Masuk"我想和你分享剩下的股份。你想要多少" (ผมต้องการหุ้นที่เหลือกับคุณ ต้องการเท่าไหร่) มาเฟียหนุ่มนั่งหันหลังในห้องประชุมบริษัทของภรรยาที่ฮ่องกงโดย Video Conference
"我不賣,你受夠了。" (ฉันไม่ขายที่คุณได้ไปมันมากพอแล้ว) หลินลู่ หรือ นับดาว ที่ตอนนี้กำลังต่อรองกับชายหนุ่มปริศนาที่ได้หุ้นจากสามีเธอไป "30%我給你5500萬人民幣。" (30% ผมให้คุณ 55 ล้านหยวน) 'ถ้าฉันขายหมดฉันก็น้อยกว่าพี่ชายฉันสิ' นับดาวคิดในใจ "發送視頻剪輯" (ส่งคลิปวิดีโอ) "อ๊ากกก ปล่อยกู ผมยอมแล้วผมจะหาเงินมาคืนคุณให้ครบตามสัญญาผมขอเวลา 2 วัน ได้โปรด" คลิปวิดีโอที่ตอนนี้สามีที่เธอกำลังจะแต่งงานด้วยโดนซ้อมปางตาย "พวกแกเป็นใคร ปล่อยสามีฉันนะ" นับดาวที่ตอนนี้โกรธจัด "如果你把我的股票賣給我你丈夫的生命將是安全的" (ถ้าคุณยอมขายหุ้นให้ผม ชีวิตของสามีคุณก็จะปลอดภัย) "是的,我同意。我們明天約個時間吧。" (ได้ ฉันตกลง นัดกันพรุ่งนี้เลย) "這有點好,沒什麼大不了的,所以你不要浪費時間。" (ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องเสียเวลา) "我现在有人把文件寄给你。" (ผมให้คนส่งเอกสารไปให้คุณตอนนี้เเล้ว) "คุณแม่ สวัสดีครับ" มาเฟียหนุ่มเดินเข้ามาในโรงพยาบาลที่พ่อตารักษาตัวอยู่ "สวัสดีจ้ะ น้องสบายดีหรือเปล่า" "ครับ น้องสบายดีคุณแม่ไม่ต้องห่วงผมจะดูแลน้องอย่างดี" "จ้ะ น้องอยู่กับเราแม่ก็สบายใจ" "คุณพ่อล่ะครับ" "ตอนนี้ออกจากห้อง ICU แล้ว พักฟื้นอยู่ในห้องแต่ยังไม่ฟื้น" คุณหญิงพูดทั้งน้ำตา "คุณแม่ทานอะไรหรือยังครับ อย่าลืมพักผ่อนนะครับเดี๋ยวจะไม่สบายไปอีกคน" "จ้ะลูก" "ทำไมบ้านเงียบจัง" ติ๊งหน่องๆ!!! หญิงสาวที่ตอนนี้เดินทางมากับพี่เลี้ยงคนสนิท "คุณหนู กลับมาแล้วหรอคะ คุณหนูของนม" ทั้งสองคนเดินเข้าในบ้านเหลือไว้เพียงพี่เลี้ยงคนสนิทกำลังขนของ "ทำไมบ้านเงียบจังเลยคะ" เธอมองหาคุณพ่อคุณแม่และคุณน้าไม่มีใครอยู่ "เอ่ออ คุณท่านทั้งสองเข้าบริษัทไปแต่เช้าแล้วค่ะ ส่วนคุณหลินออกไปพบเพื่อน" จำเป็นต้องโกหกเธอตามที่เจ้าของบ้านสั่งไว้ "อ่อค่ะ งั้นหนูขึ้นไปพักก่อนนะคะ อย่าลืมจัดห้องให้ซีด้วย" "ค่ะ" "แกร๊ก!!! " หื้มม ยังเหมือนเดิมทุกอย่างเลย" เธอเข้ามาในห้องแล้วนอนให้หายเหนื่อยสักพักจนเลยเวลาไปถึง 2 ทุ่มของฮ่องกง "หึ ไม่คิดว่าจะมาหาถึงที่" อีวานที่กลับมาจากปาร์ตี้กำลังเดินขึ้นห้องมาแต่เพราะห้องตรงข้ามเหมือนมีคนอยู่จึงแอบไปเอากุญแจมาเปิดแต่ก็ต้องยิ้มออกมาเพราะเจอผู้หญิงที่ตนอยากได้มาประดับบารมี หญิงสาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกเหมือนมีใครมายืนบริเวณปลายเตียงแต่ก็ต้องตกใจเพราะเธอไม่คิดว่าจะมีชายแปลกหน้าเข้ามาในห้องของเธอได้ "กรี๊ดด ซีช่วยด้วย อุ๊บ" หญิงสาวตะโกนเรียกพี่เลี้ยงคนสนิทเสียงดังก่อนที่จะโดนปิดปาก "ชู่ว!! ไม่ต้องร้องเดี๋ยวเราก็จะมีความสุขกันแล้ว หึๆๆ" "ปล่อยนะ ไอ้ชั่ว แกเป็นใคร" "หลังจากคืนนี้ไปเดี๋ยวเธอก็รู้เอง" พูดจบก็ผลักเธอลงเตียงอย่างเเรงและคร่อมบนร่างเล็กซุกไซร้ทันทีแต่ด้วยที่ตอนนี้เธอควานหาแจกันได้พอดีจึงตีเข้าที่ศรีษะของอีวาน "เพล้งง!!! โอ้ยยย มึง" "แกร๊ก!! นายหญิง!!!" ซีที่วิ่งขึ้นมาเนื่องจากได้ยินเสียงของตกแตกเพราะคิดว่านายหญิงอาจจะเป็นอะไรเพราะก่อนหน้านี้เขาพึ่งขนของเสร็จ "ซีช่วยด้วย" เธอวิ่งมาหลบข้างหลังพี่เลี้ยง "มึง มึงทำอะไรนายหญิงกู" พั๊วะ ซีที่ตอนนี้กำลังต่อย ทั้งเตะทั้งถีบ ตามวิถีลูกน้องมาเฟียจนชายตรงหน้าสลบไป "เป็นอะไรมั้ยครับ ผมขอโทษที่มาช้า" ซีกล่าวขอโทษและโค้งตัวลงตรงหน้า "ไม่ ฉันไม่เป็นอะไร" "คุณหนูเป็นอะไรมั้ยคะ" นมที่วิ่งขึ้นมาหลังจากสาวใช้วิ่งมาบอกเรื่องราว "ไม่เป็นไรค่ะ มาเอาเขาออกไปจากห้องรินเถอะค่ะ" ซ่าส์!!! ชายหนุ่มที่ตอนนี้โดนมัดมือมัดเท้าที่หน้าคฤหาสน์ มองไปรอบๆ ที่ตอนนี้มีชายชุดดำที่ตามมาจำนวน 5 คน แค่ก แค่กๆ อีวานสำลักน้ำที่โดนสาดมา "มึงบอกมาว่าเข้ามาในห้องนายหญิงได้ยังไง" ซีถามเสียงเข้ม "อยากรู้หรอ หึๆ แต่กูไม่บอกว่ะ" "ซ้อมมันจนกว่ามันจะพูด" "ครับเฮีย" "พวกมึง พวกมึงเป็นใคร ทำอะไรลูกกู ปล่อยนะ" อนุวัฒน์ที่พึ่งกลับมาจากบ่อนก็ตกใจเพราะมีคนซ้อมลูกชายตัวเอง "จับมันไว้" อนุวัฒน์ที่โดนชายชุดดำคลุมตัวตอนนี้ช่วยอะไรลูกชายไม่ได้ "พอแล้ว กูบอกแล้ว มึงไปถามอีแก่ในบ้านนู้น" อีวานตะโกนออกมา "จับมันต้องคนไปไว้ที่โกดังอย่าพึ่งฆ่าพวกมันเผื่อพวกมันยังมีประโยชน์" "ครับเฮีย" "บอกรินได้มั้ยคะ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่" หญิงสาวที่กำลังนั่งซักถามนมของเธอ "นมยังบอกคุณหนูตอนนี้ไม่ได้ เรื่องทุกอย่างจบคุณหนูจะรู้เอง" "ไม่ค่ะ หนูอยากรู้ตอนนี้" "เชื่อนมนะคะ อีกไม่นานทุกอย่างก็จบ" "นายหญิงครับ ตอนนี้เราต้องย้ายไปอยู่ที่เพนเฮาส์ของนายใหญ่" "ทำไมหรอคะ เกิดอะไรขึ้น" "ที่นี่ไม่ปลอกภัยกับเรา เชื่อผมเถอะครับ" "ค่ะ นมก็คิดเหมือนคุณซี เชื่อเขาเถอะนะคะ" นมที่เลี้ยงเธอมาดูคุณหนูออกเพราะยังไงก็ไม่ยอมไปเเน่ๆ "เฮ้อ ก็ได้ค่ะ" อีกไม่นานทุกอย่างก็จบวันเกิดมาเฟียหนุ่มทั้งสองครอบครัวนั่งทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาหลังจากไม่ค่อยได้เจอกันมาเกือบเดือนมีความสุขมากๆนะลูก ท่านอีริค