LOGINหญิงสาวตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ โดยไร้อ้อมกอดสามีที่ตอนนี้คงตื่นไปทำงานแล้ว
"นายหญิงอยากทานอะไรมั้ยครับ ผมจะได้ไปหามาให้" ซีที่รอรับใช้ผู้เป็นภรรยาของเจ้านายออกยืนรอรับคำสั่ง "พาไปซื้อของหน่อยสิ อยากไปหาทานของหวาน" "ไม่ได้ครับ ครั้งนี้ไม่ได้จริงๆ" "งั้นไปบริษัทพี่ติณห์กันดีกว่า" เธอพูดจบก็รีบเข้าห้องไปแต่งตัวเพื่อที่จะไปหาสามี เธอเดินทางมาที่บริษัทของสามีเพื่อที่จะนำอาหารมาให้เพราะสามีเธอชอบทำงานจนไม่ดูเวลา “總裁在幾樓?" (ท่านประธานอยู่ชั้นไหนคะ) หญิงสาวถามพนักงานบริษัทเพราะดูแล้วยังคงไม่มีใครรู้ว่าประธานบริษัที่นี่แต่งงานแล้ว "你預約了嗎?" (ได้นัดไว้หรือเปล่าคะ) "我沒有預約,我給總統帶來了食物。" (ไม่ได้นัดค่ะ พอดีฉันนำอาหารมาให้ท่านประธาน) "好吧,事實並非如此。因為沒有其他人可以進來見你" (งั้นก็ไม่ได้ค่ะ เพราะไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะเข้าไปพบท่านได้) พนักงานสาวพูดไปด้วยทำสีหน้าไปด้วย "如果妻子不能去找丈夫?" (ถ้าภรรยาจะไปหาสามีไม่ได้งั้นหรอ) เธอไม่ใช่จะดูไม่ออกว่าพนักงานคนนี้คิดไม่ซื่อกับสามีเธอแน่ๆ "เอ่อ คุณคงฝันไปแล้วหรอคะ ท่านประธานเนี้ยนะแต่งงานแล้ว" "我們回去吧在我打電話給 R.P.A." (กลับไปเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะเรียก ร.ป.ภ.) 情婦!!" (นายหญิงครับ!!) ซีที่พึ่งตามมาเพราะเอารถเข้าไปจอด "嗯,夫人?" (ห้ะ นายหญิงหรอคะคุณซี) เธอทำหน้าตกใจไม่ใช่ว่าไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ ซีคือหัวหน้าบอดี้การ์ดประจำฮ่องกงเพราะปกติซีจะมาดูแลบริษัทที่นี่แทนเวลามาเฟียหนุ่มไม่ว่าง "ใช่ แล้วทำไมเธอทำอะไรทำไมต้องตกใจขนาดนั้น" ซีถามเสียงเข้ม "ปะ เปล่าค่ะ ขอโทษด้วยนะคะนายหญิง" เธอหน้าซีดเผือดเพราะเกรงว่าตัวเองจะซวยเพราะปาก "ว่าไงซี" เธอหันหน้าหนีพนักงานสาวที่กำลังขอโทษเธอ "เฮียเค แจ้งมาว่านายใหญ่อยู่ที่ เฟยหมิงกรุ๊ป บริษัทในเครือของตระกูลนายหญง" "พี่ติณห์ไปที่นั่นทำไมรู้หรือเปล่า" "นายใหญ่รออยู่ที่นั่นไปถึงนายหญิงจะรู้เองครับ" "จัดการด้วยแล้วกัน" เธอพูดจบก่อนจะเดินออกไป เธอไม่ได้โลกสวยไม่ได้ห้ามเวลาที่จะลงโทษใครเพราะถ้าไม่ทำตัวให้สมกับเป็นภรรยาของมาเฟียใครเขาจะนับถือ เพราะตระกูลของเธอก็ต้องทำแบบนี้เหมือนกัน แต่ถ้าลงโทษคนบริสุทธิ์เธอไม่มีทางยอมแน่นอน และพนักงานสาวคนนี้เธอไม่ได้ให้จัดการสั่งฆ่า หรือลงโทษเหมือนสามี แค่สั่งย้ายไปที่แผนกอื่น "這裡不希望員工認為老闆不誠實。