บทที่ 9

ช่วงสายของอีกวัน

ความแรงของพระอาทิตย์ที่สาดแสงสว่างเข้ามาภายในห้อง ก็ไม่ได้มีผลเพราะภายในห้องที่ปิดมืดสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้นที่ดังเล็ดลอดออกมา ไอรินซุกตัวเข้าหาอกแกร่งของชายหนุ่มเพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้แก่ร่างกาย มือหนากระชับตัวหญิงสาวให้แน่นขึ้น ทั้งๆที่ทั้งสองยังคงหลับสนิทเพราะความง่วง

ครืด ครืด !

ความสั่นสะเทือนของโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียงทำให้คนตัวโตควานหาโทรศัพท์อยากรวดเร็ว เขารับสายทันทีเมื่อหยิบมันขึ้นมาได้ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าใครโทรมา

(ไอร์....” เสียงเรียกดูสนิทกันมาก “ซันเอง....เดี๋ยวตอนเที่ยงเข้าไปรับที่คอนโดนะ)

“......”

พระเพลิงถึงกับขมวดคิ้ว เขาลืมตาขึ้นมาดูที่โทรศัพท์อีกครั้ง เมื่อเห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามา เขาก็กดวางสายทันทีโดยไม่ตอบอะไร ชายหนุ่มวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมและกระชับคนตัวเล็กที่กำลังหลับ เขาโน้มตัวลงกดจูบที่หน้าผากมนของเธออย่างแผ่วเบา

“ไอร์”

“อืออ”

พระเพลิงกระซิบเรียกหญิงสาวในอ้อมกอดเบาๆข้างใบหูของเธอ หญิงสาวเองก็ตอบรับอย่างแผ่วเบา

“ไอริน!”

“พี่เพลิง! ไอร์จะนอน”

ไอรินเริ่มหงุดหงิดใส่ผม เธอกระชับกอดผมแน่นขึ้น มุดหน้าเข้าหาอกของผมอย่างออดอ้อน มันก็อดไม่ได้ที่จะจูบเธออีกครั้ง ผมจูบที่ศีรษะของเธอย่างแผ่วเบา ก่อนจะกระซิบข้างใบหูของไอรินอีกครั้ง

“เรามีนัดตอนเที่ยงไม่ใช่เหรอ หื้มมม”

“เอ่อ! ลืมไปเลย โอ้ย!”

หญิงสาวคลายอ้อมกอดจากชายหนุ่มที่นอนข้างๆ เธอเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่มก่อนจะซุกใบหน้ากลับเข้าหาอกแกร่งอีกครั้งอย่างออดอ้อนมากกว่าเดิม

“หรือไม่ไป”

“.........”

อ้อนแบบนี้ไม่อยากไปชัวร์ ผมรู้ทันไอรินเลยไม่อยากบังคับเธออีก วันนี้ผมตั้งใจจะง้อไอร์ จะตามใจทุกอย่างเลย ผมไม่อยากได้ยินคำว่าเกลียดจากเธออีกแล้ว

“พี่เพลิง! กี่โมงแล้ว”

“สิบโมง”

ผมหอมที่หน้าผากของไอร์ ตอนที่เธอเงยหน้าขึ้นมามองผม ดวงตากลมโตส่งสายตาดุมาให้ผมอีกแล้ว

“ไปอาบน้ำได้แล้ว”

“ไม่เอา! ขอต่ออีกนิดนะ”

เสียงออดอ้อนแบบนี้ผมชอบจัง อยากให้ไอร์อ้อนผมแบบนี้ตลอดไปได้ไหม ผมยิ้มให้เธอและใช้มือของผมลูบที่ศีรษะของไอร์

“ให้แค่อีกนิด......ถ้าพี่อาบน้ำเสร็จแล้วยังไม่ลุกโดนแน่”

“......”

คนง่วงไม่ตอบใช้เวลาอันน้อยนิดให้คุ้มค่า พระเพลิงได้แต่ส่ายหัวให้กับคนขี้เซ้า ก่อนที่เขาจะลุกไปอาบน้ำ หญิงสาวหลับไปได้สักพักก็ต้องถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์

ครืด ครืด !

คนตัวเล็กพลิกตัวกลับมาอีกฝั่งก่อนจะควานหาโทรศัพท์ที่ดังขัดจังหวะการนอนของเธอ

“คะ!”

