LOGINCHAPTER 7:
Courage's POV "Everything is settled. We will wait for your order boss." Heinz Hudgens said, my right hand. "Okey then, by tomorrow make sure that you will bring Crisostomo Calibre here." Tomorrow will be my unforgettable day. Tss. "Yes boss." Then he left. I took a cigarette and lighten up when someone entered. "Boss, Prime is on the line, he wants to talk to you." The maid. She give me the phone and she left after. "Tss." [Hello my dear stubborn sister. I miss you!] Tss. That childish moron brother. "WHAT?" I coldly said. [Hey! Don't you miss your handsome brother.] I was about to hung up the phone when he speak again. [Hey! Don't you try to hung up the phone lil sissy.] Tss. [I heard you found the guy who interrupt the game of yours. And you have a plan of marrying him. Am I right lil sis?] That the tune of his voice. I know he had a plan. "DON'T YOU THERE INTERFERE MY PLAN." I shout at him. I know he would interfere. [Don't shout lil sis my eardrums will be broken.__Don't worry I won't interfere your plan. Hahaha.__Anyway, I'll hung up. Bye lil sis see you in 3 months. And be sure that guy could fight... with me. Hahaha] Then he hung up. Okey, what about him? Why he's laughing? Oh! I forgot he's a moron. *** Chris POV "Bro, kailan pala lalabas si Tita Ana? Miss ko na yung luto niya." Travis. Kahit kailan talaga tong lalaking to. Naglalakad kami ngayon papunta sa arcade. Nag-aya na naman kasi tong si Travis. "Salamat wala ngayon si Valerie. Walang mandidistract sa atin sa paglalaro." Trivor. Hindi lang kasi si Travis ang kinukulit ni Valerie kapag naglalaro pati na rin si Trivor. Habang nagkukwentuhan kami may biglang humarang sa amin na itim na van at bumaba ang napakaraming lalaking nakasuit. Dejavu? "HOY! SAAN NIYO DADALHIN ANG KAIBIGAN NAMIN?" Natauhan ako ng magsalita si Travis. Hindi ko namalayan na hawak na pala ako ng mga men in black pati sina Travis at Trivor. "BITIWAN NIYO AKO. WALA KAYONG MAPAPALA SA AKIN." Sigaw ko habang nagpupumiglas sa pagkakahawak ng dalawang men in black na to. "Sumama ka nalang sa amin ng maayos kung ayaw mong may mangyaring masama sayo." Men in black. Wala na akong nagawa ng may pinaamoy sila sa akin. "HOY! ANONG GINAWA NIYO SA KAIBIGAN NAMIN?" at yun na ang huling narinig ko mula kay Trivor and everything went black. ----- Nagising ako dahil sa lamig na nararamdaman ko. "Welcome back, Chris." Heinz. Tss. Nakalimutan ko pagkidnap pala ang way ng pagsusundo nitong lalaking to. "Ano naman ang ginagawa ko rito? Ba't mo ko pinakidnap?" Walang gana kong tanong. "Hahaha. Kidnap talaga? Well, you're here to meet my boss and do her favor." Heinz. Mamemeet ko na yung boss niya? Ano kayang itsura ng boss niya? Siguradong malaking lalaki na malaki ang tiyan. Balbas sarado at maitim. Yan naman diba ang itsura ng mga boss sa pelikula? "Heinz, tawag na kayo ni Boss nandyan na raw yung judge." Men in black. "Sige sunod na kami." Sabi ni Heinz dun sa men in black. "You better get ready Chris." Heinz. Ano kayang pabor ang hihinging kapalit ng boss ni Heinz?EPILOGUE 1 Year Later Chris POV Minsan iniisip ko kung paanong nagbago ang buhay ko sa loob lamang ng isang taon. Parang kahapon lang nang mawalan ako ng trabaho. Nawalan ng scholarship. Nawalan ng nanay. Parang sunod-sunod na dagok na halos hindi ko na kinaya. Akala ko noon, iyon na ang katapusan ng lahat. Pero hindi pala. Sa gitna ng lahat ng sakit at pagkawala, dumating ang mga bagay na hindi ko inaasahan—mga bagay na tuluyang nagbago sa takbo ng buhay ko. Nakilala ko ang babaeng hindi ko akalaing magiging mundo ko. Nag-asawa ako ng isang mafia boss. Nalaman ko ang totoong nangyari kay tatay. Nag-training ako, natutong lumaban, at nakaharap ang mga taong akala ko'y hindi ko kailanman kayang tapatan. May mga taong nawala. May mga laban na kailangang tapusin. At sa huli, natapos din ang giyera. Pero sa lahat ng nangyari, may isang biyayang dumating na higit sa lahat. Ang pagdating ni Baby Yassy sa buhay namin. Isang taon na rin ang nakalipas mula nang matapos ang lah