並且不尊重主人或任何人" (ที่นี่ไม่ต้องการพนักงานที่คิดไม่ซื่อกับเจ้านาย และไม่เคารพเจ้านายหรือจะเป็นใครก็ตาม) "而且,她應該懂得尊重別人,不管是她的上司,還是她不認識的人。" (และอีกอย่าง เธอควรรู้จักที่จะให้เกียรติคนอื่นไม่ว่าจะเป็นเจ้านายหรือคนที่เธอไม่รู้จัก) "明天,把她的東西搬到另一個部門。" (พรุ่งนี้ขนของของเธอย้ายไปที่แผนกอื่นซะ) ซีกล่าวจบก่อนจะเดินตามภรรยานายใหญ่ออกไปเหลือไว้เพียงแต่พนักงานสาวคนนั้นทำหน้าโกรธเคืองที่ถูกย้ายงาน หญิงสาวเดินเข้ามาภายในบริษัทของครอบครัวเธอตลอดทางมีทั้งพนักงานทำเคารพและส่งสายตาแอบมอง บ้างก็มีเสียงซุบซิบนินทา "莉莉小姐不知道公司出了問題。" (คุณหนูลี่ไม่รู้เลยหรอว่าบริษัทกำลังเกิดปัญหา) "少爺去醫院了,小姐,你知道嗎?" (นายท่านเข้าโรงพยาบาลคุณหนูเธอรู้แล้วหรอ) "可憐你父親的妹妹打算吞併生意。" (สงสารจังน้องสาวพ่อตัวเองวางแผนจะฮุบธุรกิจ) "我懷疑他嫁給了一個意大利黑手黨是真的。" (สงสัยจะเป็นเรื่องจริงที่ว่าแต่งงานกับมาเฟียอิตาลี) "確實,這張卡跟隨了很多人。" (คงจริงแหละการ์ดเดินตามหลายคน) ตลอดทางเดินเธอได้ยินสำนักงานแอบซุบซิบนินทาแต่เธอก็ยังไม่เชื่อเต็มร้อยรอฟังจากปากสามีดีที่สุด "ตุ๊บ!! อ๊ะ" เธอเดินชนเข้ากับผู้หญิงที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี "นายหญิง!! " ซีรีบวิ่งไปรับภรรยาเจ้านายที่เดินชนกับใครบางคน "เจ็บตรงไหนมั้ยครับ" "น้าหลิน" เธอเรียกชื่อผู้หญิงคนนั้นเเละรีบถอยห่างเพราะเธอจำตอนที่ผู้หญิงคนนี้ทำร้ายเธอได้ดีไม่มีวันลืม "ฮือ หน้าหลิน ลี่เจ็บ ฮือ เพี๊ยะ ฮือ" เด็กน้อยที่โดนหญิงสาวผู้มีศักดิ์เป็นน้าของเธอกำลังใช้ไม่ตีเข้าที่มือของเธอ "เจ็บซะได้ก็ดี แล้วจำไว้นะฉันนี่แหละจะทำให้แกหายไป ทุกอย่างจะได้ไม่ตกเป็นของแกกับแม่ของแก" "อุ้ย นึกว่าใคร หลานสาวคนสวยนี่เอง" เธอจีบปากจีบคอพูด "ค่ะ ไม่มีอะไรแล้ว ลี่ขอตัว" เธอพูดจบก็เดินออกไปจากตรงนี้เพื่อที่จะกดลิฟท์ขึ้นไปหาสามีตามที่เคทีบอกว่า "เดี๋ยวก่อนสิ" เธอพูดเสียงแข็ง สิ่งที่กลัวที่สุดคือมรดกทุกอย่างจะตกไปเป็นของงหลานสาวที่เธอเกลียดชัง "ไม่ไปหาพ่อเธอที่โรงพยาบาลหรอ อาการโคม่าเลยนิ ฮ่าๆ" "หมายความว่ายังไงคะ" เธอเอี่ยวหน้ากลับมาหาผู้หญิงคนนี้ "ไปเถอะครับนายหญิง