกให้หมด) เธอลุกขึ้นโวยวาย"คุณน้า มอบตัวเถอะค่ะ โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา" ลี่หลินเธอพูดขึ้นมา"แก แกใช่มั้ย แกจะมายึดบริษัทของฉันใช่มั้ย" หลินลู่ตรงเข้ามาจะทำร้ายหลานสาวตัวเองแต่มาเฟียหนุ่มโอบกอดเธอไว้และสั่งให้การ์ดที่อยู่ในห้องล็อคตัวเธอไว้ เพราะตอนนี้เธออาละวาดอย่างไม่ใช่เธอเมื่อก่อนหน้านี้"ไม่มีใครทำอะไรคุณน้าหรอกค่ะ คุณน้าทำร้ายพ่อของลี่ทำ
"หมอคะ ตอนนี้พี่ชายฉันเป็นยังไงบ้าง" หลินลู่มาโรงพยาบาลพร้อมกับลูกน้องคนสนิทของพี่ชายเธอหลังจากที่เธอเก็บหลักฐานทั้งหมดไป"คนไข้มีอาการหัวใจวายเฉียบพลันจึงเกิดอาการช็อกและหมดสติไป คนได้เป็นอัมพาตแต่เราสามารถทำให้เป็นเหมือนเดิมได้ด้วยการบำบัดเพราะคนไข้ตกบรรไดและหัวใจล้มเหลวจึงค่อนข้างหน้าเป็นห่วงครับ""แต่มีอีกเรื่องครับ คือทางเราพบสารชนิดหนึ่งที่เป็นการทำลายส่วนต่างๆของระบบในร่างกาย และเป็นยากระตุ้นโรคหัวใจจะเรียกได้ว่าเป็นสารพิษก็ได้ครับ""ก่อนหน้านี้คนไข้ทานอะไรหรือแพ้อะไรมาหรือเปล่าครับหมอจะได้เขียนประวัติ""ฉันไม่ทราบว่าพี่ชายฉันทานอะไรลงไปนะคะเพราะฉันอยู่ในห้อง แต่เมื่อตอนเย็นเราสองคนทานอาหารกันตามปกติแต่เป็นอาหารโปรดของพี่ชายฉัน เราทานกันมานานแต่ไม่ได้เป็นอะไรนะคะ""พี่ชายฉันจะดีขึ้นเมื่อไหร่คะ""ตอนนี้หมอยังให้คำตอบไม่ได้ เพราะยาไปกระตุ้นหัวใจแรงเกินไปจนพี่ชายของคุณรับไม่ไหวและหมดสติไป แต่เคยมีคนไข้มารักษาอาการแบบนี้คล้ายๆ กัน แต่ก็หลับไปประมาณหนึ่งเดือนกว่าๆ""หลิงเถียน เฝ้าพี่ชายไว้ก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเข้ามา" เธอบอกกับลูกน้องคนสนิทพี่ชาย"เอ่อ ครับ" แม้จะสงสัยอยู่บ้างแต
เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องจินตนาการของผู้เขียนแต่งเขียนขึ้นมาเอง ห้ามลอกเลียนแบบการกระทำนี้เด็ดขาดนะคะ โปรดอ่านด้วยความเข้าใจ ขอบคุณค่ะ**************************************************"พี่ชาย หลินมีเรื่องจะคุยด้วย" เธอเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานของจางเหว่ยด้วยรอยยิ้ม"ไม่มีเงินใช้หรอถึงซมซานกลับมา" จางเหว่ยพูดประชดเธอ มีเพียงหลินลู่ที่เก็บความโกรธทำไว้ในใจหลินแค่จะมาบอกว่าหลินเลิกกันกับวัฒน์แล้วนะคะ หลินรู้แล้วว่าเขามีเกาะหลินเพราะหลินพึ่งเห็นเขาเดินเข้าโรงแรมไปกับผู้หญิงรุ่นแม่เหมย"เมื่อเช้าเธอพึ่งไปอยู่กับมันมานิ พี่จะเชื่อเธอได้ยังไง" จางเหว่ยพุดอย่างรู้ทันเธอ"มันก็จริงค่ะ แต่หลินให้คนตามวัฒน์หลินเลยพึ่งตาสว่างเมื่อตอนบ่ายๆ" เธอแสร้งหน้าเศร้า"หลิน ฮรึกก หลินรักเขามากแต่ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับหลินดวย ฮือออ" เธอร้องไห้ออกมาจนพี่ชายของเธอเดินเข้ามากอดปลอบใจ"ไม่เป็นไรนะ เธอยังมีพี่ พี่ชายคนนี้ที่รักเธอเหมือนกัน" จางเหว่ยพูดปลอบน้องสาว แต่กลับเป็นหลินเองที่สะอึกเพราะคำว่ารักของพี่ชายต่างแม่ของเธอ แต่สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเพราะคำสอนของแม่ผุดขึ้นมา ทุกอย่างของตระกูลเฟยหมิ