“แกเป็นใครถึงมารับโทรศัพท์เพลิงได้”

ความง่วงเป็นเหตุ รับโทรศัพท์ทั้งๆที่ตายังปิดอยู่ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันก่อนจะตั้งสติเพื่อคุยกับคนในสาย

“แล้วป้าเป็นใคร....ร้องโวยวายอยู่ได้”

“แกเรียกใครป้าหะ”

“เรียกป้านั้นแหละ.....สรุปป้าเป็นอะไรคะ”

ไอรินดีดตัวเองขึ้นจากเตียง มือเล็กเสยผมอย่างลวกๆด้วยความหงุดหงิด

“ฉันเป็นเมียเพลิง.......อ่อ! หรือแกเป็นเมียน้อย”

“เมียน้อย! มันจะมากไปแล้วนะ”

ฉันจะไม่ทนแล้วนะ ยัยป้านี่ มากล่าวหาแบบนี้ได้ยังไง เป็นเมียพี่เพลิงอย่างนั้นเหรอ

หญิงสาวเริ่มโมโหจนตอนนี้ใบหูขาวเริ่มแดงเพราะความโกรธ เธอไม่ได้โกรธที่พระเพลิงมีเมีย แต่โกรธเพราะเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชายหนุ่มเลย เขาควรจะบอกเธอเรื่องนี้ไหม

“เรียกเพลิงมารับโทรศัพท์ฉันเดี๋ยวนี้นะ”

“ได้! รอแป๊บ”

ฉันกำลังจะตะโกนเรียกพี่เพลิงที่กำลังอาบน้ำอยู่ แต่ยังไม่ทันได้เรียกพี่เพลิงก็เปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี

หญิงสาวก้าวลงจากเตียงอย่างรวดเร็วโดยเธอลืมไปเลยว่าเท้าของเธอยังคงระบมอยู่ แต่ด้วยความโกรธเจ็บยังไงก็ทนได้

“เมียพี่โทรมา”

“...”

ไอรินยื่นโทรศัพท์มาให้ผม น้ำเสียงที่แข็งกร้าวกับแววตาที่มองมามันทำให้ผมรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ เมื่อผมรับโทรศัพท์จากไอร์ เธอเดินออกไปจากห้องนอนทันที

“ดาว!”

(เพลิงกว่าจะมารับโทรศัพท์ดาวได้นะคะ รอตั้งนาน)

ดาวรัณดานี่เองที่โทรมา ผมพอจะเข้าใจเหตุการณ์ก่อนหน้าแล้วแหละ ความวัวยังไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรกซะงั้น วันนี้ตั้งใจจะง้อไอริน ดูเหมือนจะง้อยากกว่าเดิม

“คุณโทรมามีอะไร”

(ดาวจะชวนคุณไปทานข้าวกลางวันค่ะ)

“ผมไม่ว่าง”

พระเพลิงเริ่มโมโหกับผู้หญิงในสาย เขาได้แต่นึกในใจไม่น่าไปมีอะไรกับเธอวันนั้นเลย

(อ่อ! ดาวเข้าใจค่ะ งั้นดาวไม่กวนคุณแล้วดีกว่า)

“........”

ดาวรัณดายอมแพ้วางสายไปเองเพราะเธอพอจะรู้จักชายหนุ่มอย่างดี ถ้าเขาบอกไม่ก็คือไม่ ตามตื้อก็ไม่ได้ทำให้เขาเปลี่ยนใจ

พระเพลิงวางสายจากดาวรัณดา เขาวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมก่อนจะเดินออกไปหาคนตัวเล็กที่เดินออกมาจากห้องน้ำด้านนอก

“ไอร์...พี่ควรจะบอกไอร์”

ไอรินหันมาหาผม แววตาที่มองมาผมไม่ชอบเลย ผมพาไอร์ไปนั่งที่โซฟาก่อนจะนั่งลงข้างๆไอร์แล้วจับเธอให้หันมาสบตากับผม

“ไอร์ว่า.....พี่กลับไปดีกว่า "

“คิดว่าพี่จะยอมกลับหรอก.....”