อย่าไปฟังผู้หญิงปากผล็อยคนนี้เลย" ซีที่อยากให้เธอรู้จากปากนายใหญ่เอง "พวกแกเรียกใครว่านายหญิง" หลินลู่ที่ยังไม่รู้เรื่องราวอะไรมากนักเพราะมันแต่ใช้เงินเที่ยวเล่นไปวันๆ "หึ อยากรู้ก็ตามมา" ซีเดินไปกดลิฟท์ให้นายหญิง "เรียกประชุมบอร์ดบริหารด่วน" มาเฟียหนุ่มสั่งลูกน้องคนสนิทจัดการเรียกบอร์ดบริหารทุกคน "ครับนาย" มาเฟียหนุ่มจะเปิดตัวภรรยาและบอกเธอให้รู้เรื่องบิดาของตัวเองและต้องบอกเรื่องผูเหญิงคนที่ทำทุกอย่างวุ่นวาย หลินลู่ 'ฉันให้เธอวุ่นวายในเกมส์ของฉันมากเกินไปแล้ว ถึงเวลาที่เธอต้องออกจากเกมส์แล้วล่ะ' มาเฟียหนุ่มหันหน้าออกไปทองวิวใจกลางเมืองพร้อมดื่มสีน้ำอำพรรณลงลำคอ ถ้าจะถามว่าทำไมเขาไม่รีบจัดการเรื่องให้เร็วกว่านี้เำราะเป็นถึงมาเฟียคงจบเรื่องนี้ได้ง่ายๆ ใช่หลักฐานทุกอย่างเขามีเรียบร้อยหรือบางครั้งเขาจัดการด้วยวิธีของตัวเองก็ได้ แต่เขาแค่อยากจะเล่นเกมส์รอให้พวกมันหมดตัวเมื่อไหร่นั่นแหละถึงจะสนุก ส่วนอนุวัฒน์ก็ให้คนรู้จักเขาเป็นคนจัดการ ส่วนอีวานนี่สิ "จะจัดการยังไงดีนะ หึ" มาเฟียหนุ่มรู้เรื่องเมื่อวันก่อนของภรรยาแล้ว "จะได้ใช้ชีวิตวันนี้วันสุดท้ายแล้วสินะ อีวาน" "และคนสุดท้าย จิตไม่ปกติด้วยสิ" อีกไม่นานทุกอย่างก็จบแล้วสินะ นับดาว ถ้าถามว่าทำไมถึงทำเหมือนรู้จักนับดาว ใช่เขาอยากจัดการเพราะเธอเคยทำให้ภรรยาเขาเจ็บปวด เพราะรอยแผลเป็นที่มือของเธอเกิดสาเหตุมาจากนับดาววันเกิดมาเฟียหนุ่มทั้งสองครอบครัวนั่งทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาหลังจากไม่ค่อยได้เจอกันมาเกือบเดือนมีความสุขมากๆนะลูก ท่านอีริค มารดาของมาเฟียหนุ่มอวยพรบุตรชายคนเดียวของตระกูล"ม๊าขอให้ลูกมีีความสุขมากๆ ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ" นายหญิงปภาภัทรอวยพรลูกชาย"ขอบคุณครับป๊าม๊า""ม๊าก็ไม่มีอะไรมาก มีความสุขมากๆนะลูก มีหลานให้ม๊าเยอะๆล่ะ" คุณหญิงเจียอีขอหลานอีกคน"อีกไม่นานครับม๊า""ป๊าก็อยากอุ้มหลานอีกคน" ท่านจางเหว่ยพูดอย่างขบขัน"ส่วนรินก็ขอให้พี่มีความสุขมากๆ นะคะ รินรักพี่นะ แด๊ดดี๊สุดหล่อของเด็กๆ"ทั้งสองครอบครัวทานข้าวอิ่มตอนนี้แยกย้ายกันขึ้นห้องไปกันหมดแล้วทั้งสองเดินมาส่งลูกๆ เข้าห้องนอนแล้วกลับเข้าห้องตัวเอง