Di napigilang umiyak ni Valerie dahil nasigawan siya ng Daddy niya. Nakarinig naman sila ng putok ng baril mula sa labas, nagkaroon ng pagkakataon si Salvatore ng makaalis sa kinatatayuan niya. Nakipagpalitan rin ng putok si Salvatore at ang mga tauhan niya sa mga tauhan ni Courage, pati na rin sina Heinz, Clay, Suzane, Travis at Chris. Si Trivor at ang iba pa nilang tauhan ay nakipagpalitan rin ng putok sa mga tauhan ni Salvatore sa mansyon. Nang napalibutan na nina Chris si Salvatore, binigyan ito ni Chris na pagkakataong sumuko pero hindi nakinig si Salvatore. "MAMAMATAY MUNA AKO BAGO SUMUKO SA INYO!" Matigas na sabi ni Salvatore atsaka pinaputukan ng baril si Chris pero biglang may sumalo ng bala na para sana kay Chris. "VALERIE!" Sigaw ni Chrirg ng makita niyang bumagsak na ito. Agad namang nakahanda ang mga kasamahan ni Chris para barilin din si Salvatore pero huli na. Binaril na ito ni Courage sa di kalayuan at bumagsak ito. Tinamaan kasi ito sa may puso. "O-okey ka la
Author's POV Judgment Room... Umandar na naman ang mapaglarong Clay habang hinihiwa niya si Diego sa braso habang na nakatali ang magkabilang kamay. May pagkabrutal din kasi tong si Clay at nasisiyahan siyang nakakita na umaagos na dugo. "TAMA NA! MAAWA NA KAYO!" Nagsisisigaw naman si Valerie sa gilid. Di na niya kasi kayang makita ang pinaggagawa ni Clay kay Diego, naging kaibigan din niya ito at naiisip niyang ginagawa din nila to sa kanyang kapatid. "Wag kang mag-alala di ko din naman papatagalin ang buhay nito." Sabi ni Clay na ngayon ay hinahanda na ang kanyang baril. Nagulat naman si Valerie sa sinabi ni Clay. Mas lalo siyang nagpupumiglas mula sa pagkakatali niya. Hindi niya gustong makita na may mamatay na kaibigan niya at sa kanyang harap pa mismo. "Any last word sa iyong pinakamamahal?" Nagulat naman si Valerie sa sinabi ni Clay at napatingin siya kay Diego na ngayon ay nakatingin na rin sa kanya. "Mahal na mahal kita, Val--." *BANG* Hindi na pinatapos ni Clay ang
Still Valerie’s POV “WELCOME TO THE JUDGMENT ROOM!” malakas na sigaw ng lalaki habang bumukas ang mabigat na pintuan sa harapan ko. Malamig ang hangin sa loob ng silid. Madilim, at ang ilaw ay nakatutok lamang sa gitna kung saan may isang metal na upuan na tila matagal nang ginagamit sa pagpapahirap ng mga bihag. Ang mga dingding ay puno ng gasgas, at may mga bakas ng dugo na hindi man lang tinangkang linisin. “Ang tagal din nating hindi nagamit ang kwartong ito,” sabi ng lalaki na tila aliw na aliw. “Sino nga ba yung huli nating pinarusahan dito?” Nilingon niya ang babaeng nakatayo sa gilid ng silid. Abala ito sa paglalaro ng dart. Walang emosyon ang mukha niya habang isa-isa niyang inihahagis ang mga matutulis na dart sa target na nakapako sa dingding. “Hmmm… sino nga ba?” sagot ng babae, tila nag-iisip pa habang paikot-ikot ang hawak na dart sa kanyang mga daliri. Napahawak ang lalaki sa kanyang baba na parang nagbabalik-tanaw sa nakaraan. Pagkatapos ay sabay silang nagsali
CHAPTER 43: Still Valerie's POV "Ano ngayon kung anak siya ni Hector Salvatore? Papatayin niyo rin ba siya gaya ng ginawa niyo kay Christian Salvatore?" Sabi Diego at nilagay niya ako sa likod niya. Nakatingin lang ako kina Travis at Trivor. Hanggang ngayon di pa rin nagsisink-in sa utak ko nakalaban sila ng daddy ko. So, Si Chris nalang ang natitirang kaibigan ko na mahal ko rin. Sobrang na akong kinakabahan ng bumunot ng baril yung lalaki atsaka tinutok sa amin ni Diego. "Kinakausap ba kita? At bakit ganyan ka makapagreact anak ka ba ni Salvatore o mahal mo ang babaeng yan?" Bigla akong natigilan sa sinabi nong lalaki. Hindi umimik si Diego at yumuko nalang. "Ngayong kinakausap kita ayaw mong sumagot." Bigla niyang binaril si Diego sa binti kaya napaluhod ito. Agad kong dinaluhan si Diego. "ANG SAMA NIYO!" Di ko napigilang sumigaw. Ang sama nila, hindi nga lang nanlaban si Diego binaril pa niya. "Bakit yung ama mo ba hindi masama?" Inaamin kong masama ang ama ko pero dahil
CHAPTER 42: Courage's POV I'm very thankful that Baby Yassy came to our lives. She added the color of my life, ADDED cause Chris put the colors on it. And I do everything just to protect them, my family. "Hello Baby Yassy! Do you miss daddy? Don't worry he'll be home later." Tuwang-tuwa naman siya inabot-abot ang daliri ko, nakahiga kasi siya sa crib niya. "Boss, pinapatawag niyo po raw ako?" It's Heinz. Si Heinz muna ang pinahawak ko sa underground business transactions namin at linggo-linggong nagrereport sa akin. Kahit hands on ako sa pag-aalaga kay Baby Yassy di ko parin pinapababayaan ang underground business namin. "Kamusta yung pinag-uutos ko sayo?" Maliban sa underground business, inutos ko rin kay Heinz na imbestigahan ang anak ni Hector Salvatore. Mas nauna ko ngang nalaman kay Trivor kung sino ang anak ni Salvatore at pinapasundan ko ito araw-araw. Hindi ko nga lang sinabi sa kanila dahil alam kong matalik nila itong kaibigan. "Gaya po ng pinag-uutos niyo, pinapasu