มารดาของมาเฟียหนุ่มอวยพรบุตรชายคนเดียวของตระกูล"ม๊าขอให้ลูกมีีความสุขมากๆ ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ" นายหญิงปภาภัทรอวยพรลูกชาย"ขอบคุณครับป๊าม๊า""ม๊าก็ไม่มีอะไรมาก มีความสุขมากๆนะลูก มีหลานให้ม๊าเยอะๆล่ะ" คุณหญิงเจียอีขอหลานอีกคน"อีกไม่นานครับม๊า""ป๊าก็อยากอุ้มหลานอีกคน" ท่านจางเหว่ยพูดอย่างขบขัน"ส่วนรินก็ขอให้พี่มีความสุขมากๆ นะคะ รินรักพี่นะ แด๊ดดี๊สุดหล่อของเด็กๆ"ทั้งสองครอบครัวทานข้าวอิ่มตอนนี้แยกย้ายกันขึ้นห้องไปกันหมดแล้วทั้งสองเดินมาส่งลูกๆ เข้าห้องนอนแล้วกลับเข้าห้องตัวเอง เพราะเธอเตรียมเซอร์ไพรส์บางอย่างให้สามี"หลับตาสิคะ" เธอเดินมาตรงหน้าเขาทันที่เดินมาถึงห้องsdsสักพักมีกล่องบางอย่างวางไว้ในมือของเขามาเฟียหนุ่มลืมตาขึ้นมาก็วางกล่องไว้บนเตียงแล้วรีบเปิดดู แต่พอเห็นหน้าข้างในแล้วหัวใจแกร่งแทบกระเด็นออกมาเพราะความดีใจปนตื่นเต้น"ฮรึก จริงหรอครับ ไม่ได้หลอกพี่นะ" แต่แล้วน้ำตามาเฟียก็ไหลออกมา"จริงสิคะ ไหนดูซิ คุณพ่อสุดหล่อร้องไห้ทำไมคะ" เธอเช็ดน้ำต
เอี๊ยด อ๊าด เอี๊ยดอ๊าด!! เสียงขาเตียงดังขึ้นไม่ขาดสายเนื่องจากคู่รักที่กำลังโหมไฟราคะใส่กันและกัน"ฮึกก อ๊าา อ๊ะ อร๊ายย อ๊าๆ" หญิงสาวครวญครางอย่างสุดเสียงเนื่องจากรองรับแรงกระแทกจากสามีตัวโตเพราะคนเอาแต่ใจต้องการลูกชายอีกคนไม่สืบต่อธุรกิจอ๊า! ปั่กกก ปั่กก ปั่กก มาเฟียหนุ่มกระแทกแก่นกายใหญ่ใส่ร่องรักของภรรยาอย่างเเอาเป็นเอาตายอึกกก อ๊า หญิงสาวฟุบหน้ากับหน้าอกแกร่งเนื่องจากโดนสามีอุ้มอยู่ตั่บบ ตั่บบบ ตั่บบบ อ๊าส มาเฟียหนุ่มปลดปล่อยน้ำรักสีขาวเข้ามดลูกเมียรักเต็มที่เพราะหวังว่าลูกชายคนเล็กของเขาจะมาเกิดสักทีแฮ่ก แฮ่ก หญิงสาวหายใจเหนื่อยหอบบนอกของสามีเนื่องจากเขาทำรักกับเธอตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนตอนนี้สี่ทุ่มกว่าเธอยังไม่ได้พักให้หายเหนื่อยเลย"เหนื่อยขนาดนั้นเลย?" มาเฟียหนุ่มแกล้งหยอกล้อภรรยารัก"ชิส์ ไม่ได้อึดเหมือนพี่นิ" เธอมองค้อนใส่เขา"หึ ทำให้พี่หน่อย" มาเฟียหนุ่มเดินมานั่งที่โซฟาโดยที่เธอยังอยู่บนตักแกร่ง"รู้หรือเปล่าว่าเราไม่จำเป็นต้องทำที่เตียงตลอด" มาเฟียหนุ่มจับเอวเธอไว้และกระแทกแก่นกายสวนเข้าไปในร่องสวาทเน้นๆ"โอ้วว เสียวมากเมียจ๋า" "อึกก อ๊าส์ เสียวๆ ฮือ จุกด้วย อ๊า" เธอคร