เพราะเธอเตรียมเซอร์ไพรส์บางอย่างให้สามี"หลับตาสิคะ" เธอเดินมาตรงหน้าเขาทันที่เดินมาถึงห้องsdsสักพักมีกล่องบางอย่างวางไว้ในมือของเขามาเฟียหนุ่มลืมตาขึ้นมาก็วางกล่องไว้บนเตียงแล้วรีบเปิดดู แต่พอเห็นหน้าข้างในแล้วหัวใจแกร่งแทบกระเด็นออกมาเพราะความดีใจปนตื่นเต้น"ฮรึก จริงหรอครับ ไม่ได้หลอกพี่นะ" แต่แล้วน้ำตามาเฟียก็ไหลออกมา"จริงสิคะ ไหนดูซิ คุณพ่อสุดหล่อร้องไห้ทำไมคะ" เธอเช็ดน้ำต
เอี๊ยด อ๊าด เอี๊ยดอ๊าด!! เสียงขาเตียงดังขึ้นไม่ขาดสายเนื่องจากคู่รักที่กำลังโหมไฟราคะใส่กันและกัน"ฮึกก อ๊าา อ๊ะ อร๊ายย อ๊าๆ" หญิงสาวครวญครางอย่างสุดเสียงเนื่องจากรองรับแรงกระแทกจากสามีตัวโตเพราะคนเอาแต่ใจต้องการลูกชายอีกคนไม่สืบต่อธุรกิจอ๊า! ปั่กกก ปั่กก ปั่กก มาเฟียหนุ่มกระแทกแก่นกายใหญ่ใส่ร่องรักของภรรยาอย่างเเอาเป็นเอาตายอึกกก อ๊า หญิงสาวฟุบหน้ากับหน้าอกแกร่งเนื่องจากโดนสามีอุ้มอยู่ตั่บบ ตั่บบบ ตั่บบบ อ๊าส มาเฟียหนุ่มปลดปล่อยน้ำรักสีขาวเข้ามดลูกเมียรักเต็มที่เพราะหวังว่าลูกชายคนเล็กของเขาจะมาเกิดสักทีแฮ่ก แฮ่ก หญิงสาวหายใจเหนื่อยหอบบนอกของสามีเนื่องจากเขาทำรักกับเธอตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนตอนนี้สี่ทุ่มกว่าเธอยังไม่ได้พักให้หายเหนื่อยเลย"เหนื่อยขนาดนั้นเลย?" มาเฟียหนุ่มแกล้งหยอกล้อภรรยารัก"ชิส์ ไม่ได้อึดเหมือนพี่นิ" เธอมองค้อนใส่เขา"หึ ทำให้พี่หน่อย" มาเฟียหนุ่มเดินมานั่งที่โซฟาโดยที่เธอยังอยู่บนตักแกร่ง"รู้หรือเปล่าว่าเราไม่จำเป็นต้องทำที่เตียงตลอด" มาเฟียหนุ่มจับเอวเธอไว้และกระแทกแก่นกายสวนเข้าไปในร่องสวาทเน้นๆ"โอ้วว เสียวมากเมียจ๋า" "อึกก อ๊าส์ เสียวๆ ฮือ จุกด้วย อ๊า" เธอคร
หลังจากที่หลินลู่ฟื้นตัวเธอก็เข้าเรือนจำโดยไม่มีการประกันตัว เพราะกดหมายของฮ่องกงแรงมาก เธอจึงโดนข้อหาติดคุกตลอดชีวิต วินาทีที่เธอรับรู้เธอแทบจะอยากตาบลงตรงนั้น ส่วนจางเหว่ยก็ยังรักและห่วงใยน้องสาวคนเดียวของเขา ต่อให้ต้องโดนตราหน้าว่าโง่บรมเขาก็อยากจะช่วยเธอ แต่ไม่ใช่ตอนนี้อาจจะให้เวลาหลินปรับตัวและสำนักจริงๆ แต่ถ้าไม่ก็คงต้องปล่อยไว้อย่างนั้น อยู่ในเรือนจำตลอดชีวิต ก็เหมือนตายทั้งเป็น นรกบนดิน"เด็กใหม่หรอเราอ่ะ" นักโทษหญิงคนอื่นเดินเข้ามาทักทายเธอด้วยสีหน้าไม่ค่อยเป็มมิตรเธอเกรงกลัวผู้หญิงร่างท้วม "คะ ค่ะ""ไม่ต้องกลัว พวกฉันแค่รับน้อง" พูดจบเธอก็โดนเหมือนที่เธอเคยทำกับหลานสาวตัวเอง ตอนนี้เธอเหมือนตายทั้งเป็นเจ็บเจียนตาย"ฮรึกก แม่ หลินอยากไปหาเเม" เธอร้องไห้ออกมาด้วยความทุกข์ทม"ฮือออ พี่ชาย หลินขอโทษฮือ" ตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วถ้าย้อนเวลากลับไปเธอคงไม่ทำแบบนี้เธอสำนึกผิดแล้วจริงๆ'อันที่จริงตอนแรกผมกะจะส่งคนไปอยู่ในเรือนจำกับหลินลู่อยากให้เธอได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่เธอทำกับภรรยาของผม''แต่มาคิดดูอีกครั้ง ผมไม่อยากให้กรรมทุกอย่างที่ผมเคยทำไปตกถึงลูกที่จะเกิดมาของผม''ฉันอภัยให้
หลินลู่มาทำงานตามปกติแต่เธอหารู้ไม่ว่าเวลาของเธอหมดไปแล้ว"林小姐,警察來找你了。" (คุณหลินคะ ตำรวจมาขอพบ) ฝู่เหยาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องทำงาน"有什麼已經宣布的嗎? " (อะไรหรอ ได้แจ้งไว้หรือเปล่า) เธอนั่งไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร'เรื่องผ่านมาเป็นเดือนเเล้ว หลักฐานก็ไม่มี คงไม่มีอะไรหรอกมั้งน่าจะเรื่องของวัฒน์' เธอคิดในใจ"林總,還是去會議室吧,大家都在等著呢。" (คุณหลินไปที่ห้องประชุมดีกว่าค่ะ ทุกคนรออยู่)"每個人?" (ทุกคน?)เธอเดินตามผู้ช่วยไปที่ห้องประชุมเพราะเธอก็อยากรู้ใจจะขาด"เชิญนั่งครับ" มือขวาคนสนิทของมาเฟียหนุ่มพูดกับเธอ"มีอะไรหรอคะ" เธอค่อยๆนั่งแล้วถาม"我們逮捕你企圖殺死你的兄弟。 " (เราขอจับกุมคุณข้อหาพยายามฆ่าพี่ชายของคุณ)"什麼!?不要誹謗我我會起訴你們所有人。" (อะไรนะ!? อย่ามาใส่ร้ายฉัน ฉันจะฟ้องพวกแกให้หมด) เธอลุกขึ้นโวยวาย"คุณน้า มอบตัวเถอะค่ะ โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา" ลี่หลินเธอพูดขึ้นมา"แก แกใช่มั้ย แกจะมายึดบริษัทของฉันใช่มั้ย" หลินลู่ตรงเข้ามาจะทำร้ายหลานสาวตัวเองแต่มาเฟียหนุ่มโอบกอดเธอไว้และสั่งให้การ์ดที่อยู่ในห้องล็อคตัวเธอไว้ เพราะตอนนี้เธออาละวาดอย่างไม่ใช่เธอเมื่อก่อนหน้านี้"ไม่มีใครทำอะไรคุณน้าหรอกค่ะ คุณน้าทำร้ายพ่อของลี่ทำ
