Chapter 6

CHAPTER 6:

Nagising ako sa isang napakagandang --Teka? Kaninong kwarto ba to? At Ba't ako nandito?

Diba na kidnap ako kagabi at kadalasan dinadala ang mga kinidnap sa abandunadong building. Eh, ba't ako nandito sa magandang kwartong to?

"Gising ka na pala." Napabangon at napalingon ako dun sa nagsalita at isang lalaking nakasuit na nakaupo sa gilid ng kama.

Isa ba siya sa mga kumidnap sa akin?

"Nandito ka sa mansyon ni Boss. Ako ang nag-utos na ipakuha ka sa mga tauhan ko." Ipakuha? Eh, parang kidnap na rin yun.

"Teka, pinakuha o pinakidnap, alin man dun pareho lang yun atsaka ano bang kailangan niyo sa akin?" Naguguluhan kong tanong.

"Wala kaming kailangan sayo kundi ikaw ang may kailangan sa'min." Ano bang pinagsasabi ng lalaking to? Ako? May kailangan sa kanila? Ni hindi ko nga sila kilala.

"Nasa ospital ang nanay mo diba? Namomoblema ka sa pambili ng gamot at bayad sa ospital. At hindi sapat ang sahod mo sa coffee shop para sa pang araw-araw na gastos niyo at sa gamot ng nanay mo." Paano niya nalaman ang lahat ng yun? Wala naman akong pinagsabihan kahit na sino.

"At isa pa nawalan ka ng scholarship dahil hindi ka nakapagtake ng Departamental Exam niyo." Siya.

"ANO?!" O_O Sino bang hindi gaganyan ang mukha sa sinabi ng lalaking yun... pero natawa nalang din ako sa huli.

Magaling din pala tong magjoke, akala ko seryoso talaga tong lalaking to.

Ako? Mawawalang ng scholarship?

Napakaimposible naman ata, bukas pa yung departamental exam namin at sigurado

akong hindi ako babagsak dun.

"Oo. Tatlong araw kang tulog at kahapon lang yung Exam niyo." Para akong pinagsakluban ng langit at lupa.

TA-TATLONG ARAW AKONG TULOG?

So, ibig sabihin hindi ako nakapagtake sa departamental exam namin at automatic bagsak na ako, at dahil bumagsak ako, wala na ang scholarship ko.

T_T ang scholarship nalang ang pag-asa ko magkapatapos ng pag-aaral. T_T

Kasalanan to ng mga kumidnap sa akin at sa lalaking to na nasa harapan ko.

"Nang dahil sa inyo nawalan ako ng scholarship. Nawalan na rin ako ng pag-asang makapagtapos ng pag-aaral." Bumalik ako sa pagkakahiga at nagtalukbong ng kumot.

At paniguradong wala na rin akong maaabutang trabaho.

Paano na ngayon ang buhay namin ni nanay?

"Wag ka ngang magmukmuk diyan may solution diyan sa problema mo." Sabi ni-- Ano ngang pangalan nito? Kanina pa kami nag-uusap dito di ko man alam ang pangalan niya.

"I'm Heinz, kanang kamay ni Boss." Nababasa niya ang nasa isip ko?

"Hindi ako mind reader. Tss. As I was saying Crisostomo ma--" pinutol ko ang sasabihin niya.

"I'm refer to be called Chris."

"Tss. Okey, as I was saying earlier, may solution diyan sa problema mo." Heinz. Ayan alam ko na ang pangalan niya.

"Paano?"

"Si Boss." Heinz.

"Anong boss? Sinong boss?" Eh, kanina pa niyang sinabi yang boss-boss na yan.

"Hindi mo pa siya makikita ngayon pero ngayon ka niya tutulungan." Heinz.

Biglang nagring yung phone ni Heinz at sinagot niya agad ito na di tinitingnan kong sino ang tumawag.

"Ayos ang lahat?___Oh! Sige bumalik ka na rito." At binaba na ni Heinz ang tawag.

"Ayun tapos na. Bayad na ang hospital bill pati gamot ng nanay mo. Bayad na rin ang whole year tuition f*e mo sa university'ng pinapasukan mo." Ganun lang ba yun?

Parang kanina lang pinagsakluban ako ng langit at lupa, ngayon parang walang paglagyan ang tuwa ko.

"Ipapatawag nalang kita ulit kapag may hihinging pabor sayo si Boss." Heinz.

"Pabor? Anong pabor yun?" Ano naman ang kapalit ng pagtulong ng Boss na yun?

"Hindi ko rin alam, basta ipapatawag nalang kita. Sige una na ko." Lumabas na si Heinz pagkatapos naming mag-usap.

Teka, paano pala ako uuwi nito ni hindi ko alam saang lupalop ako naruroon.

-----

Prestine University

"Bro, saan ka galing? Di ka tuloy nakapagtake ng Departamental Exam." Bungad agad sa akin ni Travis ng makapasok ako sa classroom namin.

"CC, Di ka na masasali sa Top 10. Paano na yung scholarship mo?" Nag-aalalang tanong ni Valerie.

"Kakausapin namin yung director na wag kang tanggalan ng scholarship." Trivor.

Ang saya ko nakatagpo ako ng mga kaibigan na tulad nila.

"Wag na kayong mag-alala nagawan ko na ng paraan yan. Nawala man ang scholarship ko, bayad na rin ang whole year tuition f*e ko." Masaya kong sabi sa kanila.

"Saan ka kumuha ng pambayad--I mean, sinong tumulong sayo na magbayad ng tuition mo?" Ano nga ba ang sasabihin ko?

"Kaibigan ko.__Una na ako sa inyo bibisitahin ko pa si nanay sa ospital." Nagwave nalang ako sa kanila habang papalayo.