หลังจากที่หลินลู่ฟื้นตัวเธอก็เข้าเรือนจำโดยไม่มีการประกันตัว เพราะกดหมายของฮ่องกงแรงมาก เธอจึงโดนข้อหาติดคุกตลอดชีวิต วินาทีที่เธอรับรู้เธอแทบจะอยากตาบลงตรงนั้น ส่วนจางเหว่ยก็ยังรักและห่วงใยน้องสาวคนเดียวของเขา ต่อให้ต้องโดนตราหน้าว่าโง่บรมเขาก็อยากจะช่วยเธอ แต่ไม่ใช่ตอนนี้อาจจะให้เวลาหลินปรับตัวและสำนักจริงๆ แต่ถ้าไม่ก็คงต้องปล่อยไว้อย่างนั้น อยู่ในเรือนจำตลอดชีวิต ก็เหมือนตายทั้งเป็น นรกบนดิน"เด็กใหม่หรอเราอ่ะ" นักโทษหญิงคนอื่นเดินเข้ามาทักทายเธอด้วยสีหน้าไม่ค่อยเป็มมิตรเธอเกรงกลัวผู้หญิงร่างท้วม "คะ ค่ะ""ไม่ต้องกลัว พวกฉันแค่รับน้อง" พูดจบเธอก็โดนเหมือนที่เธอเคยทำกับหลานสาวตัวเอง ตอนนี้เธอเหมือนตายทั้งเป็นเจ็บเจียนตาย"ฮรึกก แม่ หลินอยากไปหาเเม" เธอร้องไห้ออกมาด้วยความทุกข์ทม"ฮือออ พี่ชาย หลินขอโทษฮือ" ตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วถ้าย้อนเวลากลับไปเธอคงไม่ทำแบบนี้เธอสำนึกผิดแล้วจริงๆ'อันที่จริงตอนแรกผมกะจะส่งคนไปอยู่ในเรือนจำกับหลินลู่อยากให้เธอได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่เธอทำกับภรรยาของผม''แต่มาคิดดูอีกครั้ง ผมไม่อยากให้กรรมทุกอย่างที่ผมเคยทำไปตกถึงลูกที่จะเกิดมาของผม''ฉันอภัยให้
หลินลู่มาทำงานตามปกติแต่เธอหารู้ไม่ว่าเวลาของเธอหมดไปแล้ว"林小姐,警察來找你了。" (คุณหลินคะ ตำรวจมาขอพบ) ฝู่เหยาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องทำงาน"有什麼已經宣布的嗎? " (อะไรหรอ ได้แจ้งไว้หรือเปล่า) เธอนั่งไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร'เรื่องผ่านมาเป็นเดือนเเล้ว หลักฐานก็ไม่มี คงไม่มีอะไรหรอกมั้งน่าจะเรื่องของวัฒน์' เธอคิดในใจ"林總,還是去會議室吧,大家都在等著呢。" (คุณหลินไปที่ห้องประชุมดีกว่าค่ะ ทุกคนรออยู่)"每個人?" (ทุกคน?)เธอเดินตามผู้ช่วยไปที่ห้องประชุมเพราะเธอก็อยากรู้ใจจะขาด"เชิญนั่งครับ" มือขวาคนสนิทของมาเฟียหนุ่มพูดกับเธอ"มีอะไรหรอคะ" เธอค่อยๆนั่งแล้วถาม"我們逮捕你企圖殺死你的兄弟。 " (เราขอจับกุมคุณข้อหาพยายามฆ่าพี่ชายของคุณ)"什麼!?不要誹謗我我會起訴你們所有人。" (อะไรนะ!? อย่ามาใส่ร้ายฉัน ฉันจะฟ้องพวกแกให้หมด) เธอลุกขึ้นโวยวาย"คุณน้า มอบตัวเถอะค่ะ โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา" ลี่หลินเธอพูดขึ้นมา"แก แกใช่มั้ย แกจะมายึดบริษัทของฉันใช่มั้ย" หลินลู่ตรงเข้ามาจะทำร้ายหลานสาวตัวเองแต่มาเฟียหนุ่มโอบกอดเธอไว้และสั่งให้การ์ดที่อยู่ในห้องล็อคตัวเธอไว้ เพราะตอนนี้เธออาละวาดอย่างไม่ใช่เธอเมื่อก่อนหน้านี้"ไม่มีใครทำอะไรคุณน้าหรอกค่ะ คุณน้าทำร้ายพ่อของลี่ทำ