"หมอคะ ตอนนี้พี่ชายฉันเป็นยังไงบ้าง" หลินลู่มาโรงพยาบาลพร้อมกับลูกน้องคนสนิทของพี่ชายเธอหลังจากที่เธอเก็บหลักฐานทั้งหมดไป"คนไข้มีอาการหัวใจวายเฉียบพลันจึงเกิดอาการช็อกและหมดสติไป คนได้เป็นอัมพาตแต่เราสามารถทำให้เป็นเหมือนเดิมได้ด้วยการบำบัดเพราะคนไข้ตกบรรไดและหัวใจล้มเหลวจึงค่อนข้างหน้าเป็นห่วงครับ""แต่มีอีกเรื่องครับ คือทางเราพบสารชนิดหนึ่งที่เป็นการทำลายส่วนต่างๆของระบบในร่างกาย และเป็นยากระตุ้นโรคหัวใจจะเรียกได้ว่าเป็นสารพิษก็ได้ครับ""ก่อนหน้านี้คนไข้ทานอะไรหรือแพ้อะไรมาหรือเปล่าครับหมอจะได้เขียนประวัติ""ฉันไม่ทราบว่าพี่ชายฉันทานอะไรลงไปนะคะเพราะฉันอยู่ในห้อง แต่เมื่อตอนเย็นเราสองคนทานอาหารกันตามปกติแต่เป็นอาหารโปรดของพี่ชายฉัน เราทานกันมานานแต่ไม่ได้เป็นอะไรนะคะ""พี่ชายฉันจะดีขึ้นเมื่อไหร่คะ""ตอนนี้หมอยังให้คำตอบไม่ได้ เพราะยาไปกระตุ้นหัวใจแรงเกินไปจนพี่ชายของคุณรับไม่ไหวและหมดสติไป แต่เคยมีคนไข้มารักษาอาการแบบนี้คล้ายๆ กัน แต่ก็หลับไปประมาณหนึ่งเดือนกว่าๆ""หลิงเถียน เฝ้าพี่ชายไว้ก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเข้ามา" เธอบอกกับลูกน้องคนสนิทพี่ชาย"เอ่อ ครับ" แม้จะสงสัยอยู่บ้างแต
เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องจินตนาการของผู้เขียนแต่งเขียนขึ้นมาเอง ห้ามลอกเลียนแบบการกระทำนี้เด็ดขาดนะคะ โปรดอ่านด้วยความเข้าใจ ขอบคุณค่ะ**************************************************"พี่ชาย หลินมีเรื่องจะคุยด้วย" เธอเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานของจางเหว่ยด้วยรอยยิ้ม"ไม่มีเงินใช้หรอถึงซมซานกลับมา" จางเหว่ยพูดประชดเธอ มีเพียงหลินลู่ที่เก็บความโกรธทำไว้ในใจหลินแค่จะมาบอกว่าหลินเลิกกันกับวัฒน์แล้วนะคะ หลินรู้แล้วว่าเขามีเกาะหลินเพราะหลินพึ่งเห็นเขาเดินเข้าโรงแรมไปกับผู้หญิงรุ่นแม่เหมย"เมื่อเช้าเธอพึ่งไปอยู่กับมันมานิ พี่จะเชื่อเธอได้ยังไง" จางเหว่ยพุดอย่างรู้ทันเธอ"มันก็จริงค่ะ แต่หลินให้คนตามวัฒน์หลินเลยพึ่งตาสว่างเมื่อตอนบ่ายๆ" เธอแสร้งหน้าเศร้า"หลิน ฮรึกก หลินรักเขามากแต่ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับหลินดวย ฮือออ" เธอร้องไห้ออกมาจนพี่ชายของเธอเดินเข้ามากอดปลอบใจ"ไม่เป็นไรนะ เธอยังมีพี่ พี่ชายคนนี้ที่รักเธอเหมือนกัน" จางเหว่ยพูดปลอบน้องสาว แต่กลับเป็นหลินเองที่สะอึกเพราะคำว่ารักของพี่ชายต่างแม่ของเธอ แต่สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเพราะคำสอนของแม่ผุดขึ้นมา ทุกอย่างของตระกูลเฟยหมิ







