Chapter 1

CHAPTER 1:

Papunta ako sa locker area ng pinagtatrabahuan kong fast foodchain dito sa may Colon Street para magpalit ng uniform ng may biglang tumawag sa akin.

"Chris, mamaya ka na magbihis pinapatawag ka ni Big Boss sa taas. Bilisan mo umusok na ilong nun." Sabi ng katrabaho ko at lumabas ng locker area.

"Sige, akyat na ako." Pahabol kong sabi. Ano na naman kayang kailangan ng matabang yun?

Kinakabahan ako habang paakyat sa opisina ng Big Boss namin. Para kasing may mangyayaring hindi maganda.

... pero bago yun magpapakilala muna ako at para mawala tong kabang nararamdaman ko.

Ako nga pala si CRISOSTOMO BALA CALIBRE.

Oh! Wag niyo na akong pagtawanan. Alam kong kapanahunan pa ni Crisostomo Ibarra ang pangalan ko.

Sisisihin niyo ang mga magulang ko kung bakit yan ang ipinangalan nila sa akin. Hehehe.

Balik tayo, as I was saying my name is Crisostomo Bala Calibre. Chris for short. 20 years old. Nag-aaral sa umaga, nagtatrabaho sa gabi. Dalawa nalang kami ng nanay ko na magkasama sa buhay dahil wala na ang tatay ko. Pinatay siya ng walang kalaban-laban ng mga taong hindi namin kilala.

Tama na nga! Baka magdrama pa ako rito. Di bagay sa akin. Magmumukha akong bakla.

Oo nga pala, nandito na pala ako sa harap ng pinto ng opisina ni Big Boss.

Knock knock knock

Siyempre, may galang ako sa nakakataas sa akin.

"Come in!" Rinig kong sabi mula sa loob kaya dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pumasok.

Nakita ko si Big

Boss na busy sa pagbabasa ng mga papel na nakalat sa mesa niya.

"Nandito ka na pala. Maupo ka." Sabi niya na hindi tumingin sa akin.Umupo ako sa harap na upuan ng mesa niya.

"Ba-bakit niyo po ako pinatawag?" Ayan na naman, yung mauutal ako tuwing kinakabahan.

Binaba muna ni Big Boss ang hawak niyang papel at tumingin sa akin.

"Bumababa na ang sales natin dahil sa dami ng kakumpitensiya at dahil diyan magbabawas ako ng mga tao." Kinakabahan na ako kung saan patutungo ang usapan na to.

"A-ano pong ibig niyong sabihin, Boss?"

"You're fired, Calibre." Para akong pinagsakluban ng langit at lupa.

"Ba-bakit po ako?" Oo nga, bakit ako? Maayos naman ang pagtatrabaho ko, wala naman akong nagawang mali.

"Bakit hindi? Sige na, lumayas ka na sa harapan ko. Marami pa akong gagawin." Ang lupit talaga nitong matandang to.

Pagkatapos naming mag-usap ni Boss. Lumabas na ako ng opisina niya. Dumiretso ako sa locker area para kunin ang mga gamit ko.

Paano na kami ngayon?

Tanging dito ko kulang kinuha ang panggastos namin sa araw-araw at sa mga gamot ni nanay.

Wala naman akong problema sa pag-aaral dahil scholar ako Frestine University.

Umuwi na agad ako galing sa fast foodchain na pinagtatrabahuan ko DATI.

"Ang aga mo ata ngayon, anak?" Sabi ni Nanay na naghahanda ng hapunan.

"Nay, tinanggal po ako sa trabaho." Napayuko nalang ako dahil nahihiya ako sa nanay ko.

"Hayaan muna yun anak, sigurado naman akong may mahahanap ka pang iba. Sa sobrang sipag mong yan." Niyakap ako ni nanay na siyang nagpagaan ng nararamdaman ko.

"Halika na nga at kumain, niluto ko yung paborito mong sinigang na baka lalamig na yun." Kumalas si nanay sa pagkakayakap sa akin at hinila ako papunta sa hapag-kainan.