"หมอคะ ตอนนี้พี่ชายฉันเป็นยังไงบ้าง" หลินลู่มาโรงพยาบาลพร้อมกับลูกน้องคนสนิทของพี่ชายเธอหลังจากที่เธอเก็บหลักฐานทั้งหมดไป"คนไข้มีอาการหัวใจวายเฉียบพลันจึงเกิดอาการช็อกและหมดสติไป คนได้เป็นอัมพาตแต่เราสามารถทำให้เป็นเหมือนเดิมได้ด้วยการบำบัดเพราะคนไข้ตกบรรไดและหัวใจล้มเหลวจึงค่อนข้างหน้าเป็นห่วงครับ""แต่มีอีกเรื่องครับ คือทางเราพบสารชนิดหนึ่งที่เป็นการทำลายส่วนต่างๆของระบบในร่างกาย และเป็นยากระตุ้นโรคหัวใจจะเรียกได้ว่าเป็นสารพิษก็ได้ครับ""ก่อนหน้านี้คนไข้ทานอะไรหรือแพ้อะไรมาหรือเปล่าครับหมอจะได้เขียนประวัติ""ฉันไม่ทราบว่าพี่ชายฉันทานอะไรลงไปนะคะเพราะฉันอยู่ในห้อง แต่เมื่อตอนเย็นเราสองคนทานอาหารกันตามปกติแต่เป็นอาหารโปรดของพี่ชายฉัน เราทานกันมานานแต่ไม่ได้เป็นอะไรนะคะ""พี่ชายฉันจะดีขึ้นเมื่อไหร่คะ""ตอนนี้หมอยังให้คำตอบไม่ได้ เพราะยาไปกระตุ้นหัวใจแรงเกินไปจนพี่ชายของคุณรับไม่ไหวและหมดสติไป แต่เคยมีคนไข้มารักษาอาการแบบนี้คล้ายๆ กัน แต่ก็หลับไปประมาณหนึ่งเดือนกว่าๆ""หลิงเถียน เฝ้าพี่ชายไว้ก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเข้ามา" เธอบอกกับลูกน้องคนสนิทพี่ชาย"เอ่อ ครับ" แม้จะสงสัยอยู่บ้างแต
เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องจินตนาการของผู้เขียนแต่งเขียนขึ้นมาเอง ห้ามลอกเลียนแบบการกระทำนี้เด็ดขาดนะคะ โปรดอ่านด้วยความเข้าใจ ขอบคุณค่ะ**************************************************"พี่ชาย หลินมีเรื่องจะคุยด้วย" เธอเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานของจางเหว่ยด้วยรอยยิ้ม"ไม่มีเงินใช้หรอถึงซมซานกลับมา" จางเหว่ยพูดประชดเธอ มีเพียงหลินลู่ที่เก็บความโกรธทำไว้ในใจหลินแค่จะมาบอกว่าหลินเลิกกันกับวัฒน์แล้วนะคะ หลินรู้แล้วว่าเขามีเกาะหลินเพราะหลินพึ่งเห็นเขาเดินเข้าโรงแรมไปกับผู้หญิงรุ่นแม่เหมย"เมื่อเช้าเธอพึ่งไปอยู่กับมันมานิ พี่จะเชื่อเธอได้ยังไง" จางเหว่ยพุดอย่างรู้ทันเธอ"มันก็จริงค่ะ แต่หลินให้คนตามวัฒน์หลินเลยพึ่งตาสว่างเมื่อตอนบ่ายๆ" เธอแสร้งหน้าเศร้า"หลิน ฮรึกก หลินรักเขามากแต่ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับหลินดวย ฮือออ" เธอร้องไห้ออกมาจนพี่ชายของเธอเดินเข้ามากอดปลอบใจ"ไม่เป็นไรนะ เธอยังมีพี่ พี่ชายคนนี้ที่รักเธอเหมือนกัน" จางเหว่ยพูดปลอบน้องสาว แต่กลับเป็นหลินเองที่สะอึกเพราะคำว่ารักของพี่ชายต่างแม่ของเธอ แต่สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเพราะคำสอนของแม่ผุดขึ้นมา ทุกอย่างของตระกูลเฟยหมิ



![สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![นเรศวร [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