“ไอร์ไม่อยากถูกกล่าวหาว่าเป็นเมียน้อยแย่งแฟนชาวบ้านหรอกนะ”

“หยุดความคิดบ้าๆเลยนะไอริน”

นั้นไงเป็นไปตามที่ผมคิดไม่มีผิด ร้ายมากดาวรัณดา ครั้งหน้าผมจะไม่ให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด

“ไม่ใช่ความคิดไอร์ซักหน่อย เมียพี่เป็นคนพูด”

“เมียที่ไหนละ....ไม่มีทั้งนั้นแหละ”

“ไม่เชื่อหรอกนะ.....ไอร์เลิกเชื่อคำพูดของพี่นานแล้ว”

ไอร์กำลังจะลุกออกจากโซฟา ผมเลยกระชากไอรินลงมานั่งที่ตักผมอย่างรวดเร็ว

“พี่เพลิง ปล่อย”

“ไม่! เมียพี่มีคนเดียวคือไอริน”

“จะบ้ารึไง พูดอะ......อืออออ”

ไม่ปล่อยให้เธอได้ปฏิเสธ ผมล็อกต้นคอของไอริน แล้วกดจูบเธอเบาๆผมตะล่อมให้ไอร์เคลิ้มไปกับจูบของผม ในที่สุดเธอก็ยอมให้ผมเข้าไปสำรวจความหวานของเธอ ผมเปลี่ยนรสจูบให้ร้อนแรงและดูดดื่มมากยิ่งขึ้น

อ๊อด อ๊อด ! เสียงอ๊อดหน้าห้องขัดจังหวะของคนทั้งคู่ หญิงสาวที่ได้สติรีบดันชายหนุ่มให้ถอนจูบออก

“อีกแล้วนะ”

“ก็พี่ได้สิทธิ์นี้มาแล้ว”

“ปล่อยเลย ไอร์จะไปเปิดประตู”

ชายหนุ่มยอมปล่อยคนตัวเล็กให้ลุกจากตักแกร่กของเขา เธอไม่หันกลับมามองมุ่งตรงไปเปิดประตูให้กับแขกที่มาทันที โดยไม่รู้ว่าพระเพลิงเอาแต่นั่งยิ้มอย่างมีความสุข

“อ้าว! ซัน”

“ไง! ไอร์”

“เข้ามาก่อนสิ”

“อือ”

ไอรินพาซันเข้ามาในห้อง เขาเคยมาห้องของหญิงสาวแล้ว เลยเดินตรงไปยังโซฟาทันที ตอนนี้พระเพลิงเข้าไปแต่งตัวในห้องแล้ว วันก่อนเขาให้ธันวาเอาเสื้อผ้ามาไว้ที่ห้องไอรินเป็นบางส่วนเพื่อจะได้มานอนค้างที่นี่ แล้วก็ได้มาจริงๆ

“เรานัดกันเที่ยงไม่ใช่เหรอ นี่พึ่งห้าโมงเอง”

“เราอยากมาก่อนนะ”

หญิงสาววางแก้วน้ำเปล่าที่โต๊ะตรงหน้าชายหนุ่มผู้เป็นแขกก่อนจะถามเรื่องเวลาให้แน่ใจ

ไงั้นรอก่อนนะ.....ไอร์พึ่งตื่นยังไม่ได้อาบน้ำเลย”

“โอเค เดี๋ยวเรานั่งรอ”

ฉันยิ้มแห้งๆให้กับซันก่อนเดินเข้าห้องนอนส่วนตัว เพื่อไปทำธุระของตัวเอง

“ว้าย! พี่เพลิง อือออ”

ผมรอจนกว่าไอรินจะเข้าห้องมา เมื่อเธอเดินเข้ามาแล้วปิดประตูห้อง ผมดันเธอเข้ากำแพงและกดจูบเธออีกครั้งแต่ครั้งนี้ผมไม่ต้องตะล่อมเธออีกแล้ว ไอรินจูบตอบ ผมก็เลยเริ่มเปลี่ยนจูบให้เร้าร้อนมากขึ้น

มือหนาเริ่มลูบไล่ไปตามต้นขาอ่อนของเธอ หญิงสาวถึงกับสดุ้งรีบคว้ามือของคนตัวโตที่เอาแต่ใจ ไอรินจะถอนจูบออกก็ไม่ได้เพราะมีมือหนาล็อกต้นคอของเธอเอาไว้

“อืออออออออ”

เสียงครางทุ้มต่ำเล็ดลอดออกมาอย่างพึงพอใจที่สามารถทำให้หญิงสาวเคลิ้มไปกับตนได้ ลมหายใจถี่กระชั้น เมื่อทั้งคู่ถอนจูบ

“พี่นี่น่าทุบจริงๆเลย....ไอร์โกรธพี่อยู่นะ”

“หายโกรธแล้วป่ะ......จูบตอบขนาดนี้”

“เริ่มจะเยอะแล้วนะพี่เพลิง.....ปล่อยได้แล้ว”

“โอ้ย! ไอริน พี่เจ็บนะ”

ฉันหยิกที่ท้องเบาๆเองนะ ร้องเวอร์ไปป่ะ

พอพี่เพลิงยอมคลายกอดออกฉันก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที และเหมือนว่าจะได้ยินเสียงหัวใจตัวเองยังไงก็ไม่รู้ สงสัยเมื่อกี้รีบวิ่งเข้ามามั้ง

ผมไม่คิดว่าไอร์จะหยิกนะเนี่ย วันนี้รู้สึกมีความสุขจังที่ได้แกล้งไอรินถึงแม้จะไม่คนเข้ามาขัดจังหวะก็ถึง จริงสิผมลืมไปเลยว่าไอร์เจ็บเท้าอยู่

หลังจากที่หญิงสาวอาบน้ำเสร็จ พระเพลิงก็ได้เตรียมชุดไว้ให้ใส่ตอนออกไปข้างนอกเรียบร้อยแล้วนั้นก็คือ เสื้อยืดกางเกงยืนเอวสูงทรงกระบอก คนตัวเล็กได้แต่ทำหน้า มึน งง กับชายหนุ่มตรงหน้า

“อะไร”

“ก็จะออกไปข้างนอกไม่ใช่เหรอ”

“ชุดนี้?”

ผมพยักหน้าให้ไอรินก่อนจะยื่นเสื้อผ้าให้ พร้อมกับส่งสายตากดดันให้เธอยอมใส่ชุดที่ผมเลือก เธอก็ยอมโดยไม่พูดอะไรสักคำ ผมเลยเดินออกไปรอที่ห้องนั่งเล่น ก็เจอไอ้ซันนั่งอยู่กับคุณคิมและไอ้ธัน

“สวัสดีค่ะ คุณเพลิง”

“สวัสดีครับ คุณคิม......มาพร้อมไอ้ธันเหรอครับ”

“ค่ะ! ว่าแต่คุณเพลิงนอนกับยัยไอร์เหรอคะ”

ผมนั่งลงข้างๆไอ้ธันก่อนจะหันไปตอบคำถามของคุณคิมที่นั้งฝั่งตรงข้าม คำถามที่คุณคิมถามผม ทำให้ไอ้ซันมองมาที่ผมอย่างไม่พอใจ

“ครับ! เมื่อคืนไอร์ล้มในห้องน้ำ ผมเลยอยู่ช่วยทั้งคืน”

“ตายจริง! ตอนนี้เป็นยังไงบ้างคะ”

“ดีขึ้นแล้วครับ....แต่เดี๋ยวต้องดูอีกรอบ”

ในระหว่างที่ทุกคนนั่งรอไอรินแต่งตัว ธันวาและคิมมี่ก็ชวนทุกคนทานข้าวกลางวันเพราะทั้งสองซื้อมาเยอะมาก ซันที่ตั้งใจจะมารับไอรินไปกินข้าว เขาก็ต้องพับแผนไปเพราะหญิงสาวอยากกินที่นี่พร้อมคนอื่นๆ

“มีแต่ของโปรดไอร์ทั้งนั้นเลยนะครับ”

“ก็แน่ซิครับ คุณซัน.....เจ้านายผมจำได้ว่าอะไรเป็นของโปรดคุณไอร์”

ผมมองหน้าไอ้ธัน ลูกน้องผมช่างรู้ใจจริงๆ สายตาแห่งความไม่พอใจถูกส่งมาให้กับผม ไอ้ซันมันกล้ามากที่ส่งสายตานี้มา

“มีของโปรดคุณเพลิงเหมือนกันนะคะ คุณธันให้คิมมี่ซื้อมาเยอะเลยค่ะ”

“ขอบคุณมากครับ”

“ซันทานได้ไหม”

“ได้ครับพี่คิม”

ซันพระเอกดาวรุ่งส่งยิ้มแห้งๆให้กับคิมมี่ผู้จัดการของไอริน คิมมี่เองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ทั้งหมดต่างพากันทานข้าวพูดคุยกันอย่างสนิทสนม ซันเองก็คอยตักอาหารให้หญิงสาวเสมอ แต่ก็ถูกพระเพลิงตัดหน้าทุกครั้ง

ทั้งสองคนเริ่มสร้างสงครามประสาททางสายตา ทำเอาคิมมี่และธันวาถึงกลับกลืนน้ำลาย เพราะธันวารู้ดีว่าเจ้านายเขาเป็นพวกชอบเอาชนะ อะไรที่ตั้งเป้าแล้วสิ่งนั้นต้องเป็นของเขา  และดูเหมือนว่าทั้งคู่จะยอมจบสงครามครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย เพราะไอรินสกิดให้พระเพลิงหยุดแถมยังส่งสายตาดุใส่อีกต่างหาก